Sygn. akt VII Ka 622/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Karol Radaszkiewicz Sędziowie: SO Dorota Lutostańska SO Leszek Wojgienica (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Jankowska przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej Janusza Płońskiego po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 roku sprawy M. K. , oskarżonego z art. 286 § 1 kk i in., na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 23 kwietnia 2013 roku, w sprawie II K 9/13 Zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bartoszycach. VII Ka 622/13 UZASADNIENIE M. K. został oskarżony o to, że: I. w dniu 27 czerwca 2011 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził P. S. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 15 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że wystawił do sprzedaży na portalu internetowym (...) wyświetlacz do telefonu komórkowego S. którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a następnie po uzgodnieniu z P. S. warunków transakcji otrzymał wymienioną kwotę na własny rachunek bankowy o nr (...) , po czym nie dostarczył kupującemu przedmiotu aukcji, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. ; II. w dniu 19 sierpnia 2011 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził M. D. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 300 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że na portalu internetowym (...) oferował do sprzedaży za wymienioną kwotę system operacyjny W. (...) , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a następnie -poza portalem (...) uzgodnił z kupującym M. D. warunki transakcji i otrzymał wskazaną kwotę na własny rachunek bankowy o nr (...) , po czym nie dostarczył kupującej przedmiotu transakcji, tj. o czyn z art. 286§1 k.k. ; III. w dniu 31 sierpnia 2011 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził S. C. do niekorzystnego rozporządzania własnym mieniem w kwocie 300 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że wystawił do sprzedaży w serwisie aukcyjnym (...) na aukcji nr (...) system operacyjny W. (...) (...) , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a następnie po uzgodnieniu ze S. C. warunków transakcji otrzymał wymienioną kwotę na własny rachunek bankowy o nr (...) , po czym nie dostarczył kupującemu przedmiotu aukcji, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. ; IV. w dniu 22 października 2011 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, usiłował doprowadzić K. W.
(1)do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 400 złotych, za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że używając specjalistycznego oprogramowania na portalu aukcyjnym (...) przejął konto należące do R. K. , po czym podsz5avając się za wymienionego utworzył aukcję o nr (...) na której oferował do sprzedania system operacyjny W. (...) (...) (...) , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, który wylicytował K. W.
(1), lecz zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na to, że pokrzywdzony zorientował się do oszukańczego zamiaru i w konsekwencji nie zapłacił pieniędzy za wylicytowany towar, tj. o czyn z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. ; V. w dniu 23 października 2011 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził B. P. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 400 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że używając specjalistycznego oprogramowania na portalu aukcyjnym (...) przejął konto należące do R. K. , po czym podszywając się za wymienionego utworzył aukcję o nr (...) na której oferował do sprzedania system operacyjny W. (...) (...) (...) , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a system ten został zakupiony przez B. P. za kwotę 400 zł., który wskazaną kwotę przelał na jego rachunek bankowy, tj. o czyn z art. 286§1 k.k. ; VI. w dniu 07 listopada 2011 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził A. K. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 800 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że na portalu internetowym (...) na aukcji o nr (...) oferował do sprzedaży za wymienioną kwotę telefon komórkowy S. (...) , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a następnie -poza portalem (...) uzgodnił z kupującym A. K. warunki transakcji i otrzymał wskazaną kwotę na własny rachunek bankowy o nr (...) , po czym nie dostarczył kupującej przedmiotu transakcji, tj. o czyn z art. 286§1 k.k. ; VII. w dniu 25 listopada 2011 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził P. M. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 970 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że wystawił do sprzedaży w serwisie aukcyjnym (...) na aukcji nr (...) telefon komórkowy S. którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a następnie po uzgodnieniu z P. M. warunków transakcji otrzymał wymienioną kwotę na własny rachunek bankowy o nr (...) , po czym nie dostarczył kupującej przedmiotu aukcji, tj. o czyn z art. 286§1 k.k. ; VIII. w styczniu 2012 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w warunkach czynu ciągłego, za pośrednictwem łącza internetowego, bez uprawnienia, uzyskał dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonych, znajdujących się na profilu D. J. - noszącej wcześniej nazwisko K. - na portalu internetowym (...) , na jej koncie na portalu aukcyjnym (...) oraz na jej e-mailowej skrzynce pocztowej o adresie (...) w postaci imienia i nazwiska wymienionej, jej daty i miejsca urodzenia, miejsca zamieszkania, treści znajdujących się tam wiadomości e-mail, adresów e-mail innych osób, fotografii i innych, a także zmienił zapis istotnych znajdujących się tam informacji w postaci zmiany hasła do wskazanej skrzynki pocztowej oraz dodał drugi adres e-mail na (...) i na portalu (...) zmienił adres e-mail z „ (...) na (...) (...) oraz dodał własny rachunek bankowy o numerze (...) w ten sposób, że za pomocą specjalistycznego oprogramowania złamał hasło i login do wymienionych kont internetowych, co umożliwiło mu zalogowanie się na nich i zapoznanie się ze znajdującymi się tam informacjami, j. o czyn z art. 267§1 k.k. w zw. z art. 268§1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i w zw. z art. 12 k.k. ; IX. w dniu 15 stycznia 2012 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził K. W.
(2)do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 5,76 złotych, za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że używając specjalistycznego oprogramowania na portalu aukcyjnym (...) przejął konto należące do D. J. - noszącej wcześniej nazwisko K. - po czym podszywając się za wymienioną utworzył aukcję o nr (...) na której oferował do sprzedania telefon komórkowy S. którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a telefon ten został zakupiony przez K. W.
(2)za kwotę 5,76 zł., który wskazaną kwotę przelał na jego rachunek bankowy, tj. o czyn z art. 286§1 k.k. ; X. w dniu 15 stycznia 2012 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, usiłował doprowadzić A. R. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 1450 złotych, za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że używając specjalistycznego oprogramowania na portalu aukcyjnym (...) przejął konto należące do D. J. - noszącej wcześniej nazwisko K. - po czym podszywając się za wymienioną utworzył aukcję o nr (...) na której oferował do sprzedania telefon komórkowy S. , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, który wylicytował A. R. , lecz zamierzonego skutku nie osiągnął 5/uwagi na to, że D. J. powiadomiła wymienionego, że jej konto na portalu (...) zostało bezprawnie przejęte i może być wykorzystywane do oszustwa, tj. o czyn z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. ; XI. w dniu 15 stycznia 2012 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, usiłował doprowadzić M. W.
(1)do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 100 złotych, za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że używając specjalistycznego oprogramowania na portalu aukcyjnym (...) przejął konto należące do D. J. - noszącej wcześniej nazwisko K. - po czym podszywając się za wymienioną utworzył aukcje o nr (...) na której oferował do sprzedania telefon komórkowy S. , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, który wylicytował M. W.
(1), lecz zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na to, że D. J. powiadomiła wymienionego, że jej konto na portalu (...) zostało bezprawnie przejęte i może być wykorzystywane do oszustwa, tj. o czyn z art. 13§ 1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. ; XII. w dniu 06 lutego 2012 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził Ł. F. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 529 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że wystawił do sprzedaży w serwisie aukcyjnym (...) na aukcji nr (...) notebooka M. (...) (...) , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a następnie po uzgodnieniu z Ł. F. warunków transakcji otrzymał wymienioną kwotę na własny rachunek bankowy o nr (...) , po czym nie dostarczył kupującemu przedmiotu aukcji, tj. o czyn z art. 286§1 k.k. ; XIII. w dniu 6 kwietnia 2012 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził K. R. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 400 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że wystawił do sprzedaży w serwisie aukcyjnym (...) telefon komórkowy S.
(1), którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a następnie po uzgodnieniu z K. R. warunków transakcji otrzymał wymienioną kwotę na własny rachunek bankowy o nr (...) , po czym nie dostarczył kupującemu przedmiotu aukcji, tj. o czyn z art. 286§1 k.k. ; XIV. w dniu 12 kwietnia 2012 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził K. Z. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 250 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że wystawił do sprzedaży w serwisie aukcyjnym (...) na aukcji (...) telefon komórkowy S. (...) , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a następnie po uzgodnieniu z K. Z. warunków transakcji otrzymał wymienioną kwotę na własny rachunek bankowy o nr (...) , po czym nie dostarczył kupującej przedmiotu aukcji, tj. o czyn z art. 286§1 k.k. ; XV. w dniu 21 kwietnia 2012 roku w S. , gmina G. , powiat (...) , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem łącza internetowego, doprowadził M. W.
(2)do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 800 złotych za pomocą wprowadzenia w błąd w ten sposób, że wystawił do sprzedaży w serwisie aukcyjnym (...) na aukcji nr (...) telefon komórkowy I. (...) , którego w rzeczywistości nie posiadał i nie miał zamiaru sprzedać, a następnie po uzgodnieniu z M. W.
(2)warunków transakcji otrzymał wymienioną kwotę na własny rachunek bankowy o nr (...) ^K)3, po czym nie dostarczył kupującej przedmiotu aukcji, tj. o czyn z art. 286§1 k.k. , Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 23 kwietnia 2013 roku, w sprawie II K 9/13: I. oskarżony M. K. został uznany za winnego zarzucanych mu czynów i skazany: - za czyn z punkt I z mocy art. 286§1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt II z mocy art. 286§1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt III z mocy art. 286§1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt IV z mocy art. 13§ 1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. , opierając wymiar kary o art. 14§ 1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. , na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt V z mocy art. 286§1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt VI z mocy art. 286§1 k.k. na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt VII z mocy art. 286§1 k.k. na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt VIII z mocy art. 267§ 1 k.k. w zb. z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i w zw. z art. 12 k.k. , opierając wymiar kary o art. 286§1 kk w zw. z art. 11 §3 k.k. , na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt IX z mocy art. 286§1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt X z mocy art. 13§ 1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. , opierając wymiar kary o art. 14§ 1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. , na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 33 § 2 kk na karę 100 (sto) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych, - za czyn z punkt XI z mocy art. 13§ 1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. , opierając wymiar kary o art. 14§ 1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. , na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt XII z mocy art. 286§1 k.k. na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt XIII z mocy art. 286§1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt XIV z mocy art. 286§1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z punkt XV z mocy art. 286§1 k.k. na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86§1 k.k. w miejsce orzeczonych w pkt I wyroku kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 69§1 i 2 k.k. , art. 70§2 k.k i art. 73§2 k.k. wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby 4 (czterech) lat oddając oskarżonego w tym czasie pod dozór kuratora; IV. na podstawie art. 46§1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego środki karne w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody na rzecz pokrzywdzonych: - P. S. kwotę 15 (piętnaście) złotych, - M. D. kwotę 300 (trzysta) złotych, - S. C. kwotę 300 (trzysta) złotych, - B. P. kwotę 400 (czterysta) złotych, - A. K. kwotę 800 (osiemset) złotych, - P. M. kwotę 970 (dziewięćset siedemdziesiąt) złotych, - K. W.
(2)kwotę 5,76 (pięć, 75/100) złotych, - Ł. F. kwotę 529 (pięćset dwadzieścia dziewięć) złotych, - K. R. kwotę 400 (czterysta) złotych, - K. Z. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, - M. W.
(2)kwotę 800 (osiemset) złotych; V. na podstawie art. 44§2 k.k. orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych zapisanych pod pozycją 1/13 księgi przechowywanych przedmiotów właściwego Sądu; VI. na podstawie art. 62 4 § 1 kpk zwolniono oskarżonego w całości od kosztów sądowych. Apelację od wyroku wniósł prokurator, który zaskarżył go w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na korzyść oskarżonego, zarzucając obrazę prawa materialnego, tj. art. 91 § 1 k.k. poprzez jego niezasadne niezastosowanie do stanowiących ciąg przestępstw czynów określonych w akcie oskarżenia w punktach 1-7 i 9-15, które prawidłowo należało zakwalifikować z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 91 § 1 k.k. Podnosząc powyższy zarzut skarżący sformułował wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Sąd odwoławczy zważył, co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie i to w zakresie wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Uwzględnienie postulatu apelacji o wydanie rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym wynika ze specyfiki konsensualności wyroku wydanego na podstawie art. 387 kpk . Na etapie postępowania odwoławczego nie było bowiem możliwości, bez złamania konstytucyjnej de facto zasady dwuinstancyjności postępowania, nowe określenie kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności. Gdyby wszystkie czyny przypisane oskarżonemu wchodziły w skład zbiegu realnego przewidzianego w art. 91 § 1 kk wówczas można byłoby wydać orzeczenie reformatoryjne, pozostawiając karę łączną, przy równoczesnym wyeliminowaniu kar jednostkowych za poszczególne przestępstwa, albowiem w dalszym ciągu pozostawałaby aktualna zgoda oskarżonego na wymierzenie takiej właśnie kary, jako scalającej karygodność wszystkich przestępstw. Możliwość taka pozostała jednakże jedynie w sferze rozważań teoretycznych, albowiem jeden z czynów zarzucanych oskarżonemu (VIII) nie spełnia przesłanki „podobnego sposobu popełnienia”, warunkującej możliwość przyjęcia konstrukcji ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk . W konsekwencji odżyła potrzeba określenia na nowo kary za ciąg przestępstw obejmujący czyny zarzucane w pkt I – VII i IX-XV i połączenia ją z karą wymierzoną za czyn z pkt VIII. Kodeks karny z 1997 roku rozbija konstrukcje przestępstwa ciągłego tworząc instytucje czynu ciągłego ( art. 12 kk ) oraz ciągu przestępstw ( art. 91 kk ). Warunkiem uznania, że czyny wchodzą w skład ciągu przestępstw jest popełnienie przestępstw w podobny sposób, co związane jest z tożsamością kwalifikacji prawnej takich czynów. Czyn oznaczony numerem VIII warunku takiego nie spełnia. Dlatego właśnie na akceptację zasługiwał wniosek środka odwoławczego o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Oczywistym jest przy tym, że zastosowanie instytucji ciągu przestępstw jest obowiązkiem sądu, a tym samym naruszenie normy prawnej art. 91 § 1 kk jest obrazą przepisu prawa materialnego, co zasadnie podniesiono konstruując zarzut apelacji ( art. 437 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 1 kpk ). Podczas ponownego rozpoznania sprawy należy pamiętać, że przepis art. 91 kk umieszczony został w rozdziale dotyczącym wymiaru kary, co z kolei prowadzi do wniosku, że nie może on być składnikiem kwalifikacji prawnej. Przestępstwa wchodzące w skład ciągu przestępstw pozostają w zbiegu realnym i nie ma w tym przypadku zastosowania kumulatywna kwalifikacja prawna, mająca zastosowanie w przypadku rzeczywistego zbiegu przepisów ustawy (tak m.in. wyrok SA w Białymstoku z 2 września 1999 roku, w sprawie II AKa 133/99 – OSA 2000/1/11 wyrok SA w Lublinie z dnia 14 listopada 2001 roku, w sprawie II AKa 226/02 – Prokuratura i Prawo 2004/2/11). Tym samym przepis art. 91 § 1 kk może być powoływany jedynie w podstawie prawnej wymiaru kary (tak m.in wyrok SA w Katowicach z 11 maja 2000 roku, w sprawie II Aka 92/00 – Prokuratura i Prawo 2000/11/20). Pogląd taki należy w pełni zaaprobować, albowiem instytucja ciągu przestępstw jest normatywną kategorią realnego zbiegu przestępstw (tytuł rozdziału IX KK ). W konsekwencji, podstawą prawną skazania jest w każdym przypadku przepis prawa materialnego kwalifikujący czyn, w tym w jego postaci stadialnej. Skazuje się odrębnie za każde z przestępstw wchodzących w skład ciągu przestępstw, zaś karę wymierza się w oparciu o dyspozycję przepisu art. 91 § 1 kk . Z przepisu art. 91 § 2 kk wynika, że w wypadku realnego zbiegu ciągów przestępstw albo wystąpienia takiego ciągu i pojedynczego przestępstwa, które do tego ciągu nie należy, sąd - na podstawie kar orzeczonych za ciąg lub ciągi przestępstw albo za pojedyncze przestępstwo pozostające w zbiegu - orzeka karę łączną, stosując przepisy Rozdziału IX KK . Stąd wniosek, że podstawą prawną orzeczenia kary łącznej jest w takim przypadku nie przepis art. 85 kk , lecz przepis art. 91 § 2 kk . Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że drugą podstawą orzeczenia o karze łącznej jest przepis art. 86 kk (P. Kardas (w:) A. Zoll (red) Komentarz 1, s. 1033 oraz P. Kozłowska-Kalisz (w:) M. Mozgawa (red.), Komentarz, s. 193, odmiennie wyrok SA w Katowicach z 18 lipca 2002 r., II Aka 249/02, Prok. i Pr. 2003, z. 5, poz. 18).