Sad powszechny, II Ca 556/13

(1), Z. R.

(2), Gminy K. -Wójt Gminy K. , Gminy L. -Wójt Gminy L. i Skarbu Państwa-Marszałek Województwa (...) , działający przez (...) Zarząd Melioracji i (...) we W. Oddział w L. o rozgraniczenie na skutek apelacji uczestnika postępowania Z. R.

(1)od postanowienia Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 6 maja 2013 roku sygn. akt VII Ns 947/10 p o s t a n a w i a : I. oddalić apelację; II. zasądzić od uczestnika postępowania Z. R.

(1)na rzecz uczestnika postępowania Z. R.

(2)kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 556/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6.05.2013 r. Sąd Rejonowy w Legnicy dokonał rozgraniczenia nieruchomości w sprawie sygn. akt VII Ns 947/10 z wniosku Skarbu Państwa – Starosty (...) . Sąd Rejonowy ustalił przebieg granic kolejno między sześcioma działkami, w tym w szczególności w odniesieniu do działek: 1/ numer (...) , położonej w G. i stanowiącej własność uczestnika postępowania Z. R.

(1), 2/ numer (...) , położonej w K. i stanowiącej własność Skarbu Państwa – Marszałka Województwa (...) Zarządu Melioracji i (...) we W. Oddział w L. , 3/ numer (...) , położonej w K. i stanowiącej własność uczestnika postępowania Z. R.

(2). Ustalenia granic dokonał Sąd w oparciu o opinie biegłej sądowej z zakresu geodezji K. P. i sporządzony przez nią plan rozgraniczenia, które uczynił Sąd integralną częścią postanowienia. Rozgraniczenia Sąd Rejonowy dokonał w oparciu o stan prawny, powołując przepis art. 153 k.c. oraz wskazując, że po przeprowadzeniu postępowania dowodowego strony ostatecznie zgodziły się ze spornym dotychczas przebiegiem granic. O kosztach postępowania Sąd I instancji orzekł na mocy art.520 k.p.c. , uznając, że stosownie do art.152 k.c. właściciele sąsiadujących ze sobą nieruchomości winni w równych częściach ponieść koszty rozgraniczenia, niezależnie od wielkości ich działek. Dało to w odniesieniu do każdego właściciela kwotę 3.678,45 zł, co po uwzględnieniu uiszczonych zaliczek skutkowało obciążenie Z. R.

(1)kwotą 2.178,44 zł, a uczestnika Z. R.

(2)kwotą 1.978,44 zł. W pisemnym uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji przedstawił ponadto rozważania w przedmiocie zawieszenia postępowania o rozgraniczenie z uwagi na złożony przed jego zakończeniem przez uczestnika Z. R.

(1)wniosek o stwierdzenie zasiedzenia działki nr (...) , zarejestrowany jako osobna sprawa pod sygn. akt VII Ns 114/13. Sąd nie znalazł podstaw do zawieszenia wskazując, że ewentualne zasiedzenie nie wpłynie na przebieg ustalonych między nieruchomościami granic. Nawet w przypadku stwierdzenia zasiedzenia granice te będą takie same, gdyż wniosek o zasiedzenie obejmuje całą działkę (...) (a nie tylko jej część), którą na skutek błędu popełnionego przy podziale w roku 1996 w całości włączono do granic działki nr (...) , a ponadto działki nr (...) (własność Z. R.

(2)) oraz nr (...) (własność Z. R.

(1)jako wnioskodawcy w sprawie o zasiedzenie) oddziela działka nr (...) , również objęta rozgraniczeniem. Apelację w tej sprawie złożył uczestnik postępowania Z. R.

(1). Zarzucił naruszenie prawa procesowego, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie art.177§1 pkt 1 k.p.c. poprzez niezawieszenie postępowania mimo tego, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależne jest od wyniku innego toczącego się postępowania cywilnego, tj. postępowania o zasiedzenie, którego przedmiot stanowi element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Skarżący wskazał, że złożony w osobnej sprawie wniosek o zasiedzenie nieruchomości jest dalej idący niż zarzut zasiedzenia, podniesiony w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości. Z. R.

(1)zakwestionował ponadto obciążenie go kosztami sądowymi w sytuacji, gdy konieczność rozgraniczenia wynikła z błędów geodetów, przez co koszty wywołane zostały okolicznościami, na które uczestnik nie miał wpływu. Z. R.

(1)wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W postępowaniu apelacyjnym Sąd Okręgowy dodatkowo ustalił, że w dniu 29.01.2013 r. Z. R.

(1)złożył wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie własności działki nr (...) , położonej w K. . Sprawa zarejestrowana została 30.01.2013 r. pod sygn. akt VII Ns 114/13 jako tocząca się przy udziale Z. R.

(2), któremu odpis wniosku doręczono 16.05.2013 r. Postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone w dniu 30.07.2013 r. do czasu zakończenia postępowania w niniejszej sprawie o rozgraniczenie ( dowód: akta Sądu Rejonowego w Legnicy sygn. VII Ns 114/13). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie jest zasadna. Sąd I instancji podjął słuszną decyzję, nie zawieszając postępowania w sprawie o rozgraniczenie z uwagi na wszczęcie postępowania z wniosku Z. R.

(1)o zasiedzenie działki nr (...) . Pomijając kwestię daty zawisłości tej drugiej sprawy (co na dzień rozpoznawania apelacji już nastąpiło), należy w pełni zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż rozstrzygnięcie sprawy o rozgraniczenie nie zależy od wyniku postępowania w sprawie o zasiedzenie. Decydująca jest tu okoliczność, słusznie podkreślana przez Sąd Rejonowy, że w sprawie sygn. akt VII Ns 114/13 Z. R.

(1)domaga się stwierdzenia zasiedzenia całej działki nr (...) , czyli w jej rzeczywistych granicach. Granice te w toku niniejszego postępowania stały się między właścicielami sąsiadujących działek niesporne, a w sprawie o zasiedzenie Sąd będzie badał, czy Z. R.

(1)był przez określony czas posiadaczem samoistnym całej działki nr (...) jako błędnie włączonej graficznie w obszar działki nr (...) . Jeżeli Sąd uwzględni wniosek Z. R.

(1), to stwierdzi nabycie przez niego własności działki (...) . Jeżeli wniosek zostanie oddalony, to nie nastąpi zmiana podmiotu prawa własności wskazanej działki. W żadnym z tych przypadków nie ulegną zmianie granice nieruchomości, objętych niniejszym postępowaniem o rozgraniczenie, ustalone na podstawie opinii biegłej z zakresu geodezji i zaakceptowane ostatecznie przez poszczególnych właścicieli nieruchomości. Oznacza to, że wynik sprawy o zasiedzenie nie ma żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy o rozgraniczenie, toteż zawieszenie postępowania w tej sprawie na podstawie art.177§1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art.13§2 k.p.c. było i jest zbyteczne. Sąd Rejonowy przedstawił wystarczającą argumentację takiego stanowiska, a ponieważ jest ona wyczerpująca, to nie wymaga uzupełniania ani powielania. Za prawidłowe uznał Sąd odwoławczy orzeczenie Sądu I instancji w przedmiocie kosztów postępowania. Ma ono oparcie w powołanych przez ten Sąd przepisach art.152 k.c. oraz art.520§1 k.p.c. , zgodnie z którymi koszty rozgraniczenia ponoszą właściciele nieruchomości w równych częściach, a uczestnicy postępowania sądowego o rozgraniczenie, nie mając sprzecznych interesów i oczekując ustalenia prawidłowych granic, winni w takim samym stopniu partycypować w kosztach tego postępowania, stosownie do swego w nim udziału. W takim stanie rzeczy apelacja uczestnika Z. R.

(1)podlegała w całości oddaleniu jako niezasadna na podstawie art.385 k.p.c. w zw. z art.13§2 k.p.c. Orzeczenie o kosztach instancji odwoławczej zapadło na podstawie art.520§3 zd.1 k.p.c. Zdaniem Sądu odwoławczego z uwagi na treść i zakres wniesionej apelacji, skierowanej w istocie przeciwko właścicielowi działki nr (...) , zachodzą w postępowaniu apelacyjnym podstawy do zastosowania zasady odpowiedzialności za wynik tego postępowania. Zarzut apelacji dotyczy co do meritum wyłącznie kwestii zasiedzenia nieruchomości Z. R.

(2), co przesądza o sprzeczności interesów tego uczestnika oraz skarżącego w instancji odwoławczej. Z. R.

(2)złożył na rozprawie wniosek o zasądzenie od skarżącego kosztów zastępstwa prawnego, które wynoszą 180 zł, zgodnie z §8 ust. 2 w zw. z §13 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (..). Wniosek ten podlegał uwzględnieniu na skutek oddalenia apelacji, o czym orzeczono w punkcie II postanowienia Sądu Okręgowego.