Sygn. akt III Cz 1667/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko I. W. i J. W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na rozstrzygniecie zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt I C 56/17 postanawia:
- sprostować w części wstępnej zaskarżonego wyroku oznaczenie sprawy o tyle, że toczy się ona przeciwko I. W. i J. W. ;
- oddalić zażalenie. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 1667/17 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim w wyroku z dnia 16 05 2017r. nie obciążył pozwanej kosztami procesu, uznając, że w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek o którym mowa jest w regulacji art. 102 k.p.c. gdyż pozwana spełniła świadczenie dobrowolnie, rozliczając prawidłowo umowę, a wcześniejsze nieuregulowanie faktur wynikało z nieporozumienia powstałego na skutek zgłoszenia o zamknięciu części sklepu prowadzonego przez pozwanych. Orzeczenie zaskarżył powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. , który wnosił o jego zmianę i zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kosztów procesu obejmujących kwoty: 30zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, 17zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 0,30 zł tytułem opłaty (...) , 360zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, ponadto zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono regulacje: - art. 98 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie, polegające na niezasądzeniu do pozwanej na rzecz powoda wszystkich kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony; - art. 102 k.p.c. w zw. z art. 354 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieobciążeniu pozwanej kosztami procesu, ze względu na to, ze pozwana spełniła dobrowolnie świadczenie, zaś brak uregulowania faktu wynikał z nieporozumienia powstałego na skutek zgłoszenia o zamknięciu części sklepu prowadzonego przez pozwaną, podczas gdy pozwana w stosunku zobowiązaniowym z powodem była podmiotem o statusie przedsiębiorcy, co winno stanowić o wymaganiu od niej zwiększonej dbałości o własny interes, zaś „dobrowolne spełnienie świadczenia” nastąpiło po dniu wniesienia pozwu. Podnosił, że brak było podstaw do zastosowania regulacji art. 102 k.p.c. , gdyż operacja była przeprowadzana w warunkach podwyższonego ryzyka i uratowała powodowi życie oraz że sprawa toczyła się prawie 2,5 roku i nakład pracy jej pełnomocnika był tak znaczny, co uzasadnia to zasądzenie zwrotu połowy kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Odwoławczy zważył co następuje: Pozew w niniejszej sprawie został wniesiony przeciwko dwóm pozwanym: I. W. oraz J. W. i Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie w nakazie zapłaty z dnia 25 08 2016r. polecił pozwanym solidarnie zapłacić powódce dochodzone należności oraz kwotę 300zł z tytułu zwrotu kosztów procesu. Odpis nakazu zapłaty został doręczony pozwanej I. W. w dniu 1 09 2016r. (k- 10 akt), która nie wniosła od niego sprzeciwu. W następstwie tego się w stosunku do niej nakaz zapłaty uprawomocnił z dniem 15 09 2016r. ( art. 502 § 1 k.p.c. ), wobec czego Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie ferując postanowienie z dnia 2 12 2016r. nie był uprawniony do uchylenia nakazu zapłaty „w całości”, tj. również w tej jego części, w której nakazał pozwanej zapłacić powódce koszty procesu w kwocie 300zł i tym samym w tym zakresie postanowienie to jest bezskuteczne. Powoduje to, że w chwili obecnej istnieje prawomocny nakaz zapłaty orzekający między innymi o obowiązku pozwanej zapłaty powódce kosztów procesu, przez co w sprawie występuje szczególnie uzasadniony wypadek o którym mowa jest w regulacji art. 102 k.p.c. uzasadniający odstąpienie od obciążenia pozwanej kosztami procesu (zawarte w wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim rozstrzygnięcie o oddaleniu powództwa stosunku do I. W. nie zostało zaskarżone, jest zatem prawomocne, wiąże Sąd odwoławczy przy rozpoznaniu zażalenia powódki, a to z kolei obligowało go do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia o zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia). Ostatecznie znajduje to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym rozstrzygnięciu (z innych przyczyn, niż wskazał Sąd pierwszej instancji), co czyni zażalenie bezzasadnym w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. , a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do oddalenia zażalenia. Reasumując z podanych względów zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu dlatego na mocy regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji Sprostowania oznaczenia strony powodowej dokonano na podstawie regulacji art. 350 § 1 i 3 k.p.c. SSO Leszek Dąbek