Sad powszechny, VI U 1461/17

Sygn. akt VI U 1461/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: Z. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 8 sierpnia 2017 r., znak: (...) w sprawie: Z. K. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę I zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej Z. K. prawo do emerytury od dnia 1 lipca 2017 r.; II nie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn.akt VIU 1461/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 8 sierpnia 2017 roku Zakład ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. , po rozpoznaniu wniosku Z. K. z dnia 19 lipca 2017 roku, odmówił wnioskodawczyni prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Powołując się na artykuł 184 Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . W związku z paragrafem 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1998 roku, w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, organ rentowy wskazał, iż nie został udowodniony przez ubezpieczoną wymagany 15 letni okres pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Na podstawie dowodów dołączonych do wniosku i uzyskanych w wyniku przeprowadzonego postępowania Zakład przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia okresy nieskładkowe ubezpieczonej trzech miesięc..., w wymiarze 3 miesięcy i 29 dni, okresy składkowe w wymiarze 22 lat, 9 dni. Staż okres stażu sumarycznego ubezpieczeniowego 22 lat, 4 miesięcy i 8 dni. Dodatkowo organ rentowy wyjaśnił, że nie uwzględnił do okresu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia ubezpieczonej od 27 czerwca 1979 roku do 27 lipca 1995 roku, oraz od 23 września 1995 do 31 grudnia 1995 roku na podstawie wpisu w świadectwie pracy z Huty (...) , ponieważ Zakład nie podał rodzaju pracy ściśle według wykazu działu i pozycji Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku. Natomiast świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 20 lipca 2017 roku nie może zostać uznane, ponieważ zostało wystawione przez archiwum PPHU (...) . Odwołanie od tej decyzji wniosła ubezpieczona Z. K. wskazując, że świadectwo pracy, które otrzymała 15 października 2005 roku z Huty (...) S. A. w I. wskazywało, że będę, że będzie uprawniona ona do wcześniejszej emerytury. Pracodawca błędnie wypełnił świadectwo pracy, a nie wystawił świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach. Ubezpieczona podnosiła, że stanowisko, na którym pracowała zdobnik szkła znajduje się w wykazie A Dziale XIII, pozycji 12 w punkcie 1 w Zarządzeniu Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego numer 7 z dnia 7 lipca 1987 roku. W związku z tym wnosiła o pozytywne rozpatrzenie jej odwołania i przyznanie prawa do emerytury. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie powołując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje. Ubezpieczona Z. K. nazwisko panieńskie J. urodzona (...) , 55 lat ukończyła (...) . Wniosek o emeryturę z tytułu pracy w szczególnych warunkach złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w Oddziale w B. w dniu 19 lipca 2017 roku i wskazała w nim, że nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego. Zaskarżoną decyzją z dnia 8 sierpnia 2017 roku organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawa do emerytury przyznając, że ogólny staż pracy ubezpieczonej wynosi 22 lata, 4 miesiące i 8 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Natomiast nie zaliczył do okresu pracy w szczególnych warunkach ubezpieczonej jej okresu zatrudnienia w Hucie (...) w I. od 27 czerwca 1979 roku do 27 lipca 1995 roku oraz od 23 września 1995 roku do 31 grudnia 1995 roku. Sporną i istotną dla rozstrzygnięcia sporu okolicznością było, zatem to, czy wyżej wskazane okresy zatrudnienia ubezpieczonej w Hucie (...) mogą być kwalifikowane, jako zatrudnienie pracownicze w szczególnych warunkach wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W tym zakresie na podstawie dowodu z dokumentów zebranych w aktach osobowych ubezpieczonej i nadesłanych do akt sprawy przez firmę PPHU (...) oraz na podstawie dowodu z wypowiedzenia warunków pracy lub płacy złożonego do akt sprawy na rozprawie i dowodu z przesłuchania ubezpieczonej Sąd Okręgowy ustalił, iż ubezpieczona w okresie od 1 września 1976 roku do 15 października 2005 roku zatrudniona była w Hucie (...) . Początkowo ubezpieczona pracowała na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego z dnia 6 września 1976 roku pobierając także naukę zaw..., zawodu zdobnika szkła. Po ukończeniu nauki w czasie tego okresu nauki ubezpieczona trzy dni pracowała, a trzy dni uczyła się. Od dnia 27 czerwca 1979 roku rozpoczęła ona pracę na podstawie umowy o pracę wykonywaną stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku zdobnika szkła zajmując się ozdabianiem kryształów, ich nacinaniem i szlifowaniem. Pracę tę wykonywała bez przerw w okresie od 27 czerwca 1979 roku do 31 grudnia 1995 roku. Przy czym 20 września 1995 roku w karcie (...) stwierdzono przeciws..., jej prz..., przeciwskazanie do wykonywania przez nią pracy na stanowisku zdobnika. W związku, z czym pracodawca wypowiedzeniem zmieniającym warunki pracy lub płacy z dnia 26 września 1995 roku zmienił stanowisko pracy ze zdobnika szkła na pracownika gospodarczego do prac ciężkich w sekcji administracji. Wypowiedzenie to upłynęło z dniem 31 grudnia 1995 roku i od 1 stycznia 1996 roku ubezpieczona rozpoczęła zatrudnienie na nowym stanowisku pracy. Zebrane w sprawie dowody z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych ubezpieczonej, wszystkie jednoznacznie wskazywały, iż ubezpieczona zajmuj..., zajmowała w powyższych w powyższym okresie stanowisko zdobnika szkła inaczej nazywany stanowiskiem Kuglera. Z dokumentów z akt osobowych wynikało także, że w okresie od 10 marca 1989 roku do 29 kwietnia 1989 roku ubezpieczona korzystała z urlopu bezpłatnego, w związku z wyjazdem za granicę. Tym niemniej licząc same tylko okresy od 27 czerwca 1979 roku, a więc od ukończenia nauki i rozpoczęcia pracy w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku zdobnika szkła do 9 marca1989 roku oraz od 30 kwietnia 1989 roku do 27 lipca 1995 roku, a więc po powrocie z urlopu bezpłatnego ubezpieczona legitymowała się wymiarem czasu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze łącznie 15 lat, 11 miesięcy, 11 dni, a do tego okresu powinien być w ocenie Sądu Okręgowego doliczony dalszy okres jej zatrudnienia od 28 lipca do 31 grudnia 1995 roku łącznie z wypowiedzeniem zmieniającym. [ koniec części 00:38:24.360] KFM094714_02 [ Przewodniczący 00:38:27.208] Praca ta była wyk..., pracą w szczególnych warunkach wskazaną... [ K 00:38:38.348] Była bardzo ciężka. [ Przewodniczący 00:38:32.018] Wskazaną w wykazie A, w Dziale XIII pod pozycją 12, maszynowe i ręczne zdobienie szkła, chodzi o wykaz do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku, w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze Dziennik Ustaw z 1983 roku numer 8, pozycja

1. Należy podkreślić, że stanowisko zdobnika szkła zostało jak zasadnie podnosiła ubezpieczona w toku procesu, w szczególności w odwołaniu. Wskazane w Zarządzeniu numer 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 roku, w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w Zakładach Pracy Resortu Przemysłu Chemicznego i Lekkiego. W wykazie stanowiącym załącznik numer 1 do tego Zarządzenia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 3 sierpnia 1987 roku, numer 4 wskazano w Dziale XIII pod pozycją 12 w punkcie pierwszym właśnie stanowisko zdobnika szkła. Dokonując subsumcji właściwych przepisów prawa materialnego do ustalonego w sprawie stanu faktycznego Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności wskazuje, że zgodnie z artykułem 184 Ustawy z dnia 17..., ustępem 1 i 2 Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych tekst jednolity Dziennik Ustaw z 2017 roku, pozycja 1383, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w artykule 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: po pierwsze okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, po drugie okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w artykule
2. Emerytura, o której mowa w ustępie 1 zgodnie z ustępem 2 artykułu 184 przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego, albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Artykuł 32 Ustawy ustęp 1 wskazuje, że ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ustępie 2 i 3 , zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w artykule 27 punkt
3. A artykuł 27 punkt 1 w przypadku kobiet przewiduje wiek 60 lat oraz okres składkowy i nieskładkowy wynoszący, co najmniej 20 lat dla kobiet. Ustęp 2 artykułu 32 wskazuje również, że dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ustępie 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Uszczegółowieniem tych przepisów jest obowiązujące nadal Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1989 roku, w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, które w paragrafie 3 stanowi, że za okres wymagany do uzyskania emerytury zwany dalej wymaganym okresem zatrudnienia uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresu zatrudnienia. Z kolei paragraf 4 ustęp 1 tego aktu prawnego wskazuje, że pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres w tym, co najmniej 15 lat, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Wskazać także należy, że zgodnie z paragrafem 2 ustępem 1 i ustępem 2 powołanego Rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasady, na zasadach określonych w Rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ustępie 1 stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie paragrafu 1 ustępu 2 Rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Należy w związku z tym wskazać, że pracodawca ubezpieczonej Huta (...) S. A. w I. w świadectwie pracy z dnia 15 października 2005 roku, w punkcie 8 tego świadectwa potwierdziła wykonywanie prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze od 27 czerwca 1979 roku do 27 lipca 1995 roku oraz od 23 lipca 1995 roku do 31grudnia 1995 roku, powołując się na Dział XIII w zespołach formujących szkło pozycja 12 maszynowe i ręczne zdobienie szkła punkt 1 zdobnik szkła Zarządzenie Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego numer 7 z dnia 7 lutego 1987 roku. Zgodzić należy się z organem rentowym, iż pracodawca nie powołał właściwego Rozporządzenia Rady Ministrów, do czego był zobowiązany i właściwej, właściwej pozycji i punktu wykazu A. Tym niemniej w toku niniejszego procesu ubezpieczonej dało się wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, iż wykonywała ona pracę w szczególnych warunkach wskazaną w Dziale XIII w pozycji 12 maszynowe i ręczne zdobienie szkła na stanowisku zdobnika szkła Kuglera. Okoliczność tę wykazywały wszystkie dokumenty zebrane w aktach osobowych ubezpieczonej. W tym także Dekret o treści okresy wykonywania prac w szczególnych warunkach Z. J. było to panieńskie nazwisko... [ K 00:47:20.225] Tak. [ Przewodniczący 00:47:21.315] Ubezpieczonej. Od 27 czerwca 1979 roku do 24 września 1995 roku dobr..., dopiero po upływie wypowiedzenia zmieniającego ubezpieczona formalnie przestała pracować na stanowisku zdobnika szkła. A więc do 31 grudnia zajmowała..., 1995 roku zajmowała to stanowisko. W tych, z uwagi na jednoznaczną wymowę dowodów z dokumentów oraz niebudzący wątpliwości i potwierdzający te dowody, dowód z przesłuchania strony powodowej w pełni wiarygodny, Sąd Okręgowy uznał, iż zbędne było dopuszczanie wnioskowanych przez powódkę dowodów z zeznań świadków. Albowiem wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sporu okoliczności zostały już wyjaśnione na podstawie innych dowodów dokumentów i z przesłuchania ubezpieczonej. W tym stanie rzeczy na podstawie artykułu 477 ze znakiem 14 paragraf 2 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa materialnego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję, przyznając ubezpieczonej prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach od 1 dnia miesiąca, w którym złożono wniosek o to świadczenie, zgodnie z artykułem 129 ustępem 1 Ustawy emerytalno rentowej. Na dzień złożenia wniosku o emeryturę ubezpieczona spełniła wszystkie warunki wymagane do je..., nabycia tego świadczenia. W szczególności ukończyła 55 lat, nie była członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego, legitymowała się ogólnym stażem ubezpieczeniowym w wymiarze przekraczającym 22..., 20 lat konkretnie 22 lata, 4 miesiące i 8 dni. W tym na dzień 31 grudnia 1998 roku stażem pracy w szczególnych warunkach w wymiarze, co najmniej 15 lat. W punkcie drugim wyroku Sąd Okręgowy nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, albowiem istotnych dla rozstrzygnięcia sporu ustaleń Sąd dokonywał na podstawie dowodów z dokumentów z akt osobowych ubezpieczonej, które nie były dostępne organowi rentowemu. Natomiast świadectwo pracy, na które powoływała się ubezpieczona w postępowaniu emerytalnym rzeczywiście dotknięte było mankamentem formalnym, gdyż pracodawca w punkcie 8 nie wskazał włas..., nie powołał się w ogóle na Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku. Na tym wygłoszenie uzasadnienia zakończono.