Sad powszechny, V GC 1236/16

Sygn. akt V GC 1236/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu V Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Stępień-Grabowska Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. w Toruniu na rozprawie sprawy z powództwa A. G. przeciwko M. R. o zapłatę I. Zasądza od pozwanego M. R. na rzecz powoda A. G. kwotę 11.173,68 zł (jedenaście tysięcy sto siedemdziesiąt trzy złote sześćdziesiąt osiem groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 marca 2016r. do dnia zapłaty. II . Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.376 zł (pięć tysięcy trzysta siedemdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE V GC 1236/16 A. G. wystąpił przeciwko M. R. z pozwem o zapłatę kwoty 11.173,68 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. W uzasadnieniu żądania powód wskazał , że w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zakupił u pozwanego cukier. Na poczet ceny powód dokonał wpłaty w wysokości 191.572,29 zł. W związku z dokonaniem nadpłaty , wynikającej z różnic w wartości zbywczej cukru , pozwany w dniu 30 września 2015r. wystawił fakturę korygującą nr (...) , określającą wysokość nadpłaty na kwotę 11.173,68 zł , która powinna być niezwłocznie zwrócona na rachunek powoda. Powód wezwał pozwanego do zapłaty należności , jednakże pozwany nie zwrócił nadpłaty. Nakazem zapłaty z dnia 27 kwietnia 2016r. sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda w całości dochodzone pozwem roszczenie łącznie z odsetkami i kosztami procesu. Nakaz powyższy pozwany zaskarżył w całości sprzeciwem , domagając się oddalenia powództwa i zasądzenia na jego rzecz kosztów procesu. Pozwany wyjaśnił , że współpracował z powodem w zakresie dostaw cukru. Przed wpłatą zaliczki strony umówiły się , że pozwany dostarczy cztery transporty cukru po 24.000 kg każdy , za cenę 191.572,29 zł , którą powód wpłacił zaliczkowo w dniu 14 sierpnia 2015r. na rachunek pozwanego. Na potwierdzenie wpłaty zaliczki pozwany wystawił powodowi dwa dokumenty – faktury zaliczkowe. Pozwany stwierdził , że wykonał swoje zobowiązanie w całości , dostarczając cztery transporty cukru do magazynu firmy (...) w dniach : 1.09.2015r. – 2 transporty , 2.09.2015r. i 3.09.2015r. Pozwany oświadczył , iż projekt korekty sporządzony został przez powoda ale nie uzyskał on akceptacji pozwanego ; nie został podpisany nawet przez powoda. Odnosząc się do treści sprzeciwu powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wyjaśnił , iż wystawienie faktur zaliczkowych wynikało z tego , iż ceny cukru ulegały dynamicznym zmianom ( tzw. różnice w wartości zbywczej ) , zatem możliwe były różnice w cenie końcowej. Po weryfikacji cen sprzedaży i ustaleniu , że powód dokonał nadpłaty , pozwany wystawił w dniu 30 września 2015r. fakturę korygującą nr (...) , odzwierciedlającą obniżkę cen cukru , udzielając powodowi stosownego rabatu , co zostało bezpośrednio potwierdzone przez pozwanego w jego odpowiedzi z dnia 11 2016r. na przedsądowe wezwanie do zapłaty z dnia 25 stycznia 2016r. nadpłata została ustalona na kwotę 11.173,68 zł , która winna być niezwłocznie zwrócona na rachunek powoda. Nadto pozwany wystawił fakturę rozliczeniową z dnia 9 września 2015r. ( uwzględniającą obniżkę ), stanowiącą podsumowanie rozliczeń stron. Sąd ustalił , co następuje : Powód w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zakupował u pozwanego cukier. Przed dostawą zamówionego towaru powód dokonywał na rzecz pozwanego wpłat zaliczkowych. Na poczet zamówionych czterech transportów cukru po 24.000 kg każdy , powód wpłacił pozwanemu tytułem zaliczki łącznie kwotę 191.572,29 zł. Powyższe zostało potwierdzone wystawionymi przez pozwanego w dniu 31 sierpnia 2015r. fakturami zaliczkowymi : nr 1 (...) na kwotę 180.398,61 zł i nr (...) na kwotę 11.173,68 zł. ( dowód : faktury zaliczkowe – k. 6 i 7 , dowód wpłaty – k. 8 ) Pozwany dostarczył powodowi w czterech transportach zamówiony cukier. ( okoliczność bezsporna , dowody WZ – k. 35 – 37 ) Za sprzedany i dostarczony towar pozwany wystawił 9 września 2015r. fakturę rozliczeniową na kwotę 180.398,61 zł , ze wskazaniem , iż należność z tej faktury została rozliczona w całości zaliczką potwierdzoną fakturą zaliczkową nr (...) na tę samą kwotę. ( dowód : faktura rozliczeniowa – k. 9 ) Fakturą korygującą z dnia 30 września 2015r. pozwany skorygował fakturę zaliczkową nr (...) , wskazując na nadpłatę ze strony powoda kwoty 11.173,68 zł. ( faktura korygująca – k. 10 ) Pismem z dnia 25 stycznia 2016r. powód wezwał pozwanego do uregulowania należności w kwocie 11.173,68 zł z tytułu nadpłaty , potwierdzonej w/w fakturą korygującą. W odpowiedzi pozwany oświadczył , iż proponuje podjęcie mediacji w celu wypracowania najlepszego , realnego harmonogramu spłaty zaliczki lub wywiązania się z umowy i dostawy cukru. Jednocześnie pozwany poinformował , że czeka na wywiązanie się z umowy dostawy towaru lub zwrot zaliczki od swojego dostawcy firmy (...) spółki z o.o. ( wezwanie do zapłaty z 25.01.2015r. – k. 11, pismo pozwanego – k. 49 ) Powód podtrzymał żądanie zwrotu zaliczki. Pozwany nie zapłacił powodowi żądanej kwoty , co spowodowało wystąpienie przez powoda do sądu z pozwem. ( okoliczność bezsporna ) Sąd pominął dowód z przesłuchania stron albowiem powód nie stawił się na wyznaczony termin rozprawy , a wyjaśnienia złożone przez pozwanego , pozwoliły na ustalenie istotnych faktów , które okazały się niesporne , i które wraz z oceną dowodów z dokumentów stały się wystarczającą podstawą do wydania orzeczenia w sprawie. Sąd zważył , co następuje : Strony podały , że w ramach wzajemnej współpracy powód zakupował od pozwanego cukier , przy czym dostarczenie zamówionego towaru poprzedzane było wpłacaniem przez powoda zaliczek na poczet ceny. Bezsporne jest , powód wpłacił pozwanemu w dniu 14 sierpnia 2015r. tytułem zaliczek kwotę 191.572,29 zł. Strony były zgodne , że pozwany dostarczył powodowi zamówiony cukier w czterech transportach , i że wystawił z tego tytułu fakturę rozliczeniową z dnia 9 września 2015r. na kwotę 180.398,61 zł. Cena sprzedanego cukru została pokryta w całości z zaliczki potwierdzonej fakturą zaliczkową nr 1 / (...) /08 z/2015 na kwotę 180.398,61 zł. Pozostała zatem niewykorzystana zaliczka w kwocie 11.173,68 zł. Powód twierdził , że faktura zaliczkowa na tę kwotę została przez pozwanego skorygowana do „0” , ze wskazaniem , iż pozwany zobowiązany jest do zwrotu tej kwoty powodowi. Powód przedstawił niepodpisaną fakturę korygującą. Pozwany twierdził , że nie akceptował tej faktury i nie pamięta , czy w ogóle ją wystawiał. W korespondencji e-mailowej skierowanej do powoda z dnia 30 września 2015r. pozwany powołał się na jednak na tę fakturę ( k. 65 ) , co pozwala sądzić , iż akceptował ją. Jednocześnie na rozprawie pozwany przyznał , że nie zwrócił powodowi różnicy pomiędzy ceną sprzedanych towarów ( 180.398,61 zł ) , a otrzymaną tytułem zaliczki kwotą 191.572,29 zł. Oświadczył , że firma , od której zakupował cukier do dalszej odsprzedaży upadła i nie był w stanie dostarczyć powodowi towaru ponad tę ilość , którą dostarczył i za którą powód zapłacił zaliczką w kwocie 180.398,61 zł. Pozwany przyznał zatem , że nie dostarczył powodowi towaru na kwotę objętą drugą zaliczką w wysokości 11.173,68 zł , ani nie zwrócił tej zaliczki. Zresztą powód nie potwierdził , by zamówił u pozwanego większą ilość towaru , niż ta dostarczona w czterech transportach i by tym samym pozwany miał prawo zatrzymać nadpłaconą kwotę 11.173,68 zł. Także sam pozwany w sprzeciwie twierdził, że strony umawiały się na dostawę czterech transportów cukru , które pozwany zrealizował. W ocenie sądu , podnoszona przez pozwanego okoliczność , iż kontrahent, od którego pozwany zakupował cukier do dalszej odsprzedaży postawiony został w stan upadłości i pozwany nie mógł dokonywać od niego dalszych zakupów , nie mogła stanowić usprawiedliwienia dla odmowy zwrotu powodowi zaliczki , którą pozwany zadysponował na poczet ewentualnych przyszłych dostaw towaru. Powód miał prawo żądać zwrotu tej kwoty , skoro stanowiła ona nadpłatę w odniesieniu do ceny zakupionych towarów, a powód nie otrzymał od pozwanego jej ekwiwalentu w postaci towaru. Zauważyć należy , że od daty wpłacenia zaliczki do dnia wydania wyroku upłynął ponad rok. Zatrzymana przez pozwanego kwota stanowiła zatem nienależne świadczenie , którego zwrotu pozwany mógł domagać się na podstawie art. 405 k.c. w zw. z art. 410 § 2 k.c. Wobec powyższego sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 11.173,68 zł. O odsetkach za opóźnienie w zapłacie tej kwoty sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. , mając na uwadze , że roszczenie stało się wymagalne po wezwaniu pozwanego do zapłaty tej kwoty w piśmie powoda doręczonym pozwanemu w dniu 8 lutego 2016r. ( k. 11- 16 akt ). O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Na poniesione przez powoda koszty procesu złożyły się : opłata od pozwu – 559,- zł , opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17,- zł i koszty zastępstwa procesowego – 4.800,- zł ( § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie , Dz.U. z 2015r. , poz. 1800 ).