← Polska

Sad powszechny, V U 400/16

Sygn. akt VU 400/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2017 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Łapińska Protokolant: asyst. sędz. Adrian Dudek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 roku w Piotrkowie Tryb. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. i K. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o ustalenie istnienia ubezpieczeń społecznych na skutek odwołania K. K. i K. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 17 marca 2016 r. sygn. (...) postanawia:

  1. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji;
  2. odrzucić apelację. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017 roku, sygn. akt V U 400/16 Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w sprawie z wniosku K. K. i K. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. oddalił odwołania (punkt 1 sentencji wyroku) i zasądził od wnioskodawczyń na rzecz organu rentowego kwoty po 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 5 lipca 2017 roku uzasadnienie ww. wyroku zostało doręczone upoważnionemu pracownikowi profesjonalnego pełnomocnika reprezentującego K. K. . W dniu 21 września 2017 roku K. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. W uzasadnieniu wskazała, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został przesłany do pełnomocnika, który nie poinformował jej o dacie wpływu i treści wyroku. Wnioskodawczyni wskazała, że o treści zapadłego orzeczenia dowiedziała się z pisma organu rentowego wzywającego ją do zapłaty kwoty 180 zł. Jednocześnie K. K. złożyła apelację od ww. wyroku. Zarządzeniem z dnia 27 września 2017 roku Przewodniczący wezwał K. K. do udzielenia informacji, kiedy otrzymała pismo organu rentowego o obowiązku zapłaty kwoty 180 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem ujemnych skutków procesowych. W piśmie z dnia 13 października 2017 roku K. K. wskazała, że przesyła dwa odpisy apelacji. Nie wypowiedziała się jednak w zakresie zobowiązania nałożonego przez Sąd zarządzeniem z dnia 27 września 2017 roku. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Stosownie do art. 168 § 1 k.p.c , jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 169 § 1 k.p.c. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wnioskodawczyni podniosła, że o treści wyroku dowiedziała się z pisma organu rentowego wzywającego ją do zapłaty kwoty 180 zł. Skarżąca nie wskazał jednakże daty otrzymania ww. pisma. Stąd zarządzeniem z dnia 27 września 2017 roku Sąd wezwał wnioskodawczynię do złożenia wyjaśnień w tym zakresie w terminie siedmiodniowym. Skarżąca nie wykonała jednak nałożonego przez Sąd zobowiązania. Powyższe implikowało zaistnienie negatywnego skutku procesowego w postaci uznania przez Sąd, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu od otrzymania przez wnioskodawczynię ww. pisma. W konsekwencji, wobec kategorycznego brzmienia przepisu art. 169 § 1 k.p.c. wniosek o przywrócenie terminu jako złożony po upływie tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, podlegał odrzuceniu. Powyższa okoliczność skutkuje odrzuceniem spóźnionego wniosku na mocy art. 171 k.p.c. , bez potrzeby jego merytorycznego rozpoznania. Wobec tego jedynie marginalnie podnieść należy, że skarżąca wskazała, iż przyczyną uchybienia terminu jest to, że profesjonalny pełnomocnik nie poinformował jej o treści wydanego przez Sąd Okręgowy wyroku oraz o dacie wpływu uzasadnienia orzeczenia. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że wnioskodawczyni nie przedstawiła żadnych dowodów na ww. okoliczność. Ponadto podstawowym warunkiem przywrócenia terminu jest niedokonanie czynności procesowej w terminie bez winy podmiotu składającego wniosek o przywrócenie terminu. Stroną w rozumieniu przepisów o przywróceniu uchybionego terminu jest nie tylko sama strona, lecz także jej pełnomocnik procesowy, który za nią działa w procesie. Wobec tego uchybienie czynności procesowej przez pełnomocnika nie może stanowić podstawy żądania przywrócenia terminu przez samą stronę, jego zachowanie obciąża stronę. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający w przypadku strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika obiektywnego miernika staranności, której poziom określa się z uwzględnieniem zawodowego charakteru działalności pełnomocnika (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 10 lipca 2015 roku, sygn. akt I ACa 293/15). Odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji oznacza, że apelacja została wniesiona po terminie. W związku z tym konieczne stało się jej odrzucenie w oparciu o art. 370 k.p.c (punkt 2 sentencji wyroku).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.