Sygn. akt I C 565/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. w G. sprawy z powództwa J. S.
(1), M. S.
(1), J. S.
(2), P. S. , M. S.
(2), M. S.
(2), J. S.
(3), M. W.
(1), M. W.
(2), A. B. , J. B. , A. W. , R. W. , A. M. , P. K. przeciwko J. K.
(1), T. K. , A. K.
(1), Ł. K.
(1), D. K. z udziałem interwenienta ubocznego Gminy M. G. o eksmisję I. nakazuje pozwanym J. K.
(1), D. K. , A. K.
(1), aby opróżnili, opuścili i wydali na rzecz powodów J. S.
(1), M. S.
(1), J. S.
(2), P. S. , M. S.
(2), M. S.
(2), J. S.
(3), M. W.
(1), M. W.
(2), A. B. , J. B. , A. W. , R. W. , A. M. , P. K. lokal mieszkalny numer (...) , położony w G. w budynku przy ul. (...) ; II. oddala powództwo w stosunku do Ł. K.
(1)i T. K. ; III. ustala, że pozwanym J. K.
(1)i D. K. przysługuje prawo do lokalu socjalnego i wstrzymuje względem nich wykonanie punktu I. niniejszego wyroku, do czasu złożenia im przez Gminę M. G. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego; IV. orzeka, że pozwanemu A. K.
(1)nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego; V. zasądza solidarnie od pozwanych J. K.
(1)i A. K.
(1)solidarnie na rzecz powodów J. S.
(1), M. S.
(1), J. S.
(2), P. S. , M. S.
(2), M. S.
(2), J. S.
(3), M. W.
(1), M. W.
(2), A. B. , J. B. , A. W. , R. W. , A. M. , P. K. kwotę 661 zł (sześćset sześćdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; VI. nie obciąża kosztami procesu pozwanego D. K. ; VII. kosztami interwencji ubocznej obciąża Gminę M. G. , uznając je za poniesione. Sygn. akt I C 565/17 UZASADNIENIE Stan faktyczny Powodowie są współwłaścicielami nieruchomości objętej księgą wieczystą (...) , na której położony jest budynek mieszkalny przy ul. (...) . Znajduje się w nim m.in. lokal numer (...) (prawnie nie stanowiący odrębnej własności lokalu). Okoliczności bezsporne W w/w lokalu od kilkudziesięciu lat zamieszkiwali (na podstawie stosunku najmu zawartego z poprzednikiem prawnym Gminy M. G. ): J. K.
(1), T. K. wraz z dziećmi ( A. K.
(1), Ł. K.
(1), D. K. ). Kilka lat temu z lokalu wyprowadzili się zabierając swoje rzeczy osobiste: Ł. K.
(1)oraz T. K. . Dowód: zeznania Ł. K. , k. 138 zeznania J. K. , k. 138 zeznania A. K. , k. 139 Na skutek powstania wielomiesięcznych zaległości w zapłacie czynszu i braku ich uregulowania w odrębnych terminach, właściciele wypowiedzieli pozwanym stosunek najmu ze skutkiem na dzień 31 października 2016 r. Okoliczności bezsporne Aktualnie w lokalu zamieszkują: J. K.
(1)z małoletnim synem D. K. oraz A. K.
(1), który prowadzi odrębne, niezależne gospodarstwo domowe. A. K.
(1)jest zdrowy, pracuje zawodowo jako magazynier i osiąga dochód miesięczny (netto) na poziomie 2.300 zł. J. K.
(1)pracuje zawodowo jako pracownik utrzymania czystości w szpitalu i uzyskuje dochód miesięczny netto na poziomie 1.380 zł. J. K. nie ma możliwości zamieszkania w innym lokalu z małoletnim synem. Dowód: zaświadczenie, k. 108 zeznania J. K. , k. 138 zeznania A. K. , k. 139 Ocena dowodów Zeznania świadka M. D. nie miały istotnego znaczenia dla sprawy, w większości jego zeznania potwierdzają okoliczności bezsporne w sprawie, a jeżeli chodzi o kwestię składu osobowego aktualnie zamieszkującego sporny lokal, to świadek nie miał ani pełnej ani aktualnej wiedzy w tym zakresie. Zeznania przesłuchanych pozwanych pełnoletnich są zdaniem Sądu wiarygodne, cechuje je wzajemna spójność, są logiczne i szczere. Kwalifikacja prawna Fakt przysługiwania powodom prawa współwłasności do nieruchomości, na której znajduje się budynek (i lokal nr (...) ) jest niesporna. Niesporny jest też fakt skutecznego wypowiedzenia stosunku najmu. Powództwo okazało się niezasadne w stosunku do T. K. i Ł. K.
(1). Jak wynika z wiarygodnych zeznań przesłuchanych pozwanych, w/w osoby od kilku lat nie zamieszkują w przedmiotowym lokalu, świadomie się zeń wyprowadziły zabierając swoje rzeczy osobiste. Powyższe zdaniem Sądu powinno być zinterpretowane jako niewątpliwy przejaw stanowczej woli rezygnacji z zajmowania (posiadania) i zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu, co czyni powództwo windykacyjne w stosunku do nich niezasadnym – o czym orzeczono jak w punkcie II. sentencji na mocy art. 222 § 1 k.c. a contrario . Powództwo w stosunku do pozostałych pozwanych ( J. K.
(1), D. K. , A. K.
(1)) jest zasadne, gdyż aktualnie zajmują oni przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego, stąd orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 222 § 1 k.c. Sąd przyznał prawo do lokalu socjalnego pozwanym: małoletniemu D. K. i zamieszkującej z nim matce – J. K.
(1), w oparciu o obligatoryjną przesłankę przewidzianą w art. 14 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ( punkt III. ). Materiał dowodowy nie potwierdził, aby osoby te mogły zamieszkać w innym lokalu. W stosunku do A. K.
(1)sąd nie dostrzegł spełnienia przesłanek obligatoryjnych bądź fakultatywnych przewidzianych w art. 14 ust. 3 i ust. 4 w/w ustawy. Stąd nie przyznano mu prawa do lokalu socjalnego opierając się na art. 14 ust. 3 i ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów […] a contrario ( punkt IV. ). Koszty W punkcie V. na mocy art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 105 § 2 k.p.c. w zw. z § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądzono koszty procesu od pozwanych A. K. i J. K. na rzecz powodów. Na koszty te składa się: opłata sądowa od pozwu (200 zł), opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (240 zł), opłaty skarbowe od pełnomocnictw (221 zł). W punkcie VI. nie obciążono kosztami procesu małoletniego D. K. (na podstawie art. 102 k.p.c. ), albowiem nic nie wskazuje, że małoletni posiada jakiś majątek lub dochód. W punkcie VII. kosztami interwencji obciążono Gminę M. G. , uznając ja za poniesione na mocy art. 107 k.p.c. , albowiem udział Gminy w niniejszym procesie nie miał istotnego wpływu na przebieg ani wynik procesu.