Sygn. akt I C 1087/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w Toruniu I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący SSR Magdalena Glinkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Ignaszak Po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. w Toruniu. sprawy z T. M. i D. M. przeciwko: Ż. S. , J. S. i mał. T. G. przy interwencji ubocznej Gminy M. T. o: eksmisję orzeka: oddala powództwo. Sygn. akt: I C 1087/17 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 3 lipca 2017r. powodowie T. M. i D. M. wnieśli o nakazanie pozwanej Ż. S. opuszczenia, opróżnienia i wydania powodom lokalu mieszkalnego położonego w T. , przy ulicy (...) , dla którego Sąd Rejonowy w Toruniu prowadzi księgę wieczystą nr KW (...) . Powodowie wnieśli także o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazali, że powodowie są właścicielami lokalu nr (...) , w związku z dokonaniem zamiany, z poprzednim właścicielem tego lokalu – J. S. . Zdaniem powodów, pozwana zajmuje lokal bez tytułu prawnego, co więcej, nie płaci żadnych opłat na rzecz powodów za korzystanie z lokalu. Powodowie wskazali, że J. S. jest ojcem pozwanej i właścicielem lokalu nr (...) , w którym pozwana mogłaby zamieszkać wraz ze swoim synem. Powodowie wskazali, że J. S. wyraża zgodę na takie zamieszkanie. Pozwana Ż. S. w odpowiedzi na pozew z dnia 31 lipca 2017r. wniosła o oddalenie powództwa, zaś w razie jego uwzględnienia o orzeczenie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazała, że pozwana nie zamieszkuje lokalu nr (...) bezprawnie, gdyż jej ojciec zawarł umowę z T. M. (aktualnym właścicielem). Pozwana oświadczyła, że nie ma dokąd się wyprowadzić ze swoim synem, zwłaszcza, że lokal nr (...) jest aktualnie wynajmowany przez powodów. Nadto pozwana wskazała, że u jej ojca rozpoznano raka jelita grubego oraz nowotwór nerki, u niej zaś zdiagnozowano oponiaka w prawej okolicy czołowej. Syn pozwanej – 8 letni T. jest osobą niepełnosprawną, cierpi z powodu zaburzeń psychotycznych, zaburzeń nastroju, zaburzeń lękowych o znacznym stopniu nasilenia. Mimo podejmowanych prób otrzymania od miasta lokalu komunalnego, Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w T. nie zawarł z pozwaną umowy najmu takiego lokalu. W piśmie z dnia 28 września 2017r. pełnomocnik powodów wskazał, że w lokalu nr (...) , przy ul. (...) zamieszkają aktualnie trzy osoby: Ż. Ś. , T. G. i J. Ś. , zaś żądanie eksmisji dotyczy wyłącznie Ż. Ś. i T. G. , jako zajmujących ten lokal bezprawnie (k. 88-89). W ocenie powodów jedynie J. Ś. jest uprawniony do zamieszkiwania w lokalu na mocy zgody na użytkowanie lokalu, wyrażonej przez właściciela T. M. . Postanowieniem z dnia 4 października 2017r. Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanych J. Ś. i małoletniego T. G. , reprezentowanego przez matkę (k.91). Pozwany J. Ś. w odpowiedzi na pozew z dnia 24 listopada 2017r. wniósł o oddalenie powództwa co do niego, wskazując, że w dalszym ciągu zamieszkuje z córką oraz jej synem. Pozwany wskazał, że nie wie dlaczego został dopozwany, skoro powodowie wyraźnie określili, że nie żądają jego eksmisji, co więcej powód wskazał, że swoje uprawnienie do zamieszkiwania w lokalu nr (...) wywodzi z obowiązującego porozumienia z T. M. . Pozwany wskazał, że od czasu zawarcia tego porozumienia uiszczają z córką kwotę 330,71 zł na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej Ł.
- Na rozprawie w dniu 28 lutego 2018r. pełnomocnik powodów, podtrzymując żądanie eksmisji wyłącznie Ż. Ś. i małoletniego T. , wniósł o przyznanie eksmitowanym prawa do lokalu socjalnego. Wskazał również, że umowa użyczenia lokalu, której stronami są J. S. i T. M. w dalszym ciągu obowiązuje. Sąd ustalił co następuje: Postanowieniem z dnia 19 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Toruniu w sprawie XI Ns 862/09 dokonał zniesienia współwłasności nieruchomości zabudowanej, położonej w T. , przy ul. (...) , dla której prowadzona jest księga wieczysta KW (...) . Na mocy tego postanowienia doszło do wyodrębnienia 13 samodzielnych lokali oraz jednego lokalu użytkowego. (dowód: postanowienie k. 42-43) W wyniku podziału J. Ś. przypadł na wyłączną własność lokal mieszkalny oznaczony nr (...) , położony na 2 piętrze, składający się z 3 pokoi, spiżarni, łazienki, korytarza i przedpokoju – o łącznej powierzchni 99,69 m2, z własnością lokalu związany jest także udział w nieruchomości wspólnej. Sąd w postanowieniu działowym przyznał wówczas małżonkom T. i D. M. , na wyłączną własność lokal mieszkalny nr (...) , położony na pierwszym piętrze, składający się z 2 poi, o łącznej powierzchni 37,03 m2, wraz z pomieszczeniami przynależnymi w postaci piwnic oznaczonymi numerami P1, P2, P3, i pomieszczenia do zagospodarowania położonego w bezpośrednim sąsiedztwie tych piwnic o powierzchni łącznej 59,45m
- (dowód: postanowienie k. 42-43) W dniu 7 grudnia 2016r. Małżonkowie M. i J. Ś. zawarli w formie aktu notarialnego umowę zamiany swoich nieruchomości, na mocy której własność lokalu nr 4 przeszła na rzecz B. Ś. , zaś lokal nr (...) przypadł na własność powodom. Do zamiany doszło z jednoczesną dopłatą na rzecz J. Ś. kwoty 58.000 zł. J. Ś. zobowiązał się również, że do dnia 31 marca 2017r. opróżni i opóźni lokal nr (...) . (dowód: akt notarialny k. 12-20) W dniu 6 kwietnia 2017r. T. M. i J. Ś. zawarli umowę, na mocy której T. M. może użytkować lokal mieszkalny nr (...) przy ul. (...) , w szczególności przeznaczyć go na wynajem, oraz że będzie ponosił koszty związane z użytkowaniem tego mieszkania. J. Ś. zrzekł się profitów związanych z wynajmowanym mieszkaniem nr (...) . (dowód: oświadczenie k. 38) Małżonkowie T. i D. M. są aktualnie właścicielami lokalu nr (...) , o powierzchni 99,69 m2, znajdującego się w budynku przy ul. (...) w T. . Lokal stanowi odrębną własność, dla której powadzona jest księga wieczysta nr KW (...) . (dowód: odpis zwykły księgi wieczystej k. 11) W lokalu nr (...) aktualnie zamieszkują: Ż. Ś. , J. Ś. i mał. T. G. . Bezsporne. Ż. S. jest matką 8-letniego T. G. , który mieszka z nią w mieszkaniu nr (...) przy ul. (...) w T. . T. G. od urodzenia ma stwierdzoną niepełnosprawność, wymaga stałej opieki, rehabilitacji oraz zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne. U Ż. Ś. stwierdzono oponiaka prawej okolicy czołowej (dowód: orzeczenie o niepełnosprawności k. 74 (dowód: wynik badania z rezonansu magnetycznego k. 73) Ż. Ś. w grudniu 2016r. wystąpiła do Prezydenta Miasta T. z prośbą o przyznanie jej lokalu komunalnego, wskazując na swoją trudną sytuację życiową i mieszkaniową. (dowód: pismo k. 76) Pismem z dnia 18 stycznia 2017r. Ż. Ś. została poinformowana o trybie złożenia wniosku o lokal wchodzący w skład mieszkaniowego zasobu Gminy M. T. , oraz o wymogach, jakie musi spełnić osoba ubiegająca się o taki lokal. (dowód: pismo k. 77) Ż. S. nie figuruje w rejestrze osób bezrobotnych. Utrzymuje się z alimentów i świadczeń rodzinnych w kwocie 550 zł miesięcznie, 124 zł zasiłek rodzinny miesięcznie, 153 zł zasiłek pielęgnacyjny miesięcznie oraz świadczenie wychowawcze w kwocie 500 zł miesięcznie. Ż. S. i J. S. otrzymywali świadczenia z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Bezsporne. Pismem z dnia 19 kwietnia 2017r. pozwana Ż. Ś. została wezwana do dobrowolnego opuszczenia lokalu nr (...) . Pozwana nie wydała lokalu nr (...) i w dalszym ciągu zamieszkuje w nim wraz ze swoim ojcem i synem. (dowód: pismo z dowodem doręczenia go pozwanej k. 9) Sąd zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów, tak urzędowych jak i prywatnych, zgromadzonych w toku postępowania. Prawdziwość i autentyczność dokumentów nie nasuwała wątpliwości, co więcej nie były one kwestionowane przez żadną ze stron. Jako wiarygodne Sąd ocenił także zeznania pozwanej Ż. Ś. , gdyż były one spójne i logiczne, znajdowały potwierdzenie w dokumentach, jak i w większości pozostałych źródeł dowodowych. Zdaniem Sądu, podobnie zeznania powodów należało, w przeważającej części, ocenić jako wiarygodne, w szczególności w zakresie, w jakim korelowały, odnośnie istotnych okoliczności faktycznych, z faktami wynikającymi wprost z dokumentów, jak choćby postanowieniem Sądu o zniesieniu współwłasności, czy aktem notarialnym przenoszącym własność lokali. Za nie mające w istocie większego znaczenia należało ocenić relacjonowane wyobrażenia powodów, że pozwana dobrowolnie wyprowadzi się z synem do innego lokalu. Sąd nie dał natomiast wiary zeznaniom J. Ś. , w których ten wskazał, że nie wyrażał zgody (k.140-141), aby córka ze swoim synem zamieszkali z nim w lokalu nr (...) . Taka wersja pozostaje zupełnie sprzeczna z wcześniejszymi oświadczeniami pozwanego (k.105-107), który nie przeczył, że mieszał z córką w lokalu i że wspólnie z córką uiszczali opłaty do wspólnoty mieszkaniowej. Co więcej zeznanie pozwanego należało ocenić jako nielogiczne, zwłaszcza gdy zważyć, że pozwana Ż. S. mieszkała w lokalu, który wcześniej był własnością jej ojca, od urodzenia tj. od 1975r. W ocenie Sądu, na gruncie niniejszej sprawy należy wskazać, że okoliczności faktyczne, mające znaczenie dla rozstrzygnięcia pozostawały co do zasady bezsporne, a spór sprowadza się do rozstrzygnięcia prawnej dopuszczalności żądania opróżnienia lokalu w sytuacji, gdyż takim żądaniem strony powodowej nie zostali objęci wszyscy lokatorzy zajmujący lokal. Powodowie wywodzą swoje roszczenie z art. 222 §1 kc , zgodnie z którym, właściciel może żądać od osoby, która faktycznie włada jego rzeczą wydania tej rzeczy, o ile osobie takiej nie przysługuje, skuteczne względem właściciela prawo do władania rzeczą. Powodowie są niewątpliwie właścicielami lokalu nr (...) , w którym obecnie mieszkają wszyscy troje pozwani. Powództwo nie mogło zostać uwzględnione, gdyż na chwilę orzekania, pozwanym przysługiwał skuteczny tytuł prawny względem powodów do władania lokalem nr (...) . Przede wszystkim, jako niedopuszczalne należało ocenić sformułowanie żądania eksmisji, z ograniczeniem jej wyłącznie do pozwanych Ż. S. oraz jej syna T. G. , przy jednoczesnym, wyraźnie sformułowanym żądaniu nieeksmitowania J. S. . Zauważyć należy, że powodów łączy z pozwanym J. S. , który jest ojcem Ż. Ś. i dziadkiem T. , stosunek prawny, na mocy którego może on korzystać z lokalu nr (...) . Wobec wskazanego faktu, powodom, do czasu wygaśnięcia tego stosunku, nie przysługuje uprawnienie do żądania opróżnienia lokalu przez najbliższych J. S. . Żądanie takiej treści mogłoby przysługiwać wyłącznie lokatorowi, gdyby inny współlokator zachowywał się w sposób naganny i uniemożliwiał wspólne korzystanie zamieszkiwanego lokalu. Brak jest natomiast tożsamego uprawnienia po stronie właścicieli, którzy najpierw musieliby doprowadzić do rozwiązania stosunku obligacyjnego z J. S. , tak by móc skutecznie doprowadzić do opróżnienia lokalu przez wszystkich pozwanych. Powodowie w sposób wyraźny oświadczyli, że oponują eksmisji pozwanego J. S. , wobec czego ich powództwo podlegało oddaleniu. W sprawach o eksmisje, po stronie pozwanej zachodzi współuczestnictwo konieczne. Dlatego Sąd z urzędu wezwał do udział w sprawie charakterze pozwanych, J. S. i T. G. . Fakt dopozwania nie zmienia jednak ogólnej zasady dyspozycyjności, na której opiera się proces cywilny, zgodnie z którą to zasadą to powód kształtuje swoje żądanie, wskazując, jakiej ochronny prawnej domaga się od Sądu. Nie mogło budzić wątpliwości, że Ż. S. i T. G. czerpią tytuł prawny do lokalu nr (...) z relacji rodzinnych z J. S. , który z kolei pozostaje uprawniony do korzystania z lokalu wobec istniejącej umowy użyczenia. Wobec stwierdzenia niezasadności powództwa, wobec braku legitymacji biernej po stronie pozwanych, dalsze rozważania odnośnie przysługiwania pozwanym Ż. S. i T. G. uprawnienia do lokalu socjalnego, nawet w świetle zgodnego w tym przedmiocie wniosku strony powodowej, należało ocenić jako bezprzedmiotowe. Jedynie na marginesie należy wskazać, że Ż. S. wychowuje małoletniego syna, korzysta z pomocy społecznej. Od kliku lat bezskutecznie stara się o przyznanie mieszkania z zasobów Gminy M. T. . Jej ojciec deklaruje, że nie chce dalej mieszkać z córką i wnukiem, Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji. Pozwani wygrali sprawę. Pozwana, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, do zamknięcia rozprawy w I instancji, nie wniosła o zasądzenie od powodów kosztów procesu.