Sygn. akt VU 179/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy w Rybniku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Wiesław Jakubiec Sędziowie/Ławnicy: -/- Protokolant : Tomasz Kałuża-Herok po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 roku w Rybniku na rozprawie sprawy M. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o zasiłek chorobowy na skutek odwołania M. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 10 maja 2016 roku sygn. 340000/ (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do zasiłku chorobowego za okres od 19 kwietnia 2016 roku do 13 czerwca 2016 roku tytułu zatrudnienia w zakładzie (...) w R. . Sygn. akt V U 179/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 10 maja 2016 roku, znak (...) - (...) , nr sprawy (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. pozbawił ubezpieczonego M. G. ( G. ) prawa do zasiłku chorobowego za okres od 19 kwietnia do 13 czerwca 2016 roku z tytułu zatrudnienia w AUTO-NAPRAWA G. E. w R. . W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż w dniu 9 maja 2016 roku przeprowadzono kontrolę prawidłowości wykorzystywania zwolnienia lekarskiego, w wyniku której ustalono, iż zwolnienie wykorzystywane było niezgodnie z jego przeznaczeniem w sposób wskazany w protokole. (vide akta organu rentowego) W odwołaniu ubezpieczony wniósł o uchylenie bądź zmianę decyzji. Zarzucił, iż ustalenia protokołu są niezgodne z prawdą. Podał, iż w dniu kontroli był na spacerze w ogrodzie znajdującym się za warsztatem, nad którym mieszka, a do kontrolerów wyszedł właśnie z ogrodu, a nie z warsztatu. Zaprzeczył, iż naprawiał samochód oraz wskazał, iż dłonie ubrudził lekko od ławki, na której siedział. (vide k.2-3) W odpowiedziach na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i podtrzymał wcześniejsze twierdzenia. (vide k.4-4 verte) Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony M. G. jest zatrudniony w warsztacie samochodowym prowadzonym przez jego ojca przy ul. (...) . J. P. 43 w R. i jednocześnie zamieszkuje pod tym samym adresem, pod którym mieści się warsztat. Ubezpieczony z uwagi n posiadane schorzenie uzyskał zwolnienie lekarskie na okres od 19.04.2016 r. do 13.06.2016 r., zawierające wskazanie „chory może chodzić”. Ubezpieczony oczekiwał przesyłki zawierającej zamówiony przez niego przed 9 maja 2016 r. na portalu internetowym Allegro kluczyk do samochodu marki P. (...) , który posiadał na współwłasność z matką. W okresie zwolnienia ubezpieczony przychodził do warsztatu jedynie przywitać się. W dniu 9 maja 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przeprowadził kontrolę prawidłowości wykorzystywania przez ubezpieczonego M. G. zwolnienia lekarskiego. Kontrolerzy ZUS przyjechali białym samochodem F. (...) i weszli na podwórko przed warsztatem naprawczym. Jedna z pań kontrolerek zwróciła się do pracownika B. K. , który wyszedł z warsztatu aby zawołał ubezpieczonego. B. K. wiedząc o tym, że ubezpieczony oczekuje na przesyłkę i widząc samochód podobny do tych wykorzystywanych przez doręczycieli, przekazał M. D.
(1)(odbywającemu praktyki uczniowskiej w warsztacie) aby zawołał ubezpieczonego i przekazał, że przywieziono mu przesyłkę. M. D.
(2)zastał ubezpieczonego jak palił papierosa na ławce w ogrodzie za warsztatem i przekazał mu wiadomość. Ubezpieczony przyszedł do kontrolerów z ogrodu zza warsztatu. Miał pobrudzone ręce od dotykania ławki. Kontrolerzy sporządzili protokół wskazując, iż zastali ubezpieczonego w miejscu świadczenia pracy podczas naprawy samochodu, z brudnymi rękoma. Dowód: zeznania świadka B. K. k.26-26 verte; zeznania świadka M. D.
(3)k.26 verte; zeznania świadka A. P. k.26 verte-27; przesłuchanie stron – ubezpieczonego k.14 verte; wniosek o przeprowadzenie kontroli, protokół sporządzony z urzędu, notatka służbowa – akta organu rentowego Decyzją z dnia 10 maja 2016 roku, znak (...) - (...) , nr sprawy (...) organ rentowy pozbawił ubezpieczonego prawa do zasiłku chorobowego za okres od 19 kwietnia do 13 czerwca 2016 roku z tytułu zatrudnienia w AUTO-NAPRAWA G. E. w R. . W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż w dniu 9 maja 2016 roku przeprowadzono kontrolę prawidłowości wykorzystywania zwolnienia lekarskiego, w wyniku której ustalono, iż zwolnienie wykorzystywane było niezgodnie z jego przeznaczeniem w sposób wskazany w protokole. Dowód: decyzja organu rentowego z 10 maja 2016 roku – akta organu rentowego Pismem z dnia 12 maja 2016 roku ubezpieczony kwestionował treść protokołu kontroli, jednakże organ rentowy podtrzymał swoją decyzję. Dowód: pismo ubezpieczonego z 12 maja 2016 roku, pismo organu rentowego z 23 maja 2016 roku – akta organu rentowego Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci ww. dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także w oparciu o dowód z zeznań świadka i przesłuchania stron ograniczony do przesłuchania ubezpieczonego, które wraz z dowodami z dokumentów tworzą spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2016 r. poz. 372 j.t.) zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Jednakże, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Z przepisu tego wynikają dwie niezależne przesłanki utraty prawa do zasiłku: 1) wykonywanie pracy zarobkowej w okresie niezdolności do pracy; 2) wykorzystanie zwolnienia w sposób niezgodny z jego celem. Do utraty prawa do zasiłku wystarczy zaistnienie jednej z nich (zob. wyr. Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2010 r., III UK 71/09, Legalis numer 325854) . Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż ubezpieczony nie utracił prawa do zasiłku chorobowego za okres wskazany w decyzji. W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, iż organ rentowy zarzucał ubezpieczonemu wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego przeznaczeniem w sposób wskazany w protokole. Jednakże, mimo ciążącego na nim obowiązku dowodzenia swoich twierdzeń zgodnie z art. 232 k.p.c. , organ rentowy w żadnym stopniu nie wykazał, a nawet nie podjął próby wykazania, iż ubezpieczony dopuścił się jakiegokolwiek zachowania będącego przeszkodą w odzyskaniu zdolności do pracy. W protokole wskazano, iż ubezpieczonego zastano w miejscu świadczenia pracy podczas naprawy samochodu. Jednakże z relacji świadków i z załączonej do protokołu notatki służbowej wynika, że kontrolerzy w rzeczywistości „nie złapali” ubezpieczonego na tym, że pracował wtedy w warsztacie (mimo że mieli możliwości wejścia na teren warsztatu) tylko wysnuli taki wniosek na podstawie tego, że widzieli na hali naprawczej osoby a później wychodzącego do nich z tyłu zza warsztatu ubezpieczonego, który miał -według ich relacji -ubrudzone ubranie oraz ręce. W ocenie Sąd są to jedynie dywagacje kontrolerów ZUS. Przedstawiony przez ubezpieczonego i świadków odmienny przebieg zdarzeń jest logiczny i wiarygodny. Sama okoliczność przebywania w okolicy warsztatu czy posiadanie zwykłego niechlujnego ubrania oraz zabrudzonych rąk nie świadczy o tym, że ubezpieczony wykonywał pracę. Pamiętać należy, że miejsce pracy ubezpieczonego (warsztat) to jednocześnie miejsce zamieszkania ubezpieczonego, gdzie mógł zachowywać się, wyglądać i ubierać swobodnie. Na marginesie wskazać należy, iż organ rentowy nie przedłożył przy tym także jakichkolwiek dowodów wskazujących, iż nawet ewentualna naprawa samochodu była niezgodna z zaleceniami lekarskimi co do powrotu do zdrowia, czy też utrudniała proces leczenia i rekonwalescencji, a także nie wnosił o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego w tym zakresie. Podstawą odmowy prawa do zasiłku chorobowego mogło zatem stać się jedynie wykonywanie pracy zarobkowej per se , bowiem wykonywanie pracy zarobkowej, niezależnie od jej wpływu na stan zdrowia ubezpieczonego, stanowi samodzielną negatywną przesłankę (podstawę) utraty prawa do zasiłku chorobowego (zob. wyr. Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2008 r., II UK 26/08, Legalis numer 178589) . Jednocześnie, w orzecznictwie słusznie podkreśla się, iż przesłanką do utraty prawa do zasiłku jest wykonywanie pracy zarobkowej w okresie niezdolności do pracy, nadto praca ubezpieczonego nie może mieć jedynie charakteru incydentalnego i być wymuszona okolicznościami (zob. uzasadnienie wyr. Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2010 r., III UK 71/09, LEX nr 585848) . Przeprowadzone postępowania dowodowe nie wykazało, by w trakcie orzeczonej niezdolności do pracy ubezpieczony wykonywał pracę zarobkową. Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne, działając na podstawie przywołanych przepisów oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. , Sąd zmienił zaskarżoną decyzję poprzez przyznanie ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego za ww. okres.