Sad powszechny, XII Ca 9/18

(1), reprezentowana przez przedstawicielkę ustawową M. C.

(1)i fachowego pełnomocnika, wystąpiła z pozwem o podwyższenie alimentów ustalonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 16 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt (...) wobec pozwanego P. C.

(2)do kwoty po 1.000 zł miesięcznie, płatnej na dotychczasowych warunkach, tj. z góry do dnia 10. każdego miesiąca, do rąk przedstawicielki ustawowej małoletniej, wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w płatności. (pozew – k. 7 – 9) Na rozprawie w dniu 1 marca 2016 roku pełnomocnik przedstawicielki ustawowej poparł ograniczył powództwo do kwoty po 800 zł miesięcznie. (protokół rozprawy z dnia 01.03.2016 r. – k. 137) Do momentu rozpoczęcia pierwszego posiedzenia wyznaczonego na rozprawę pozwany nie sporządził pisemnej odpowiedzi na pozew ani w inny sposób merytorycznie nie odniósł się do żądania pozwu. W dniu 1 marca 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi wydał wyrok zaoczny, orzekając w całości zgodnie z żądaniem pozwu i nadając wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności. (wyrok zaoczny – k. 138) W dniu 29 marca 2016 roku pozwany P. C.

(2)reprezentowany przez fachowego pełnomocnika wniósł sprzeciw od wyroku zaocznego, domagając się jego uchylenia oraz oddalenia w całości żądania pozwu. (sprzeciw – k. 145 – 147v) Na rozprawach przed sądem pełnomocnik przedstawicielki ustawowej poparł powództwo do kwoty po 800 złotych miesięcznie i wniósł o utrzymanie w mocy wyroku zaocznego. Pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa i uchylenie wyroku zaocznego. Uznał powództwo do kwoty po 400 złotych miesięcznie. (e-protokół z dnia 28.09.2017 r. 00:00:53 i 00:05:35) Sąd Rejonowy ustalił , że strony są po rozwodzie od 2014 r. Wysokość alimentów należnych powódce od pozwanego ustalona została na kwotę 300 zł miesięcznie, płatnej z góry do dnia 10. każdego miesiąca do rąk matki dziecka M. C.

(1)wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, wyrokiem rozwodowym Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 16 września 2014 r., sygn. (...) W dacie rozwodu powódka miała 2 lata i 7 miesięcy, była zdrowa, rozwijała się prawidłowo. M. C.

(1)była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w firmie (...) Sp. z o.o. ” na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony od dnia 3 grudnia 2013 roku do dnia 3 marca 2019 roku na stanowisku specjalisty ds. ubezpieczeń. Mieszkała wraz z córką w mieszkaniu będącym jej własnością. Koszt utrzymania małoletniej wynosił 600 zł – wyżywienie oraz 150 zł – odzież. P. C.

(2)pracował jako koordynator (...) i Ochrony (...) w firmie (...) Sp. z o.o. ” na podstawie umowy o pracę zawartej na czas próbny – od dnia 23 czerwca 2014 r. do dnia 22 września 2014 roku z wynagrodzeniem miesięcznym netto 2.500 zł. Mieszkał sam, poza powódką nie miał nikogo na utrzymaniu. Uczestniczył w kosztach utrzymania małoletniej w wysokości 220 – 250 zł miesięcznie, kupował jej żywności i zabawki. Obecnie małoletnia powódka ma 5 lat. Od dnia 9 marca 2015 r. do dnia 9 marca 2016 r. uczęszczała do przedszkola prywatnego mieszczącego się w „ Klubie (...) – K. ” w P. , w którym opłata wynosiła około 1.000 zł miesięcznie. W okresie od 4 lutego 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. małoletnia uczęszczała do Przedszkola (...) Językowego (...) w W. , gdzie odpłatność wynosiła 711 zł miesięcznie. Od września 2017 r. P. uczęszcza do przedszkola państwowego, w którym opłata wynosi około 350 zł miesięcznie. Wyprawka dla małoletniej wyniosła około 650 zł, w tym zakup książek – około 150 zł, artykułów plastycznych – 150 zł, komitet rodzicielski – 100 zł, ubezpieczenie – 50 zł. Przedstawicielka ustawowa zatrudniła opiekunkę, która 3 razy w tygodniu odbiera P. z przedszkola. Usługi opiekunki to koszt 300 zł miesięcznie. Na miesięczny koszt utrzymania małoletniej P. składają się ponadto następujące pozycje: 300 zł – żywność, 200 zł – odzież, 150 zł – zabawki i rozrywka, 60 zł – witaminy. Małoletnia od urodzenia leczona jest na atopowe zapalenie skóry, zapada na infekcje w okresie jesienno – zimowym, miewa dolegliwości układu moczowego, a ponadto wymaga opieki stomatologicznej i okulistycznej. Koszt wizyt lekarskich i zakupu farmaceutyków w czasie choroby dziecka wynosi około 320 zł. Od października 2017 r. małoletnia uczestniczy w zajęciach tanecznych, których koszt wynosi 80 zł miesięcznie. Bierze udział w zajęciach języka angielskiego, który koszt miesięczny to również 80 zł. Średni koszt utrzymania małoletniej powódki wynosi około 1.600 zł. M. C.

(1)pozostaje w nieformalnym związku z P. K. . Od 1 marca 2015 roku mieszka z partnerem, dwójką jego małoletnich dzieci z poprzedniego związku oraz z powódką w W. . Mieszkanie przedstawicielki ustawowej w Ł. zostało wynajęte za 1.600 zł, która to kwota pokrywa koszty jego utrzymania oraz ratę kredytu. W dniu 2 września 2015 r. M. C.

(1)urodziła córkę z aktualnego związku, której miesięczny koszt utrzymania wynosi około 1.250 zł. Od stycznia 2017 roku M. C.

(1)pracuje w salonie (...) z wynagrodzeniem 3.000 zł netto. (...) przedstawicielki ustawowej prowadzi działalność gospodarczą, osiąga dochód około 10.000 zł miesięcznie. Wcześniej prowadził spółkę zajmująca się pośrednictwem w obrocie nieruchomości, którą sprzedał za 200.000 zł. Samodzielnie utrzymuje dwoje swoich małoletnich dzieci. Pozwany P. C.

(2)pracuje w tej samej firmie i w tym samym charakterze, co w dacie orzeczenia rozwodu, z tym, że od dnia 23 czerwca 2014 roku podstawą jego zatrudnienia jest umowa o pracę na czas nieokreślony. Osiąga zarobki w wysokości 3.500 zł netto miesięcznie. Od dnia 24 sierpnia 2017 roku przebywał na zwolnieniu lekarskim z uwagi na nerwicę. Miesięczny koszt utrzymania pozwanego wynosi 2.600 zł i składają się na niego następujące pozycje: 420 zł – czynsz, 110 – energia elektryczna, 50 zł – Internet, 50 zł – RTV, 80 zł – pakiet P. , 190 zł – raty za lodówkę i telewizor, 300 zł – paliwo, 300 zł – alimenty, 930 zł – spłata raty kredytu mieszkaniowego na mieszkanie zakupione z przedstawicielką ustawową, 170 zł – koszt dojazdu po córkę. Pozwany poza małoletnią powódką nie ma nikogo na utrzymaniu. Utrzymuje systematyczny kontakt z córką, w co drugi weekend miesiąca od piątku do wtorku lub środy rano. W tym czasie małoletnia pozostaje na utrzymaniu ojca, który zapewnia jej także rozrywkę. Wobec pozwanego prowadzona jest egzekucja alimentów, potrącenia sięgają 2.500 zł. Biorąc to pod uwagę, Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 12 października 2017 r. uznał, że powództwo o podwyższenie alimentów co do zasady zasługuje na uwzględnienie i zasądził od pozwanego P. C.

(2)na rzecz jego małoletniej córki P. C.

(1)kwotę 500 zł miesięcznie, płatną do rąk matki dziecka M. C.

(1)do dnia 10. każdego miesiąca wraz z odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 23 kwietnia 2015 roku, w miejsce dotychczasowych alimentów w kwocie po 300 zł miesięcznie. W pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone. Postępowanie zostało umorzone w zakresie powództwa cofniętego co do kwoty 200 zł miesięcznie. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że w jego ocenie od dnia wydania wyroku rozwodowego do dnia wydania wyroku w niniejszym postępowaniu upłynęły 3 lata. W tym okresie potrzeby małoletniej wzrosły, co jest w sposób naturalny związane z jego rozwojem fizycznym, psychicznym i intelektualnym, co w konsekwencji przekłada się na wyższe koszty utrzymania. Wzrosły one przede wszystkim o koszty edukacyjne: opłata za przedszkole, podręczniki, przybory plastyczne, ubezpieczenie, składki, zajęcia dodatkowe, wyjścia rekreacyjne. Aktualne koszty utrzymania małoletniej powódki wynoszą około 1.600 zł. W okresie ostatnich 3 lat uległa zmianie także sytuacji materialno – bytowa matki małoletniej powódki, która poza małoletnią P. ma na utrzymaniu także młodszą 2-letnią córkę. Od 2 lat mieszka wraz z partnerem w W. . Osiąga wyższe o kilkaset złotych wynagrodzenie. Od partnera otrzymuje drogie prezenty. Obciążona jest ratą kredytu na zakup lokalu mieszkalnego w Ł. . Dochody z wynajmu mieszkania pokrywają spłatę raty i koszt jego utrzymania. Sytuacja rodzinno – bytowa pozwanego nie uległa większym zmianom. P. C.

(2)mieszka sam, pracuje w tej samej firmie z wynagrodzeniem większym o około 1.000 zł, poza małoletnią powódką nie ma nikogo na utrzymaniu. Koszty jego utrzymania wynoszą około 2.600 zł miesięcznie, wraz z alimentami na córkę. Miarkując wysokość alimentów Sąd uwzględnił również, że pozwany utrzymuje systematyczny kontakt z córką, która spędza u niego łącznie około 8 – 9 dni w miesiącu. W tym czasie wydaje na jej utrzymanie 300 – 400 zł nie licząc kosztów wyjazdów wakacyjnych. W minione wakacje był z powódką w Anglii. Ponosi on ponadto koszty dojazdu po córkę w wysokości około 170 zł, co jest konsekwencją decyzji M. C.

(1)o przeprowadzeniu się do obecnego partnera. Apelację od tego orzeczenia wniosła powódka, zaskarżając je w części oddalającej powództwo i zarzucając: 1) sprzeczność ustaleń Sądu Rejonowego z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu kosztów utrzymania małoletniej w wysokości 1.600 zł miesięcznie i całkowicie dowolnym ustaleniu, że pozwany winien pokrywać je zaledwie w 33%, tj. kwotą 500 zł miesięcznie; 2) całkowite pominięcie, że pozwany ma na utrzymaniu tylko jedno dziecko, niema żadnych ograniczeń w podjęciu lepiej płatnej pracy lub dodatkowej pracy, podczas gdy przedstawicielka ustawowa ma na utrzymaniu również drugą, dwuletnią córkę; 3) pominięcie okoliczności, że bieżącą i stałą opiekę nad córką sprawuje matka, która potrzebuje środków nie tylko na przyjemności i atrakcje dla dziecka, ale również na zaspokojenie bieżących potrzeb (ubrania, wyżywienia, opłat za przedszkole, kosztów zatrudnienia opiekunki, kosztów leczenia atopowego zapalenia skóry, układu moczowego, infekcji, kosztów opieki stomatologicznej i okulistycznej, kosztów urządzenia pokoju, zapewnienia wyjazdów wakacyjnych; 4) oparcie rozstrzygnięcia na niepełnej analizie materiału dowodowego i pominięcie zeznań świadków: P. K. oraz L. P. dotyczących zobowiązania się przez pozwanego w sprawie rozwodowej do pomocy finansowej w ponoszeniu kosztów utrzymania dziecka (oprócz zasądzonych alimentów), zwracania się o taką pomoc przez matkę oraz kupowania przez ojca kosztownych i bez okazji prezentów dopiero po wystąpieniu o podwyższenie alimentów i wręcz zasypywanie dziecka nimi (zeznania M. C.

(2)) wnosząc o zmianę wyroku i podwyższenie alimentów do kwoty po 800 zł miesięcznie, płatnych do dnia 10. Każdego miesiąca wraz z odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat do rąk matki dziecka, M. C.

(1), poczynając od 23 kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu apelacji przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki podniosła, że od dnia wniesienia pozwu o podwyższenie alimentów upłynęło 2 i pół roku, a małoletnia P. prawdopodobnie od września 2018 roku podejmie już edukację szkolną. Podniosłą, że cały ciężar bieżącej opieki spoczywa na przedstawicielce ustawowej. Pozwany odbiera córkę o godzinie 15.00 w poniedziałek i sprawuje bezpośrednią pieczę do niedzieli wieczór w poniedziałek opiekę nad wnuczką przejmuje babcia ojczysta, M. C.

(2)a we wtorek babcia macierzysta L. P. , do czasu przyjazdu matki dziecka. Podkreśliła, że matka każdorazowo, kiedy małoletnia wyjeżdża do ojca przekazuje córce prowiant (acimele, soki, słodycze, kanaki, z okazji urodzin – tort, na wyjazd do Anglii dała jej 50 funtów kieszonkowego). W odpowiedzi na apelację powódki P. C.

(2)wskazał, że nieprawdą jest, iż sprawuje on opiekę nad córką tylko 6 dni w tygodniu. Odbiera małoletnią powódkę w piątek około godziny 16.00 a przekazuje pod opiekę przedstawicielki ustawowej we wtorek około godziny 18.00 – 19.00, w związku z czym małoletnia przebywa pod opieką ojca 10 dni w miesiącu. Podniósł, iż fakt posiadania drugiej córki nie ma wpływu na niniejsza sprawę. Wskazał ponadto, iż problem atopowego zapalenia skóry nie występuje już u małoletniej P. od 3 lat, podobnie z problemami układu moczowego. Pozwany leczy córkę w związku z problemami urologicznymi w wieku 3,5 – 4,5 lat. M. C.

(1)nie wyraziła zgody na leczenie stomatologiczne córki w Ł. , podkreślając, że korzysta z usług najlepszego stomatologa w W. . Podniósł, że przekazał przedstawicielce ustawowej wyposażenie z pokoju ich córki z Ł. . Sam również poniósł koszty urządzenia pokoju dla córki. Nadmienił, że wyjazd do L. nie był wyjazdem jednorazowym pozwany stara się częściej wyjeżdżać z córką m.in. do (...) (...) , aby połączyć walory rekreacyjne z edukacyjnymi. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd II instancji przyjął jako własny pogląd Sądu Rejonowego, iż od daty orzeczenia rozwodu i ustalonych alimentów w okresie 2,5 roku wzrosły potrzeby małoletniej powódki. Związane jest to z upływem czasu i rozwojem dziecka , a także koniecznością zaspakajania potrzeb edukacyjnych małoletniej. Niewątpliwie tez uległa zmianie sytuacja matki powódki, która jest obecnie obciążona utrzymaniem kolejnego dziecka pochodzącego z jej obecnego związku. Jednocześnie sytuacja finansowa jej i partnera wskazuje na znacznie wyższe możliwości w zakresie utrzymania niż posiada pozwany. Żądanie przedstawicielki ustawowej w zakresie kwoty 800 złotych dostosowane jest do wyższego standardu niż poziom życia pozwanego. Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował zasadę równej stopy życiowej odnosząc potrzeby małoletniej do możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego, który nie tylko łoży na utrzymanie powódki , ale spędza z nią prawie 1/3 miesiąca ponosząc z tego tytułu dodatkowe koszty. Jego wynagrodzenie wprawdzie wzrosło , ale tez i doszły dodatkowe obciążenia związane ze spłatą kredytu . W zakresie kosztów utrzymania małoletniej zostały uwzględnione natomiast takie wydatki jak lekcje tańca, nauki języka , które znacznie podwyższają utrzymanie małoletniej, a które to wydatki powinny być uzgadniane między rodzicami w zakresie konieczności ich ponoszenia i również dostosowane do możliwości finansowych rodziców małoletniej. Przy zarobkach 3000-3500 złotych jakie posiadają rodzice małoletniej powódki trudno przyjąć , że tylko na jej utrzymanie przeznaczać będą połowę swoich dochodów , nie licząc się z koniecznością ponoszenia kosztów własnego utrzymania i opłat. Sąd Okręgowy, podziela zdanie Sądu Rejonowego , iż potrzeby powódki wzrosły od daty ostatnio ustalonych alimentów i wzrosły tez dochody pozwanego, jak również rozważania co do wysokości dokonanego podwyższenia alimentów uznając je za prawidłowe. Zadaniem Sądu II instancji , apelacja przedstawicielki ustawowej powódki jest jedynie polemiką z prawidłowo wywiedzionymi wnioskami Sądu Rejonowego a argumenty zaskarżenia nie znajdują oparcia w zebranym i zanalizowanym materiale dowodowym. Biorąc powyższe pod uwagę ,uznając apelację za nieuzasadnioną Sąd II instancji na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację i orzekł jak w sentencji. SSO J. R. - G. SSO B. S. SSR/del/. H. W.