Sad powszechny, I C 193/15

(1)przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda J. G.

(1)kwotę 10.811,76 (dziesięć tysięcy osiemset jedenaście 76/100) złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 02 marca 2015 roku do dnia zapłaty; 2. zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda J. G.

(1)kwotę 4.403,77 (cztery tysiące czterysta trzy 77/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. zarządza zwrócić powodowi niewykorzystaną część zaliczki w kwocie 154,23 (sto pięćdziesiąt cztery 23/100) złotych zaksięgowaną pod poz. ZS (...) p.12 na numer konta (...) . SSR Hanna Woźniak Sygn. akt I C 193/15 UZASADNIENIE W dniu 2 marca 2015r. powód J. G.

(1)zastępowany przez pełnomocnika w osobie adwokata wystąpił do tut. Sądu z pozwem skierowanym przeciwko pozwanemu (...) S.A. w W. , w którym domagał się zasądzenia kwoty 10.811,76 zł tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa wg norm przepisanych i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Uzasadniając swoje stanowisko powód podał, że w październiku 2014r. zlecił warsztatowi samochodowemu J. R. posiadającemu ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej w towarzystwie ubezpieczeniowym pozwanego usunięcie usterki skrzyni biegów pojazdu, która to czynność została przeprowadzona wadliwie i doprowadziła do uszkodzenia skrzyni biegów. (k.2-5). Powód swoje żądanie podtrzymał następnie na rozprawie (k.58). W odpowiedzi na pozew i dalszym piśmie procesowym pozwany reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, kwestionując je zarówno co do zasady, jak i wysokości. Pozwany potwierdził, iż udzielał ochrony ubezpieczeniowej J. R. prowadzącemu zakład mechaniki pojazdowej, w którym powód przeprowadzał naprawę pojazdu i zanegował istnienie legitymacji procesowej powoda, ponieważ nie jest on właścicielem pojazdu, w którym przeprowadzono naprawę. Wg pozwanego brak jest dowodu, iż do uszkodzenia skrzyni biegów w pojeździe doszło w następstwie wadliwej naprawy, a nie w skutek awarii, która stanowiła podstawę zlecenia naprawy ubezpieczonemu (k.34-35, k.46-48). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. G.

(1)użytkuje pojazd należący do swojego bratanka S. G.

(1), marki A. (...) z 2002r. o nr rej. (...) , w którym w październiku 2014r. doszło do przejściowego zablokowania półautomatycznej skrzyni biegów na czwartym biegu. W celu zdiagnozowania problemu i usunięcia usterki powód udał się wówczas do warsztatu naprawy J. R. przy ul. (...) w W. , gdzie stwierdzono zbyt niski poziom oleju w zbiorniczku wyrównawczym od siłownika zmiany biegów oraz występowanie czarnego osadu. W warsztacie J. R. , pracownik M. R. dokonał uzupełnienia tego oleju poprzez zdjęcie korka ze zbiornika wyrównawczego, wlanie 100-150 ml oleju, a następnie zamknięcie korka. Następnie właściciel warsztatu poinformował powoda, że zachodzi konieczność wymiany całego oleju w skrzyni biegów pojazdu, a wskazana czynność została przeprowadzona w warsztacie J. R. w kolejnym dniu przez pracownika R. T. . Następnie powód odbył krótką przejażdżkę samochodem i wobec braku problemów za skrzynią biegów zapłacił J. R. za wykonaną usługę kwotę 360 zł. Dowody: - upoważnienie (k.20); - pismo S. G.

(1)do (...) (k.21); - zeznania świadka S. G.

(1)(k.66v); - zeznania świadka J. R. (k.58v); - zeznania świadka M. R. (k.58v-59, z dnia 23.05.2017r. k.167, czas rejestracji 00:01:53-00:05:46 ); - zeznania świadka R. T. z 22.12.2016r. (k.124-124v, czas rejestracji: 00:01:56-00:07:42); - zeznania powoda z 22.12.2016r. (k.124v-125, czas rejestracji: 00:11:07-00:24:08). W dniu 9 października 2014r. powód użytkowanym przez siebie pojazdem udał się do B. , kiedy to w trakcie jazdy zablokowaniu uległa skrzynia biegów. Wskazana awaria spowodowała unieruchomienie pojazdu, co wiązało się z koniecznością jego odholowania do warsztatu, za co powód zapłacił 158,11 euro, a także uzyskania ekspertyzy dot. uszkodzenia pojazdu w wysokości 52,40 euro. W warsztacie napraw w B. stwierdzono, iż w mechanizmie sterującym biegami nie było w ogóle oleju, z czym wiązała się konieczność przeprowadzenia remontu, za który powód poniósł wydatek 2.305,44 euro. Dowody: - rachunek nr (...) za naprawę wraz z tłumaczeniem z j.niemieckiego (k.9-12); - ekspertyza wraz z tłumaczeniem z j.niemieckiego (k.13-16); - rachunek za holowanie (k.17-18); - zeznania powoda z 22.12.2016r. (k.124v-125, czas rejestracji: 00:11:07-00:24:08). Wyciek oleju z układu hydraulicznego mechanizmu sterowania biegami w skrzyni biegów samochodu użytkowanego przez powoda został spowodowany rozszczelnieniem przewodu wysokiego ciśnienia, do którego doszło z powodu przeprowadzonego w warsztacie J. R. dolania oleju do tego układu w sposób niezgodny z procedurą zalecaną przez producenta pojazdu, a polegająca na wykonaniu kolejnych czynności, w szczególności: poziomego ustawienia pojazdu, odłączenia wtyczki elektrycznej od układu sterującego, poluzowania zbiornika ciśnieniowego z czym powinno wiązać się podniesienie poziomu oleju, odkręcenia korka zbiornika wyrównawczego, skorygowania poziomu oleju, który powinien zawierać się w obszarze zakreskowanego pola, dokręcenia zbiornika ciśnieniowego w przypadku prawidłowego poziomu oleju, dokręcenia korka zbiornika wyrównawczego, ponownego podłączenia wtyczki wiązki elektrycznej, włączenia zapłonu skutkującego obniżeniem poziomu oleju, wykonania kilku włączeń i wyłączeń zapłonu mającego na celu odpowietrzenie układu. Dowód: - pisemna opinia biegłego z dziedziny techniki samochodowej (k.135-137) wraz z opinią uzupełniającą wydaną na rozprawie 23.05.2017r. (k.167-167v czas rejestracji: 00:15:52-00:21:30). Po zgłoszeniu przez powoda szkody, pozwany będący ubezpieczycielem (...) w W. w oparciu o polisę (...) nr (...) , odmówił mu wypłaty odszkodowania. Dowody: - decyzja (...) z 01.12.2014r. (k.19); - kompleksowe ubezpieczenie (...) doradca (k.49-50). Sąd zważył, co następuje: powództwo okazało się w całości uzasadnione. Pozwany jest ubezpieczycielem z zakresie odpowiedzialności cywilnej (OC) J. R. prowadzącego w W. działalność gospodarczą związaną z mechaniką pojazdową. Zgodnie z art. 822 § 1 i 4 kc , przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela. W myśl art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2016.2060 j.t. z późn.zm.) z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. W oparciu o powyższe unormowania, dla przyjęcia odpowiedzialności pozwanego konieczne jest wykazanie, że za szkodę wyrządzoną w mieniu powoda ponosi odpowiedzialność ubezpieczający J. R. , natomiast ubezpieczyciel odpowiada w takich samych granicach, w jakich odpowiadałby sprawca szkody. Odnosząc się do sformułowanego przez pozwanego zarzutu braku legitymacji procesowej powoda z tego względu, iż nie przysługiwało mu prawo własności przedmiotowego pojazdu, sąd ocenił go jako nieuzasadniony. Z wiarygodnych zeznań świadka S. G.

(2)i jego pisemnych oświadczeń wspartych zeznaniami powoda wynikało w sposób jednoznaczny, iż J. G.

(1)był użytkownikiem pojazdu marki A. (...) z 2002r. o nr rej. (...) , a zatem jego posiadaczem zależnym ( art. 336 k.c. ), który z własnych środków finansowych pokrył koszt wszystkich prac wykonanych w warsztacie J. R. , następnie koszt odholowania uszkodzonego pojazdu, ekspertyzy dot. zdiagnozowania uszkodzenia oraz jego naprawy w B. . O powstaniu uszczerbku można więc mówić wyłącznie w odniesieniu do majątku powoda. Z tych względów sąd uznał, iż to powód, a nie właściciel pojazdu S. G.

(1), posiadał legitymację procesową czynną do dochodzenia odszkodowania w niniejszej sprawie. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż powoda łączyła z J. R. umowa zlecenia, której przedmiotem było usunięcie usterki w pojeździe marki A. (...) z 2002r. o nr rej. (...) , która wcześniej spowodowała zablokowanie skrzyni biegów na czwartym biegu. Zgodnie z art.. 734 § 1 k.c. , przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Przyjmujący zlecenie, w myśl art. 471 k.c. , ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania, gdy podejmowane przez siebie działania wykonywał niezgodnie z treścią zobowiązania czy też wbrew wymogom należytej staranności. Na gruncie niniejszej sprawy ubezpieczającego J. R. należało uznać za profesjonalistę w swojej dziedzinie, skoro zawodowo zajmował się naprawianiem pojazdów, a zatem stosownie do treści art. 355 § 2 k.c. spoczywał na nim podwyższony standard staranności. Przeprowadzone dowody w postaci zeznań świadków J. R. , M. R. , R. T. oraz powoda wskazują, iż w zakładzie (...) w przedmiotowym pojeździe stwierdzono zbyt niski poziom oleju w zbiorniczku wyrównawczym od siłownika zmiany biegów i dokonano uzupełnienia oleju poprzez zdjęcie korka ze zbiornika wyrównawczego i wlanie 100-150 ml oleju, a następnie zamknięcie korka, co było – jak jednoznacznie wynika z opinii biegłego z dziedziny techniki samochodowej J. W. – nie tylko zbędne, ale także przeprowadzone niezgodnie z procedurą zalecaną przez producenta pojazdu, wywołało wzrost ciśnienia i rozszczelnienie przewodu wysokiego ciśnienia, skutkujące całkowitym wyciekiem oleju z mechanizmu sterującego zmianą biegów. Tym samym pomiędzy czynnościami przeprowadzonymi w zakładzie (...) , a uszkodzeniem w pojeździe użytkowanym przez powoda występuje adekwatny związek przyczynowy. Wskazana opinia biegłego była jasna i nie zawierała wewnętrznych sprzeczności, zaś autorytet i wiedza osoby ją wydającej nie budziły wątpliwości sądu. Występujące w opinii stwierdzenia były poparte rzeczową, logiczną i spójną argumentacją, biegły wskazał przesłanki swojego rozumowania, a podstawę wnioskowania stanowiły przede wszystkim posiadane przez niego wiadomości specjalne, które w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy doprowadziły do sformułowania wniosków końcowych, które sąd w całości podziela. Pozwany nie zgłosił zarzutów do wskazanej opinii, natomiast wszystkie wątpliwości i kwestie podniesione przez powoda w jego piśmie procesowym z 4 kwietnia 2017r. zostały wyjaśnione w ustnej opinii uzupełniającej biegłego wydanej na rozprawie. Okoliczność, czy w zakładzie (...) dolano oleju pod sam korek wlewu, czy też poniżej jego poziomu pozostaje bez większego znaczenia, ponieważ samo przeprowadzenie tej czynności było niewłaściwe, z uwagi na zastosowaną ilość oleju oraz niedochowanie przewidzianej dla tej czynności procedury. Z kolei twierdzenia pozwanego, iż awaria pojazdu na terenie Niemiec nie musiała stanowić następstwa wadliwej naprawy w zakładzie (...) , lecz mogła być skutkiem istniejącej wcześniej awarii pojazdu, która była przyczyną zlecenia tej naprawy ubezpieczonemu, sąd uznał jedynie za spekulacje, ponieważ nie zostały w żaden wykazane zgodnie z art. 6 k.c. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż na gruncie dowodowym powód wykazał, iż naprawa usterki w pojeździe marki A. (...) z 2002r. o nr rej. (...) dokonana z zakładzie (...) została przeprowadzona niefachowo, wbrew wymogom należytej staranności, której należałoby oczekiwać od profesjonalisty trudniącego się zawodowo naprawianiem samochodów i w konsekwencji doprowadziła do konieczności dalszych napraw, narażając powoda na kolejne koszty, których dochodzi pozwem. Z powodu nienależytego wykonania zobowiązania J. R. ponosi więc pełną odpowiedzialność za szkodę na podstawie art. 471 k.c. , co jednocześnie aktualizuje odpowiedzialność jego ubezpieczyciela, którym jest w sprawie pozwany. Rozmiar szkody wynikał z wydatków, które J. G.

(2)został zmuszony ponieść w związku z wadliwym wykonaniem usługi naprawy samochodu przez ubezpieczonego J. R. oraz samego wynagrodzenia, jakie powód uiścił za tę usługę w kwocie 360 zł , a ponieważ naprawa samochodu dokonana w zakładzie mechaniki pojazdów została przeprowadzona – jak wskazano - w sposób wadliwy i doprowadziła do kolejnej awarii, za słuszne należało uznać także domaganie się przez powoda zwrot kosztów tej naprawy wynoszącej 9.577,26 zł , co stanowiło równowartość 2.305,44 euro wg średniego kursu NBP tej waluty z dnia wniesienia pozwu, wynoszącego 4,1542 zł. Wydatek ten stanowił niewątpliwie uszczerbek w jego majątku, skoro wcześniejsza naprawa nie doprowadziła do zamierzonego skutku i w jej następstwie powód musiał ponieść kolejne koszty. Poniesienie wydatków związanych z naprawą samochodu w B. stanowiło normalne następstwo błędnego działania pracowników J. R. , natomiast poruszanie się pojazdem przez powoda na trasie do B. było typowym sposobem jego eksploatacji. Pozwany winien więc zwrócić powodowi wydatki związane z koniecznością naprawy samochodu także w zakładzie naprawy w B. , skoro tam uległ on awarii. Jako uzasadniony sąd ocenił również wydatek związany z uzyskaniem ekspertyzy w zakresie ustalenia istniejących uszkodzeń pojazdu w kwocie 217,68 zł (równowartość 52,40 euro) oraz koszt wynajęcia lawety celem odholowania niesprawnego samochodu wynoszący 656,82 zł (równowartość 158,11 euro). Zgodnie z umową ubezpieczenia stwierdzoną polisą (...) Nr (...) w zakresie klauzuli OC naprawy pojazdów pozwany (...) ..A. w W. odpowiada do kwoty 30.000,00 zł, która stanowi sumę gwarancyjną, tj. górną granicę odpowiedzialności. Odpowiedzialność ubezpieczyciela według umowy ubezpieczenia redukowana była również o 200,00 zł franszyzy integralnej. Franszyza integralna (inaczej względna lub warunkowa) oznacza próg wartości, po przekroczeniu którego ubezpieczyciel odpowiada za szkodę. Ubezpieczyciel dysponował zatem prawem odmowy likwidacji szkody w przypadku, gdyby jej wartość nie przekraczała 200 zł, co w realiach niniejszej sprawy nie miało miejsca. Nie ma więc racji pozwany twierdząc, iż w umowie ubezpieczenia zawartej z J. R. występowała franszyza redukcyjna powodująca konieczność pomniejszenia ewentualnego należnego odszkodowania o kwotę 200,00 zł, gdyż przeczy temu przedłożony przez niego dokument w postaci – „ kompleksowego ubezpieczenia (...) doradca” (k.49-50), na który się powołuje. W świetle powyższego sąd uznając powództwo za uzasadnione w całości w pkt 1 wyroku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 10.811,76 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, tj. od 2 marca 2015r. do dnia zapłaty. O odsetkach ustawowych za opóźnienie w zapłacie przez stronę pozwaną należności na rzecz strony powodowej sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 kc. Albowiem, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów procesu zawarte w pkt 2 wyroku sąd oparł na art. 98 § 1 i 3 kpc , kierując się zasadą odpowiedzialności za jego wynik. Powód wygrał proces w całości, dlatego pozwany jest zobowiązany jest do zwrotu na jego rzecz kosztów procesu. Zasądzona z tego tytułu kwota 4.403,77 zł obejmuje: 541 zł opłaty od pozwu, 2.400 zł wynagrodzenia pełnomocnika procesowego będącego adwokatem, ustalonego na podstawie obowiązującego w dacie wniesienia pozwu § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461 j.t.), 845,77 zł wydatkowanej zaliczki na wynagrodzenie biegłego oraz 600 zł wydatków poniesionych w związku z osobistym stawiennictwem powoda na rozprawę. W pkt 3 wyroku sąd zarządził zwrócić powodowi niewykorzystaną część zaliczki w kwocie 154,23 zł. Sędzia Hanna Woźniak ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) : - (...) ; 3. (...) W. , 27.06.2017r. SSR Hanna Woźniak