← Polska

Sad powszechny, III K 75/13

Sygn. akt III K 75/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Sztenc Protokolant: Wiktoria Dąbrowicz przy udziale Brygidy Tratkowskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej po rozpoznaniu w sprawie przeciwko S. P.

(1)skazanemu z art. 280 § 2 k.k. i innych wniosku skazanego z dnia 4 marca 2013 r. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 572 k.p.k. , art. 632 pkt 2 k.p.k. p o s t a n a w i a I. postępowanie w sprawie umorzyć, II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. W. kwotę 147,60 zł tytułem udziału obrońcy w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, III. wydatki poniesione w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, zaliczyć na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE S. P.
(1)wniósł o wydanie wyroku łącznego, obejmującego kary orzeczone prawomocnymi wyrokami:
  1. Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt III K 46/11 za czyn z art. 280 § 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (popełniony w dniu 16 grudnia 2010 r.), za który wymierzono karę 3 lat pozbawienia wolności;
  2. Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt X W 2089/10 za czyn z art. 119 § 1 k.w. (popełniony w dniu 9 maja 2010 r.), za który wymierzono karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin na rzecz Szkoły Podstawowej Nr (...) we W. , którą następnie na mocy postanowienia tegoż Sądu z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt XW 2089/10 (X Ko 846/10) zamieniono na zastępczą karę 15 dni aresztu. Wniosek skazanego S. P.
(2)o wydanie wyroku łącznego nie może być uwzględniony. Zgodnie bowiem z art. 85 k.k. połączeniu mogą podlegać tylko takie kary pozbawienia wolności, które dotyczącą wyłącznie przestępstw popełnionych przed wydaniem pierwszego, choćby nieprawomocnego wyroku w sądzie pierwszej instancji, co do któregokolwiek z nich. Warunek ten, przesądzający o możliwości wymierzenia kary łącznej (także w wyroku łącznym) nie jest jednak spełniony w odniesieniu do skazań, o których powyżej mowa. Jak wynika bowiem z powyższego, S. P.
(2)wyrokiem opisanym w pkt 2 w został skazany za wykroczenie, a nie za przestępstwo. Tymże wyrokiem S. P.
(2)został skazany za czyn z art. 119 § 1 k.w. na karę 1 miesiąca ograniczenia wolności, która na mocy postanowienia tegoż Sądu z dnia 30 września 2010 r. została zamieniona na zastępczą karę 15 dni aresztu, którą następnie odbył, co potwierdza m.in. k.27 akt sprawy. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. (V KK 250/09, LEX nr 570160) wskazał bowiem, iż nie na możliwości objęcia węzłem kary łącznej - kary pozbawienia wolności oraz kary zastępczej za wymierzoną karę ograniczenia wolności. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 1 października 2003 r. ( II KK 221/03, OSNwSK 2003/1/2082) wskazano nadto, że art. 85 k.k. k.k. , określający warunki dopuszczalności orzeczenia kary łącznej, jak też kolejne przepisy IX rozdziału kodeksu karnego nie przewidują możliwości łączenia kary pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo z karą aresztu orzeczoną za wykroczenie. W związku z tym, bezsporne jest, iż przepis art. 85 k.k. dotyczy możliwości wymierzenia kary łącznej wyłącznie za przestępstwa, a nie za wykroczenia. W związku z powyższym, tj. wobec braku warunków do wydania wyroku łącznego - należało orzec jak na wstępie, przy czym o kosztach nieopłaconej obrony z urzędu orzeczono na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz.U. z 2002 roku, Nr 123).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.