← Polska

Sad powszechny, II K 607/16

Sygn. akt II K 607/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Opocznie w II Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący : SSR Agnieszka Róg Protokolant: sekr.sądowy Katarzyna Pecyna w obecności oskarżyciela publicznego – K. S. po rozpoznaniu dnia: 22/05/2017 r., 16/08/2017 r., 27/09/2017r., sprawy : G. W. s. M. i S. z domu W. ur. (...) w B. oskarżonego o to, że:

  1. będąc prezesem spółki (...) w okresie od 01.11.2014 roku do 12.11.2015 roku urządzał gry na automatach B. H. nr (...) , Silver S. nr (...) oraz B. H. nr (...) w lokalu w Ż. przy Pl. (...) ,wbrew art. 14 ust. 1 i 23 a Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych ( Dz. U. nr 201, poz.1540) tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 107 par. 1 kks
  2. będąc prezesem spółki (...) w okresie od 01.11.2014 roku do 12.11.2015 roku w lokalu w Ż. przy Pl. (...) reklamował gry na automatach poprzez umieszczenie na zewnątrz lokalu symboli graficznych związanych z grami na automatach, wbrew art. 29 Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych ( Dz. U. nr 201, poz.1540 z późn. zm.) tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 110 a par. 1 kks orzeka:
  3. Oskarżonego G. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt 1 aktu oskarżenia czynu wyczerpującego dyspozycje art. 107 par. 1 kks z tą zmianą , że przyjmuje iż został on popełniony w okresie od 03 .09.2015 roku do 12.11.2015 roku i za to na podstawie art. 107 par. 1 kks wymierza mu karę grzywny w wymiarze 100( sto) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100( sto) złotych .
  4. Oskarżonego G. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt 2 aktu oskarżenia czynu wyczerpującego dyspozycje art. 110a par. 1 kks z i za to na podstawie art. 110 a par. 1 kks wymierza mu karę grzywny w wymiarze 50(pięćdziesiąt) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100( sto) złotych .
  5. Na podstawie art. 39 par. 1 kks wymierzone oskarżonemu jednostkowe kary grzywny łączy i wymierza mu łączną karę grzywny w wysokości 100( sto) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100(sto) złotych .
  6. Na podstawie art. 30 par. 5 kks orzeka przepadek dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr 01 pod pozycjami 1,2,3 na karcie 32 akt sprawy RKS 619.
  7. (...) .KS poprzez ich zniszczenie .
  8. Wymierza oskarżonemu opłatę w kwocie 1.000( jeden tysiąc) złotych i zasądza tytułem kosztów postępowania w sprawie kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych. Sygn. akt II K 607/16 UZASADNIENIE W dniu 3 lipca 2014 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym zarejestrowano spółkę z o.o. (...) , zajmującą się m.in. prowadzeniem działalności związanej w grami losowymi i zakładami wzajemnymi. Prezesem spółki ustanowiono oskarżonego G. W. . dowód: odpis z rejestru przedsiębiorców k. 53-54v W dniu 1 listopada 2014 r. oskarżony G. W. , jako prezes spółki (...) , zawarł z I. K. – właścicielem firmy (...) w Ż. przy Pl. (...) , umowę najmu części lokalu w celu zainstalowania i eksploatowania przez spółkę (...) urządzeń rozrywkowych i zręcznościowych na czas nieokreślony. Znajdujące się w tym lokalu automaty były podłączane przez pracownicę I. T. oraz okazjonalnie zastępującą ją M. W. . Kobiety nie posiadały kluczy do automatów ani środków finansowych na wypłaty nagród, gdyż urządzenia same wypłacały pieniądze. dowód: kserokopia umowy najmu k. 42-42v zeznania świadka M. W. k. 21v-22 zeznania świadka I. T. k. 24v-25 i k. 161v-162 W dniu 12 listopada 2015 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w P. B. M. , J. P. , J. D. i P. R. , przeprowadzili kontrolę lokalu w Ż. przy Pl. (...) , podczas której obecna była M. W. . W lokalu tym ujawniono trzy urządzenia - B. H. nr (...) , Silver S. nr (...) oraz B. H. nr (...) , które nie posiadały numerów fabrycznych, numerów poświadczenia rejestracji, ani numerów zezwolenia na podstawie których mogą być urządzane gry. Wszystkie były włączone do sieci i przygotowane do gry, na ich monitorach wyświetlały się ikony z grami oraz symbole identyczne jak w grach hazardowych. Na w/w urządzeniach funkcjonariusze przeprowadzili eksperyment i stwierdzili, że występuje element losowości, grający bowiem nie ma wpływu na wynik gry, oraz stwierdzono wygrane rzeczowe w postaci punktów, które umożliwiały grającemu przedłużenie gry. Brak było koncesji czy zezwolenia na prowadzenie gier na automatach. Urządzenia te zostały zabezpieczone przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w P. Jednakże na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 22 lutego 2016 r. sygn. akt VII Kp 8/16, nakazano niezwłoczny zwrot zatrzymanych urządzeń wraz z zawartością na rzecz spółki (...) . dowód: protokół kontroli z dnia 12.11.2015 r. k. 3-6 dokumentacja fotograficzna wraz z płytą DVD k. 7-13 protokół oględzin k. 14-16 protokół zatrzymania rzeczy wraz z opisem i spisem rzeczy k. 17-20 postanowienie k. 88-89v zeznania świadka M. W. k. 21v-22 zeznania świadka P. R. k. 216v W czasie w/w kontroli funkcjonariusze Urzędu Celnego w P. dostrzegli widniejące na zewnątrz lokalu symbole graficzne w postaci „ (...) H. (...) ” oraz (...) . Cyfry „7” występują w grach na automatach, zaś (...) jest nazwą własną automatu do gier. dowód: protokół kontroli z dnia 12.11.2015 r. k. 3-6 dokumentacja fotograficzna wraz z płytą DVD k. 7-13 zeznania świadka I. T. k. 162 zeznania świadka P. R. k. 216v Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 17 września 2015 r. sygn. akt V K 330/15 G. W. został skazany za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat
  9. dowód: dane o karalności k. 114-116 G. W. przesłuchany w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy złożenia wyjaśnień. dowód: protokół przesłuchania podejrzanego k. 101-102 G. W. nie stawił się do Sądu, lecz w odpowiedzi na skierowany przeciw niemu akt oskarżenia, złożył pisemne oświadczenie z dnia 19 czerwca 2017 r. W piśmie tym wskazał, że przed rozpoczęciem działalności w zakresie urządzania gier na automatach konsultował się z prawnikiem, zapoznał się z opiniami prawnymi dot. wadliwości ustawy o grach hazardowych , przeglądał wydane orzeczenia sądowe oraz opublikowane w internecie artykuły na ten temat. Na tej podstawie wywnioskował, że brak notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych wyłącza ich zastosowanie. Cały czas prowadził działalność w dobrej wierze, a wiele podobnych postępowań toczących się przeciwko niemu, kończyło się jego uniewinnieniem lub umorzeniem postępowania. dowód: oświadczenie oskarżonego k. 228 Obrońca oskarżonego występowała do Sekretarza Generalnego o udostępnienie wglądu do dokumentów złożonych przez Polskę dotyczących notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych , w celu ustalenia uwag jakie do nich miała Komisja Europejska, lecz bezskutecznie. dowód: decyzja Sekretarza Generalnego k. 223-226v Sąd zważył co następuje: Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala z całą stanowczością przyjąć, że oskarżony G. W. jako prezes spółki (...) urządzał i prowadził gry na automatach w Ż. w lokalu przy Pl. (...) . Świadczą o tym dowody takie jak: odpis z wyciągu przedsiębiorców, kserokopia umowy najmu z dnia 1 listopada 2014 r., protokół kontroli z dnia 12 listopada 2015 r., dokumentacja fotograficzna wraz z płytą DVD, protokoły oględzin oraz zatrzymania rzeczy wraz z spisem i opisem rzeczy; a także zeznania świadków: M. W. , I. T. oraz P. R. . Ponadto analiza materiału dowodowego sprawy wskazuje, że oskarżony G. W. , jako prezes spółki (...) w lokalu w Ż. przy Pl. (...) , reklamował gry na automatach poprzez umieszczenie na zewnątrz lokalu symboli graficznych związanych z grami na automatach. W sposób szczególny świadczą o tym dowody takie jak: dokumentacja fotograficzna oraz zeznania świadków I. T. i P. R. . Sąd nadał walor pełnej wiarygodności zeznaniom wszystkich świadków, oceniając je jako logiczne, konsekwentne oraz korespondujące z pozostałym materiałem dowodowym, a ponadto nie znajdując podstaw dla których nie znające oskarżonego osoby miałyby jakikolwiek powód, aby składać obciążające go zeznania. Sąd dostrzega, że oskarżony de facto nie zaprzeczył ustalonym w sprawie okolicznościom faktycznym, podnosząc jedynie zarzuty dotyczące wyłączenia jego odpowiedzialności karnej. Odnośnie czynu I Sąd uznał, że oskarżony zawierając jako prezes spółki (...) w dniu 1 listopada 2014 r. umowę najmu lokalu w Ż. przy Pl. (...) w celu zainstalowania i eksploatowania przez spółkę (...) urządzeń rozrywkowych i zręcznościowych, miał pełną świadomość tego, że w tym lokalu znajdują się automaty, na których można prowadzić gry hazardowe. A automaty te, jak zgodnie zeznały I. T. i M. W. , były podłączone i w przypadku wygranej wypłacały pieniądze. Ujawnione podczas kontroli lokalu w dniu 12 listopada 2015 r. automaty: B. H. nr (...) , Silver S. nr (...) oraz B. H. nr (...) , były podłączone i nie posiadały numerów fabrycznych, numerów poświadczenia rejestracji, numerów zezwolenia na podstawie, których mogą być urządzane gry. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu ustalono, że na urządzeniach tych występuje element losowości, gdyż uzyskiwane wyniki gry są nieprzewidywalne i niezależne od woli gracza, a jednocześnie nie ujawniono koncesji czy zezwolenia na prowadzenie gier na automatach. Zatem urządzenia te w pełni wyczerpywały definicję automatu do gier i wymagały koncesji lub zezwolenia na ich eksploatowanie wystawionego przez odpowiedni organ, tj. Ministra Finansów, a oskarżony urządzał i prowadził działalność w zakresie gier losowych, gier na automatach, nie posiadając stosownego zezwolenia, czym naruszył przepisy art. 14 ust. 1 i art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych . To niewątpliwie oskarżony urządzał gry na automatach bez stosownego zezwolenia, gdyż to on był prezesem spółki (...) , z której pochodziły przedmiotowe automaty. To za wiedzą oskarżonego jako prezesa spółki doszło do uruchomienia działalności hazardowej w lokalu w Ż. . Urządzając i prowadząc działalność w zakresie takich gier naruszał przepisy ustawy o grach hazardowych . Zachowanie jego miało charakter karalny. Niewątpliwie działanie oskarżonego miało charakter umyślny – zamiar bezpośredni -bowiem oskarżony wiedział, że tego typu uruchomienie działalności hazardowej jest sprzeczne z ustawą o grach hazardowych , a tym samym narusza normę przepisu art. 107 k.k.s. Poza tym oskarżony był prezesem spółki (...) , która zajmowała się działalnością w zakresie automatów do gry. Powinien więc mieć wystarczającą wiedzę co do procedur związanych z prowadzeniem takiej działalności. Oskarżony nie mógł opierać swego przekonania co do legalności prowadzonej działalności na podstawie opinii prawnych, artykułów opublikowanych w internecie jak też dotychczasowej praktyki orzeczniczej, iż wobec braku zachowania procedury notyfikacyjnej ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w Komisji Europejskiej, sądy krajowe mają prawo odmówić stosowania unormowań w niej zawartych w rozpoznawanych przez siebie indywidualnych sprawach. W tym bowiem zakresie wątpliwości zostały usunięte zarówno przez Trybunał Sprawiedliwości UE jak i Sąd Najwyższy. W wyroku z dnia 13 października 2016 r. w sprawie C - 305/15 (...) uznał, że przepis art. 14 ustawy o grach hazardowych ma charakter przepisu technicznego. I w odniesieniu do tego orzeczenia Sąd Najwyższy wydał uchwałę z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie I KZP 17/16 stwierdzając, że kolizja prawa krajowego z prawem unijnym, w świetle zasady bezpośredniości stosowania prawa Unii Europejskiej ( art. 91 ust. 3 Konstytucji ), może prowadzić do zastąpienia przepisów krajowych uregulowaniami prawa unijnego albo do wyłączenia normy prawa krajowego przez bezpośrednio skuteczną normę prawa Unii Europejskiej. W konsekwencji norma niestosowania krajowego przepisu technicznego, którego projektu nie notyfikowano Komisji Europejskiej, wynikająca z dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r., ze zm.), wyłącza możliwość zastosowania w sprawie o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015r., poz. 612) w pierwotnym brzmieniu . Zatem w uchwale tej Sąd Najwyższy potwierdził, iż przepis art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych w brzmieniu sprzed 3 września 2015 r. ma charakter techniczny, wyłączając jego zastosowanie w postępowaniu karnym o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. , jako wypełnienie normy blankietowej wyrażonej w tym przepisie. Sąd nie podziela wątpliwości obrony co do braku możliwości notyfikowania przedstawionego Komisji Europejskiej projektu zmiany przepisów ustawy o grach hazardowych , a w konsekwencji wyłączenie ich stosowania w postępowaniu karnym o czyn z art. 107 § 1 k.k.s. W tym zakresie Sąd w pełni aprobuje jednolitą linię orzeczniczą Sądu Najwyższego, zapoczątkowaną w wyżej opisanej uchwale z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie I KZP 17/
  10. Sąd ten wielokrotnie wskazywał, iż z uwagi na zmianę treści przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych po notyfikowaniu projektu Komisji Europejskiej (tj. po 3 września 2015 r. ), przepisy art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych nie mają charakteru technicznego i mogą wypełniać normę blankietową przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s. (por. Sąd Najwyższy: w wyroku z dnia 16 marca 2017 r. sygn. akt V KK 21/17, w postanowieniu z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt V KK 28/17; w wyroku z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt IV KK 282/16, w wyroku z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt V KK 27/17). Wobec opisanego wyżej wyłączenia zastosowania przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych przed 3 września 2015 r., Sąd przyjął, że oskarżony w okresie od 3 września 2015 r. do 12 listopada 2015 r. dopuścił się czynu polegającego na tym, że jako prezes spółki (...) urządzał gry na automatach B. H. nr (...) , Silver S. nr (...) oraz B. H. nr (...) w lokalu w Ż. przy pl. (...) , wbrew art. 14 ust. 1 i art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych , tj. przestępstwa skarbowego określonego w art. 107 § 1 k.k.s. W odniesieniu natomiast do II czynu Sąd przyjął, że wyczerpuje on znamiona przestępstwa skarbowego z art. 110a § 1 k.k.s. , gdyż za przyczyną oskarżonego na zewnątrz wynajmowanego lokalu umieszczone zostały symbole graficzne w postaci „ (...) H. (...) ” (cyfry występujące w grach na automatach) oraz (...) (nazwa własna automatu do gier). Tego rodzaju oznaczenia kojarzone są powszechnie z grami na automatach i miały na celu agitację klientów, a przez to niewątpliwie stanowiły one reklamę gier na automatach, która w świetle art. 29 ust. 1 ustawy z 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych jest zabroniona. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje aby zachodziły okoliczności wyłączające winę oskarżonego. Na niekorzyść oskarżonego Sąd wziął pod uwagę jego uprzednią karalność. Sąd w oparciu o przepis art. 107 §1 k.k.s. wymierzył oskarżonemu G. W. za czyn I karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, a stawkę dzienną ustalił na kwotę 100 zł, zaś za czyn II, na podstawie art. 110a § 1 k.k.s. , karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, a stawkę dzienną ustalił na kwotę 100 zł. Na podstawie zaś art. 39 § 1 k.k.s. Sąd wymierzył oskarżonemu łączną karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, a stawkę dzienną ustalił na kwotę 100 zł, stosując zasadę asperacji. Zdaniem Sądu wymierzona kara spełnia swe cele określone w art. 53 k.k. bowiem baczy by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu i bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego G. W. , a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Na podstawie art. 30 § 5 k.k.s. Sąd orzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci: automatu do gry B. H. nr (...) (wraz z zawartością), automat do gry Silver S. nr (...) (wraz z zawartością) oraz automat do gry B. H. nr (...) (wraz z zawartością), poprzez zniszczenie. Sąd działając w oparciu o stosowne przepisy wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 1.000 /tysiąc/ zł i zasądził koszty sądowe w wysokości 70 /siedemdziesiąt/ zł.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.