Sad powszechny, II Ka 551/13

Sygn. akt II Ka 551/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Krystyna Święcicka (spr.) Sędziowie: SO Bogdan Górski SO Mariola Krajewska - Sińczuk Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Polkowska przy udziale Prokuratora Andrzeja Michalczuka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy M. R. oskarżonego o przestępstwo z art. 178 a §1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt II K 910/12 wyrok uchyla i sprawę M. R. przekazuje Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania. Sygn. akt II Ka 551/13 UZASADNIENIE M. R. został oskarżony o to, że w dniu 11 lipca 2012 roku w R. gmina L. , w powiecie (...) , w województwie (...) kierował samochodem osobowym marki V. o numerach rejestracyjnych (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, to jest mając 1,06 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178 a §1 kk . Wyrokiem z dnia 19 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Węgrowie uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu; kosztami procesu obciążył Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Węgrowie zaskarżając go w całości. Na podstawie art. 427 §2 kpk i art. 438 pkt 2 kpk wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa karnego procesowego mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4, art. 7, art. 410, art. 424 §1 pkt 1 kpk poprzez bezzasadne obdarzenie wiarą wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań B. R. i M. K. i przyjęcie, że są one zgodne, bez ich wnikliwej analizy, jak również nieprzeprowadzenie oceny zeznań świadka E. R. , co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnienia M. R. , w sytuacji, gdy swobodna, ale nie dowolna, jak to uczynił Sąd, ocena tych dowodów w powiązaniu z opinią biegłego i zgromadzonymi w sprawie dokumentami, prowadziły do przyjęcia jedynej możliwej wersji, a mianowicie, że oskarżony kierował samochodem znajdując się w stanie nietrzeźwości. Podnosząc ten zarzut skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Węgrowie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniosek zawarty w apelacji prokuratora jest zasadny, gdyż Sąd Rejonowy dokonał ustaleń, bez wnikliwej i kompleksowej analizy dowodów przeprowadzonych w sprawie, co nie pozwoliło Sądowi Odwoławczemu na dokonanie merytorycznej kontroli wyroku. Jak trafnie podniósł apelujący Sąd pozytywnie ocenił zeznania świadków B. R. i M. K. , uznając je za spójne, konsekwentne i stanowcze, a także korespondujące ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Również za konsekwentne i stanowcze uznane zostały przez Sąd zeznania E. R. , przy czym sąd wskazał okoliczności, które prowadzą do wniosku, że podważają one jej wiarygodność, nie wypowiadając się czy zasługują one na wiarę. Jednakże z dokonanych ustaleń wynika, że zeznań tego świadka nie ocenił Sąd pozytywnie. Jednakże ocena zeznań tego świadka została dokonana z naruszeniem art. 7 kpk , gdyż wysnucie wniosku o wiarygodności, czy też niewiarygodności dowodu, zależy od przekonania sądu, który ma prawo dać lub też nie wiarę dowodom pod warunkiem, że swoje stanowisko w sposób przekonywujący uzasadni w konfrontacji z całokształtem zebranego w sprawie materiału dowodowego. Oceniając zeznania świadków B. R. – żony oskarżonego i M. K. – jego pracownika, Sąd zauważył, że jako bliscy oskarżonemu są zainteresowani wynikiem procesu. Zauważył też Sąd, że E. R. jest skonfliktowana z oskarżonym. Te okoliczności odnoszące się do wymienionych świadków obligowały sąd do szczególnie wnikliwej analizy przeprowadzonych dowodów, która doprowadziłaby do ustalenia przebiegu zdarzenia. Niewątpliwie oskarżony R. przyjechał na posesję około godziny 18-ej. Wynika to z zeznań zarówno E. R. , jak też B. R. i M. K. . Dalej z zeznań E. R. wynika, że zarówno z zachowania M. K. , który „słaniał się na nogach”, jak też teścia, który „ledwo zmieścił się na skręcie w bramę” i nie wysiadał z samochodu według niej wynikało, że są po alkoholu. Następnie zeznała, Że po wjeździe na posesję, do samochodu wsiadł M. K. i wypili z jej teściem po jednym piwie. Podeszła do nich B. K. , rozmawiała, po czym K. odjechał, a teść podjechał samochodem pod stodołę i już z niego nie wysiadał. Z zeznań tego świadka wynika, że do czasu gdy zadzwoniła na policję oskarżony nie pił wódki. Gdy teść podjechał pod stodołę zadzwoniła na policję i po 10 minutach przyjechali policjanci. Zarówno z zeznań świadka K. , jak też żony oskarżonego wynika, że w ich obecności oskarżony żadnego alkoholu nie spożywał, czyli mogło to nastąpić po rozmowie z żoną. M. K. przebywał na posesji od 5 do 20 minut. Zważywszy na zeznania świadków, którzy określali ten czas, bliższe prawdy mogą być zeznania B. R. . Jest to bardzo ważna okoliczność, gdyż jak wynika z opinii biegłego niemożliwe było, aby stwierdzone w organizmie oskarżonego stężenie alkoholu powstało wskutek spożycia go 10 minut przed badaniem. Zarówno występujące w wyjaśnieniach oskarżonego, jak też świadków K. i B. R. sprzeczności powinny być przez Sąd przeanalizowane i uwzględnione przy ich ocenie. Także zeznania świadka E. R. powinny być poddane wnikliwej analizie, a wyżej wskazane dowody powinny być ocenione w kontekście pozostałych dowodów. Dopiero taka ocena dowodów pozwoli Sądowi na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i wyciągnięcie wniosków o winie oskarżonego. Mając powyższe na względzie Sąd Odwoławczy orzekł jak w wyroku.