Sad powszechny, I C 337/16

Sygn. akt: I C 337/16 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Wysoczyńska Protokolant: st. sekr. sądowy Dagmara Pałka po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. w Jędrzejowie na rozprawie sprawy z powództwa Banku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przeciwko J. C. o zapłatę I. zasądza od pozwanego J. C. na rzecz powoda Banku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwotę 58.949,10 zł (pięćdziesiąt osiem tysięcy dziewięćset czterdzieści dziewięć złotych 10/100) II. oddala powództwo w pozostałej części III. kwotę 58.949,10 zł (pięćdziesiąt osiem tysięcy dziewięćset czterdzieści dziewięć złotych 10/100) zasądzoną w pkt I rozkłada na 5 rat w kwotach po 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych) każda, płatne odpowiednio w terminach do 28 lutego 2018 roku, 30 kwietnia 2018 roku, 30 czerwca 2018 roku, 31 sierpnia 2018 roku i 31 października 2018 roku i 6 rata w kwocie 8.949,10 zł (osiem tysięcy dziewięćset czterdzieści dziewięć złotych 10/100) płatna do 31 grudnia 2018 roku, zastrzegając jednocześnie, że brak wpłaty, którejkolwiek z rat postawi w stan wymagalności całą niespłaconą należność IV. zasądza od pozwanego J. C. na rzecz powoda Banku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwotę 3548 zł (trzy tysiące pięćset czterdzieści osiem złotych) tytułem zwrotu części kosztów procesu, a w pozostałym zakresie odstępuje od obciążania powoda kosztami procesu należnymi stronie powodowej V. wyrokowi nie nadaje rygoru natychmiastowej wykonalności Sygn. akt I C 337/16 upr UZASADNIENIE WYROKU Z DNIA 21 grudnia 2017 ROKU W dniu 4 sierpnia 2016 roku do Sądu Rejonowego w Lublinie wpłynął pozew Banku (...) S.A. w W. przeciwko J. C. o zapłatę kwoty 70.949,10 zł oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że wskazana kwota stanowi kwotę niespłaconego przez pozwanego kredytu. W dniu 23 września 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie Wydział VI Cywilny nakazem zapłaty w sprawie sygn. akt VI Nc –e (...) zasądził od pozwanego na rzecz Banku (...) S.A. w W. kwotę 70.949,10 zł oraz kwotę 6295,87 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (k. 3). W dniu 14 października 2016 roku do Sądu Rejonowego w Lublinie wpłynął ogólny sprzeciw pozwanego (k. 4v). Postanowieniem z dnia 18 października 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie Wydział VI Cywilny sprawę przekazał wg właściwości do Sądu Rejonowego w Jędrzejowie (k. 6). W wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków pozwu złożonego w elektronicznym postępowaniu upominawczym strona powodowa wniosła o zasądzenie od pozwanego kwoty 70.949,10 zł oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że kwota objęta żądaniem stanowi kwotę niespłaconego przez pozwanego kredytu zgodnie z umowa z dnia 15 kwietnia 2014 roku (k. 12 - 14). W dniu 27 października 2017 roku pozwany wniósł o rozłożenia należności na raty kwartalne w kwotach po 10.000 zł każda i odstąpienie od obciążania go kosztami procesu (k. 88). Strona powodowa nie wyraziła zgody na wniosek pozwanego z dnia 27 października 2017 roku (k. 90). W dniu 21 grudnia 2017 roku pozwany ostatecznie uznał powództwo, wniósł o rozliczenie kwoty 12.000 zł z tytułu wpłaty z listopada 2017 roku i wniósł o odstąpienie od obciążania go kosztami procesu oraz rozłożenie należności na raty z uwagi na fakt, iż jest w trudnej sytuacji finansowej, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o pow. 107 ha, z którego pobiera dopłaty w kwocie około 60.000 zł, nie ma oszczędności, nie ma nikogo na utrzymaniu, ma liczne zadłużenia m.in. w (...) Agricole Banku w kwocie 134.000 zł, G. Banku w kwocie 150.00 zł, w KRUS w kwocie 11.000 zł, podatku w kwocie 2000 zł oraz jest zobowiązany do zapłaty alimentów na rzecz żony w kwocie 1000 zł. Pozwany zobowiązał się do spłaty zadłużenia w ratach po 10.000 zł kwartalnie (k. 201 – 201v + nagranie rozprawy z dnia 21 grudnia 2017 roku). Sąd zważył co następuje: Powództwo jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie co do kwoty 58.949,10 zł. Wobec uznania przez pozwanego powództwa, a tym samym nie kwestionowania wysokości kwoty objętej pierwotnym żądaniem oraz okoliczności wskazanych w pozwie, Sąd uznał, że zbyteczne stało się czynienie ustaleń faktycznych na te okoliczności. Na marginesie należy tylko dodać, że okoliczności wskazane w pozwie oraz wysokość pierwotnego żądania nie budziła wątpliwości Sądu, zostały one bowiem potwierdzone m.in. umową kredytu zawartą pomiędzy stronami (k. 17 -21), terminarzem spłaty (k.54 - 56), wyciągiem z ksiąg bankowych (k. 15) i wezwaniem do zapłaty (k. 23). Dokumenty te nie były kwestionowane przez pozwanego. Faktycznie w momencie wniesienia pozwu zasadne było powództwo co do kwoty 70.949,10 zł i kwoty tej pozwany nie kwestionował. Orzekając w niniejszej sprawie Sąd jednak nie mógł jednak pominąć wpłaty jakiej dokonał pozwany na rzecz powoda w toku niniejszego postępowania wysokości 12.000 zł zgodnie z dowodem z 17 listopada 2017 roku (k. 196). Kwota ta została wpłacona na konto wskazane przez stronę powodową w piśmie z dnia 25 września 2017 roku (k. 169). Z uwagi na brak ograniczenia żądania przez stronę powodową co do tej kwoty ostatecznie Sąd w pkt I wyroku zasądził kwotę 58.949,10 zł, czyli różnicę pomiędzy kwotą pierwotnie dochodzoną a kwota 12.000 zł stanowiącą wpłatę z listopada 2017 roku, a w pkt II oddalił powództwo co do kwoty 12.000 zł jako spełnionego częściowo żądania. Ostatecznie Sąd nie uwzględnił drugiej wpłaty w kwocie 12.000 zł (k. 167), wpłaconej przez pozwanego także w toku postępowania na konto wskazane w piśmie Banku z dnia 15 marca 2016 roku (k. 178), albowiem pozwany przyznał, że kwota ta nadal znajduje się na tym koncie i z kwoty tej wypłacił kwotę 1500 zł. Świadczy to o tym, że pozwany może dysponować kwotą znajdującą się na tym koncie, a zatem brak było podstaw do rozliczenia wpłaty z września 2017 roku z należnością dochodzoną pozwem. W pkt III wyroku orzeczono na podstawie przepisu art. 320 kpc , mając na względzie fakt, że pozwany jest rolnikiem, ma znaczące zadłużenie (łącznie około 355.949 zł wraz z kwotą jak w pkt wyroku). Co prawda pozwany ma duże gospodarstwo, ale w ocenie Sądu dochód jaki z niego osiąga nie pozwala na spłatę jednorazowa wszystkich zobowiązań Dodać należy, że dochody jakie osiąga z gospodarstwa rolnego choć nie są małe, to jednak nie są stałymi dochodami miesięcznymi. Pozwany nie dysponuje także żadną kwotą oszczędności, zatem w przypadku skierowania przez stronę powodową sprawy do postępowania egzekucyjnego prawdopodobnym jest, że i tak nie uzyskałaby ona od razu kwoty objętej wyrokiem. Sąd rozumiejąc jednocześnie obawy strony powodowej, że pozwany nie będzie spłacał należności ratalnych, zastrzegł w wyroku, że brak zapłaty chociażby jednej raty postawi w stan wymagalności całą niespłaconą należność. Zatem w przypadku, gdyby pozwany nie wywiązywał się ze zobowiązań ratalnych, strona powodowa będzie mogła wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi (nawet już po uchybieniu terminowi płatności pierwszej raty) i skierować sprawę do postępowania egzekucyjnego. W ocenie Sądu pozwany jest świadom „grożących” mu konsekwencji w przypadku braku wywiązywania się ze zobowiązania określonego wyrokiem i w ocenie Sądu z dużym prawdopodobieństwem strona powodowa uzyska szybciej zaspokojenie swej należności aniżeli w ramach postępowania egzekucyjnego. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w pkt III wyroku. W pkt IV orzeczono na mocy art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 108 kpc i art. 102 kpc . Mając na uwadze postawę pozwanego, który uznał powództwo oraz mając na uwadze jego trudną sytuację majątkową Sąd uznał, że należało zasądzić od pozwanego na rzecz strony powodowej część kosztów procesu, a w pozostałej części odstąpić od obciążania pozwanego kosztami procesu należnymi stronie powodowej. Sąd w całości uwzględnił opłatę od pozwu w kwocie 3548 zł. Sąd natomiast uznał, że brak jest podstaw do odstąpienia od obciążania pozwanego w ogóle kosztami procesu, albowiem pozwany mógł po wydaniu nakazu zapłaty przez Sąd Rejonowy w Lublinie podjąć negocjacje z powodowym bankiem, a nadto dokonać wpłaty we wrześniu 2017 roku kwoty 12.000 zł na właściwe konto. Sąd w pkt V orzeczenia, nie nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie przepisu art. 333 § 1 pkt 2 kpc , z uwagi na rozłożenie należności na raty.