Sad powszechny, IX P 468/17

Sygn. akt IX P 468/17 UZASADNIENIE Pozwem, który wpłynął do tut. Sądu w dniu 16 sierpnia 2017 r., a został nadany w placówce pocztowej w dniu 14 sierpnia 2017 r., powód K. G. , po ostatecznym sprecyzowaniu żądania, domagał się od pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. odszkodowania w kwocie 10.479,63 zł za niezgodne z prawem wypowiedzenie warunków umowy o pracę. Nadto wniósł o zasądzenie od pozwanej, na swoją rzecz, kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na pozew pozwana (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda, na swoją rzecz, kosztów procesu według norm przepisanych. W piśmie procesowym z dnia 5 marca 2018 r., złożonym na rozprawie w dniu 7 marca 2018 r., pozwana spółka wskazała, że przedmiotowe powództwo winno zastać oddalone z uwagi na uchybienie przez powoda terminowi do złożenia odwołania do sądu pracy od złożonego mu pisemnego oświadczenia wypowiadającego warunki pracy i płacy. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: K. G. oraz (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w P. łączy umowa o pracę, w oparciu o którą K. G. był zatrudniony na stanowisku konserwatora, a obecnie na stanowisku pomocnika konserwatora. Bezsporne; W dniu 20 lipca 2017 r. na prośbę M. K. – prezesa zarządu spółki, J. K. – recepcjonistka, wezwała do recepcji hotelu prowadzonego przez spółkę (...) . Po przybyciu K. G. M. K. poinformowała go, że zamierza mu wypowiedzieć warunki umowy o pracę oraz wskazywała na przyczyny takiego stanu rzeczy. Przekazała mu również jedno z dwóch przygotowanych oświadczeń wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy i płacy. K. G. odmówił przyjęcia oświadczenia i oddalił się z recepcji. Rozmowa M. K. z K. G. trwała co najmniej 15 minut. Świadkiem rozmowy była J. K. . Po odmowie przyjęcia wypowiedzenia zmieniającego przez K. G. , M. K. sporządziła na jednym egzemplarzu oświadczenia adnotację „odmówił, nie przyjął”, pod którą podpisała się zarówno ona sama jak i J. K. . Dowód: przesłuchanie M. K. w charakterze strony – k. 103, zeznania świadka J. K. – k. 100 – 101, 104, częściowo przesłuchanie K. G. w charakterze strony – k. 102 – 103, oświadczenie o wypowiedzeniu warunków umowy o pracę – k. 44 cz. B akt osobowych; W oświadczeniu z dnia 20 lipca 2017 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wypowiedziała K. G. umowę o pracę z zawartą w dniu 1 kwietnia 2014 r. w części dotyczącej stanowiska pracy, wymiaru czasu pracy i wynagrodzenia z zachowaniem okresu wypowiedzenia, który upływał w dniu 31 października 2017 r. Po okresie wypowiedzenia zaproponowano K. G. pracę w charakterze pomocnika konserwatora, w wymiarze połowy etatu, z wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 1.100 zł brutto miesięcznie. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano zmniejszenie zakresu obowiązków pracownika. W oświadczeniu znalazło się pouczenie o prawie do odwołania się od wypowiedzenia warunków umowy o pracę do sądu pracy w terminie 21 dni od doręczenia oświadczenia. Dowód: oświadczenie o wypowiedzeniu warunków umowy o pracę – k. 44 cz. B akt osobowych; Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo okazało się niezasadne z uwagi na trafnie podniesiony zarzut złożenia odwołania po upływie przewidzianego w ustawie terminu. W myśl art. 264 k.p. odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę. Jak stanowi natomiast art. 265 § 1 k.p. jeżeli pracownik nie dokonał – bez swojej winy – w terminie czynności, o której mowa w art. 264 k.p. , sąd pracy na jego wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu. Przepisy te znajdują również zastosowanie do wypowiedzeń zmieniających ( art. 42 §1 k.p. ). Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 października 2015 r. (I PK 284/14, Legalis nr 1350320) – i czym Sąd orzekający w pełni się zgadza - wypowiedzenie pracownikowi warunków umowy o prace jest dokonane w momencie, w którym doszło ono do niego w sposób pozwalający zapoznać się z treścią oświadczenia pracodawcy, choćby pracownik odmówił zapoznania się z nim ( art. 61 k.c. z zw. z art. 300 k.p. ) Od tej chwili biegnie termin określony w art. 264 § 1 k.p. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2015 r., W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie daje podstawy do przyjęcia, iż powód w dniu 20 lipca 2017 r. zapoznał się z oświadczeniem pracodawcy o wypowiedzeniu mu warunków umowy o pracę, a co najmniej miał możliwość takiego zapoznania. Okoliczność ta wprost wynika z zeznań prezesa zarządu pozwanej spółki oraz korespondujących z nimi zeznań świadka J. K. , jak i z treści zacytowanej powyżej adnotacji poczynionej na oświadczeniu o wypowiedzeniu zmieniającym. Co więcej, fakt wypowiedzenia powodowi umowy o pracę wynika z samego odwołania (pozwu) złożonego w niniejszej sprawie, w którym powód wskazał, iż w dniu 20 lipca pozwana spółka wypowiedziała mu warunki umowy o pracę. W świetle powyższego, zeznania powoda w tym zakresie, w jakim kwestionuje on przekazanie mu w dniu 20 lipca 2017 r. oświadczenia wypowiadającego umowę o pracę, jawią się jedynie jako przyjęta przez niego strategia procesowa. Twierdzenia powoda, iż podczas rozmowy podpisywał listy płac, które częściowo zasłaniały wypowiedzenie, a nadto, iż prezes spółki niejako „ukradkiem” próbowała mu podłożyć do podpisu oświadczenie o wypowiedzeniu warunków pracy, a cała rozmowa trwała około 15 sekund, nie znajdują żadnego potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Nie sposób przy tym przyjąć, co podnosił pełnomocnik powoda w mowie końcowej, by sam fakt pozostawania świadka J. K. w stosunku pracy z pozwaną spółką oraz wspólny z prezesem zarządu spółki przyjazd na rozprawę do S. , stanowił wystarczającą podstawę do odmowy temu świadkowi wiarygodności. Świadek była bowiem pouczona o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznania złożyła pod przysięgą, a Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, w szczególności wobec treści samego odwołania, by świadkowi temu odmówić wiary. Złożenie oświadczenia o wypowiedzeniu warunków pracy i płacy w dniu 20 lipca 2017 r. skutkowało rozpoczęciem biegu terminu do złożenia odwołania, który upłynął z dniem 10 sierpnia 2017 r. Odwołanie zostało natomiast złożone w dniu 14 sierpnia 2017 r. W niniejszej sprawie nie zachodzą także przesłanki do przywrócenia powodowi terminu do złożenia odwołania, albowiem nie sposób twierdzić, by odmawiając przyjęcia oświadczenia, bez swojej winy nie odwołał się w terminie do sądu (ww. art. 265 § 1 k.p. ). Niezachowanie przez pracownika terminu do zaskarżenia wypowiedzenia umowy o pracę wyłącza potrzebę rozważania zasadności i legalności przyczyn tego wypowiedzenia (tak: m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2001 r., I PKN 693/00, z dnia 23 czerwca 2005 r., II PK 287/04, z dnia 14 listopada 2012 r., II PK 91/12) – stąd też, z uwagi na wniesienie odwołania po terminie – powództwo podlegało oddaleniu. W myśl art. 98 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W niniejszej sprawie strona pozwana reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, którego minimalne wynagrodzenie, w związku z przedmiotem sprawy – wynosiło 180 zł (§ 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych– Dz. U. z 2018 r., poz. 265) i taką też kwotę zasądzono od powoda, na rzecz pozwanej, w punkcie II wyroku. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...)