Sad powszechny, V U 582/13

Sygn. akt VU 582/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2013 roku Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant : Magdalena Pańków po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 roku w Legnicy sprawy z wniosku M. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania M. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 18 marca 2013 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt V U 582/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 18 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy M. S. prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że do dnia 01 stycznia 1999 r. ubezpieczony nie udowodnił wymaganego 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy stwierdził, że ubezpieczony nie ma prawa do świadczenia, ponieważ nie przedłożył żadnego dokumentu wystawionego przez pracodawcę, potwierdzającego wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W świadectwie pracy wystawionym przez (...) z dnia 04 września 2012 r., w pkt podano informację, praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze – nie dotyczy. W odwołaniu od powyższej decyzji M. S. domagał się uwzględnienia okresu zatrudnienia od 01 listopada 1982 r. do 31 grudnia 1998 r. jako okres pracy w szczególnych warunkach i przyznania emerytury. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. S. , ur. (...) , z zawodu ślusarz – mechanik, na dzień 01.01.1999 r. wykazał 28 lat, 5 miesiące i 11 dni okresów składkowych i nieskładkowych, oraz nie przystąpił do OFE. (niesporne) W okresie od 17 czerwca 1974 r. do 07 sierpnia 2012 r. wnioskodawca był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. w P. , gdzie w spornym okresie od 01 listopada 1982 r. wykonywał prace ślusarza w oddziale (...) i pracę tę wykonywał do 31 marca 1995 r. dowód: w aktach osobowych – angaże, k. 18 – 22, 24 – 26, 28, 31 – 33, pismo (...) Sp. z o.o. z 09 września 2013 r., k. 33 –

1. Angażem z dnia 13 maja 1995 r. powierzono wnioskodawcy z dniem 01 kwietnia 1995 r. obowiązki wulkanizatora i pracę tę wykonywał na wydziałach (...) do 31 grudnia 1998 r. dowód: w aktach osobowych – angaże, k. 36 – 47, pismo (...) Sp. z o.o. z 09 września 2013 r., k. 33 –
2. W ramach obowiązków ślusarza M. S. wykonywał prace polegające na demontażu, montażu i regeneracji mostów, skrzyń biegów, zmienników momentu, podzespołów układu hydraulicznego. W ramach zaś obowiązków wulkanizatora wykonywał czynności związane z regeneracją oraz wulkanizacją opon i dętek do maszyn górniczych. dowód: pismo (...) Sp. z o.o. z 09 września 2013 r., k.
3. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn. Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy- w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 . Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Zgodnie z § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. z 1983 r., Nr 10, poz. 49) okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy. Przewidziane w § 22 powołanego rozporządzenia ograniczenia dowodowe dotyczą wyłącznie postępowania przed organami rentowymi. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych, wnioskodawca może udowadniać okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego (por. wyrok SN z dnia 02.02.1996 r., II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239). W sprawie bezsporny był fakt, iż na dzień 01.01.1999 r. wnioskodawca wykazał wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w dacie wydania decyzji przez organ emerytalny miał skończone 60 lat i nie jest członkiem OFE. Jedynie sporną kwestią wymagają ustalenia Sądu było natomiast to, czy wnioskodawca posiadał nadto 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zdaniem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczony nie spełnił warunków wskazanych w treści przepisu art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponieważ nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Wnioskodawca wskazywał natomiast, ze ma wymagany okres pracy w szczególnych warunkach, bowiem pracę taką wykonywał w (...) Sp. z o.o. w P. , w okresie od 01 listopada 1982 r. do 31 grudnia 1998 r. Sąd podziela stanowisko organu rentowego w tym zakresie, że wnioskodawca nie ma wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. są okresy, w których praca w szczególnych warunkach wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku i tylko praca wymieniona w wykazie A załącznika do tego rozporządzenia (§ 2 ust. 1). Dla oceny czy dana praca była wykonywana w szczególnych warunkach decydujące znaczenie ma nie nazwa zajmowanego stanowiska, a czynności w jej ramach faktycznie wykonywane (wyroki Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2012 r., sygn.. akt III AUa 1192/12, LEX nr 1240032 oraz Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt III AUa 1221/12, LEX nr 1294841). Przy czym to do kognicji Sądu należy samodzielne ustalenie, jakie prace wykonywał wnioskodawca i czy prace te należy zaliczyć do prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn.. akt III AUa 910/12, LEX nr 1293579). Postępowanie sądowe o świadczenia emerytalno-rentowe regulowane jest przepisami Kodeksu postępowania cywilnego , które nie zawiera ograniczeń dotyczących postępowania dowodowego co oznacza, iż okoliczności, od których uzależnione jest prawo do emerytury mogą być wykazywane wszelkimi środkami dowodowymi przewidzianymi w Kodeksie postępowania cywilnego , w tym także zeznaniami świadków czy opiniami biegłych (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 11 września 2012 r., sygn.. akt III AUa 291/12, LEX 1223240). Choć wnioskodawca argumentował, że przez cały sporny okres świadczył pracę wulkanizatora, a nie ślusarza, to z zebranego materiału dowodowego wynika, iż w spornym okresie był zatrudniony na stanowiskach nie tylko wulkanizatora ale także i ślusarza. Przesłuchani w sprawie świadkowie zeznali, że ubezpieczony pracował jakiś czas na gumowni przy obróbce węży, a potem przeszedł na wulkanizację. Całokształt zebranego materiału uzasadnia wniosek, że M. S. pracował na stanowisku wulkanizatora w czasie od 01 kwietnia 1995 r. do 31 grudnia 1998 r. Fakt ten wprost wynika z pisma pracodawcy ubezpieczonego z dnia 09 września 2013 r., jak również z jego akt osobowych. W piśmie tym (...) Sp. z o.o. wyjaśnił, iż w okresie zatrudnienia od 15 listopada 1974 r. do 07 sierpnia 2012 r. wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach w okresie od 01 kwietnia 1995 r. do 31 grudnia 1998 r. na stanowisku wulkanizatora, początkowo w oddziale (...) , a następnie w oddziale (...) . Wcześniej wykonywał pracę ślusarza. W świetle powyższych rozważań wnioskodawca nie wykazał wymaganych 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W szczególności za taką pracę nie może być uznane zatrudnienie ubezpieczonego w charakterze ślusarza i wulkanizatora, albowiem prace takie nie są wymienione w omawianym wyżej wykazie. Mając na uwadze przedstawione okoliczności i nie znajdując dostatecznie uzasadnionych podstaw, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. , bezzasadne odwołanie oddalił.