Sad powszechny, I C 975/17

Sygn. akt: I C 975/17 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Anna Podubińska Protokolant: st.sekr. sąd. Krystyna Hartung po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2018 r. w Szczytnie sprawy z powództwa M. P. przeciwko D. W. o zapłatę I. oddala powództwo, II. Zasądza od powoda na rzecz pozwanego tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę (...) ,70 ( jeden tysiąc dwieście trzydzieści sześć 70/100 ), w tym 900 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego Sygn. akt I C 975/17 upr. UZASADNIENIE Powód M. P. wniósł o zasądzenie od pozwanego D. W. na swoją rzecz kwoty 4073,74 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 19 marca 2016 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazano, że powód zajmuje się naprawą samochodów i w 2016 roku wykonał na zlecenie pozwanego naprawę samochodu marki V. (...) . Pozwany podał, że samochód stanowi własność M. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pn. (...) w D. , a on sam działa jako pracownik tej firmy. Powód wystawił fakturę za wykonaną usługę na dane wskazane przez pozwanego z odroczonym terminem płatności na przelew. Powód wzywał do zapłaty osobę wskazaną w fakturze, jako nabywca, pełnomocnik M. Z. odpowiedział, że ten nie jest właścicielem pojazdu, jak również pozwany nie jest pracownikiem jego firmy. W związku z tym, należy uznać pozwanego za osobę odpowiedzialną za zapłatę wynagrodzenia za wykonaną usługę. Nakazem zapłaty z dnia 7 grudnia 2016 roku w sprawie I NC 1463/16 uwzględniono powództwo w całości. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany D. W. wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu podniósł, że pracował w firmie (...) _ T. na terenie D. i po zakończeniu pracy nie miał jak wrócić do miejsca zamieszkania w J. , wobec czego pracodawca, M. Z. udostępnił mu swój samochód marki V. (...) . W trakcie drogi samochód uległ awarii, o czym telefonicznie poinformował pracodawcę. Ten zlecił mu odstawienie samochodu do najbliższego warsztatu, wykonał to polecenie podając pracodawcy adres warsztatu, numer telefonu i miejsce, gdzie pozostał samochód w celu wykonania naprawy. Dalszych losów nie zna, ponieważ po pozostawieniu tam samochodu nikt się z nim nie kontaktował, nie dokonywał on też odbioru pojazdu i nie wie, kto to zrobił. Sąd ustalił, co następuje: Pozwany D. W. pracował bez formalnie zawartej umowy u M. Z. , prowadzącego działalność gospodarczą pn. (...) w D. . Pod koniec lutego 2016 roku okazało się, że nie będzie dla niego więcej pracy, zapadła decyzja, że ma wrócić do domu do J. . Tego dnia nie było żadnych połączeń komunikacją publiczną w rejon M. , wobec czego M. Z. zaoferował, że użyczy pozwanemu samochód, by ten mógł dojechać, a następnie samochód ten do D. miał odstawić inny pracownik M. Z. mieszkający w pobliżu pozwanego. M. Z. wydał pozwanemu samochód marki V. (...) . W czasie drogi samochód zaczął źle pracować, kontrolki wskazywały konieczność wykonania napraw warsztatowych. Pozwany skontaktował się z M. Z. i ten polecił mu, by w miarę możliwość dojechał do domu i tam w okolicy wstawił samochód do któregoś z warsztatów w celu jego naprawy. Po dojechaniu do J. pozwany pojechał do warsztatu powoda, M. P. , którego poinformował o sytuacji i że prawdopodobnie samochód trzeba będzie naprawić. Po dwóch dniach ponownie skontaktował się z M. P. , poinformował, że samochód w ogóle przestał jeździć i obaj holowali samochód do warsztatu. Pozwany przekazał powodowi telefon kontaktowy do M. Z. i odjechał. Pozwany wstępnie przejrzał samochód i stwierdził, co uległo uszkodzeniu i jako może być koszt, zadzwonił do M. Z. i poinformował o swoich ustaleniach, ustalili, że M. Z. wyśle niektóre części do naprawy kurierem, a pozostałe powód zamówi. M. Z. poprosił też o wystawienie po naprawie faktury na jego firmę. Wysłał smsem dane D. W. , który dostarczył je M. P. jeszcze tego samego dnia. Kilka dni potem D. W. wyjechał z J. do pracy i nie kontaktował się już ani z M. Z. , ani z M. P. . Natomiast M. P. wykonał naprawę, zawiadomił o tym M. Z. , wystawił fakturę nr (...) z dnia 4 marca 2016 roku na kwotę 4073,74 złote z terminem płatności 14 dni i przesłał ją do wymienionego. W tym czasie już kilkakrotnie kontaktował się z nim inny pracownik M. Z. znany tez M. P. osobiście dopytując o zakończenie naprawy, po uzyskaniu informacji, że samochód jest gotowy do odbioru przyjechał i zabrał go i udał się z nim do D. . Po upływie okresu płatności faktury, gdy należność nie wpłynęła M. P. zadzwonił do M. Z. , ten poinformował go, że samochód jest uszkodzony i wstawia go do warsztatu, by to sprawdzić. Po kilku dniach M. P. skontaktował się z warsztatem, w którym był pojazd i potwierdził, że usługa była wykonana prawidłowo. Po kolejnych wezwaniach do zapłaty, M. Z. zadzwonił do powoda i stwierdził, ze jak dalej będzie domagał się pieniędzy to ten zrobi z nim porządek”. Powód nie uzyskał zapłaty za wykonaną usługę. / dowód zeznania świadków K. W. K 86-87, M. Z. K 172-174, przesłuchanie stron- powoda K 185, pozwanego K 186, faktura nr (...) 9, korespondencja z M. Z. K 10-11 ) Sąd zważył, co następuje: Stan faktyczny w sprawie został ustalony w oparciu o dokumenty przedłożone przez stronę powodową oraz w oparciu o zeznania świadków M. Z. i K. W. i przesłuchanie stron. Wszystkie te dowody są ze sobą w części istotnej dla rozstrzygnięcia zgodne i spójne, w szczególności zgodne są co do okoliczności przekazania powodowi pojazdu marki V. do naprawy i okoliczności zlecenia mu wykonania tej naprawy. Z powyższych dowodów jednoznacznie wynika, że pozwany nie zawierał z powodem tej umowy, nie zlecał mu w swoim imieniu wykonania usługi, a jedynie na polecenie M. Z. , w uzgodnieniu z powodem przekazał temu ostatniemu samochód, który tylko czasowo był w jego użytkowaniu. Jak zeznał M. Z. polecił pozwanemu, jako swojemu pracownikowi zlecenie usługi naprawy w jego imieniu. Tak zeznań M. Z. , jak i samego powoda wynika, że wszystkie kwestie dotyczące naprawy, jej zakresu, kosztów uzgadniał z M. Z. , ten też akceptował, że faktura będzie wystawiona na jego nazwisko, a pozwany tylko przekazał zgodnie z tymi ustaleniami dane do faktury. Co więcej, z zeznań powoda wynika, że M. Z. wysyłał mu niektóre z części koniecznych do naprawy, by obniżyć jej koszty. Odbiór samochodu po naprawie także był uzgodniony z tym ostatnim i to on wysłał swojego innego pracownika, by ten wziął samochód. W tym okresie pozwany już nie miał żadnych powiązań zawodowych z M. Z. . Wszystkie dowody w sposób spójny wskazują, że pozwany poza etapem wyszukania warsztatu samochodowego, w którym miała być dokonana naprawa, skontaktowania ze sobą zlecającego naprawę i wykonującego ją nie miał żadnych dalszych związków z kwestią naprawy pojazdu. Powództwo podlega zatem oddaleniu, ponieważ powód nie udowodnił, by przysługiwała mu względem pozwanego wierzytelność dochodzona pozwem, nie zawarł on z powodem żadnej umowy, której treścią miała być naprawa samochodu. Z uwagi na uznanie, że pozwany nie ma legitymacji procesowej do występowania w niniejszej sprawie i brak podstaw do skierowania wobec niego roszczenia nie wymaga omówienia opinia biegłego, która oceniła prawidłowość wyliczenia kosztów tej naprawy. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc , zasądzając na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego zgodnie z przepisami Rozporządzenia MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – par. 2 pkt. 3 oraz poniesione wydatki na opinię biegłego. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) S. , (...)