← Polska

Sad powszechny, VIII U 2833/16

Sygn. akt VIII U 2833/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19 października 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. po rozpoznaniu wniosku J. Z. z dnia 26 lipca 2016 r. odmówił ubezpieczonemu pra

§31 k.p.c.

, bowiem podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika ZUS i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia ewentualnie o oddalenie odwołania, jeżeli zostanie ono przyjęte do rozpatrzenia przez Sąd. /odpowiedź na odwołanie – k. 8 – 9/ Na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 roku wnioskodawca poparł odwołanie i oświadczył, że kwestionuje ustaloną datę powstania niezdolności do pracy. /stanowisko wnioskodawcy –protokół rozprawy- k.46/ Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca J. Z. urodził się (...) /bezsporne/ Ubezpieczony ukończył (...) Szkołę Zawodową w zawodzie ogrodnika, pracował jako operator maszyn w zakładach chemicznych, kierowca samochodu dostawczego, a także prowadził działalność gospodarczą polegającą na montażu instalacji gazowej. Ubezpieczony nie pracuje od marca 2015 r. /bezsporne/ Wnioskodawca w dniu 26 lipca 2016 r. złożył wniosek o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. /wniosek – k. 1 – 4 plik I akt ZUS/ Lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 27 września 2016 r. uznał, iż wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy do 28 lutego 2018 r. Wskazał, że częściowa niezdolność do pracy powstała po 29 listopada 2013 r. U wnioskodawcy rozpoznano zaawansowaną osteoporozę w przebiegu hiperkalciurii idiopatycznej, zmiany zwyrodnieniowe bioder, zespół bolesnego barku prawego, przebyte złamanie lewego przedramienia, podudzia lewego, zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa L)S z przewlekłym zespołem dysfunkcyjno – bólowym. /orzeczenie – k. 26 plik II akt ZUS, opinia lekarska – k. 65 dokumentacji medycznej/ Wnioskodawca odebrał orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS w dniu 30 września 2016 r., co potwierdził osobiście własnoręcznym podpisem. Wraz z orzeczeniem otrzymał pouczenie o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS. Został także pouczony, iż odwołanie od decyzji ZUS oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących orzeczenia Lekarza Orzecznika, w przypadku niewniesienia od niego sprzeciwu, sąd odrzuci. /orzeczenie – k. 26 plik II akt ZUS, zwrotne poświadczenie odbioru – k. 26 plik II akt ZUS/ Od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS wnioskodawca nie wniósł sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS. /bezsporne/ Zaskarżoną decyzją z dnia 19 października 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych po rozpatrzeniu wniosku z dnia 26 lipca 2016 r. odmówił J. Z. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. /decyzja – k. 30 plik II akt ZUS/ Sąd ustalając stan faktyczny pominął dowód z opinii biegłych neurologa, otolaryngologa, kardiologa oraz ortopedy albowiem w niniejszej sprawie nie zachodziła potrzeba merytorycznego rozpoznania sprawy, ponieważ wnioskodawca nie zachował wymogów formalnych odwołania tj. nie złożył sprzeciwu od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 27 września 2016 r. A zatem dowód z opinii biegłych okazał się nieprzydatny w niniejszym postępowaniu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. 2017, poz. 1383 ze zm.) oceny niezdolności do pracy, jej stopnia, daty powstania niezdolności do pracy, związku przyczynowego niezdolności do pracy z określonymi okolicznościami, dokonuje w formie orzeczenia lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Od orzeczenia lekarza orzecznika osobie zainteresowanej przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu, w ciągu 14 dni od daty doręczenia tego orzeczenia ( art. 14 ust. 2a ). Orzeczenie lekarza orzecznika, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub co do którego nie zgłoszono zarzutu wadliwości, albo orzeczenie komisji lekarskiej, stanowi dla organu rentowego podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczeń przewidzianych w ustawie, do których prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji ( art. 14 ust. 3 ). Stosownie zaś z treścią art.

§ 3

1 kpc Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenia z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, jeśli osoba zainteresowana nie złożyła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej ZUS i odwołanie oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca, mimo prawidłowego pouczenia, nie odwołał się od orzeczenia lekarza orzecznika. W odwołaniu od decyzji organu rentowego, odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz w toku postępowania wnioskodawca podnosił okoliczności dotyczące wniosków orzeczniczych. Z powyższego wynika, że wnioskodawca nie zgadza się z opinią Lekarza Orzecznika. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że odwołanie wnioskodawcy opiera się jedynie za zarzutach o charakterze medycznym, co oznacza iż jest ono niedopuszczalne z uwagi na fakt, że wnioskodawca pomimo prawidłowego pouczenia nie złożył sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika do Komisji Lekarskiej ZUS. Należy nadto wskazać, że art.

§ 31 kpc wprowadzony ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 121, poz. 1264) oznacza, że możliwość rozpoznania przez Sąd odwołania wniesionego w określonych w nim sprawach uzależniona jest od wyczerpania przez zainteresowanego dwuinstancyjnego trybu orzekania. Niezachowanie tego trybu skutkuje odrzuceniem odwołania (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6 listopada 2007 r., III AUa 328/07, LEX nr 399971, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2006 r., II UZP 17/05, OSNP 2006/15-16/245/. W konsekwencji mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Okręgowy na podstawie art.

§ 31 k.p.c.

odrzucił odwołanie wnioskodawcy. W związku z tym, że odwołanie skarżącego zostało odrzucone przez Sąd na podstawie art.

§ 31 k.p.c.

, należy nadmienić, iż na zasadzie art. 14 ust. 2c cytowanej ustawy o emeryturach i rentach z FUS wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Zgodnie bowiem z treścią tegoż art. 14 ust.2c w uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek osoby zainteresowanej, może przywrócić termin na wniesienie sprzeciwu, w tym w szczególności w razie odrzucenia przez sąd odwołania od decyzji w przypadku określonym w art.

§ 31 k.p.c.

ZARZĄDZENIE odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia 14.12.2017r K.K.-W.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.