Sad powszechny, VIII C 2911/16

(1)o zapłatę 964,44 zł oddala powództwo. Sygn. akt VIII C 2911/16 UZASADNIENIE W dniu 28 lipca 2016 roku powód (...) w K. wytoczył przeciwko pozwanym solidarnie G. C.

(1)i K. C. powództwo o zasądzenie kwoty 964,44 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany G. C.

(1)jest dłużnikiem powoda z tytułu umowy pożyczki udzielonej przez powoda w dniu 12 lipca 2011 roku na kwotę 44.000 zł, której poręczycielem był pozwana K. C. . Pozwany nie regulował należności, nie uczynił tego również poręczyciel, wobec czego powód wypowiedział łączącą strony umowę w dniu 1 lipca 2015 roku, zaś na dochodzoną pozwem kwotę składają się następujące należności: kapitał przeterminowany pożyczki w wysokości 439,92 zł, wymagalne odsetki umowne w wysokości 238,55 zł, odsetki od kapitału przeterminowanego (odsetki za opóźnienie w spłacie należności głównej) w wysokości 40,97 zł, i koszty opłat, prowizji i upomnień w wysokości 245 zł. (pozew k. 4-7) W dniu 28 września 2016 roku w przedmiotowej sprawie został wydany nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, który pozwani zaskarżyli sprzeciwem w całości, wnosząc o oddalenie powództwa w całości. Nie kwestionując faktu zawarcia przedmiotowej umowy, pozwani podnieśli, że cała zaciągnięta pożyczka w wysokości wskazanej przez pracownika powoda została spłacona w dniu 3 stycznia 2012 roku przelewem bankowym, zatem powództwo jest bezzasadne. Pozwani podnieśli także zarzut przedawnienia dochodzonego roszczenia. (nakaz zapłaty k. 30, sprzeciw k. 6-7v, postanowienie k. 14v) W odpowiedzi na sprzeciw powód zaprzeczył temu by pozwani dokonali spłaty całości zobowiązania finansowego i podniósł, że pozwany dokonując przelewu w większej kwocie niż wynikałoby to z harmonogramu, dokonał nadpłaty z góry poszczególnych rat, ale nie spłacił pożyczki w całości, o czym był wielokrotnie informowany poprzez monity telefoniczne i pisemne. Powód zaprzeczył także temu by doszło do przedawnienia dochodzonego roszczenia. Wyjaśnił, że po dokonaniu nadpłaty rat, umowa pożyczki nadal obowiązywała strony do czasu jej rozwiązania przez powoda za wcześniejszym wypowiedzeniem, w związku z zaległością w spłacie należnych powodowi kwot pismem z dnia 1 lipca 2015 roku. Pozwani zostali zawiadomieni o wypowiedzeniu umowy z wyliczeniem zaległości na dany dzień. Pozwani nie zapłacili zaległości i po upływie okresu wypowiedzenia umowa została rozwiązana z dniem 17 sierpnia 2015 roku. W związku z rozwiązaniem umowy wymagalna stała się pozostała do zapłaty należna Kasie kwota kapitału określona pismem z dnia 18 sierpnia 2015 roku wraz z niezapłaconymi odsetkami umownymi, dalszymi odsetkami karnymi za opóźnienie w spłacie naliczanymi do dnia zapłaty i zaliczonymi kosztami windykacyjnymi, co znajduje odzwierciedlenie w pozwie. (odpowiedź na sprzeciw k. 50-50v) Postanowieniem z dnia 6 września 2017 roku Sąd zawiesił postępowanie w sprawie, na podstawie art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c. , z dniem 19 czerwca 2017 roku, wobec ogłoszenia upadłości powoda (pkt 1 sentencji postanowienia) oraz podjął zawieszone postępowanie w sprawie z udziałem syndyka masy upadłości (...) w K. K. M. K. . W piśmie procesowym z dnia 26 września 2017 roku Syndyk masy upadłości (...) w K. , reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, podtrzymał powództwo w całości. (pismo procesowe k. 61-61v, odpis postanowienia o ogłoszeniu upadłości k. 63-64, postanowienie k. 73, pismo procesowe syndyka k. 76-79) W dalszym toku postępowania i na rozprawie w dniu 30 października 2017 roku pozwany podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, także w imieniu swojej żony K. C. , jako jej pełnomocnik, wnosząc o oddalenie powództwa w całości. Podniósł, że cała należność na rzecz (...) została spłacona. (protokół rozprawy k. 74-74v, k. 85-86, zapis przebiegu rozprawy płyta CD k. 89) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12 lipca 2011 roku pozwany G. C.

(1)zawarł z (...) (...) z siedzibą w K. umowę pożyczki konsolidacyjnej na cele mieszkaniowe (kredytu konsumenckiego) nr 122/11/24, zgodnie z treścią której (...) udzielił pozwanemu pożyczki na cele mieszkaniowe w wysokości 44.000 zł, na okres od dnia 12 lipca 2011 roku do dnia 10 lipca 2016 roku, na warunkach określonych umową i Regulaminem udzielania pożyczek (kredytów) przez (...) (pkt 1 umowy). Opisana kwota została przelana na dwa rachunki bankowe wskazane w umowie, a nadwyżka 3.100 zł ponad łączną kwotę konsolidowanych zobowiązań została wypłacona w gotowce. Pożyczka oprocentowana była według zmiennej stopy procentowej ustalonej przez Zarząd (...) w dniu zawarcia umowy w wysokości 14,90% w skali roku (pkt 5 umowy). Nadto strony ustaliły, że w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki należność z tego tytułu staje się w dniu następnym należnością przeterminowaną. Od niespłaconego w całości lub w części kapitału, a od dnia wniesienia powództwa od całości zadłużenia, pobierane będą odsetki według zmiennej stropy procentowej wynoszącej 24%, nie wyższej od czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP (pkt 21 umowy). Pozwany zobowiązał się do spłaty pożyczki wraz z należnymi odsetkami do dnia 10 lipca 2016 roku (pkt 9 umowy). Natomiast zgodnie z punktem 10 umowy spłata pożyczki następować miała w ratach miesięcznych, płatnych bez wezwania zgodnie z planem spłaty, tj. do 10-go dnia każdego miesiąca. Wysokość raty ustalona została na kwotę 1.044,29 zł, zaś w przypadku ostatniej raty – na kwotę 1.044,11 zł. Strony również ustaliły w umowie, że (...) ma prawo do wypowiedzenia umowy z 30-dniowym terminem wypowiedzenia i postawienia całej pożyczki wraz z odsetkami w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku stwierdzenia, że warunki udzielenia pożyczki nie zostały dotrzymane, a także w przypadku, gdy pożyczkobiorca nie zapłacił w terminach określonych w umowie pełnych rat pożyczki za co najmniej dwa okresy płatności, po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy listom poleconym do zapłaty zaległych rat w terminie nie krótszym niż 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem wypowiedzenia umowy (pkt 24 umowy). Zgodnie z pkt 13 umowy ustalono także, że pożyczkobiorca może dokonać wcześniejszej spłaty pożyczki przed terminem określonym w umowie, z zastrzeżeniem § 45 ust. 2 Regulaminu. W takim przypadku pożyczkobiorca nie był zobowiązany do zapłaty oprocentowania za okres po spłacie pożyczki. W myśl zaś § 45 ust. 2 Regulaminu udzielania kredytów i pożyczek (...) , w przypadku, gdy kredytobiorca chciał spłacił kredyt przed terminem określonym w umowie, obowiązany był poinformować Kasę o zamiarze wcześniejszej spłaty kredytu najpóźniej w terminie 3 dni przed jej dokonaniem. Termin dokonania spłaty powinien nadto odpowiadać terminom wnoszenia rat określonym w umowie, Kasa obowiązana była rozliczyć się z kredytobiorcom w terminie 14 dni od dnia dokonania spłaty kredytu. (§ 45 ust. 1-5 regulaminu) Za zobowiązanie pozwanego wynikające z umowy pożyczki, o której mowa wyżej, poręczyła pozwana K. C. , zobowiązując się do zapłaty kwoty 44.000 zł powiększonej o należne odsetki, opłaty, prowizje i inne koszty przysługujące pożyczkodawcy w związku z wykonaniem umowy, na wypadek, gdyby pożyczkobiorca nie wykonał swojego zobowiązania. (kserokopia umowy k. 11-15, oświadczenie poręczyciela k. 12-13, regulamin udzielania pożyczek przez (...) k. 16-17, aktualny plan spłat pożyczki nr 4 k. 14-15, okoliczności bezsporne) Pozwany postanowił spłacić powyższą pożyczkę przed terminem i w tym celu uzyskał na dzień 28 grudnia 2011 roku informację od powoda o całkowitej wysokości zadłużenia z tytułu umowy pożyczki z dnia 12 lipca 2011 roku – przesłano mu faksem dokument wygenerowany z Systemu SkokCom, w którym wysokość całkowitego zadłużenia określona została na kwotę 41.426,80 zł. W dniu 3 stycznia 2012 roku pozwany dokonał całkowitej spłaty powyższej kwoty, przelewając z rachunku bankowego na rachunek do spłaty powyższej pożyczki kwotę 41.426,80 zł i wskazując w tytule przelewu, że stanowi on „całkowitą spłatę zadłużenia um. 122/11/24 z dn. 12/07/2011 G. C. ”. Przelew, o których mowa wyżej, został wykonany na 7 dni przed terminem wymagalności raty pożyczki za styczeń 2012 roku (była ona wymagalna 10-go stycznia 2012 roku), zachowując w ten sposób termin 3 dni na uprzedzenie o zamiarze całkowitej spłaty pożyczki, stosownie do § 45 ust. 2 Regulaminu, stąd też zamierzony przez pozwanego skutek w postaci spłaty pożyczki nastąpił w dacie wymagalności raty za styczeń 2012 roku. (wygenerowany z Systemu SkokCom wyciąg z listy kont pożyczkowych k. 72, potwierdzenie dokonania przelewu k. 72, umowa wraz z załącznikami k. 11-15, regulamin k. 16-17) Pomimo spłaty całości zadłużenia z tytułu umowy pożyczki nr (...) przez pozwanego, powód nie zamknął rachunku pożyczki i co miesiąc pobierał z wpłaconej przez pozwanego sumy pieniężnej, kwoty na poczet kolejnych wymagalnych rat pożyczki, uznając, że pozwany dokonała nadpłaty rat. Dnia 12 kwietnia 2012 roku Zwyczajne Zebranie Przedstawicieli (...) podjęło decyzję w formie uchwały o zmianie nazwy z (...) (...) na (...) (...) (wraz z dopuszczalnymi skrótami Twoja (...) ). (okoliczności bezsporne) Pismem z dnia 1 lipca 2015 roku powód złożył oświadczenie o wypowiedzeniu umowy pożyczki z dnia 12 lipca 2011 roku, z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenie, w piśmie tym wskazał, że kwota wymagalnego zadłużenia na dzień 1 lipca 2015 roku wynosi: 0,00 zł kapitału, 131,40 zl odsetek umownych, 0,00 zł odsetek karnych i 195 zł kosztów działań windykacyjnych, zatem łącznie 326,40 zł. Pismo zostało doręczone pozwanemu i pozwanej w dniu 15 lipca 2015 roku. W dniu 18 sierpnia 2015 roku powód skierował do pozwanych ostateczne przesądowe wezwanie do zapłaty, w którym wysokość zadłużenia na dzień 19 sierpnia 2015 roku została określona na łączną kwotę 923,71 zł, w tym: 439,92 zł tytułem niespłaconego kapitału, 238,55 zł odsetek umownych, 0,24 zł odsetek karnych i 245 zł kosztów działań windykacyjnych. (wypowiedzenie wraz ze zwrotnym potwierdzenie odbioru k. 18-18v, zawiadomienie poręczyciela o wypowiedzeniu umowy ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru k. 19-19v, wezwania do zapłaty k. 20-21) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości i rzetelności ich sporządzenia, nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie. Bezsporne w niniejszej sprawie było twierdzenie faktyczne powoda o tym, że strony łączyła umowa z dnia 12 lipca 2011 roku, na mocy której udzielono pozwanemu kredytu w wysokości 44.000 zł, który miała zostać zwrócony wraz z odsetkami (umownymi) w oznaczonych terminach spłaty. Okolicznością bezsporną było także, że pozwany w dniu 3 stycznia 2012 roku wpłacił na rachunek przedmiotowej umowy kredytowej kwotę 41.426,80 zł tytułem „całkowita spłata zadłużenia um. 122/11/24 z dn. 12/07.2011 G. C. ”. Przedłożone przez pozwanego dowody z dokumentów w postaci wygenerowanego z Systemu SkokCom – systemu powoda, wyciągu z listy kont pożyczkowych pozwanego, w którym wysokość całkowitego zadłużenia określona została na kwotę 41.426,80 zł oraz potwierdzenie przelewu z dnia 3 stycznia 2012 roku na kwotę 41.426,80 zł z tytułem przelewu „całkowita spłata zadłużenia um. 122/11/24 z dn. 12/07/2011 G. C. ”, jednoznacznie wskazują, że wpłata pozwanego w całości pokryła zadłużenie z tytułu pożyczki (kredytu konsumenckiego) nr 122/11/24 wynoszące – w dacie wymagalności raty za styczeń 2012 roku – dokładnie tyle ile wskazano na dokumencie wygenerowanym w dniu 28 grudnia 2011 roku z Systemu SkokCom, czyli 41.426,80 zł. Oś sporu ogniskowała się wokół ustalenia, czy przedmiotowa wpłata mogła być postrzegana przez powoda jako wcześniejsza spłata pożyczki przed terminem określonym w umowie, o której mowa w pkt 13 umowy. W ocenie Sądu na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Nie powielając ustaleń faktycznych powtórzyć należy, że w myśl zawartej przez strony umowy, wcześniejsza spłata pożyczki następowała przy spełnieniu przez pożyczkobiorcę wyłącznie jednego warunku, przewidzianego w § 45 ust. 2 Regulaminu, a mianowicie, po uprzednim poinformowaniu powoda o zamiarze wcześniejszej spłaty zobowiązania, co winno nastąpić najpóźniej w terminie 3 dni przed jej dokonaniem. Spłata realizowana była w terminie wniesienia najbliższej raty, pod warunkiem zapewnienia na rachunku środków zapewniających jej dokonanie. Przenosząc powyższe na grunt omawianej sprawy przypomnieć należy, że w dniu 3 stycznia 2012 roku pozwany dokonał przelewu na rachunek do spłaty powyższej pożyczki kwoty 41.426,80 zł i wskazał w tytule przelewu, że stanowi on „całkowitą spłatę zadłużenia um. 122/11/24 z dn. 12/07/2011 G. C. ”. Uwzględniając powyższe, nie może budzić wątpliwości, że tytułując przelew opiewający na kwotę 41.426,80 zł w sposób wyżej opisany, pozwany złożył pożyczkodawcy oświadczenie o zamiarze wcześniejszej spłaty pożyczki (kredytu konsumenckiego). W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że Regulamin nie przewiduje formy, w jakiej informacja o zamiarze spłaty pożyczki ma zostać przekazana, w szczególności z treści Regulaminu nie wynika, aby informacja ta musiała przyjąć formę pisemnej dyspozycji. W takiej sytuacji uznać należy, że oświadczenie to mogło przyjąć każdą formę, która ujawniała wolę pozwanego w dostateczny sposób ( art. 60 k.c. ), a więc np. formę ustną. Niemniej jednak, jak ustalono w niniejszej sprawie, oświadczenie pozwanego o zamiarze wcześniejszej spłaty pożyczki zostało stwierdzone pismem, poprzez właściwe oznaczenie tytułu przelewu. Oświadczenie to miało przy tym czytelny charakter i nie mogło budzić żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Z oświadczenia tego jednoznacznie wynika bowiem wola pozwanego przejawiająca się w chęci spłaty całości zadłużenia względem powoda. Co przy tym oczywiste strona powodowa nie tylko miała możliwość zapoznania się z treścią oświadczenia pozwanego, ale też zapoznała się z tymże, na co wskazuje fakt, że przelew otrzymała. Jeszcze raz przypomnienia wymaga, że obowiązkiem pożyczkobiorcy było wyłącznie poinformowanie powoda o zamiarze wcześniejszej spłaty pożyczki. Zarówno umowa stron, jak i stanowiący jej integralną część Regulamin, nie nakazywały pożyczkobiorcy składania odrębnej dyspozycji odnośnie zamknięcia rachunku, czy też wniosku o wydanie potwierdzenia spłaty pożyczki. Powtórzyć również należy, że w tytule przelewu z dnia 3 stycznia 2012 roku na kwotę 41.426,80 zł wyraźnie wskazano, że dotyczy on całkowitej spłaty pożyczki, a zatem przyjmując przelew powód nie mógł mieć żadnych wątpliwości odnośnie zamiarów pozwanego. Nie można przy tym tracić z pola widzenia faktu, iż to powód, jako profesjonalista na rynku usług finansowych, winien w przypadku powzięcia choćby najmniejszych wątpliwości co do zamiaru pozwanego, dążyć do ich niezwłocznego wyjaśnienia. Zresztą zapis § 45 ust. 5 Regulaminu nakładał na Kasę obowiązek rozliczenia się z kredytobiorcą w terminie 14 dni od dnia dokonania spłaty kredytu, czego poód nie uczynił. Reasumując Sąd uznał, że pozwany skutecznie spłacił zadłużenie wynikające z umowy pożyczki z dnia 12 lipca 2011 roku, co czyni żądanie powoda niezasadnym i musiało skutkować oddaleniem powództwa w całości. Z tych względów, orzeczono jak w sentencji.