Sad powszechny, I C 3319/16

Sygn. akt: I C 3319/16 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Żywicki Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Karwacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2018 r. w O. sprawy z powództwa M. - M. T. sp.j. z siedzibą w O. , przeciwko A. (...) .P.A. z siedzibą w T. , o zapłatę, I. oddala powództwo; II. rozstrzyga zasadę ponoszenia przez strony kosztów postępowania, w tym nieuiszczonych kosztów sądowych orzekając, że powód ponosi je w całości i pozostawia szczegółowe ich wyliczenie referendarzowi sądowemu. /-/ SSR Piotr Żywicki Sygn. akt I C 3319/16 UZASADNIENIE Powód M. - M. T. sp. j. w O. wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 30.008,94 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwot 23.348,38 zł od dnia 27 lutego 2016r. do dnia zapłaty, od kwoty 6.550,56 zł od dnia 27 lutego 2016r. do dnia zapłaty i od kwoty 110 zł od dnia wniesienia pozwu. Powód zażądał też zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 10 listopada 2015r. na autostradzie (...) w Niemczech miało miejsce zdarzenia drogowe, na skutek którego uszkodzeniu uległ należący do (...) Funduszu (...) pojazd marki D. (...) .220 E4 nr rej. (...) . Powód jest wyłącznym użytkownikiem uszkodzonego pojazdu. Odpowiedzialność za szkodę ponosi obywatel (...) A. R. , posiadający ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w pozwanym towarzystwie ubezpieczeniowym, który został na miejscu zdarzenia ukarany mandatem. Reprezentant pozwanego w Polsce przeprowadził postępowanie likwidacyjne i ustalił wysokość odszkodowania, jednakże wstrzymał się z jego wypłatą w braku kontaktu z pozwanym, mającym głos decydujący w sprawie. Powód dochodził wypłaty ustalonego przez reprezentanta ubezpieczyciela odszkodowania z tytułu naprawy pojazdu w kwotach netto oraz kosztów tłumaczenia notatki policyjnej, niezbędnej do wykazania zasady odpowiedzialności pozwanego. Pozwany A. (...) .P.A. z siedzibą T. we W. nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 10 listopada 2015r. na autostradzie (...) w Niemczech miało miejsce zdarzenia drogowe, na skutek którego uszkodzeniu uległ należący do (...) Funduszu (...) pojazd marki D. (...) .220 E4 nr rej. (...) . Winę za zdarzenie ponosił kierujący drugim z pojazdów biorących udział w zdarzeniu - obywatel Republiki Włoskiej A. R. . Wymieniony został ukarany mandatem karnym przez policję niemiecką. Sprawca zdarzenia posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej u pozwanego. Na podstawie upoważnienia otrzymanego od właściciela uszkodzonego pojazdu (...) 45.220 E4 nr rej. (...) powód, jako wyłączny użytkownik pojazdu zgłosił szkodę reprezentantowi ubezpieczyciela sprawcy szkody w (...) S.A. Polski ubezpieczyciel przystąpił do czynności likwidacyjnych i ustalił koszty naprawy pojazdu (...) Funduszu (...) na kwotę 6.550,56 zł netto (naczepa) i 23.348,38 zł (ciągnik siodłowy). (bezsporne; upoważnienie z dn. 26.11.2015r. – k. 21, kalkulacja naprawy – k. 9-14 i k. 22-31, informacja policyjna o zdarzenia drogowym – k. 15, tłumaczenie –k. 17-18, kopia faktury VAT – k. 16, korespondencja z (...) – k. 19-20, akta szkody na CD – k. 146, akta szkody – k. 156) Sąd zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu. W przedmiotowej sprawie stan faktyczny nie był kwestionowany przez stronę pozwaną. Pozwany nie podjął obrony przed żądaniami powoda. Zgodnie z art. 339 §1 i 2 kpc jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W ocenie sądu okoliczności przytoczone w pozwie budziły wątpliwości sądu, zaś dowody zaoferowane przez powoda nie pozwoliły na podzielenie jego twierdzeń. W niniejszej sprawie tutejszy sąd posiadał jurysdykcje. Zgodnie bowiem z art. 1103 5 § 1 kpc sprawy ze stosunku ubezpieczenia przeciwko ubezpieczycielowi należą do jurysdykcji krajowej także wtedy, gdy powód ma miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle art. 34 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. prawo prywatne międzynarodowe (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1792) prawo właściwe dla pozaumownej odpowiedzialności cywilnej wynikającej z wypadków drogowych określa Konwencja o prawie właściwym dla wypadków drogowych , sporządzona w H. dnia 4 maja 1971 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 63, poz. 585), która w art. 3 przewiduje prawo wewnętrzne państwa w którym nastąpił wypadek (tj. Republiki Federalnej Niemiec). Przy czym zgodnie z art. 8 tej konwencji, prawo właściwe określa w szczególności przesłanki i zakres odpowiedzialności oraz osoby poszkodowane i uprawnione do odszkodowania. Odpowiedzialność odszkodowawcza sprawcy wypadu wynika z § 823

(1)niemieckiego Kodeksu Cywilnego ( B. G. , w skrócie: (...) ), zgodnie z którym kto świadomie lub nieumyślnie bezprawnie dopuści się naruszenia życia, ciała, zdrowia, wolności, własności lub jakiegoś innego prawa drugiej osoby, ten zobowiązany jest temu komuś zrekompensować wynikającą z tego szkodę. Zgodnie z § 249 (...) , ten kto jest zobowiązany do odszkodowania, musi przywrócić taki stan, który istniałby, gdyby nie wystąpiła okoliczność zobowiązująca do odszkodowania. Jeśli z powodu zranienia osoby lub z powodu uszkodzenia rzeczy należy wypłacić odszkodowanie, to wierzyciel może zamiast przywrócenia zażądać kwoty pieniężnej do tego wymaganej (…). Poszkodowany może zgodnie z § 115 ust. 1 pkt. 1 niemieckiej Ustawy o umowach ubezpieczeniowych ( V. ) dochodzić roszczeń bezpośrednio od ubezpieczyciela. Powyższe regulacje jednoznacznie wskazują podmiot, któremu przysługuje prawo do wystąpienia z roszczeniem. Każdorazowo jest nim poszkodowany. Interpretacja wyżej wskazanych przepisów nakazuje przyjąć, że poszkodowanym jest ten, który doznał uszczerbku we własnym majątku. Z kolei cytowany wyżej § 823 (...) wskazuje na poszkodowanego, który doznał szkody w granicach prawa własności (a zatem właściciel) lub jakiegoś innego prawa (posiadacz zależny, użytkownik, ale tylko w granicach istniejącego prawa podmiotowego, innego niż prawo własności). W przedmiotowej sprawie już w pozwie powód przyznał, że nie jest właścicielem pojazdu. Jednocześnie wskazał, że dochodzi odszkodowania z tytułu kosztów naprawy pojazdu. Powyższe sprowadza się do przyjęcia, że powód domagał się rekompensaty z tytułu szkody w pojeździe, który nie należał do niego (szkody w zakresie prawa własności ). Nie ukrywał bowiem, że pojazd marki D. (...) .220 E4 nr rej. (...) stanowił własność (...) Funduszu (...) , a powód jest jedynie użytkownikiem tego pojazdu. Nie dochodził szkody wynikającej z faktu, że w związku z uszkodzeniem pojazdu nie może go już używać (czyli z tytułu naruszenia innego prawa). Wyraźnie wskazał w pozwie, że pozostałe roszczenia z tytułu utraconego dochodu będą dochodzone oddzielnym powództwem. W niniejszej sprawie powód domagał się wyłącznie odszkodowania, które wiązało się z prawem własności pojazdu. Powód ani w twierdzeniach pozwu nie przywoływał okoliczności nabycia od właściciela pojazdu wierzytelności z tytułu należnego mu odszkodowania nie załączył jakiegokolwiek dokumentu na tę okoliczność. Jedynym dowodem jaki zawnioskował „upoważnienie” (k. 21) do podjęcia szeregu czynności związanych z likwidacją szkody. W świetle tego dokumentu powód mógł dokonywać tych czynności w imieniu i na rzecz właściciela pojazdu. Upoważnienie to nie dotyczyło czynności podejmowanych przed sądem. Nadto z pozwu wynika, że powód dochodził od pozwanego zapłaty w swoim a nie właściciela imieniu. Brak legitymacji procesowej powoda w zakresie roszczenia o zapłatę opisanego w pozwie odszkodowania rzutował także na bezzasadność roszczenia o zapłatę kosztów tłumaczenia notatki policyjnej na okoliczność odpowiedzialności za zdarzenie drogowe ubezpieczonego w pozwanym towarzystwie (brak związku przyczynowego ze zdarzeniem powodującym szkodę). Mając powyższe na uwadze na podstawie ww. przepisów powództwo należało oddalić. Mając na uwadze przyszłe koszty związane z tłumaczeniem wyroku oraz postanowień o przyznaniu wynagrodzenia biegłemu które należy doręczyć z tłumaczeniem pozwanemu, o kosztach procesu orzeczono zgodnie z art 108 § 1 k.p.c. , zgodnie z którym Sąd może rozstrzygnąć jedynie o zasadach poniesienia przez strony kosztów procesu, pozostawiając szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu. Koszty te w całości winien ponosić powód jako przegrywający sprawę ( art. 98 §1 i 2 kpc ). SSR Piotr Żywicki

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.