Sygn. akt II K 721/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Lemanowicz-Pawlak Protokolant: Stażysta Dawid Muraszewski Bez udziału Prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum-Zachód po rozpoznaniu w dniu 25.08.. 2017 r. sprawy: R. B. ur. (...) w T. syna E. i K. z domu Ś. oskarżonego o to, że: w maja 2016r. w (...) T. przy ul. (...) , w zamiarze, aby inne osoby dopuściły się czynu zabronionego, co do których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się swoim dowodem osobistym założył osobiste konto bankowe o numerze (...) , przekazując następnie nieustalonym osobom dokumenty uzyskane od pracownika wymienionego wyżej banku wraz z karta bankomatową, a które to konto posłużyło sprawcy głównemu do popełnienia przestępstwa opisanego w art. 286 par. l kk , polegającego na doprowadzeniu w dniu 21 listopada 2016r. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem M. S.
(1)za pośrednictwem aukcji internetowej na portalu (...) poprzez zaoferowanie do sprzedaży telefonu komórkowego marki S. (...) i wprowadzeniu go w błąd co do zamiaru wykonania w/w umowy w wyniku czego M. S.
(1)poniósł szkodę majątkową w wysokości 1430 zł, które to pieniądze w/w pokrzywdzony wpłacił na konto bankowe założone przez R. B. tj. o czyn z art. 18 §3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk orzeka I/ oskarżonego R. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, iż stanowi on wypadek mniejszej wagi z art. 18§3kk w zw. z art. 286§1 i 3 kk i za to w myśl art. 19§1kk w zw. z art. 286§3kk w zw. z art. 34§1 i 1a pkt 1kk w zw. z art. 34§2kk w zw. z art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 2 ( dwóch) lat ograniczenia wolności w formie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 ( trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II/na podstawie art. 46§1kk orzeka wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego M. S.
(1)kwoty 1430 ( jeden tysiąc czterysta trzydzieści) złotych; III/ zwalnia oskarżonego z kosztów sądowych, wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IIK 721/17 UZASADNIENIE R. B. był osobą bezdomną, często przebywał w rejonie starówki w T. . W maju 2016r. , gdy R. B. znajdował się w towarzystwie innych osób i był pod wpływem alkoholu, podeszło do nich dwóch mężczyzn. W/w zwrócili się do swych rozmówców, aby założyli na swe nazwiska konto i przekazali im wszystkie dane, w zamian za co mieli otrzymać zapłatę. Tylko R. B. przystał na tę propozycję. R. B. udał się do (...) . T. przy ul. (...) i założył konto bankowe o numerze (...) . Następnie przekazał w/w osobom dokumenty uzyskane od pracownika wymienionego wyżej banku wraz z karta bankomatową / dowód : wyjaśnienia R. B. -k. 49-50, 141,146/ W dniu 21.11.2016r. M. S. znalazł na portalu (...) ogłoszenie oferujące sprzedaż telefonu komórkowego marki S. (...) za kwotę 1430 zł. M. S. zainteresował się tym telefonem i zwrócił się do sprzedającego o wystawienie aukcji na (...) z konta o (...) . Sprzedający tak uczynił, przesłał kupującemu link do aukcji o nr (...) . M. S. tego samego dnia wpłacił za pośrednictwem P. pieniądze w kwocie 1350 zł na konto o numerze (...) , następnie skontaktował się ze sprzedającym na (...) , gdyż był cały czas aktywny. Sprzedający odpisał ,iż otrzymał potwierdzenie przelewu oraz, że następnego dnia wyśle za pośrednictwem kuriera telefon. Po upływie 3 dni M. S. ponownie napisał wiadomość do sprzedającego na (...) z zapytaniem, czy telefon został już wysłany. Uzyskał infromację,iż telefon miał zostać wysłany poprzedniego dnia . Mimo tych zapewnień telefon nie trafił do kupującego, wszelkie próby nawiązania kontaktu ze sprzedającym okazały się bezskuteczne. / dowód: zeznania M. S. -k. 5-6,146v.; Potwierdzenie dokonania przelewu-k. 16/ Oskarżony podczas pierwszego przesłuchania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu , złożył jednak wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. W toku kolejnego przesłuchania nie negował swego sprawstwa, podtrzymał swe wcześniejsze wyjaśnienia. Sąd nie znalazł podstaw, by kwestionować wiarygodność wyjaśnień oskarżonego, albowiem znajdowały odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym. Pierwotne kwestionowanie sprawstwa wynikało z treści przedstawionego mu zarzutu, później bowiem, gdy zmodyfikowano zarzut, oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu. Sąd pozytywnie zweryfikował również zeznania świadka M. S. , który opisał przebieg zdarzenia będącego przedmiotem postępowania. Zeznania w/w były jasne i konsekwentne a ponadto były skorelowane z pozostałym materiałem dowodowym. Sąd nie znalazł również podstaw, by deprecjonować rzetelność zeznań świadka K. P. , który opisał okoliczności sprzedaży kart z doładowaniami. Relacje tego świadka dotyczyły tylko pośrednio zdarzeń będących przedmiotem postępowania, znamionowała je jednak jasność i spójność relacji. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów albowiem były one jasne, zaś żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego wina oskarżonego oraz okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości. Sąd mając na względzie niską wysokość wyrządzonej szkody przyjął ,iż zachowanie oskarżonego stanowiło wypadek mniejszej wagi z art. 18 §3 kk w zw. z art. 286 § 1 i 3 kk . Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające sąd poczytał uprzednią, wielokrotną karalność oskarżonego. Z drugiej jednak strony nie można tracić z pola widzenia faktu,iż wcześniejsze skazania dotyczyły przestępstw skierowanych przeciwko innym dobrom prawnym tj. z art.. 209 §1kk i art. 226§1kk . Natomiast jako okoliczności łagodzące sąd uwzględnił fakt przyznania się i złożenia wyjaśnień oraz stosunkowo niską wysokość wyrządzonej szkody. Mając powyższe względy na uwadze w myśl art. 19§1kk w zw. z art. 286§3kk w zw. z art. 34§1 i 1a pkt 1kk w zw. z art. 34§2kk w zw. z art. 35 § 1 kk sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat ograniczenia wolności w formie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. W ocenie sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, będzie stanowiła realną dolegliwość dla oskarżonego i spełni swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Nadto na podstawie art. 46§1kk sąd orzekł wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego M. S.
(1)kwoty 1430 ( jeden tysiąc czterysta trzydzieści) złotych. W/w środek ma zadośćuczynić zasadzie kompensaty szkód i jednocześnie uzmysłowić oskarżonemu nieopłacalność czynów zabronionych. Na podstawie art. 624§1kpk sąd zwolnił oskarżonego z kosztów sądowych. R. B. przebywa aktualnie w zakładzie karnym, w związku z tym nie ma możliwości pozyskania środków na pokrycie tych należności sądowych.