Sad powszechny, II K 1198/17

Sygn. akt II K 1198/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak Protokolant: Arleta Agata po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30.01.2018 r. sprawy przeciwko M. K. urodz. (...) w W. córki J. i B. z d. J. oskarżonej o to, że: w dniu 7.12.2017 r. w msc. M. R. , ul. (...) , prowadziła pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki R. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości i posiadając I-0,27 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. orzeka I. Na mocy art. 66 § 1 k.k. w zw. z art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne przeciwko M. K. o czyn z aktu oskarżenia warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku próby. II. Na mocy art. 67 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku. III. Na mocy art. 63 § 4 k.k. na poczet środka karnego orzeczonego wobec oskarżonej w punkcie II wyroku zalicza okres zatrzymania jej prawa jazdy od dnia 8.12.2017 r. IV. Na podstawie art. 67 § 3 k.k. zobowiązuje oskarżoną do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 1.000 (jednego tysiąca) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. V. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 7 Ustawy o kosztach w sprawach karnych zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie 170 (stu siedemdziesięciu) złotych. Sygn. akt II K 1198/17 UZASADNIENIE WYROKU z dnia 30 stycznia 2018 r. Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas posiedzenia, ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżona M. K. w dniu 7 grudnia 2017 r. znajdowała się pod wpływem alkoholu, mimo tego podjęła się prowadzenia samochodu marki R. (...) . Około godziny 1.10 przejeżdżała przez miejscowość M. R. , gdzie została zatrzymała przez patrol Policji do kontroli drogowej. W wyniku badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu okazało się, że oskarżona znajdowała się pod wpływem 0,27 mg/l o godzinie 1.44, drugie badanie o godzinie 1.46 wskazało również 0,27 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Dowód: - wyjaśnienia oskarżonej (k. 14), - zeznania A. P. (k.24v), - protokół użycia A. (k.2). Oskarżona podczas postępowania przygotowawczego przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, odmówiła złożenia wyjaśnień, złożyła wniosek o warunkowe umorzenie postępowania (k.14). Wyjaśnienia oskarżonej zasługują na wiarę, gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w zeznaniach A. P. (k.24v) oraz protokole użycia A. (k.2). A. P. zeznał w postępowaniu przygotowawczym (k.24v), iż w dniu 7 grudnia 2017 r. zatrzymał do kontroli drogowej kierowcę samochodu R. , od zatrzymanej kobiety wyczuł woń alkoholu i przystąpił do zbadania stanu jej trzeźwości, z wynikami 0,27 mg/l. Zeznania tego świadka zasługują na wiarę, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonej i protokole badania trzeźwości (k.2). Sporządzone w toku postępowania dokumentów wymienionych w akcie oskarżenia zostały sporządzone przez powołane do tego osoby, były sporządzone bezstronnie i obiektywnie, nie były kwestionowane przez strony, stąd stały się podstawą ustalenia stanu faktycznego. Ustalony stan faktyczny stanowi spójną, logicznie uzasadnioną całość. Poszczególne wiarygodne dowody wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają. Na podstawie tego stanu faktycznego wina i okoliczności popełnienia czynu przypisanego oskarżonej nie mogą budzić wątpliwości. Sąd zważył, co następuje: Udział w ruchu drogowym, a zwłaszcza prowadzenie pojazdu w ruchu lądowym wymaga rozwagi i zachowania ostrożności, by uniknąć wszelkich zagrożeń bezpieczeństwa w tym ruchu. Ruch lądowy odbywa się różnymi pojazdami i na różnych drogach, ale każdy z uczestników ruchu obowiązany jest przestrzegać przepisów i zasad bezpiecznego korzystania z drogi. Podstawowym wymogiem przed osobami, które chcą prowadzić pojazdy mechaniczne jest trzeźwość w czasie prowadzenia takiego pojazdu. Oskarżona w dniu 7 grudnia 2017 r. naruszyła podstawowy warunek bezpiecznego uczestnictwa w ruchu lądowym w postaci obowiązku trzeźwości uczestników ruchu, wyrażonego w art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym . Oskarżona prowadziła pojazd mechaniczny w miejscowości M. , mimo że znajdowała się w stanie znacznej nietrzeźwości, gdyż stężenie alkoholu w wydychanym przez nią powietrzu wynosiło 0,27 mg/l (k. 2), poruszała się drogą lokalną. Stan nietrzeźwości spowodował, że stwarzała potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego i naruszyła obowiązek ustawowy. Czyn przypisany oskarżonej polegał na tym, że poruszała się pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości, który ustalony został przez ustawodawcę w art. 115 § 16 pkt 2 k.k. na 0,25 mg/l alkoholu w litrze wydychanego powietrza. Oskarżona przekroczyła ten ustawowy próg trzeźwości nieznacznie. Nie może zatem budzić wątpliwości, że czyn oskarżonej powinien być zakwalifikowany jako występek z art. 178a § 1 k.k. Oskarżona ma 24 lata, jest panną, nie ma nikogo na utrzymaniu, zdobyła wykształcenie licencjackie, pracowała jako asystent kierownika i zarabiała około 2.000 złotych miesięcznie (oświadczenie z k. 13v), nie była karana (k.22). Analizując całokształt okoliczności niniejszej sprawy, Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu i wina nie były znaczne, ze względu na incydentalne działanie oskarżonej, prowadzenie samochodu w sytuacji, gdy ruch drogowy był niewielki, ze względu na nocną porę oraz nieznacznie przekroczony stan nietrzeźwości. Oskarżona nie była karana (k.22), prowadzi ustabilizowany tryb życia i ma stałą pracę (k.68). Wobec czego zachodzi wobec niej uzasadnione przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegała porządku prawnego w przyszłości. Biorąc pod uwagę powyżej wymienione przesłanki Sąd uznał, że warunkowe umorzenie postępowania będzie wystarczające do skłonienia oskarżonej do przestrzegania porządku prawego w przyszłości. Okres jednego roku próby powinien wystarczyć do weryfikacji prognozy pozytywnego zachowania oskarżonej. Orzeczenie wobec oskarżonej środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym jest konieczne, dla wychowawczego oddziaływania wobec oskarżonej i ogółu kierowców. Za orzeczeniem tego środka na okres jednego roku przemawia incydentalne działanie oskarżonej i nieznacznie przekroczony stan nietrzeźwości. Sąd zobowiązał oskarżoną do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 1.000 złotych dla wzmocnienia wychowawczego oddziaływania postępowania karnego wobec niej i innych osób, które prowadzą pojazdy mechaniczne. Oskarżona utrzymuje stałe wynagrodzenie, wobec czego zgodnie z przepisami powołanymi w punkcie V wyroku zasądzono od niej obowiązek zwrotu kosztów sądowych.