Sad powszechny, III Ca 1768/17

Sygn. akt III Ca 1768/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Magdalena Hupa-Dębska Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.) SO Roman Troll Protokolant Marzena Makoś po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa K. K. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ulicy (...) (...) w G. przy udziale interwenienta ubocznego (...) Spółki Akcyjnej (...) w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 24 marca 2017 r., sygn. akt I C 714/13

1. oddala apelację;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSO Roman Troll SSO Magdalena Hupa – Dębska SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 1768/17 UZASADNIENIE Powódka K. K. żądała zasądzenia na jej rzecz od pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej przy ulicy (...) (...) w G. kwoty 6.600zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa oraz zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając żądanie twierdziła, że w dniu 26 04 2012r. został zalany zajmowany przez nią lokal mieszkalny położony w G. przy ul. (...) . Do zalania lokalu doszło na skutek pęknięcia podejścia pod wodomierz od strony pionu wodnego w położonym powyżej mieszkaniu pod nr (...) , na odcinku będącym częścią wspólną sieci i pozwana na zasadach ryzyka ( art. 435 k.c. ) zobowiązana jest zrekompensować jej poniesioną w następstwie tego szkodę. Pozwana Wspólnota Mieszkaniowa przy ulicy (...) (...) w G. wnosiła o oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu oraz o zawiadomienie o toczącym się postępowaniu (...) Spółkę Akcyjną V. (...) G. . Zarzuciła, że nie powódka nie wykazała legitymacji czynnej, podstawy prawnej roszczenia oraz jej odpowiedzialności za szkodę. Udział do sprawy jako interwenient uboczny zgłosiła (...) Spółka Akcyjna V. (...) G. , która wnosiła o oddalenie powództwa oraz podnosiła, że obowiązek naprawienia przez nią szkody powstaje jedynie w razie takiego działania lub zaniechania ubezpieczonego (zaniedbania w wykonaniu obowiązku), które noszą znamiona winy. Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku z dnia 24 03 2017r. uwzględnił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia stwierdził, że podstawą odpowiedzialności pozwanej za szkodę nie stanowi - przywołana przez powódkę -regulacja art. 433 k.c. , lecz regulacja art. 415 k.c. statuująca odpowiedzialność za powstanie szkody na zasadzie winy. Wskazał, że z materiału sprawy wynika, że nie-szczelność i wyciek wody nastąpił na połączeniu rurki PCV z zaworem odcinającym wodę do mieszkania numer (...) od strony pionu wodnego. Miejsce nieszczelności znajdowało się przed zaworem (spowodowało to konieczność wyłączenia w piwnicy całego pionu), tj. w miejscu należącym do części wspólnej. Jakkolwiek dokonanie montażu licznika należy do obowiązków użytkownika lokalu, to jego odbiór i oplombo-wanie jest obowiązkiem zarządcy, z czego pozwana dokonała w dniu 10 11 2011r. Ponadto przed samym zdarzeniem zarządca kontrolował stan instalacji wodnej oceniając ją „jako zadawalającą”. Dlatego pomimo, że użytkownik lokalu dokonał we własnym zakresie i na swój koszt wymiany wodomierza pozwana ponosi odpowiedzialność za powstałą szkodę. Stwierdził, że zgodnie z opinią biegłego całkowita szkoda, która poniosła powódka w związku z zalaniem jej mieszkania wynosi 9.340,20zł i wobec tego, że dochodzi ona z tego tytułu kwoty niższej, uznał powództwo za uzasadnione. O należnych powódce od pozwanej odsetkach za opóźnienie w speł-nieniu zasądzonego świadczenia do dnia 31 12 2015r. orzekał w oparciu o regulację art. 481 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 359 § 3 k.c. (w obowiązującym wówczas jej brzmieniu), a o dalszych odsetkach przy zastosowaniu regulacji art. 481 §1 i 2 k.c. w związku z art. 359 § 2 k.c. O kosztach procesu zasądzonych orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła pozwana Wspólnota Mieszkaniowa przy ulicy (...) (...) w G. , która wnosił o zmianę wyroku poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu za obie instancje. Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszono: - prawo procesowe, tj. regulację art. 233 § 1 k.p.c. poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego, przez przyjęcie, iż do zalania lokalu powódki doszło z przyczyn leżących po jej stronie, podczas, gdy z opinii biegłego wynika, iż przyczyną wycieku wody była dokonana na zlecenie powódki – w sposób rażąco niezgodny ze sztuką budowlaną - przebudowa przyłącza wody, - prawo materialne, tj. regulację art. 415 k.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przypisanie pozwanej odpowiedzialności za skodę powstałą w lokalu powódki, pomimo braku jej winy, gdyż z opinii biegłego wynika, że przyczyną wycieku wody było dokonanie przebudowy przyłącza przez podmiot działający na zlecenie i za zgodą powódki w sposób rażący niezgodny ze sztuką budowlany. Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje: Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenie powódki przyjmując, że mają one źródło w reżimie odpowiedzialności deliktowej za szkodę, a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę. Ustalenia składające się na podstawę faktyczna powództwa mają podstawę we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku źródłach dowodowych, których ocena jest logiczna i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów. Skarżąca w ramach zarzutu naruszenia przy ferowaniu wyroku prawa procesowego - regulacji art. 233 § 1 k.p.c. - w istocie kwestionuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę prawną (zarzut odpowiada treści zarzutowi naruszenia regulacji art. 415 k.c. ), wobec czego nie ma on wpływu na powyższą ocenę. Z tych też względów Sąd odwoławczy z powyższą modyfikacja przyjął za własne ustalenia Sądu pierwszej instancji. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego w swym zasadniczym zarysie jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496). W szczególności Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, iż źródłem dochodzonych należności nie jest wskazana przez powódkę regulacja art. 433 k.c. lecz regulacja art. 415 k.c. (np. uchwała z dnia 19 02 2013r. III CZP 63/12 OSNC 2013/7-8/81, LEX nr 1271658, Rzeczposp. PCD 2013/43/3, Biul.SN 2013/2/9 ), co stosownie do regulacji art. 6 k.c. rodziło po stronie powódki obowiązek wykazania w toku postępowania, że do zalania jej mieszkania doszło z winy pozwanej. Z poczynionych ustaleń wynika, iż przyczyną przelania się wody z mieszkania położonego powyżej (nr 16) do mieszkania powódki(nr 12) była nieszczelność i wyciek wody na połączeniu rurki PCV z zaworem odcinającym dopływ wody do mieszkania pod nr (...) . Jakkolwiek przebudowy tego przyłącza dokonano na zlecenie i za zgodą właściciela tego lokalu (apelacja wadliwie podnosi, że dokonano tego na zlecenie powódki), to na pozwanej jako zarządy nieruchomości ciążył obowiązek odbioru tych prac, w tym przeprowadzenia badań ciśnieniowych, a co najmniej wyegzekwowania ich przeprowadzenie, czego finalnym zderzeniem było oplombowanie wodomierza, a następnie przeprowadzanie okresowych kontroli sieci wodociągowej. Badania ciśnieniowe szczelności tego przyłącza nie zostały jednak przeprowadzenia (wodomierz został oplombowany bez ich przeprowadzenia), a następnie w czasie bezpośrednio poprzedzającym zalanie mieszkania powódki nie przeprowadzono także w sposób należyty kontroli sieci wodociągowej (z opinii biegłego wynika, że przebudowy dokonano w sposób rażąco niezgodny ze sztuką budowlaną, co powinno być stwierdzone już na pierwszy rzut oka przy oplombowaniu wodomierza oraz w czasie kontroli, gdyż rury systemowe były na wprost łączone z elementami stalowymi, a trójnik i zawór był „bez złączek”). Po zamontowania tego przyłącza oraz w czasie przeprowadzonej kontroli pozwana mogła i powinna była zatem przewidzieć, że może doprowadzić to do awarii sieci wodociągowej i w następstwie tego do wycieku z niej wody oraz zalania mieszkania powódki, przez co z mocy przywołanej regulacji prawnej ponosi ona winę za szkody powstałe w majątku powódki w wyniku zalania tego mieszkania. Zakres jej odpowiedzialności wyznacza regulacja art. 361 § 1 k.c. zgodnie z którą pozwana jest zobowiązana do zrekompensowania powódce szkody (w rozumieniu art. 361 § 2 k.c. ) będącej normalnym następstwem zdarzenia z którego szkoda wynikła. Z niekwestionowanych przez skarżąca ustaleń wynika, że koszt remontu mieszkania powódki zamykają się kwotą 9.340,20zł, która - na co słusznie zwraca uwagę Sąd Rejonowy - jest niższa od dochodzonej przez powódkę należności. Związany z tym uszczerbek w majątku powódki stanowi stratę w rozumieniu art. 361 § 2 k.c. która mieści się w granicach wyznaczonych w art. 361 § 1 k.c. Do chwili obecnej szkoda ta nie została powódce zrekompensowania, co rodzi po jej stronie skuteczne względem pozwanej roszczenie o zapłatę odszkodowania oraz z mocy art. 481 § 1 i 2 k.c. roszczenie o zapłatę odsetek za opóźnienie się w jego zapłacie. Czyni to powództwo uzasadnionymi, co znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku. Dlatego apelacja jest bezzasadna w rozumieniu art. 385 k.p.c. i jako taka z mocy zawartej w nim regulacji podlegała ona oddaleniu. Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzekano na mocy art. 98 § 1 k.p.c. biorąc pod uwagę, iż pozwana w całości uległa w tym postępowaniu i po-winna zwrócić powódce poniesione przez nią koszty zastępstwa procesowego. SSO Roman Troll SSO Magdalena Hupa – Dębska SSO Leszek Dąbek