Sad powszechny, III Ca 568/17

Sygn. akt III Ca 568/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Magdalena Balion - Hajduk (spr.) Sędzia SO Gabriela Sobczyk Sędzia SO Joanna Łukasińska - Kanty Protokolant Aldona Kocięcka po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa M. S. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt I C 505/14

1. oddala apelację;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. SSO Joanna Łukasińska - Kanty SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt: III Ca 568/17 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 stycznia 2017r.Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim zasądził od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powódki M. S. kwotę 4.215,82zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 lipca 2013r. oraz 1.228zł ( tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Rejonowy ustalił, że 30 sierpnia 2012r. powódka zawarła z pozwanym umowę ubezpieczenia (...) (...) nr (...) . Jako przedmiot ubezpieczenia wskazano budynek mieszkalny, a także ruchomości domowe i elementy stałe budynku. Zgodnie z postanowieniami umowy, do umowy zastosowanie mają ogólne warunki ubezpieczenia (...) , ustalone uchwałą Zarządu (...) SA nr (...) z 31 stycznia 2012r. Ubezpieczenie obejmowało okres od 1 września 2012r. do 31 sierpnia 2013r. W dniu 10 czerwca 2013r., tj. w okresie objętym ubezpieczeniem, z uwagi na silny grad, uszkodzeniu uległa instalacja solarna, znajdująca się na dachu budynku położonego w R. przy ul. (...) , stanowiącego własność powódki. Powódka zgłosiła szkodę pozwanemu w dniu 11 czerwca 2013r. Pozwany zarejestrował szkodę pod nr (...) . Pismem z 5 lipca 2013r. pozwany poinformował powódkę o przyznaniu odszkodowania w wysokości 3.478,72 zł. Powódka dokonała naprawy instalacji w oparciu o wycenę towarową nr (...) (...) . Na tej podstawie w dniu 18 stycznia 2014r. wystawiono powódce fakturę VAT nr (...) , zgodnie z którą koszt naprawy instalacji solarnej wyniósł łącznie 7.694,54 zł. Pismem z 5 stycznia 2014r. pełnomocnik powódki wystosował do pozwanego wezwanie do zapłaty kwoty 4.215,93 zł, tytułem likwidacji szkody instalacji solarnej. Pozwany odmówił zapłaty. Wskutek szkody uszkodzeniu uległo jedenaście rur próżniowych solarnych, zabudowanych w trzech lustrach solarnych, a nadto dwa odcinki rynien z PCV ø 125 o łącznej długości 6 mb. Uszkodzenie to spowodowało koniczność zakupu jedenastu rur solarnych M. (...) , ich montaż w miejsce rur uszkodzonych oraz napełnienie płynem solarnym (...) . Wysokość kosztów naprawy wskazana w fakturze VAT nr (...) odpowiada wysokości szkody. Przeprowadzona naprawa doprowadziła system solarny do stanu sprzed powstania szkody. Sąd pierwszej instancji na podstawie art. . 805 § 1 k.c. i łączącej strony umowy ubezpieczenia uwzględnił powództwo. Zgodnie z §6 ogólnych warunków ubezpieczenia (OWU), ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność za szkody budynku powstałe m.in. w następstwie gradu. Jak wynika z § 20 OWU, wysokość odszkodowania ustala się w kwocie odpowiadającej wysokości poniesionej szkody, maksymalnie do wysokości sumy ubezpieczenia wskazanej w umowie ubezpieczenia, z uwzględnieniem limitów odpowiedzialności (...) SA , o których mowa w § 5 ust. 2 pkt. 1 i 3, § 16 i § 17, dla stałych elementów stanowiących samodzielny przedmiot ubezpieczenia ubezpieczonych w wartości nowej – w wartości nowej. Jak wynika z umowy ubezpieczenia, stałe elementy budynku zostały ubezpieczone w wartości nowej. Zgodnie z § 21 ust. 1 OWU, wysokość odszkodowania dla stałych elementów ustala się na podstawie kosztorysu sporządzonego przez (...) w eksperckim systemie kosztorysowania robót i obiektów budowlanych lub w oparciu o cenniki budowlane stosowane przez (...) . § 2 ust.
3. wprowadza jednak możliwość ustalenia odszkodowania na podstawie rachunków za odbudowę lub naprawę ubezpieczonego mienia. Z § 21 ust. 3 wynika jednak prawo (...) do weryfikacji przedłożonych rachunków i kosztorysów w zakresie zgodności ze stanem faktycznym: wysokości poniesionych kosztów, dotychczasowych wymiarów ubezpieczonego mienia, zakresu robót i użytych materiałów. Sąd Rejonowy uznał, że wysokość odszkodowania została ustalona w oparciu o wskazane wyżej postanowienia Ogólnych Warunków Ubezpieczenia. Opinia biegłego w jednoznaczny sposób wykluczyła, jakoby naprawa miała na celu modernizację instalacji, a nie przywrócenie do stanu sprzed szkody. Powódka przedłożyła fakturę za dokonaną naprawę, z której jednoznacznie wynika, że naprawa obejmowała wymianę elementów, które uległy uszkodzeniu. Pozwany nie miał wobec tego podstaw, by w wyniku dokonanej weryfikacji obniżyć kwotę wynikającą z faktury VAT nr (...) . Wykonawca robót potwierdził, że likwidacja szkody nie doprowadziła do wymiany elementów, które nie były uszkodzone. Niedopuszczalne jest wobec tego powoływanie się przez pozwanego na dokonaną weryfikację przedłożonych dokumentów i obniżanie kwoty wskazanej w fakturze w sposób całkowicie dowolny i niezgodny ze sposobem ustalania wysokości szkody przewidzianym w OWU. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 817 § 1 k.c. , mając na względzie, że powód zgłosił szkodę 11 czerwca 2013r., zatem pozwany pozostawał w opóźnieniu po upływie 30 dni od daty zgłoszenia szkody, gdyż w tym terminie możliwe było wyjaśnienie wszystkich okoliczności. Pozwany w apelacji zarzucił naruszenie prawa materialnego, a to przepisu art. 363 § 1 k.c. oraz 361 § 1 k.c. przez niewłaściwą wykładnię i zastosowanie, wyrażające się w przyjęciu, iż suma kwoty zasądzonej oraz odszkodowania wypłaconego przez pozwanego odpowiada wysokości szkody, prowadząc do przywrócenia stanu poprzedniego i nie ulepszonego, a także pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą, naruszenie art. 405 k.c. polegające na zasądzeniu odszkodowania, które przy uwzględnieniu faktu pozyskania przez powódkę kwoty wypłaconej przez pozwanego na etapie postępowania likwidacyjnego, prowadzi w rezultacie do bezpodstawnego wzbogacenia, naruszenie art. 217 § 1 k.p.c. 227, 232 k.p.c. w związku z art. 278 § 1 k.p.c. polegające na oddaleniu wniosku dowodowego pozwanego w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego z zakresu budownictwa lądowego i wyceny majątku, której przedmiotem miało być wyliczenie szkody zgodnie z łączącą strony umową, naruszenie art. 233 k.p.c. przez dowolne rozważenie materiału dowodowego z pominięciem dowodu w postaci faktury za nabycie nowych solarów, opinii technicznej spółki (...) , wyceny z 17.
4. 2013 roku, które wskazują na niższy koszt wymiany całego kompletnego zestawu oraz niewłaściwą ocenę dowodów. Wniósł o zmianę wyroku i oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów na swoją rzecz za obie instancje ewentualnie wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu apelacji pozwany podkreślił, iż w wyniku szkody podlegało wymianie wyłącznie 11 sztuk rurek próżniowych i koszt ich wymiany nie może przekraczać kosztów zakupu całego nowego zestawu solarnego. Zdaniem skarżącego koszt naprawy uszkodzonego systemu został znacznie zawyżony i nie odpowiada wysokości rzeczywistej szkody. Powódka wniosła o oddalenie apelacji jako bezzasadnej i zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania odwoławczego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji i przyjętą podstawę prawną i unikając zbędnych powtórzeń przyjmuje je za własne. Sąd Rejonowy ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy zgodnie z dyspozycją art. 233 k.p.c. i w tym zakresie ocenę tego materiału również należy podzielić. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego w szczególności faktury z 18 stycznia 2014 roku za wymianę uszkodzonych w wyniku gradobicia rur wynika, iż obejmuje ona koszt zakupu jedenastu sztuk rurek solarnych, ich wymiany i koszt płynu. Jak wynika z opinii biegłego powódka nie dokonała modernizacji uszkodzonej instalacji, a jedynie wymieniła konkretne uszkodzone na skutek gradobicia elementy instalacji. Zakres szkody co do zasady jest zgodny z częścią opisową kosztorysu sporządzonego przez pozwanego w postępowaniu likwidacyjnym, natomiast wartości określonej na 3478,72 zł nie można zaakceptować. W kosztorysie tym nie poddano kalkulacji, w oparciu o którą dokonano wyliczeń, nie wskazano nazwy materiału którego cena została określona w kosztorysie na 10 602,60zł, nie wskazano w oparciu o co przyjęto przedmiar „0,30 sztuk”, nie uwzględniono też ceny montażu i demontażu oraz ponownego napełnienia płynem solarnym H. . Biegły, analizując kosztorysy sporządzone przez pozwanego w postępowaniu likwidacyjnym jak również fakturę przedłożoną przez powojkę dodatkowo zwrócił się o wyjaśnienia do spółki, która przeprowadzała u powódki wymianę uszkodzonych elementów instalacji solarnej. Z odpowiedzi wynika, spółka wymieniła wyłącznie 11 sztuk rur próżniowych i napełniła całą instalację nowym płynem solarnym. W tym stanie rzeczy nie można podzielić zarzutu apelacji, iż wskazana w fakturze kwota prowadzi do bezpodstawnego wzbogacenia powódki, a opinia biegłego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wyliczenie odszkodowania jest zgodne również z postanowieniami OWU, zgodnie z § 21 ust. 3 pozwany ma prawo do weryfikacji przedłożonych rachunków i kosztorysu w zakresie zgodności ze stanem faktycznym, ale przecież nie może tego uczynić w sposób dowolny w oparciu o niewskazane w kosztorysie kryteria. Pozwany, weryfikując w toku postępowania likwidacyjnego przedłożoną fakturę w ogóle nie dołączył kalkulacji w oparciu, o którą dokonano wyliczeń, nie wyjaśnił skąd w kosztorysie wzięły się dane dotyczące przedmiaru „0,30 sztuk”. Stąd też należało uznać zarzuty pozwanego co do opinii biegłego formułowane na takiej podstawie za chybione. Opinia biegłego logicznie i konkretnie odpowiadała na tezę dowodową i brak było podstaw do uzupełniania w tym zakresie postępowania dowodowego w postaci zasięgnięcia opinii innego biegłego na te same okoliczności. Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze na mocy art. 386 § 1 k.p.c. orzekł jak sentencji i na mocy art. 98 k.p.c. zasądził od pozwanej na rzecz powódki koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym w kwocie 450 zł. SSO Joanna Łukasińska - Kanty SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Gabriela Sobczyk