Sygn. akt IV U 1027/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2017r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania R. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 8 grudnia 2016 r. Nr (...) w sprawie R. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala R. M. prawo do emerytury od dnia 1 listopada 2016 r. Sygn. akt IV U 1027/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 8 grudnia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 887) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), odmówił R. M. prawa do emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Do pracy w szczególnych warunkach organ rentowy zaliczył 3 lata i 17 dni, tj. okres zatrudnienia od 1.12.1994r. do 31.05.1998r. w zakładzie (...) w W. na podstawie zaświadczenia o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach z 11.04.2006r. (z wyłączeniem zwolnień lekarskich). Odwołanie od w/w decyzji złożył ubezpieczony R. M. , wskazując, że od dnia 27 listopada 1979r. rozpoczął pracę jako kierowca samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony i do dnia 1 stycznia 1999r. pracował w szczególnych warunkach (odwołanie, k. 1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 2-4 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony R. M. , ur. (...) , złożył w dniu 22 listopada 2016r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Na podstawie przedłożonych dokumentów organ rentowy przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999r. okresy składkowe i nieskładkowe uzupełnione pracą w gospodarstwie rolnym w łącznym wymiarze 25 lat, w tym 20 lat, 6 miesięcy i 18 dni okresów składkowych oraz 6 miesięcy i 1 dzień okresów nieskładkowych. Do pracy w szczególnych warunkach zaliczono 3 lata i 17 dni, tj. okres zatrudnienia od 1.12.1994r. do 31.05.1998r. w zakładzie (...) w W. na podstawie zaświadczenia o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach z 11.04.2006r. Z uwagi, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udokumentował co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, zaskarżoną decyzją z dnia 8 grudnia 2016r. odmówiono mu prawa do emerytury (decyzja z 8.12.2016r. k.20 akt emerytalnych). Ubezpieczony R. M. był zatrudniony na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych w następujących zakładach pracy:
- w Spółdzielni (...) Oddział w W. od 27 listopada 1979r. do 31 marca 1981r.;
- w (...) Spółdzielni (...) w W. od 1 kwietnia 1981r. do 31 grudnia 1985r.;
- w Wojewódzkim Związku Spółdzielni (...) w Zakładzie (...) w W. od 1 stycznia 1986r. do 7 grudnia 1989r.
- w Spółdzielni (...) w W. od 8 grudnia 1989r. do 30 listopada 1994r.;
- w Zakładzie (...) sp. z o.o. w W. od 1 grudnia 1994r. do 31 maja 1998r. Organ rentowy zaliczył ubezpieczonemu do pracy w szczególnych warunkach okres zatrudnienia od 1.12.1994r. do 31.05.1998r. w Zakładzie (...) sp. z o.o. w W. na podstawie zaświadczenia o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach z dnia 11.04.2006r. wystawionego przez (...) sp. z o.o. następcę prawnego w/w Zakładu (zaświadczenie o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach k. 15 akt emerytalnych). W trakcie zatrudnienia w Spółdzielni (...) był kierowcą samochodu ciężarowego marki S. o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Zakład ten został przejęty przez Spółdzielnię (...) w W. . Ubezpieczony zatrudniony był w pełnym wymiarze czasu pracy. W związku z likwidacją gospodarstwa samochodowego w (...) Spółdzielni (...) w W. w dniu 31 grudnia 1985r. R. M. został przejęty przez Zakład (...) w W. od dnia 1 stycznia 1986r. z zachowaniem ciągłości pracy i płacy. Następnie organizacja transportu mleka została ponownie przejęta przez (...) Spółdzielnię (...) . Ubezpieczony posiada prawo jazdy kategorii A, B, C, E. Wnioskodawca był kierowcą samochodu (...) pojazdu przystosowanego do odbioru mleka bezpośrednio od rolników. Zlewanie mleka zajmowało około 10-15 minut. W ciągu dnia kierowca mógł obsługiwać około 8-10 zlewni czy też 1 dużą zlewnię i 4 małe w czasie jednego kursu, przy czym kursów było około 2-
- Kierowanie samochodem ciężarowym mogło zajmować około 80% czasu pracy, zaś przez pozostały czas kierowca był w gotowości do świadczenia pracy, kiedy to odbywały się czynności związane ze zlewaniem mleka. Ubezpieczony jako członek otwartego funduszu emerytalnego wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił, w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach organu rentowego i aktach osobowych ubezpieczonego, jak również na podstawie zeznań świadków J. B. i K. M. oraz zeznań ubezpieczonego R. M. , które są spójne, logiczne i w całości wiarygodne. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego R. M. zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 887) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl powołanego wyżej art. 32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art. 27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w ww. wieku, jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego Rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek w dniu 7 lutego 2016r., spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy, wykazując 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych uzupełnionych okresem pracy w gospodarstwie rolnym, jak również jako członek otwartego funduszu emerytalnego wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Do stażu pracy w szczególnych warunkach organ rentowy zaliczył 3 lata i 17 dni, tj. okres zatrudnienia od 1.12.1994r. do 31.05.1998r. w zakładzie (...) w W. na podstawie zaświadczenia o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach z 11.04.2006r. Ubezpieczony podnosił, że nieprzerwanie od dnia 27 listopada 1979r. wykonuje pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Zebrany w sprawie materiał dowodowy – w postaci dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego i aktach osobowych, zeznań świadków J. B. i K. M. oraz zeznań ubezpieczonego – dał podstawy do stwierdzenia, że R. M. od dnia 27 listopada 1979r. do 31 maja 1998r. wykonywał pracę kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony czy też samochodu przystosowanego do przewozu mleka w zakładach pracy wskazanych w stanie faktycznym. Praca kierowcy samochodu ciężarowego była jego wyłącznym zajęciem, wykonywał ją stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. W ocenie Sądu stwierdzenia tego nie podważa okoliczność, że samo prowadzenie pojazdu ciężarowego zajmowało około 80% czasu dnia pracy, bowiem kierowca musiał oczekiwać na zlanie mleka w zlewni. Niewątpliwie wówczas kierowca pozostawał w gotowości do świadczenia pracy, innych prac nie wykonując. Powyższe potwierdziły zeznania świadków J. B. i K. M. , którym Sąd dał wiarę w całości. Wobec tego ubezpieczony R. M. , będąc zatrudnionym w Spółdzielni (...) Oddział w W. , (...) Spółdzielni (...) w W. , a także w Wojewódzkim Związku Spółdzielni (...) w S. Zakładzie (...) w W. wykonywał prace wskazane w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w wykazie A, Dziale VIII poz. 2, tj. prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów. Cały okres zatrudnienia R. M. w w/w zakładach pracy jako kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony należało zaliczyć do okresu pracy w szczególnych warunkach. Tym samym ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się okresem pracy w szczególnych warunkach w wymiarze ponad 15 lat, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Całokształt okoliczności niniejszej sprawy dał postawy do stwierdzenia, że R. M. spełnił wszystkie przesłanki do przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym określone w art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477 14 § 2 kpc , Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił R. M. prawo do emerytury od dnia 1 listopada 2016r., tj. od miesiąca, w którym złożono wniosek o emeryturę.