Sad powszechny, VIII K 1084/17

(1)s. C. i G. z domu M. ur. (...) w A. oskarżonego o to, że: 1) W okresie od dnia 20 czerwca 2017 roku do 23 lipca 2017 roku na terenie siedliska w miejscowości B. przy ul. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z P. P. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 10 m 3 drewna opałowego, stempli oraz drągowiny o łącznej wartości 1000 zł czym działał na szkodę W. P. , tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk , 2) W dniu 23 lipca 2017 roku na terenie siedliska w miejscowości B. przy ul. (...) w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem W. P. wypowiadając do niego dwukrotnie słowa „Kupię benzynę i spalę ci ten dom i zgwałcę ci córkę…”, czym wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że groźby te mogą zostać spełnione, tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 kk P. P. s. T. i M. z domu B. ur. (...) w A. oskarżonego o to, że: 1) W okresie od dnia 20 czerwca 2017 roku do 23 lipca 2017 roku na terenie siedliska w miejscowości B. przy ul. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z M. S.

(1)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 10 m 3 drewna opałowego, stempli oraz drągowiny o łącznej wartości 1000 zł czym działał na szkodę W. P. , tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk , orzeka: 1. oskarżonego M. S.

(1)uniewinnia od zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia czynu z art. 278 § 1 kk ; 2. oskarżonego M. S.

(1)uznaje za winnego zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia czynu tj. występku z art. 190 § 1 kk i za to na podstawie art. 190 § 1 kk wymierza 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności;

1. oskarżonego P. P. uniewinnia od zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia czynu z art. 278 § 1 kk ;
2. zasądza od oskarżonego M. S.

(1)kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża wydatkami w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych 5. w pozostałej części kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VIII K 1084/17 UZASADNIENIE W. P. jest właścicielem nieruchomości o powierzchni około 13 ha położonej w miejscowości B. , z czego 10 ha zajmuje teren leśny. W ranach pielęgnacji lasu prowadzi wycinkę drzew, które składuje w pryzmy. W okresie od 20 czerwca 2017 roku do 23 lipca 2017 roku nieznani sprawcy dokonali kradzieży około 10 m3 drzewa o wartości 1.000 złotych. (dowód; zeznania świadka W. P. k. 102v – 103) W dniu 21 lipca 2017 roku W. T. , który opiekuje się siedliskiem W. P. na terenie leśnym przy rzece T. zauważył ognisko i usłyszał krzyki. Wezwał policję, jednak gdy przyjechali żadnych osób nie zastali, a jedynie ugasili ognisko. (dowód; zeznania świadka W. T. k.103v – 104v) W dniu 22 lipca 2017 roku W. P. przebywał na swoim siedlisku razem z sąsiadem W. T. . Około godziny 18.40 usłyszeli krzyki dochodzące od strony stawu. Poszli w tamtym kierunku i zastali dwóch mężczyzn. Byli nimi M. S.

(1)(niższy) i P. P. (wyższy). W. P. poinformował mężczyzn, że jest właścicielem terenu i nie życzy sobie, żeby na nim przebywali. Wówczas P. P. zaczął wyzywać W. P. słowami wulgarnymi, groził mu, wymachiwał rękoma i próbował uderzyć W. P. , który wykonywał uniki. M. S.

(1)próbował go uspokoić. W. P. postanowił wezwać policję. Gdy oczekiwali na przyjazd policji P. P. uciekł na drugą stronę rzeki T. , gdzie paliło się ognisko oraz szałas zbudowany przez nieznane osoby z drewna należącego do W. P. . W czasie oczekiwania na policję M. S.

(1)zaczął przekonywać W. P. , by odstąpił od wzywania policji, bo go zniszczy, spali i znajdzie jego rodzinę i córkę. (dowód; zeznania świadka W. P. k. 102v - 103 zeznania świadka W. T. k. 103v – 104) W trakcie interwencji P. P. zachowywał się agresywnie i nie wykonywał poleceń funkcjonariuszy policji wobec tego zastosowano wobec niego środki przymusu bezpośredniego, wprowadzono do radiowozu i przewieziono do Komisariatu Policji w A. . Tam poddano go badaniu na zawartość alkoholu w organizmie, które wykazało 1,05 alkoholu w wydychanym powietrzu. (dowód; zeznania świadka M. S.

(2)k. 101v – 102 zeznania świadka R. T. k. 102 protokół badania k. 36) Podczas interwencji, kiedy policjanci wykonywali czynności z P. P. przy radiowozie M. S.

(1)powiedział do W. P. , że „kupi benzynę i go spali oraz zgwałci jego córkę”. Powtórzył to kilka razy. Słowa M. S.

(1)wzbudziły u W. P. obawę ich spełnienia. (dowód; zeznania świadka W. P. k. 102v - 103 zeznania świadka W. T. k. 103v – 104) Oskarżony P. P. jest kawalerem i nie posiada nikogo na utrzymaniu. Pracuje jako sprzedawca i z tego tytułu osiąga dochody w wysokości 1.400 złotych. Jest zdrowy i nie leczył się psychiatrycznie. W przeszłości nie był karany. (dowód; wyjaśnienia oskarżonego P. P. k. 100) karta karna k. 63) Oskarżony M. S.

(1)jest kawalerem i posiada na utrzymaniu niepełnosprawną matkę. Jest bezrobotny, a utrzymuje się z prac dorywczych i zasiłku opiekuńczego, które miesięcznie wynoszą około 2.400 złotych. Jest zdrowy i nie leczył się psychiatrycznie. W przeszłości był karany. (dowód; wyjaśnienia oskarżonego M. S.

(1)k. 100) karta karna k. 63) Oskarżony P. P. nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i w toku postępowania przygotowawczego odmówił składania wyjaśnień. W toku postępowania sądowego oskarżonych wyjaśnił, że tego dnia poszli do lasu. Znaleźli palące się ognisko i je zgasili. Potem przeszli przez rzeczkę i postanowili się wykąpać. Wówczas przyszli dwaj mężczyźni. Nie wiedzieli o co chodzi i w końcu wezwali policję. W swych wyjaśnieniach zaprzeczył, by kradł drewno W. P. oraz go wyzywał i groził mu. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego odnośnie jego zachowania w dniu 22 lipca 2017 roku nie zasługują na wiarę. Oskarżony zaprzeczył by groził pokrzywdzonemu co pozostaje w zasadniczej sprzeczności z zeznaniami W. P. i W. T. , które w ocenie sądu są spójne, rzeczowe i przekonujące. Oskarżony zaprzeczył również by dokonał kradzieży 10 m3 drewna należącego do pokrzywdzonego. W tej części należało dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, bowiem brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na jego sprawstwo. To, że znajdował się na terenie pokrzywdzonego oraz w okolicy palącego ogniska i szałasu nie dowodzi, że dokonał kradzieży drewna. Oskarżony M. S.

(1)nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i w toku postępowania przygotowawczego odmówił składania wyjaśnień. W toku postępowania oskarżony złożył wyjaśnienia zbieżne ze współoskarżonych i zaprzeczył by dokonał kradzieży drewna. Twierdził, że w tej okolicy znaleźli się przypadkowo i chcieli jedynie się wykąpać. Wyjaśnieniom oskarżonego należało dać wiarę, albowiem brak jest jakichkolwiek dowodów podważających jego wersję. Świadek W. P. zeznał, że w dniu 22 lipca 2017 roku przebywał na swojej nieruchomości usłyszał krzyki dochodzące z okolicy stawu. Postanowił wraz z sąsiadem W. T. udać się w tamtym kierunku. Zastał tam dwóch mężczyzn i poinformował ich, że jest to teren prywatny i nie życzy sobie na nim ich obecności. Wówczas wyższy z mężczyzn ( P. ) zaczął go wyzywać słowami wulgarnymi typu „ty chuju oraz wypowiadał” oraz groźby „spalę cię, zniszczę”. Był agresywny i chciał go uderzyć. Natomiast ten niższy ( S. ) uspakajał kolegę, ale ten przez niego próbował do niego doskakiwać. Postanowił wezwać policję. Wówczas ten wyższy uciekł na drugą stronę rzeki, a niższy ( S. ) zaczął z nimi rozmawiać, aby odstąpili od wzywania policji, bo go zniszczy, spali i znajdzie jego rodzinę i córkę. Obawiając się tych gróźb wezwał policję. Gdy przyjechali policjanci wyższy zachowywał się agresywnie, nie słuchał poleceń i został zatrzymany. Gdy funkcjonariusze policji wykonywali czynności z P. P. M. S.

(1)znów zaczął mu grozić, że go zniszczy, spali, znajdzie jego córkę. Zaś w postępowaniu przygotowawczym szczegółowo zacytował słowa oskarżonego „kupi benzynę i go spali oraz zgwałci jego córkę”. Groźby wypowiadane przez M. S.

(1)wzbudziły w nim obawę, że mogą być spełnione. Nadto świadek zeznał, że M. S.

(1)podczas rozmowy przed przyjazdem policji na jego słowa „nie kradnij drewna” odpowiedział mu, że „będzie robił co chce” i próbował przeciągnąć belkę i przewrócił się. Świadek W. T. opisał zdarzenie w sposób identyczny jak W. P. . W ocenie sądu zeznania obu świadków są szczere i rzeczowe. Relacjonując przebieg zdarzenia opisują je w sposób chronologiczny, konsekwentny i nie występują pomiędzy nimi sprzeczności. Zdaniem sądu zeznania świadków są prawdziwe i przekonujące, oskarżeni są dla nich osobami obcymi i nie brak jest jakichkolwiek argumentów, by mieli składać obciążające zeznania. Pokrzywdzony w swym zachowaniu był konsekwentny i niezwłocznie wezwał policję, obawiając się zachowania oskarżonych. Przesłuchani świadkowie M. S.

(2)i R. T. potwierdzili, że w dniu 22 lipca 2017 roku około godziny 18.00 z polecenia dyżurnego udali się do tartaku w miejscowości O. . Zastali tam czterech mężczyzn W. P. , W. T. oraz oskarżonych. Według zgłaszającego W. P. Piotr P. groził mu pozbawieniem życia, oraz zgłosił kradzież drewna i zniszczenie ambony. Nadto zeznali, że podczas interwencji M. P. zachowywał się spokojnie, zaś P. P. był agresywny i w chwili ich przyjazdu znajdował się po drugiej stronie rzeki. Z uwagi, że mężczyzna nie reagował na ich plecenia zastosowali wobec niego środki przymusu bezpośredniego. Kiedy zajmowali się zatrzymaniem P. P. W. P. zgłosił, że w tym czasie P. P. groził mu zgwałceniem córki i pozbawieniem życia. W ocenie Sądu zeznania świadków są rzeczowe i w pełni korespondują z zeznaniami W. P. oraz W. T. . Tym samym w pełni zasługują na wiarę. M. S.

(1)i P. P. zostali oskarżeni o czyn z art. 278 § 1 kk tj. o to, że w okresie od 20 czerwca 2017 roku do 23 lipca 2017 roku z terenu nieruchomości W. P. dokonali kradzieży drewna w ilości 10m3 o wartości 1.000 złotych. Z zeznania świadka W. P. dowodzą, że z jego posesji dokonano zaboru drewna w ilości 10 m3. Jednocześnie świadek nie widział, kto tego dokonał. Nie widział kto tego dokonał również i świadek W. T. . W swych zeznaniach W. P. wskazuje, że przypuszcza, że zrobili to oskarżeni, by rozpalić ognisko i wybudować szałas, bo tego dnia było rozpalone ognisko, a oskarżony M. S.

(1)na jego słowa „nie kradnij drewna” odpowiedział mu, że „będzie robił co chce” i próbował przeciągnąć belkę i przewrócił się. Tymczasem oskarżeni w swych wyjaśnieniach zaprzeczają, by kradli drewno i twierdzą, że to nie oni rozpalili ognisko, a jedynie przyszli się kąpać. Wskazane wyżej dowody są nie wystarczające, by na tej podstawie przypisać oskarżonym sprawstwo czynu z art. 278 § 1 kk . Obecność oskarżonych w tej okolicy i słowa oskarżonego M. S.

(1)wypowiedziane podczas rozmowy z pokrzywdzonym nie dowodzą, że oskarżeni w okresie od 20 czerwca 2017 doku do 22 lipca 2017 roku dokonali kradzieży drewna na szkodę W. P. . Mając na uwadze powyższe rozważania sąd uniewinnił oskarżonych od zarzucanego im czynu wobec braku dowodów wskazując na sprawstwo czynów z art. 278 § 1 kk . Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala natomiast na ustalenie winy i sprawstwa czynu zarzucanego M. S.

(1)z art. 190 § 1 kk . Z zeznań W. P. w sposób niebudzący wynika, że oskarżony M. S.

(1)w dniu 22 czerwca 2017 roku groził mu wielokrotnie słowami, że go spali, zniszczy oraz zgwałci jego córkę. Jego relację w pełni potwierdzają zeznania świadka W. T. . Natomiast wezwani na interwencję funkcjonariusze policji potwierdzają, że pokrzywdzony zgłaszał, że przed ich przyjazdem oskarżony groził mu. W ocenie sądu obawa pokrzywdzonego, że groźby mogą być spełnione była uzasadniono. Domostwo znajduje się na uboczu, w okolicy lasu zatem jej spełnienie mogło wzbudzić obawę, że może dojść do jej spełnienia. Nadto oskarżony P. P. zachowywał się agresywnie i nie wykonywał poleceń funkcjonariuszy policji. Takie zachowanie współoskarżonego i fakt wypowiadania gróźb pomimo przyjazdu policji w pełni uzasadnia obawę. Nadto w przekonaniu pokrzywdzonego oskarżony mógłby się na nim mścić z uwagi na wezwanie policji i zatrzymanie kolegi. Reasumując sąd uznał, że oskarżony swym zachowaniem w pełni wyczerpał znamiona występku z art. 190 § 1 kk , bowiem w dniu 22 lipca 2017 roku w sposób świadomy wypowiadał groźby w postaci spalenia i zgwałcenia córki, a tym samym w sposób świadomy chciał wzbudzić w pokrzywdzonym obawę odnosząc się do tak wrażliwych uczuć jak poczucie bezpieczeństwa córki i własnego dobytku. Zdaniem sądu groźby wypowiadane przez oskarżonego mogły wzbudzić uzasadnioną obawę z uwagi na agresywne zachowanie oskarżonych w czasie zajścia, którzy po zwróceniu im uwagi, że jest to teren prywatny i należy go opuścić, zamiast przyjęcia do wiadomości tych słów i podporządkowanie się prośbie pokrzywdzonego wdali się w polemikę, zaczęły padać groźby oraz słowa wulgarne pod adresem pokrzywdzonego. Uznając oskarżonego M. S.

(1)za winnego czynu z art. 190 § 1 kk wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości. Zdaniem sądu zachowanie oskarżonego świadczy o kompletnym braku poszanowania porządku prawnego i szacunku do cudzej własności. Mogło się bowiem zdarzyć, że nieświadomie wszedł na cudzy teren, ale po zwróceniu mu uwagi, powinien go opuścić. Tymczasem oskarżony wdaje się w polemikę, podważa właścicielskie uprawnienia pokrzywdzonego, wyzywa go słowami wulgarnymi oraz mu grozi. Takie zachowanie świadczy o ewidentnym braku szacunku dla porządku prawnego i do drugiego człowieka. Nadto oskarżony świadomie wypowiada groźby, które dotykają wrażliwych uczuć każdego człowieka jak poczucie bezpieczeństwa własności i dzieci. Oskarżony jest tak konsekwentny w swym działaniu, że nawet przyjazd policji go nie ostudził i nie opamiętał się, nadal groził pokrzywdzonemu. Nadto oskarżony jest tak pewny swych racji, że nie dostrzega naganności swego zachowania, nie weryfikuje go pozostając w przekonaniu, że nie ma sobie nic do zarzucenia, że to on został zaatakowany przez pokrzywdzonego. Zdaniem sądu jedynie tego rodzaju kara uświadomi naganność czynu jakiego się dopuścił. Oskarżony w przeszłości był już sześciokrotnie karany i były wobec niego orzekane kary wolnościowe. Świadczy to o tym, że nie odniosły one swych celów wychowawczych i zapobiegawczych, i oskarżony po raz kolejny naruszył porządek prawny. Tym samym sąd uznał, że jedynie kara pozbawienia wolności uświadomi oskarżonemu naganności jego zachowania i skłoni do przestrzegania porządku na przyszłość. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 630 kpk oraz art. 2 ust .1 pkt ustawy o opłatach w sprawach karnych .