Sad powszechny, II Ca 1196/17

(1), J. K.

(2), I. K. , Z. W. , S. Ł. i E. K. o stwierdzenie nabycia spadku po J. K.

(3)na skutek apelacji uczestniczki I. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Jędrzejowie z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt I Ns 289/16 postanawia: odrzucić apelację. SSO Anna Pać - Piętak SSO Rafał Adamczyk SSO Hubert Wicik UZASADNIENIE Zarządzeniem, doręczonym uczestniczce I. K. w dniu 15 września 2017 r., została ona wezwana do usunięcia braków formalnych apelacji poprzez wskazanie wniosków apelacji, tj. czy domaga się zmiany zaskarżonego postanowienia, a jeżeli tak, to w jakim zakresie, czy też jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz do uzasadnienia wniosków apelacji – w piśmie złożonym w siedmiu egzemplarzach, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia apelacji (k. 371). W dniu 19 września 2017 r. (data złożenia pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) I. K. wniosła pismo, w którym podała, że spadkodawczyni J. K.

(3)„odpisała” skarżącej pole wraz z budynkami o powierzchni 1,45 ha, I. K. otrzymała akt własności ziemi w 1972 r., który nie był przez nikogo zaskarżony do 1981 r. Uczestniczka oświadczyła, iż „nie wyraża zgody na żaden spadek po matce J. K.

(3)” i domaga się, by „Sąd nie robił spadku po matce”, bo jak żyła, to wszystko „odpisała” I. K. . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 368 § 1 k.p.c. , apelacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy w części; zwięzłe przedstawienie zarzutów; uzasadnienie zarzutów; powołanie, w razie potrzeby, nowych faktów i dowodów oraz wykazanie, że ich powołanie w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe albo że potrzeba powołania się na nie wynikła później; wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia. Przepis ten stosuje się odpowiednio do apelacji od postanowień co do istoty sprawy, wydawanych w postępowaniu nieprocesowym ( art. 13 § 2 k.p.c. ). Ponadto, stosownie do art. 128 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom. Dopełnienie wymagań formalnych apelacji determinuje dopuszczalność jej rozpoznania przez sąd drugiej instancji oraz określa zakres rozpoznania. Do warunków konstrukcyjnych apelacji należy także obowiązek zamieszczenia w tym środku odwoławczym wniosku o zmianę lub uchylenie wyroku (postanowienia co do istoty sprawy), z zaznaczeniem żądanej zmiany lub uchylenia ( art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. ). Wiąże się on nie tylko z potrzebą dokładnego określenia granic apelacji, ale również z koniecznością stwierdzenia, jeśli zaskarżenie dotyczy tylko części orzeczenia sądu pierwszej instancji, w jakim zakresie wyrok (postanowienie co do istoty sprawy) uprawomocnił się. Wniosek apelującego w tej kwestii musi być sprecyzowany przez określenie na czym ma polegać zmiana, czyli jakiego rozstrzygnięcia domaga się skarżący. Granice rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji wyznacza zakres zaskarżenia oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia, które powinny się pokrywać w całości. Jeżeli zakres przedmiotowy zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji jest szerszy od zakresu przedmiotowego wniosku apelacyjnego, apelacja nie spełnia wymagań określonych w art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c. i podlega odrzuceniu (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZP 20/07, OSNC 2008/6/61 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2006 r., II CZ 53/06, LEX nr 607260 i z dnia 4 października 2006 r., II CZ 65/06, LEX nr 607262). Wobec tego braki, niedokładności lub sprzeczności we wskazaniu granic zaskarżenia oraz zaznaczeniu zakresu żądanej zmiany lub uchylenia kwestionowanego orzeczenia stanowią okoliczność uniemożliwiającą nadanie apelacji właściwego biegu. Z treści apelacji nie wynikało, czy I. K. zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego w całości, czy w części dotyczącej orzeczenia o dziedziczeniu gospodarstwa rolnego i jakiego rozstrzygnięcia domagała się skarżąca od Sądu odwoławczego. Oświadczenia zawarte w piśmie wniesionym w dniu 19 września 2017 r. nadal nie są jednoznaczne i nie wyjaśniają, w jakim zakresie zostało zaskarżone orzeczenie Sądu pierwszej instancji i czy uczestniczka wnosi o zmianę, czy o uchylenie postanowienia i w jakim zakresie. Analiza twierdzeń apelacji i pisma mającego stanowić usunięcie jej braków może prowadzić do różnych konkluzji w tym przedmiocie – skarżąca wyraża niezadowolenie z tego, że Sąd orzekał o gospodarstwie rolnym, zdaje się negować, iż wchodziło ono w skład spadku, być może kwestionuje tylko kwalifikacje R. K. do dziedziczenia gospodarstwa rolnego albo też nie zgadza się z całym orzeczeniem o stwierdzeniu nabycia spadku – przy czym nie wiadomo, jakiego rozstrzygnięcia oczekuje I. K. od Sądu Okręgowego. Niepodanie tych elementów uniemożliwia nadanie biegu apelacji. Sąd nie może sam uzupełnić luk dotyczących wymogów konstrukcyjnych apelacji, a następnie rozpatrywać taki środek odwoławczy. Każde z wymagań formalnych, wyszczególnionych w art. 368 § 1 pkt 1 do 5 k.p.c. ma samodzielny zespół swoistych cech, które w apelacji powinny być jednoznacznie oznaczone (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2017 r., IV CZ 124/16, LEX nr 2281264). Ponadto, uczestniczka złożyła pismo mające usuwać braki formalne apelacji w jednym egzemplarzu, zamiast żądanych siedmiu. Do pisma będącego odpowiedzią na wezwanie do usunięcia braków apelacji, nie stosuje się, w odniesieniu do skutków niewywiązania się z nałożonego obowiązku, art. 130 § 1 i 2 k.p.c. , ponieważ taką możliwość wyłączył art 370 k.p.c. Braki formalne pisma mającego uzupełniać apelację nie podlegają procedurze naprawczej. Nieusunięciem braków apelacji jest zarówno niewykonanie wezwania, jak i nieprawidłowe jego wykonanie, skutkujące odrzuceniem apelacji na podstawie art. 370 k.p.c. (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2003 r., III PZP 10/03, OSNP 2004/3/43). Stosownie do art. 373 k.p.c. , sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia strona nie była wezwana, zażąda ich usunięcia. W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie apelacja ulega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Okręgowy na podstawie 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił apelację wniesioną przez I. K. . SSO Anna Pać - Piętak SSO Rafał Adamczyk SSO Hubert Wicik ZARZĄDZENIE (...) - (...) - (...)