Sygn. akt I C 1961/15 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Irena Żarnowska-Sporysz Protokolant: starszy protokolant Jolanta Latała po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2017 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa J. T. i Z. T. przeciwko Zakładowi (...) w W. (...) . (...) w W. o odszkodowanie I. oddala powództwo; II. zasądza solidarnie od powodów J. T. i Z. T. na rzecz strony pozwanej Zakładu (...) Sp. z o. o. w W. kwotę 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 1961/15 UZASADNIENIE wyroku z dnia 6 listopada 2017 roku Powodowie J. T. i Z. T. w pozwie (k. 2-7 ) skierowanym przeciwko Zakładowi (...) Sp. z o.o. wnieśli o: 1) zasądzenie od pozwanego na rzecz J. T. kwoty 50.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za bezumowne korzystanie z działki nr (...) objętej księgą wieczystą nr (...) oraz działki (...) objętej księgą wieczystą (...) , położonych w K. , gmina W. , za okres od dnia 1 marca 2008 r. do dnia wniesienia pozwu; 2) zasądzenie od pozwanego solidarnie na rzecz J. T. oraz Z. T. kwoty 50.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za bezumowne korzystanie z działki (...) , objętej księgą wieczysta (...) , położonych w K. , gmina W. , za okres od dnia 1 marca 2008 r. do dnia wniesienia pozwu; 3) zasądzenie od pozwanego na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Powód J. T. wskazał, iż jest właścicielem: działki (...) objętej księgą wieczystą (...) oraz działki nr (...) objętej księgą wieczystą (...) . Ponadto, powodowie J. T. i jego matka Z. T. są współwłaścicielami działki (...) , położonej w K. , objętej księgą wieczystą (...) . (...) te położone są w K. , gmina W. . Powodowie wskazali, że przez te nieruchomości przechodzi sieć wodociągowa, należąca do Zakładu (...) Sp. z o.o. , a ich działki znajdują się w strefie ochronnej magistrali wodociągowej, co uniemożliwia im korzystanie z nieruchomości zajętych pod wodociąg, a tym samym ogranicza ich uprawnienia właścicielskie. Podnieśli, że pozwany nie legitymuje się żadnym dokumentem uzasadniającym korzystanie z gruntów powodów i dopuszczającym ograniczanie ich prawa własności do nieruchomości poprzez niemożność wykorzystania zajętych działek zgodnie z ich przeznaczeniem (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna oraz tereny zielenie nieurządzonej z wypisem z miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego działek nr (...) ). Powód J. T. podał, że trzykrotnie wystąpił pisemnie do pozwanego o zapłatę kwoty 180.000 zł tytułem bezumownego korzystania z nieruchomości za okres ostatnich 10 lat. W odpowiedzi na wezwanie Zakład (...) Sp. z o.o. pismem z dnia 17 stycznia 2012 r. poinformował, że sieci wodociągowe zostały wybudowane w latach 70-tych ubiegłego wieku, a posadowienie i utrzymywanie sieci wodociągowej w nieruchomości powoda nigdy nie było kwestionowane. W konsekwencji pozwany uznał, iż doszło do zasiedzenia służebności gruntowej przesyłu w dobrej wierze. Pełnomocnik powoda skierował do pozwanego pismo, w którym poinformował, że nie zostały przez pozwanego wykazane przesłanki zasiedzenia służebności przesyłu, w szczególności nie udowodniono kiedy urządzenia zostały wybudowane, kiedy oddane do eksploatacji oraz kiedy rozpoczęto korzystanie z sieci wodociągowych. Pełnomocnik powodów podniósł, iż nie dochowano należytej staranności, gdyż od początku wybudowania magistrali działano ze świadomością, iż sieci wodociągowe biegną i są utrzymywane na cudzym gruncie, a zatem działano w złej wierze. Zdaniem powodów okres od dnia 1 lutego 1989 r. nie może być wliczany do okresu zasiedzenia, gdyż do tego czasu wszystko było własnością Skarbu Państwa, a zatem posiadanie było wykonywane na jego rzecz, co skutkuje tym, że okres do dnia 1 lutego 1989 r. nie może być uwzględniany przy zaliczeniu okresu zasiadywania służebności przesyłu na rzecz pozwanego- tym samym nie upłynął jeszcze okres do stwierdzenia zasiedzenia służebności przesyłu w złej wierze. W piśmie skierowanym do pozwanego pełnomocnik powodów przedstawił sposób wyliczenia kwoty 180.000 zł tytułem bezumownego korzystania z nieruchomości, wyjaśniając iż na wysokość należnego odszkodowania wpływa położenie nieruchomości- atrakcyjność lokalizacji, otoczenie nieruchomości, cechy inwestycyjne nieruchomości oraz cechy fizyczne działek gruntu- wynagrodzenie to zależy m.in. od społeczno- gospodarczego przeznaczenia gruntu. Podstawą obliczenia odszkodowania za korzystanie z nieruchomości były pożytki cywilne, jakie z tej nieruchomości mogliby uzyskać powodowie zawierając umowę najmu lub dzierżawy działek będących w takim stanie, w jakim były w okresie, za jaki żąda się odkodowania- wysokość została ustalona według stawek cen rynkowych. Pozwany zakwestionował tak przedstawiony sposób wyliczenia. Z uwagi na niezaspokojenie roszczeń, powód J. T. wystąpił przeciwko pozwanemu z wnioskiem o zawezwanie do próby ugodowej. Pozwany wskazał, iż nie widzi możliwości zawarcia ugody. Powodowie wskazali, iż magistrala wodociągowa stanowi urządzenie przesyłowe w rozumieniu art. 49 § 1 k.c. i wchodzi w skład przedsiębiorstwa Zakład (...) Sp. z o.o. Jednocześnie pozwany nie dysponuje żadnym tytułem uprawniającym do nieodpłatnego korzystania z nieruchomości należących do powodów, co uzasadnia stwierdzenie, iż przedsiębiorstwo wkraczając w sferę własności powodów pozostaje w złej wierze. Powodowie podkreślili, iż zlokalizowana na działkach (...) magistrala wodociągowa istotnie utrudnia korzystanie z nieruchomości. Przewody przesyłowe przebiegające pod powierzchnią nieruchomości uniemożliwiają planowanie jakichkolwiek inwestycji w ich obrębie w obawie przed uszkodzeniem magistrali, znajdującej się pod ziemią. Działki o nr (...) są działkami budowlanymi, a posadowienie w ich obrębie magistrali wodociągowej wyłącza możliwość budownictwa. W ocenie powodów pozwany korzysta z gruntów działek stanowiących własność powodów, nie dysponując decyzją administracyjną ani umową z poprzednikami prawnymi powodów. Pozwany jako właściciel urządzeń przesyłowych obowiązany jest do sumiennego, zgodnego z prawem działania. Zdaniem powodów dochodzona kwota odszkodowania jest proporcjonalna do stopnia ingerencji pozwanego w treść prawa własności powodów, gdyż nie mają oni możliwości zagospodarowania działek, które stanowią ich własność w sposób swobodny. Niemożliwym jest zabudowanie działek, mimo, iż w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zostały uznane za tereny budownictwa mieszkalnego jednorodzinnego. Powodowie podnieśli, że muszą też liczyć się z koniecznością zapewnienia dostępu do magistrali pracownikom pozwanego w razie awarii. Wyjaśnili, iż odszkodowanie za zajęte przez magistralę wodociągową nieruchomości zgodnie z ich ustaleniami winno wynosić 1.500 zł miesięcznie. Strona pozwana Zakład (...) w W. (...) w odpowiedzi na pozew (k. 59-65 ) wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania według norm przepisanych. Pozwana spółka podniosła zarzut zasiedzenia służebności o treści odpowiadającej treści służebności przesyłu na jej rzecz. (...) został posadowiony na nieruchomościach obecnie należących do powodów pod koniec lat 70-tych ubiegłego wieku, a jego ówczesnym właścicielem i eksploatatorem było Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w K. . Strona pozwana podniosła, że posiadanie przez nią i jej poprzedników prawnych służebności nie było kwestionowane, nadto, iż zarówno pozwana, jak i jej poprzednicy korzystali ze służebności w dobrej wierze. Nawet gdyby przyjąć, że poprzednik pozwanego wszedł w posiadania służebności w złej wierze, to 30-letni termin posiadania służebności upłynął z dniem 1 stycznia 2009 r. Nadto, pozwana spółka wskazała, iż wezwanie do próby ugodowej w zakresie wynagrodzenia z bezumowne korzystanie z rzeczy nie przerywa biegu zasiedzenia. Odnosząc się podnoszonej przez powodów argumentacji o niemożności wliczania do czasu zasiedzenia okresu od dnia 1 lutego 1989 r. z uwagi na to, że wszystko było wówczas własnością Skarbu Państwa, a zatem i posiadanie przez przedsiębiorstwo było wykonywane na rzecz Skarbu Państwa, strona pozwana wskazała, że powyższe stanowisko nie znajduje obecnie uzasadnienia w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Strona pozwana zakwestionowała w całości zasadność wytoczenia powództwa, z ostrożności procesowej podając, iż wysokość wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości, czy też wysokość odszkodowania nie zostały przez stronę powodową wykazane. Urządzenia posadowione w działkach powodów stanowią sieć podziemną i w ocenie pozwanego powodowie nie są zupełnie pozbawieni możliwości zagospodarowania zajętej przez sieć części działki, gdyż mogą wykorzystywać części działek na cele rolne. Sporna sieć wodociągowa wraz ze strefą ochronną w całości położona jest na obszarze 17Z- tereny zieleni nieurządzonej. Strona pozwana podniosła, iż sporne nieruchomości nie są zabudowane ani w inny sposób użytkowane. Z powodu uregulowań obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powodowie i tak pozbawieni są możliwości budowy na spornych częściach działek, na których posadowiono sieć wodociągową. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód J. T. jest właścicielem (w drodze dziedziczenia): działki (...) objętej księgą wieczystą (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Wieliczce, III Wydział Ksiąg Wieczystych oraz działki nr (...) objętej księgą wieczystą (...) , prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Wieliczce, III Wydział Ksiąg Wieczystych. Działki położone są w K. , gm. W. . Ponadto, powodowie J. T. i jego matka Z. T. są współwłaścicielami działki nr (...) , położonej w K. , gm. W. , objętej księgą wieczystą (...) , prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Wieliczce, III Wydział Ksiąg Wieczystych. dowód: odpis zwykły księgi wieczystej nr (...) , k. 12-13; odpis zwykły księgi wieczystej nr (...) , k. 14-15; odpis zwykły księgi wieczystej nr (...) , k. 16-18; wyrys z mapy ewidencji gruntów miasta W. , k.
- Na nieruchomości należącej do powodów została posadowiona sieć wodociągowa. dowód: okoliczność bezsporna, nadto: mapa projektowa z 27 marca 1979 r.- egzemplarz archiwalny M.P.W. i K., k.
- Zlokalizowany w K. rurociąg przesyłowy funkcjonuje od 1978 r. Jego funkcją jest przesył wody od rurociągu rzeki R. do sieci wodociągowej miasta W. . (...) ma długość ok. 1 km, jego przebieg oznaczony został słupkami betonowymi o wysokości 1,20 m, osadzonymi w załamaniach. Rurociąg biegnie od ul. (...) do komory redukcyjnej przy ul. (...) , przebiega m.in. przez działki powodów. Do tego rurociągu został przyłączony drugi rurociąg, zaopatrujący w wodę mieszkańców Osiedla (...) w W. , który powstał w 1979 r. Zakończenie jego budowy miało miejsce w 1980 r., od tego roku jest eksploatowany. Jest to rurociąg rozdzielczy, PCV 160 o średnicy 15 cm, położony jest na głębokości ok. 180 cm. Na działce powodów znajduje się zasuwa z tabliczką z napisem ZL 1, która zamyka ul. (...) w stronę ul. (...) . W/w rurociągi tworzą sieć wodociągową, biegną pod ziemią równolegle do siebie, w odległości ok. kilku metrów. Oba rurociągi od chwili ich uruchomienia działają do chwili obecnej. dowód: zeznania świadka W. C. , k. 144-145; zeznania świadka C. W. , k. 193-194; zeznania świadka R. S. , k. 194-
- Do rurociągu powstałego w 1979 r. i eksploatowanego od 1980 r. dokonywano przyłączy, doprowadzając wodę do poszczególnych budynków. dowód: protokół zdawczo- odbiorczy połączenia nieruchomości przy ul. (...) z dnia 15 maja 1979 r. – datę wykonania połączenia wskazano na dzień 2 maja 1979 r., a datę założenia wodomierza na dzień 3 maja 1979 r., k. 204; protokół zdawczo- odbiorczy połączenia wodociągowego nieruchomości przy ul. (...) (data wykonania połączenia- 13 grudnia 1980 r.), k. 205; protokół zdawczo- odbiorczy połączenia wodociągowego nieruchomości przy ul. (...) (data wykonania połączenia- 28 listopada 1980 r.), k. 206; protokół zdawczo- odbiorczy połączenia wodociągowego nieruchomości przy ul. (...) (data wykonania połączenia- 22 grudnia 1980 r.), k.
- W dniu 30 czerwca 1991 r. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w K. przekazało sporną sieć wodociągową Gminie W. - Zakładowi (...) . Uchwałą Nr (...) Rady Miejskiej w W. z dnia 3 września 1991 r., utworzony został zakład budżetowy- Zakład (...) w W. , powstały na bazie byłego Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji. Uchwałą Nr (...) Rady Miejskiej w W. z dnia 24 czerwca 1993 r. utworzony został zakład budżetowy- Zakład (...) w W. . Pozwany Zakład (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powstał w wyniku likwidacji zakładu budżetowego pod nazwą Zakład (...) w W. , z dniem 29 lutego 2008 r. i przejął od Gminy W. posiadanie służebności. dowód: protokół z dnia 30 czerwca 1991 r. z przekazania Zakładu (...) w W. przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w K. , k. 70-72; uchwała Nr (...) Rady Miejskiej w W. z dnia 3 września 1991 r., k. 73; uchwała Nr (...) Rady Miejskiej w W. z dnia 24 czerwca 1993 r., k. 74-75; uchwała Nr (...) Rady Miejskiej w W. z dnia 20 grudnia 2007 r., k. 76-77; akt założycielski spółki z ograniczona odpowiedzialnością powstałej z przekształcenia zakładu budżetowego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością – Akt Notarialny z dnia 31 grudnia 2007 r., Repertorium A Numer (...) , k. 127-135; odpis z KRS pozwanej, k. 138-
- Pismami z dnia 21 lipca 2011 r., 29 marca 2012 r. oraz 25 czerwca 2012 r, powód J. T. wzywał stronę pozwaną do zapłaty kwoty 180.000 zł z tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości za ostatnie 10 lat. dowód: wniosek z dnia 21 lipca 2011 r., k. 35; wezwanie do zapłaty z dnia 29 marca 2012 r., k. 36; pismo z dnia 25 czerwca 2012 r., k. 38-
- Dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd co do zasady dał wiarę dokumentom zarówno prywatnym jak i urzędowym, bowiem ich autentyczność ani prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Nadto, stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań świadków: W. C. , C. W. i R. S. , które ocenił jako wiarygodne w całości. Świadkowie W. C. i C. W. pracowali przy budowie spornej magistrali wodociągowej i posiadali pełną wiedzę na temat całokształtu okoliczności związanych z instalacją i eksploatacją tejże sieci. Świadek R. S. jest pracownikiem pozwanej spółki i również posiada istotne informacje na temat sieci wodociągowych gminy W. . Zeznania świadków korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika powodów o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego ds. szacowania nieruchomości na okoliczność ustalenia wysokości wynagrodzenia, jako zbędny z uwagi na zasadność zarzutu zasiedzenia służebności w zakresie przesyłu podniesionego przez stronę pozwaną. Sąd zważył, co następuje: Powództwo dotyczące zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości powodów jest nieuzasadnione. Pozew niniejszy dotyczy odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości za okres od 1 marca 2008 r. do dnia 31 października 2015 r. – jak to zostało ostatecznie określone. Natomiast strona pozwana uzyskała prawa do spornego rurociągu na zasadzie zasiedzenia służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu. Jak bowiem wynika z przedłożonych dokumentów przedmiotowy rurociąg został wybudowany w latach 1977-1979 i oddany do użytku w 1980 roku. Od czasu jego powstania był nieprzerwanie użytkowany, eksploatowany i konserwowany przez podmioty go obsługujące tj. stronę pozwaną Zakład (...) Sp. z o.o. i jej poprzedników prawnych. W ocenie Sądu przedłożonymi przez stronę pozwaną dokumentami zostało wykazane jej następstwo prawne. Strona pozwana jest ostatnim podmiotem, w którego posiadaniu jest sporny rurociąg, nabywając służebność w wyniku przekształceń kolejnych podmiotów świadczących nieprzerwanie usługi przesyłowe. Z zeznań świadków, które Sąd uznał za wiarygodne wynika, że pod powierzchnią działki powodów przeprowadzone są dwa rurociągi: pierwszy przepływowy oraz drugi wybudowany w 1979 r., został oddany do użytku w 1980 r. Nie budzi wątpliwości, iż rurociąg musiał funkcjonować w tym okresie, skoro mieszkańcy składali wnioski o doprowadzenie wody do poszczególnych budynków poprzez wykonanie przyłączy- wynika to jednoznacznie z protokołów zdawczo-odbiorczych. Zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego dokonanie przyłączy już od 1979r w 1980 i 1981 możliwe było po zakończeniu budowy wodociągu, a więc rurociąg musiał niewątpliwie istnieć i działać już w tamtym okresie. Tym samym, od daty, w której poprzednik prawny pozwanego rozpoczął korzystanie z wodociągu - czyli od roku 1980 – należy liczyć bieg terminu zasiedzenia służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu. W myśl przepisu art. 352 k.c. – kto faktycznie korzysta z cudzej nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści służebności jest posiadaczem służebności. Do posiadania służebności stosuje się odpowiednio przepisy o posiadaniu rzeczy. Na gruncie niniejszej sprawy strona pozwana jest w określonym wyżej zakresie posiadaczem części działek należących do powodów, zaś treść tego posiadania odpowiada treściowo obecnie uregulowanej w kodeksie cywilnym służebności przesyłu. Służebność przesyłu została co prawda wprowadzona do polskiego systemu prawnego ustawą z dnia 30 maja 2008 roku o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2008 r., Nr 116, poz. 731 ) i została unormowana w art. 305 1 - 305 4 k.c. jako trzecia kategoria służebności, obok służebności gruntowych i osobistych. Niemniej jednak w orzecznictwie, jeszcze przed ustawowym uregulowaniem służebności przesyłu podnoszono, iż na gruncie nabycia praw przez zasiedzenie istnieje możliwość nabycia w drodze zasiedzenia służebności odpowiadającej treścią służebności przesyłu na rzecz przedsiębiorstwa (zob. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2008 r., sygn. akt III CZP 89/08, Legalis nr 108114 ). W obecnym stanie prawnym, w którym do służebności przesyłu stosuje się odpowiednio przepisy o służebnościach gruntowych ( art. 305 4 k.c. ), nie powinno budzić wątpliwości, że nabycie służebności przesyłu może nastąpić także wskutek zasiedzenia. Jeżeli okres zasiedzenia upływa po wejściu w życie wskazanych regulacji (tj. 3 sierpnia 2008 roku) przedmiotem zasiedzenia jest służebność przesyłu (zob. uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt III CZP 10/11, Legalis nr 347890 ). Zgodnie z treścią art. 292 k.c. – służebność gruntowa może być nabyta przez zasiedzenie tylko w wypadku gdy polega na korzystaniu z trwałego i widocznego urządzenia. W judykaturze przyjmuje się, że za trwałe i widoczne urządzenie, o którym mowa w art. 292 k.c. , należy rozumieć trwałą postać widocznego przedmiotu będącego rezultatem świadomego działania człowieka, który ponadto odpowiada treści służebności pod względem gospodarczym ( por. M. Gutowski (red.), ,,Kodeks cywilny. Tom I. Komentarz. Art. 1-449 11 ” . Warszawa, 2016.). W odniesieniu do spornego rurociągu - za trwałe i widoczne urządzenie w rozumieniu art. 292 k.c. należało uznać widoczny na powierzchni ziemi słupek, wraz z rurą znajdującą się pod powierzchnią gruntu. Tak przyjął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 kwietnia 2002 r., sygn. akt V CKN 972/00, Legalis nr 57429, podkreślając przy tym, że ustalenie w okolicznościach danej sprawy, iż właściciel nieruchomości posiada wiedzę o istnieniu rurociągu pod powierzchnią ziemi, stanowi podstawę do przyjęcia, że rurociąg, wraz ze znajdującym się na powierzchni gruntu słupkiem, stanowi trwałe i widoczne urządzenie, o którym mowa w art. 292 k.c. . Nadto, należy wskazać, iż z całokształtu okoliczności sprawy wynika, iż powodowie posiadali wiedzę na temat sieci wodociągowej zlokalizowanej pod powierzchnią gruntu należących do nich działek. Jeśli chodzi o czas posiadania to zastosowanie ma art. 172 k.c. , który stanowi, że posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba, że uzyskał posiadanie w złej wierze to po upływie lat
- Na gruncie niniejszej sprawy, wobec nieprzedłożenia decyzji dotyczącej budowy wodociągu, należało uznać stronę pozwana i jej poprzedników prawnych za posiadaczy w złej wierze. Zgodnie z treścią art. 176 k.c. – do czasu posiadania obecnego posiadacza można doliczyć czas posiadania jego poprzednika prawnego, jeżeli podczas biegu zasiedzenia doszło do przeniesienia posiadania. Czas potrzebny do zasiedzenia służebności gruntowej, wynoszący 30 lat w złej wierze upłynął najpóźniej końcem 2010 r. – liczony od końca 1980 r. Jeżeli chodzi o doliczenie czasu posiadania poprzedników prawnych Zakładu (...) Sp. z o.o. w okresie do dnia 1 lutego 1989 r., który to – zdaniem powodów nie może być doliczony do biegu zasiedzenia – to w tej materii wykształciło się już orzecznictwo sądowe, z którego wynika, iż okres taki jak najbardziej wlicza się do biegu zasiedzenia (zob. np. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa 1629/13, Legalis nr 1327229). Odnosząc się natomiast do roszczenia o zasądzenie wynagrodzenia za okres, w którym płynął bieg zasiedzenia należy wskazać, iż zgodnie z poglądem dominującym w orzecznictwie Sądu Najwyższego brak jest podstaw do dochodzenia roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z nieruchomości obciążonej w okresie po nabyciu służebności przez zasiedzenie (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II CSK 258/11, Legalis nr 453310 ). Zasiedzenie nastąpiło najpóźniej z końcem 2010 r., natomiast pozew w niniejszej sprawie został złożony w listopadzie 2015 r. W związku z powyższym pozwana posiada uprawnienia do korzystania z rurociągu bez obowiązku zapłaty na rzecz właściciela działki. Reasumując- w ocenie Sądu na gruncie niniejszej sprawy zarzut zasiedzenia służebności przesyłu został wykazany przez stronę pozwaną, wobec czego powództwo podlegało oddaleniu, o czym orzeczono w pkt I. sentencji wyroku. O kosztach postępowania tj. zwrocie kosztów zastępstwa procesowego orzeczono w pkt II. sentencji wyroku na mocy art. 98 k.p.c. przy zastosowaniu § 6 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490) . Na zasądzone na rzecz strony pozwanej koszty złożyły się: wynagrodzenie jej pełnomocnika – 3.600 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł.