Sygn. akt: I C 79/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Wysoczyńska Protokolant: st. sek. sąd Dagmara Pałka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. w Jędrzejowie na rozprawie sprawy z powództwa D. G. przeciwko E. H. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. (...) w J. o zapłatę I. zasądza od pozwanej E. H. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. (...) w J. na rzecz powódki D. G. kwotę 68 zł (sześćdziesiąt osiem złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15 lutego 2017 roku do dnia zapłaty II. oddala powództwo w pozostałej części III. zasądza od pozwanej E. H. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. (...) w J. na rzecz powódki D. G. kwotę 89,97 zł (osiemdziesiąt dziewięć złotych 97/100 ) tytułem zwrotu kosztów procesu Sygn. akt I C 79/17 UZASADNIENIE WYROKU Z DNIA 13 LUTEGO 2018 ROKU W dniu 16 lutego 2017 roku do tut. Sądu wpłynął pozew D. G. przeciwko E. H. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U (...) w J. o zapłatę kwoty 600 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania powódka wskazała, że w dniu 20 lipca 2015 roku zawarła z pozwaną umowę kupna – sprzedaży i montażu 18 rolet. Powódka wskazała nadto, że część z zamontowanych rolet posiadała wady, których pozwana nie usunęła w terminie. Nakazem zapłaty z dnia 8 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy w Jędrzejowie zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 600 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 6 lutego 207 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 8 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (k. 8). W dniu 28 lutego 2017 roku do tut. Sądu wpłynął przeciw pozwanej od nakazu zapłaty z dnia 8 lutego 2017 roku, w którym E. H. zaskarżyła nakaz w całości i wniosła o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu swego stanowiska pozwana wskazała, że żądanie pozwu jest bezzasadne, albowiem usługa została wykonana prawidłowo, a zgłoszone wady zostały usunięte (k. 10, 16 – 17). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20 lipca 215 roku powódka i pozwana zawarły umowę kupna – sprzedaży oraz montażu 18 rolet w kasecie ze zdejmowanym systemem. Strony ustaliły nadto wynagrodzenie za usługę oraz koszt zakupu rolet na kwotę 2382 zł. Po wykonaniu usługi w sierpniu 2015 roku część rolet spadła i strony ustaliły zmianę montażu wszystkich rolet i ostateczne zamontowanie ich na wkręty. Prace te zostały wykonane. Dowód: zlecenie (k. 6), częściowe zeznania świadka T. G. (k. 28 v – 29 + nagranie rozprawy z dnia 22 czerwca 2017 roku), częściowe zeznania pozwanej E. H. (k. 60 v – 61 + nagranie rozprawy z dnia 7 września 2017 roku), częściowe zeznania powódki D. G. (k. 61 - 61v + nagranie rozprawy z dnia 22 czerwca 2017 roku). W dniu 14 sierpnia 2015 roku E. H. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U (...) wystawiła fakturę VAT nr (...) na kwotę 2350 zł w związku z wykonaną dla powódki usługą montażu oraz kupna – sprzedaży 18 rolet wewnętrznych (...) . Dowód: faktura (k. 5). Powódka zapłacił w całości należność z faktury VAT (...) (okoliczność niesporna). W dniu 19 października 2015 roku sporządzono protokół odbioru prac w miejscowości T. pod L. . W odbiorze wskazano, że prace obejmowały regulację rolet w lewej i prawej kwaterze w drzwiach balkonowych przy schodach oraz wymianę i regulację rolety lewej w oknie wykuszowym. Nadto w uwagach wskazano, że w balkonie od strony schodów nie została wymieniona tulejka ze względu na trwałość i prawidłową pracę. Jako zamawiający prace wskazany był T. G. . Protokół został podpisany przez pozwaną i szwagra powódki, który był obecny przy wskazanych pracach. Dowód: protokół (k. 4), częściowe zeznania świadka T. G. (k. 28 v – 29 + nagranie rozprawy z dnia 22 czerwca 2017 roku), częściowe zeznania pozwanej E. H. (k. 60 v – 61 + nagranie rozprawy z dnia 7 wrzenia 2017 roku). Pismem z dnia 16 lutego 2016 roku D. G. wezwała E. H. do usunięcia wad zamontowanych rolet i wskazała, że wady te dotyczą odklejonych listew w łazience, uszkodzenia mechanizmów kilku rolet, który powodują trudności w zwijaniu rolet, blokowanie się ich. Nadto wskazano, że rolety zostały zamontowane nie na zatrzaski, ale na wkręty, co było niezgodne z umową. Dowód: pismo (k. 3). Pismem z dnia 8 września 2016 roku D. G. wezwała E. H. do usunięcia wad zamontowanych rolet i wskazała, że wady te dotyczą odklejonych listew w łazience, uszkodzenia mechanizmów kilku rolet, który powodują trudności w zwijaniu rolet, blokowanie się ich. Powódka nadto wskazała, że 5 rolet w ogóle nie działa i samoczynnie opada. Dowód: pismo (k. 3). Rolety na nieruchomości powódki zostały zamontowane prawidłowo, w jednym oknie w sypialni boczna listwa maskująca jest częściowo odklejona, a roletę w jednym z pokoi na poddaszu oraz salonie należy wyregulować. Żadna z rolet nie spada samoczynnie. Koszt usunięcia usterek wynosi 68 zł. Dowód: opinia biegłego A. B. (k. 65 – 73, k. 92 – 92v + nagranie rozprawy z dnia 8 lutego 2018 roku). Sąd zważyć co następuje: Powództwo jest zasadne do kwoty 68 zł oraz odsetek od dnia wniesienia pozwu. Zgodnie z art. 560 § 1 kc w zw. z art. 638 kc jeżeli dzieło posiada wady, to zamawiający może złożyć oświadczenia o obniżeniu ceny albo o odstąpieniu od umowy. Zgodnie z art. 560 § 3 kc w zw. z art. 638 kc obniżona cena powinna pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość usługi z wadą pozostaje do wartości usługi bez wady. W ocenie Sądu powódka składając pozew w niniejszej sprawie przeciwko pozwanej o zapłatę w sposób dorozumiany domagała się obniżenia ceny za wykonaną usługę. Z uwagi na stanowisko pozwanej, która nie zgadzała się z roszczeniem powódki, to na D. G. ciążył, zgodnie z art. 6 kc , obowiązek wykazania zasadności swego żądania oraz jego wysokości. W ocenie Sądu zeznania powódki oraz świadka T. G. nie były wystarczające do uznania zasadności żądania pozwu i jego wysokości. Jeżeli chodzi o wysokość żądania to powódka nie wykazała go żadnymi dowodami, nadto wskazała, że kwotę tą określiła samodzielnie. Istotna jest także rozbieżność pomiędzy zeznaniami powódki i świadka T. G. , a także pomiędzy stanowiskiem powódki i jej zeznaniami. Należy zważyć, że w dniu 22 czerwca 2017 roku powódka wskazała, że pięć rolet zsuwa się ciężko, trzy spadają, a w jednej jest odklejona listwa, natomiast w trakcie swych zeznań w dniu 7 września 2017 roku wskazała, że jedna roleta spada, a pięć – sześć ciężko się zsuwa. Tymczasem świadek T. G. wskazał, że wskazał, że pięć – sześć rolet same się zsuwa, a cztery ciężko chodzą. W ocenie Sądu z uwagi na stanowiska stron oraz wskazane rozbieżności pomiędzy zeznaniami powódki oraz świadka T. G. , rozstrzygające znaczenia miała wiarygodna opinia A. B. , który wyraźnie wskazał, że rolety na nieruchomości powódki zostały zamontowane przez pozwaną prawidłowo, a jedynie w jednym oknie w sypialni boczna listwa maskująca jest częściowo odklejona, a roletę w jednym z pokoi na poddaszu oraz salonie należy wyregulować. Nadto biegły ustalił, że żadna z rolet nie spada samoczynnie. W ocenie Sądu opinię biegłego należało uznać za wiarygodną. Biegły był na nieruchomości powódki, dokonał sprawdzenia wszystkich rolet i nie stwierdził usterek na jakie wskazywała powódka. Biegły jest osobą obca dla stron postępowania i nie miał żadnego celu w przedstawieniu opinii w sposób korzystny dla jednej ze stron. Sąd w oparciu o opinię biegłego ustalił, że koszt usunięcia usterek wynosi 68 zł, a zatem w ocenie Sądu o tą kwotę należało obniżyć wynagrodzenie i cenę jaką powódka zapłaciła pozwanej zgodnie z fakturą VAT (...) . Należy także dodać na marginesie, że ostateczne zamontowanie rolet na wkręty było zgodne z ustaleniami stron po pierwotnym montażu, zatem nie mogło być podstawą do uwzględnienia żądania pozwu w większej wysokości, aniżeli kwota wskazana w pkt I wyroku. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w pkt I wyroku. W pkt II wyroku oddalono powództwo ponad kwotę 68 zł. Sąd pominął dowód z zeznań świadków K. H. oraz I. G. , nie miały one bowiem dużego znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd uznał za niewiarygodne zeznania powódki i świadka T. G. z uwagi na wskazane rozbieżności a w pozostałym zakresie uznał je za wiarygodne. Nadto Sąd uznał za niewiarygodne zeznania pozwanej w części w jakiej wskazała, że wszystkie prace zostały wykonane prawidłowo i nie wymagają poprawek, albowiem w tym zakresie zeznania E. H. były sprzeczne z opinią A. B. . W pkt III Sąd orzekł na mocy art. 98 § 1 kpc w z art. 108 kpc . Powódka wygrała w stosunku do swych żądań w 11 % zatem w tym zakresie przysługiwał jej zwrot poniesionych kosztów procesu. Powódka w niniejszej sprawie poniosła koszty w kwocie 817,96 zł. Na wskazaną kwotę złożyły się: - kwota 30 zł tytułem opłaty od pozwu - wynagrodzenie biegłego w kwocie 787,96 zł. Ze skazanej kwoty zasądzono 89,97 zł (11 %). Niewykorzystana część zaliczki zostanie powódce zwrócona po uprawomocnieniu się wyroku i rozliczeniu zwrotu kosztów dojazdu biegłego na rozprawę.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.