Sad powszechny, II K 634/16

(1). /dowód: zeznanie K. Ś. k.2v-3,14v,36v,81v-82,223v-224,280-281v; zeznanie S. L. k. 72v-73,282v-283; zeznanie S. M. k. 30v-31,290v ; zeznanie J. M. k.46v,282v ; protokół oględzin miejsca kradzieży z włamaniem k.6-13,15-18; protokół przeszukania pomieszczeń M. L. k.19-21; protokół przeszukania osoby M. L. k.22-23; protokół przeszukania osoby S. M. k.26-27; protokół przeszukania pomieszczeń zajmowanych przez S. M. k.28-29,44-45; protokół oględzin telefonu S. M. k.33-34,42; protokół przeszukania pomieszczeń E. K. k.39-40; protokół oględzin obuwia k.65-69; opinia z zakresu badań traseologicznych k.320-326; opinia z zakresu badań genetycznych k. 346-348; wyjaśnienia oskarżonego M. L. k. 51,102v-103,184v-185,193,216,235, 278v-279v / W dniu 03.07.2016 r w późnych godzinach wieczornych w P. na jednym z pomostów nad jeziorem R. zgromadziła się grupa młodzieży. Spożywali oni alkohol i zachowywali się dość głośno. Wśród tych osób był miedzy innymi oskarżony I. S. . Przy pomoście zacumowana była łódź motorowa m-ki P. (...) o nazwie A. G. o nr (...) z silnikiem zaburtowym Y. (...) Km wartości 50 000 zł stanowiąca własność M. I. . Gdy ściemniło się oskarżony I. S. w towarzystwie znajomych F. D. , M. F. i W. P. udali się do domu W. P. aby tam rozpalić ogień. W tym czasie oskarżony M. L. wraz z D. Z. ps. (...) wsiedli do zacumowanej przy pomoście łodzi. Uruchomili silnik , ponieważ na łodzi odnaleźli pozostawiony przez pokrzywdzonego kluczyk. Następnie chcąc łodzią popływać po jeziorze ruszyli. W związku z tym ,że nie potrafili prowadzić , stracili panowanie nad łodzią i wpłynęli w trzcinowisko po przeciwnej stronie jeziora. Ł. została unieruchomiona . W następstwie wpłynięcia w trzcinowisko uszkodzeniu uległa śruba w łodzi . Koszt jej naprawy to kwota 2230 zł. Sprawcy porzucili łódź i płynąc wpław wrócili do wsi. /dowód: zeznanie M. I. k.79v-80,85v,218,281v-282; zeznanie K. Ś. k.2v-3,14v,36v,81v-82,223v-224,280-281v; ; zeznanie W. P. k.129v,283-283v; zeznanie M. F. k.195v,283v-284; zeznanie F. D. k.198v,284-284v; zeznanie D. Z. k.207v-208,284v-285,296v; protokół oględzin miejsca porzucenia łodzi k.88-94; wydruk korespondencji z aplikacji M. k. 274-277; wyjaśnienia oskarżonego I. S. k.119,232, 279v-280 ; wyjaśnienia oskarżonego M. L. k. 51,102v-103,184v-185,193,216,235, 278v-279v / W nocy z 20 na 21.07. 2016 r oskarżony M. L. zjawił się w pobliżu sklepu spożywczo – przemysłowego w R. z zamiarem dokonania kradzieży z włamaniem. Wiedząc ,że w sklepie zainstalowany jest monitoring oskarżony założył czapkę kominiarkę . Założył również rękawiczki na dłonie. Następnie przy użyciu metalowego łomu wyważył jedno z okien na tyłach budynku przez które dostał się do środka. Z pomieszczenia sklepu M. L. zabrał w celu przywłaszczenia wódki różnych rodzajów o wartości 1081 zł , papierosy różnych marek wartości 1669,77 zł , pieniądze w bilonie w kwocie 289 zł , zapalniczki różnych marek wartości 193 zł , 5 paczek prezerwatyw wartości 43 zł , gaz do zapalniczek wartości 2,80 zł, wygrane kapsle na wymianę w ilości 46 sztuk wartości 136 zł , zawleczki z wygranymi z puszek o wartości 30 zł , monety okolicznościowe o wartości 22 zł. Zabrane rzeczy zapakował do plecaka , który miał przy sobie. M. L. opuścił budynek sklepu przez okno prowadzące na werandę sklepu. Dokonując włamania M. L. w sposób umyślny uszkodził okno oraz roletę antywłamaniową . Wartość uszkodzeń wynosi 1500 zł. Skradzione rzeczy oskarżony ukrył w lesie. Następnego dnia pokrzywdzony właściciel , który podejrzewał M. L. o dokonanie kradzieży , odbył z nim rozmowę. Oskarżony wskazał K. K. miejsce gdzie ukrył skradzione rzeczy. /dowód: zeznanie K. K. k.133v-134,157v-158v,188v,282-282v; protokół oględzin miejsca kradzieży z włamaniem k.137-147; protokół oględzin miejsca odnalezienia przedmiotów k.149-156; protokół przeszukania pomieszczeń M. L. k.160-161; materiał poglądowy k.165-166; protokół oględzin butelek k.1167-169; protokół oględzin odnalezionych przedmiotów k.172-176; wyliczenie szkody k. 189-190; protokół oględzin płyty z nagraniem z monitoringu k.201-206; opinia z zakresu badań genetycznych k. 346-348; wyjaśnienia oskarżonego M. L. k. 51,102v-103,184v-185,193,216,235, 278v-279v / Oskarżony M. L. składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów za wyjątkiem zarzutu polegającego na kradzieży z włamaniem do domu K. Ś. . Odnośnie tego zarzutu podejrzany wyjaśnił , że przedmioty podobne do rzeczy jakie skradziono sołtysowi wsi P. , widział u S. M. . (k.51) . Odnośnie zaboru łodzi na szkodę M. I. podejrzany wyjaśnił , że dokonał tego czynu wspólnie z I. S. (k.102v-103) . M. L. przyznał się również do dokonania kradzieży z włamaniem do sklepu (...) (k. 184v-185). Składając wyjaśnienia przed sądem M. L. odwołał swoje wcześniejsze wyjaśnienia obciążające I. S. . Podał, że zaboru łodzi w celu jej krótkotrwałego użycia dokonał samodzielnie. Oskarżony nie przyznał się do dokonania pozostałych zarzuconych mu przestępstw (k.278v-279v) . Oskarżony I. S. nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu przestępstwa . Wyjaśnił , że w czasie gdy łódź została zabrana przebywał w towarzystwie swych przyjaciół z którymi udał się do miejscowego sklepu. Po ujawnieniu zaboru łodzi napisał do M. L. za pośrednictwem M. zwracając się z pytaniem gdzie jest łódź. Współoskarżony odpisał , że łódź jest w trzcinowisku po drugiej stronie jeziora (k.119,232, 279v-280) . Sąd zważył, co następuje : Sąd częściowo dał wiarę wyjaśnieniom , które oskarżony złożył w postępowaniu przygotowawczym. M. L. nie przyznający się konsekwentnie do dokonania kradzieży z włamaniem do domu K. Ś. mógł widzieć przedmioty pochodzące z tego właśnie przestępstwa gdy znajdowały się w posiadaniu S. M. . Zauważyć należy , że w sprawie brak jest wiarygodnych dowodów potwierdzających sprawstwo oskarżonego w tym zakresie tak więc zgodzić należy się z M. L.

(1)że czynu tego nie dokonał. Niewątpliwie prawdziwe są wyjaśnienia M. L. w których opisał okoliczności popełnienia pozostałych mu czynów. Wyjątek stanowią depozycje w których podał , że zarzucanego mu zaboru w celu krótkotrwałego użycia łodzi motorowej dokonał wspólnie z I. S. . Zdaniem sądu prawdziwości tego stwierdzenia przeczą inne ujawnione w sprawie dowody , w szczególności zeznania towarzyszących I. S. osób – W. P. , M. F. i F. D. . Okoliczności tej przeczy również ujawniony wydruk korespondencji z aplikacji M. prowadzonej między oskarżonymi bezpośrednio po dokonaniu przestępstwa (k.274-277) . Wyjaśniając przed sądem oskarżony zmodyfikował nieco swoje wyjaśnienia. Odwołał wcześniejsze depozycje odnośnie współsprawstwa I. S. w zaborze łodzi . Przyznał jednocześnie , że łódź zabrał sam. Nadto oskarżony nie przyznał się do dokonania kradzieży do sklepu na szkodę K. K. . Sąd do zmienionych wyjaśnień podszedł ze sceptycyzmem. Według wcześniejszych wyjaśnień M. L. oraz zeznań K. Ś. , sprawców zaboru łodzi było dwóch. Najwyraźniej M. L. postanowił nie obciążać dłużej swymi wyjaśnieniami I. S. , który z dokonanym czynem nie ma nic wspólnego. Oskarżony nie chciał również wydać rzeczywistego współsprawcy , dlatego wyjaśnił , że łódź zabrał samodzielnie. Zdaniem sądu zaboru w celu krótkotrwałego użycia łodzi na szkodę M. I. dokonały dwie osoby , co wynika z zeznania bezpośredniego obserwatora zdarzenia – K. Ś. (k.81v-82) oraz pierwszych wyjaśnień M. L. w tym zakresie. Nie jest również prawdziwe stwierdzenie M. L. , że nie dokonał kradzieży z włamaniem do sklepu spożywczo przemysłowego w R. . Stwierdzenie to jest oczywiście sprzeczne z wcześniejszymi, całkowicie odmiennymi wyjaśnieniami oskarżonego w tym zakresie . M. L. nie potrafił racjonalnie wytłumaczyć zmiany swego stanowiska. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom I. S. (k.119,232, 279v-280). Wyjaśnienia tegoż oskarżonego korespondują z dowodami, którym dano wiarę - w szczególności zeznaniami W. P. , M. F. i F. D. . Osoby te zgodnie twierdziły ,że I. S. nie miał sposobności aby dokonać zaboru łodzi , gdyż przez cały czas znajdował się w ich towarzystwie. Zauważyć należy , że również M. L. odwołał przed sądem swe wcześniejsze twierdzenia obciążające I. S. . Dowodem potwierdzającym prawdziwość słów oskarżonego I. S. jest także treść korespondencji prowadzonej między nim a M. L. za pomocą aplikacji M. (k. 274-277). Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanych w sprawie pokrzywdzonych – K. Ś. (k.2v-3,14v,36v,280-281v) , M. I. (k.79v-80,85v,218,281v-282) oraz K. K. (k.133v-134,157v-158v,188v,282-282v) . Wymienieni świadkowie opisali okoliczności ujawnienia przestępstw godzących w składniki ich majątku. Opisy podawane przez pokrzywdzonych korespondują z informacjami utrwalonymi w protokołach oględzin poszczególnych miejsc zdarzeń (k.6-13,15-18, 88-94, 137-147). Sąd nie miał zastrzeżeń co do rzetelności przedstawianych przez świadków opisów oraz wycen wartości szkody . Takich zastrzeżeń nie miały też strony procesowe. Zauważyć należy , że K. Ś. był przypadkowym świadkiem zaboru łodzi na szkodę M. I. . Świadek ten podał ,że przebywając na pomoście usytuowanym przy swojej posesji dostrzegł fakt zaboru łodzi dokonywanego przez dwie osoby – M. L. oraz nieznajomego świadkowi chłopaka (k.81v-82) . W trakcie okazania przeprowadzonego w postępowaniu przygotowawczym K. Ś. wskazał wizerunek I. S. jako drugiego współsprawcy (k.223-226) . Po wysłuchaniu K. Ś. na rozprawie sąd nabrał wątpliwości co do prawdziwości dokonanego przez niego rozpoznania I. S. . O ile w trakcie postępowania przygotowawczego K. Ś. wskazał , że drugiego współsprawcy nie zna i widział go po raz pierwszy (k.81v-82) tak na rozprawie zeznawał niespójnie . Raz przyznał , że zna oskarżonych dokładnie , bo przychodzili do jego syna (k.280v) . Innym razem stwierdził , że być może widział I. S. wcześniej (k.281) . Wątpliwości sądu dotyczą również możliwości dokładnego zaobserwowania zajścia przez świadka. Do zaboru łodzi doszło między godz. 22.00 a 23.00 . Sprawcy przebywali na pomoście , który nie był oświetlony. Wątpliwym jest aby K. Ś. z odległości ok. 50 m zaobserwował w ciemnościach twarze osób , które wsiadły do łodzi. Świadek wszak przyznał w trakcie okazania ,że I. S. rozpoznaje po blond włosach i ogólnym wyrazie twarzy (k.224) . W takich warunkach świadek mógł co najwyżej dojrzeć zarysy osób. Wreszcie prawdziwość słów K. Ś. wyklucza zapis korespondencji prowadzonej między oskarżonymi przy użyciu M. . Gdyby I. S. rzeczywiście był na łodzi nie pytałby wówczas M. L. , bezpośrednio po zdarzeniu gdzie łódź się znajduje (k.274) . W ocenie sądu zeznanie K. Ś. w zakresie w którym wskazał I. S. jako drugiego sprawcę zaboru łodzi nie zasługuje na danie wiary. Świadek albo nie widział kto był sprawcą albo ukrywa rzeczywistego sprawcę , którym najprawdopodobniej jest D. Z. ps. (...) spowinowacony ze K. Ś. . Sąd dał wiarę zeznaniom świadków J. M. (k.46v,282v), W. P. (k.129v,283-283v), M. F. (k.195v,283v-284), F. D. (k.198v,284-284v). Zeznania wymienionych osób zbieżne są z dowodami , którym dano wiarę. Z ostrożnością sąd podszedł do zeznań S. M. (k. 30v-31,290v) oraz D. Z. (k.207v-208,284v-285,296v). S. M. zeznaniem swym obciążył M. L. w zakresie dokonania kradzieży z włamaniem do domu sołtysa K. Ś. . Jak wyżej wskazano M. L. do popełnienia tego przestępstwa nie przyznał się . W swych wyjaśnieniach sugerował że sprawcą włamania był S. M. . Przedmioty podobne do rzeczy jakie skradziono sołtysowi wsi P. , widział u S. M. (k.51). Jak widać relacje oskarżonego i świadka wzajemnie się wykluczają. Możliwym jest , że przedmiotowego włamania dokonał S. M. , który swym zeznaniem próbował odsunąć od siebie zainteresowanie organów ścigania. W sprawie brak jest dowodów pozwalających na jednoznaczną ocenę zeznań tegoż świadka. Dostępny materiał dowodowy , w szczególności treść korespondencji między oskarżonymi (k.274-277) wskazuje na duże prawdopodobieństwo współudziału D. Z. ps. (...) w zaborze łodzi M. I. . D. Z. stwierdził, że był na pomoście gdzie zacumowana była łódź przez około 20 minut po czym poszedł do domu. Odmiennie odnośnie tej okoliczności zeznawali W. P. , M. F. i F. D. . Oczywistym jest , że D. Z. nie był zainteresowany tym aby zeznawać szczerze odnośnie swego udziału w zdarzeniu. Sąd dał wiarę informacjom utrwalonym w pozostałych dokumentach. Nie ujawniły się okoliczności nakazujące wątpić w ich prawdziwość . Zebrany materiał dowodowy nie daje podstaw do przypisania M. L. sprawstwa w zakresie zarzuconej mu kradzieży z włamaniem na szkodę K. Ś. . Zdaniem sądu zeznania świadka S. M. nie stanowią dowodu pozwalającego na jednoznaczne stwierdzenie winy oskarżonego. Jak wyżej wskazano nie można wykluczyć tego , że świadek ma coś wspólnego z zaistniałą kradzieżą , zwłaszcza że nie jest osobą o nieposzlakowanej opinii. Sąd podjął inicjatywę dowodową poddając badaniom ślady traseologiczne oraz biologiczne zabezpieczone na miejscu tej kradzieży ( zob. opinia z zakresu badań genetycznych k. 346-348 opinia z zakresu badań traseologicznych k.320-326) . Zlecone ekspertyzy kryminalistyczne nie doprowadziły jednak do wiążących ustaleń. Kierując się więc zasadą wyrażoną w treści przepisów art. 414 § 1 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 1 kpk sąd uniewinnił M. L. od zarzutu opisanego aktem oskarżenia jako pierwszy. W ramach czynu zarzuconego M. L. jako drugi sąd uznał go za winnego tego ,że w dniu 03 lipca 2016 r w miejscowości P. na jeziorze R. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zabrał w celu krótkotrwałego użycia łódź motorową m-ki P. (...) o nazwie A. G. o nr rej. (...) wraz z silnikiem zaburtowym Y. (...) Km o wartości 50 000 zł a następnie porzucił łódź w stanie uszkodzonym w trzcinowisku jeziora R. , gdzie wartość uszkodzeń wynosi 2230 zł czym działał na szkodę M. I. oraz (...) S.A. w W. . Czyn ten zakwalifikowano jako występek z art.289 § 2 kk . W świetle zebranego materiału dowodowego ustalono ,że oskarżony nie działał z zamiarem przywłaszczenia łodzi. Najprawdopodobniej spożyty w nadmiarze alkohol sprawił , że M. L. poczuł nagłą chęć przepłynięcia się ekskluzywną łodzią po jeziorze R. . Sprawcy wykorzystali fakt , że pokrzywdzony pozostawił kluczyk w stacyjce łodzi oraz że była już pora nocna. Najprawdopodobniej w wyniku braku odpowiednich umiejętności oskarżony i jego towarzysz wpłynęli w trzciny , gdzie doszło do uszkodzenia łodzi . Wymierzając karę sąd wziął pod uwagę nie tylko młody wiek oskarżonego , lecz także wartość wyrządzonej przez niego szkody jak również jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa. Z mocy art. 289 § 2 kk sąd wymierzył M. L. za ten czyn karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Uznając winę M. L. w zakresie zarzuconej mu kradzieży z włamaniem do sklepu (...) sąd zakwalifikował ten czyn jako występek z art. 279 § 1 kk w zb. z art.288 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk i za to na podstawie art. 279 § 1 kk w zw. z art.11 § 3 kk wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności. Przypisanego mu przestępstwa M. L. dokonał z premedytacją. Jak widać na dowodowym nagraniu (k.201-206) zjawił się na miejscu z zakrytą twarzą będąc wyposażony w łom i rękawiczki. Wprawdzie oskarżony z uwagi na młody wiek należy do grona sprawców młodocianych , jednak już w przeszłości jako nieletni wraz z S. M. dokonywał włamania do tegoż sklepu. Pokonując zabezpieczenia oskarżony uszkodził okno sklepowe oraz roletę antywłamaniową. Zwrócono również uwagę , że dokonał zaboru mienia pod postacią przede wszystkim wysokoprocentowego alkoholu i papierosów . Na korzyść M. L. poczytano to , że zwrócił pokrzywdzonemu skradzione rzeczy. Na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk połączono kary orzeczone wobec M. L. i wymierzono mu karę łączną roku i miesiąca pozbawienia wolności. Wprawdzie oba przypisane oskarżonemu przestępstwa godziły w to samo dobro prawne jakim jest mienie , lecz poza tym między czynami istnieje dość niewielki związek. Sąd orzekł karę łączną zbliżoną wymiarem do kary najwyższej z poszczególnie wymierzonych. Wymierzając karę łączną kierowano się przede wszystkim potrzebami jej wychowawczego oddziaływania wobec oskarżonego , który mimo młodego wieku zdążył już wejść w konflikt z prawem (k. 364). Orzekając w przedmiocie kary sąd wziął również pod uwagę zachowanie oskarżonego prezentowane w toku postępowania przygotowawczego w szczególności okoliczność , że swymi kłamliwymi wyjaśnieniami skierował ściganie karne przeciwko I. S. . Na podstawie art. 46 § 1 kk sąd orzekł wobec M. L. środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 1500 zł na rzecz pokrzywdzonego K. K. stanowiącej równowartość uszkodzonego na jego szkodę mienia . Orzeczono również obowiązek zapłaty kwoty 2230 zł na rzecz Towarzystwa (...) S.A. w W. , które wyrównało szkodę poniesioną przez M. I. . Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego M. L. kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okresy jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach 29 marca 2016r godz. 20.35 – 31 marca 2016 r godz. 13.15 ; 04 lipca 2016 r godz.13.45 – 05 lipca 2016 r godz.19.15 ; 25 lipca 2016r godz. 19.35 – 26 lipca 2016 r godz. 15.30. Na podstawie art.230 § 2 kpk dowód rzeczowy w postaci pary obuwia R. zwrócono M. L. . Na podstawie art. 414 § 1 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 1 kpk sąd uniewinnił oskarżonego I. S. od popełnienia zarzuconego mu czynu. Jak wyżej wskazano oskarżony ten nie ma nic wspólnego z przestępstwem popełnionym przez M. L. i najprawdopodobniej przez D. Z. ps. (...) . Na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami procesu w częściach uniewinniających M. L. i I. S. obciążono Skarb Państwa. Na podstawie przepisów powołanych w pkt X. wyroku sąd zwolnił M. L. od obowiązku uiszczenia pozostałych kosztów sądowych przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. M. L. nie posiada żadnego źródła dochodów i pozostaje na utrzymaniu babci . W tej sytuacji sadzić należy ,że ewentualna egzekucja kosztów sądowych w wypadku braku ich uiszczenia może okazać się bezskuteczna. ZARZĄDZENIE - (...) - (...) - (...) (...)