Sad powszechny, IX U 1697/16

Sygn. akt IX U 1697/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania S. P. ( P. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania S. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 16 sierpnia 2016 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poczynając od dnia 6 lipca 2016r. Sędzia Sygn. akt IX U 1697/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 16.08.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił ubezpieczonemu S. P. ( P. ) przeliczenia podstawy wymiaru emerytury z uwagi na fakt, iż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego po nabyciu prawa do emerytury okazał się być niższy od 250% i wyniósł 197,36%. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury z uwzględnieniem zarobków uzyskiwanych w latach 1968-1978 z tytułu zatrudnienia w KWK (...) . Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 01.07.1984r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Po przyznaniu prawa do emerytury pozostawał w zatrudnieniu do 15.09.1984r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury obliczony z okresu od 07/1983 do 06/1984 wyniósł 286,46 % i został ograniczony do 250 %. W dniu 06.07.2016r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Do wniosku załączył legitymację ubezpieczeniową, zawierającą wpisy zarobków za lata 1960 – 1967, zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7 za lata 1979-1984, wydane przez KWK (...) – J. z dnia 05.11.2015r. wraz z informacją, iż nie ma możliwości wydania takiego zaświadczenia za lata 1973-1978 z uwagi na brak dokumentacji. W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję z dnia 16.08.2016r. wskazując, iż ubezpieczony nie spełnia warunków do wnioskowanego przeliczenia, gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiary obliczony z najkorzystniejszych dwudziestu lat ubezpieczenia jest niższy niż 250%. W latach 1968r -1973r. ubezpieczony pracował w KWK (...) . Był tam zatrudniony od 1957r. W tym okresie pracował jako górnik strzałowy pod ziemią. Kopalnia ta znajdowała się w (...) zagłębiu węglowym. Była to kopalnia gazowa drugiej kategorii. Nie płacono dodatku gazowego. Od kiedy został górnikiem strzałowym ( świadectwo ukończenia kursu górnika strzałowego uzyskał w dniu 24.03.1966r) pracował tylko na trzecią zmianę, ponieważ w nocy wykonywano roboty strzałowe. Z tego tytułu przysługiwał mu dodatek nocny. Był wynagradzany w systemie akordowym, a wysokość wynagrodzenia zależała od wykonu wydobycia. Otrzymywał deputat węglowy w pełnej wysokości. Było wynagrodzenie z Karty Górnika wypłacane kwartalnie. Nie było dodatku za pracę w warunkach szkodliwych. Ponadto były tzw. niedziele wydobywcze i to były zwykle dwie takie niedziele w miesiącu. Kiedy od 15.02.1973r. ubezpieczony podjął pracę w KWK (...) miał podobne zarobki jak w KWK (...) . Po trzech miesiącach zatrudnienia tam, został górnikiem strzałowym. Od 1980r jego zarobki jeszcze wzrosły, bo został instruktorem strzałowym. Również był wynagradzany w systemie akordowym, premie były raczej rzadko i były uznaniowe. Było też wynagrodzenie z Karty Górnika, ekwiwalent węglowy, pracował tam na trzy zmiany w trybie trzy zmianowym. W latach 70-tych co najmniej 2 niedziele były obowiązkowe w miesiącu. W toku niniejszego postępowania w oparciu o opinię biegłego z zakresu emerytur i rent dopuszczoną w sprawie dla ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokość podstawy wymiaru, przy odtworzeniu wynagrodzeń ubezpieczonego z tytułu zatrudnienia w KWK (...) i KWK (...) za lata 1968-1978 z uwzględnieniem dokumentacji z akt osobowych, oraz akt rentowych, legitymacji ubezpieczeniowej w oparciu o obowiązujące w tym okresie przepisy płacowe, przy uwzględnieniu zeznań ubezpieczonego Sąd ustalił, iż najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, obliczony z lat 1961-1967, 1969-1975 oraz 1979-1984 jest wyższy niż 250% i wynosi 253,79% . Ustalając wysokość wynagrodzenia za sporne lata biegły uwzględnił takie składniki wynagrodzenia jak płaca zasadnicza, wynagrodzenie z Karty Górnika, dodatek nocny, dodatek za niedziele oraz deputat węglowy. Biegły nie uwzględnił natomiast premii i innych dodatków, gdyż ich odtworzenie było obecnie niemożliwe. Organ rentowy złożył zastrzeżenia do opinii kwestionując: przyjęcie, że ubezpieczony od 1968r. pracował jako górnik strzałowy wyłącznie na trzecią zmianę, stawki dzienne przyjęte przez biegłego, przyjęcie dwóch niedziel w miesiącu, przyjęcie do wyliczeń 26 dni roboczych w miesiącu oraz podwójnego wynagrodzenia z Karty Górnika od 1975r. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt emerytalnych, akta osobowe, legitymację ubezpieczeniową, dokumentację znajdującą się w aktach sprawy, opinię biegłego z zakresu emerytur i rent mgr K. S. z dnia 10.06.2017r. (k.35-40) oraz zeznania ubezpieczonego (nagranie z rozprawy w dniu 23.11.2016r. minuty od 00:09:25 do 00:27:45). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2016r., poz. 1842 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanego biegłego mgr K. S. , który na podstawie posiadanej dokumentacji akt osobowych i rentowych, przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych oraz zeznań ubezpieczonego odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1968-1978, a następnie obliczył najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury