← Polska

Sad powszechny, III Ca 1908/17

Sygn. akt III Ca 1908/17 UZASADNIENIE We wniosku z dnia 22 lutego 2017r. H. M. i L. M. wnieśli o wykreślenie z działu III księgi wieczystej (...) wpisu obciążającego działkę nr (...) , polegającego na prawie wspólnego użytkowania wjazdu na rzecz nieruchomości, dla której urządzona jest księga wieczysta Kw. (...) .Jednocześnie wnieśli o pozostawienie wpisu obciążającego nieruchomość objęta księga wieczystą (...) , polegającego na prawie korzystania z wjazdu sięgającego szesnaście metrów w kierunku zachodnim w głąb nieruchomości obciążonej, licząc od bramy wjazdowej, a każdoczesny właściciel nieruchomości władnącej nie może parkować jakichkolwiek pojazd ów na nieruchomości obciążonej . Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 października 2017r. Sąd Rejonowy w Brzezinach oddalił ten wniosek. Powyższe rozstrzygnięcie oparte zostało na następujących ustaleniach stanu faktycznego: Sąd Rejonowy w B. prowadzi księgę wieczystą oznaczoną nr Kw. (...) dla nieruchomości położonej w miejscowości J. , działki nr (...) o pow. 0,06 ha, w której jako właściciele na prawach wspólności ustawowej ujawnieni są L. i H. małż. M. .W dziale III księgi wieczystej wpisane jest obciążenie prawem wspólnego wjazdu na rzecz nieruchomości dla której urządzona jest księga wieczysta (...) . Prawo to zostało wpisane na podstawie aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza J. L. w dniu 29 kwietnia 1938r..Wpisem z dnia 31 marca 2004r. prawo to zostało zmienione co do zakresu i sposobu wykonywania służebności , w ten sposób, ze prawo korzystania z wjazdu sięga szesnaście metrów w kierunku zachodnim w głąb nieruchomości obciążonej , licząc od bramy wjazdowej, a każdoczesny właściciel nieruchomości władnącej nie może parkować jakichkolwiek pojazdów na nieruchomości obciążonej. Podstawę tego wpisu stanowił prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Brzezinach z dnia 22 maja 1998r. wydany w sprawie IC 89/96. Obciążenie to znajduje dokładne odzwierciedlenie w dziale I – Sp księgi wieczystej Kw. (...) . Przy takich ustaleniach stanu faktycznego Sąd I instancji wywiódł, że brak jest podstawy do uwzględnienia wniosku wnioskodawców. Wniosek ten w istocie zmierza do wykreślenia części wpisu o służebności i pozostawienie jego drugiej części. Zdaniem Sądu I Instancji, w akcie notarialnym z dnia 29 kwietnia 1938r. sporządzonym przed notariuszem J. L. ustanowiono prawo wspólnego użytkowania wjazdu i prawo takie zostało wpisane do księgi wieczystej w dniu 28 stycznia 1997r.Zaś wyrokiem Sądu Rejonowego w Brzezinach z dnia 22 maja 1998r. sygn. akt IC 89/96 prawo to zostało skonkretyzowane. Załączone do wniosku kserokopie dokumentów nie stanowią podstaw do ujawnienia zmiany służebności gruntowej, gdyż zostały one wydane w odrębnych postępowaniach, nie związanych konkretnie z treścią wpisanej służebności gruntowej. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wnieśli wnioskodawcy. Skarżący zarzucili , że wpis z dnia 31 marca 2004r. został sfałszowany przez sędziego M. – K. i mecenasa M. . W ocenie skarżących ich wniosek jest w pełni zasadny i żądane wykreślenia wpisu powinno nastąpić w oparciu o przedłożone dokumenty. W konkluzji skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja nie jest zasadna. Stosownie do powołanego przez Sąd I instancji art. 626 8 § 2 k.p.c. sąd rozpoznając wniosek o wpis w księdze wieczystej bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz księgi wieczystej. Zgodzić należy się w pełni z Sądem I instancji, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie przedłożyli dokumentów, które mogłyby stanowić postawę do dokonania żądanego wpisu ( stosownie do art. 626 8 § 7 wpisem w księdze wieczystej jest również wykreślenie). Jak wynika z akt księgi wieczystej, zawiadomienie o wpisie z dnia 31 marca 2004r. skarżący otrzymali w dniu 24 maju 2004r. ( akta księgi wieczystej - zawiadomienie o wpisie –k. 58 , zwrotne potwierdzenie dowodu doręczenie –k. 60).Wpisem tym na podstawie wniosku z dnia 2 stycznia 2003r. nr dz.kw.13/03 oraz prawomocnego wyroku wydanego w dniu 22 maja 1998r. przez Sąd Rejonowy w Brzezinach w sprawie sygn. akt IC 89/96, sąd ustalił zakres i sposób wykonywania służebności gruntowej ujawnianej w księdze wieczystej, w ten sposób że prawo korzystania wjazdu sięga szesnaście metrów w kierunku zachodnim w głąb nieruchomości obciążonej , licząc od bramy wjazdowej a każdoczesny właściciel nieruchomości władnącej nie może parkować jakichkolwiek pojazdów na nieruchomości obciążonej. Od wpisu tego apelację wnieśli D. i M. J. . Apelacja została oddalona, jako bezzasadna postanowieniem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 29 października 2004r. sygn. akt XIII Ca 262/04 ( akta księgi wieczystej – postanowienie k.69). Wpis z dnia 31 marca 2004r. jest zatem prawomocny i był poddany kontroli instancyjnej. W tym stanie rzeczy brak jest jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że wpis ten był wadliwy. Zgodzić należy się z Sądem I instancji i w tym zakresie, że skarżący do wniosku o wpis nie dołączyli dokumentów, które mogłyby stanowić podstawę żądanego wpisu. Przepis art. 31 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece ( tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz.790 ze zm.) precyzuje, jakie dokumenty mogą stanowić podstawę wpisu. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie złożyli dokumentów, które w świetle tego przepisu mogłyby stanowić podstawę żądanego wpisu. W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddali apelację jako bezzasadną.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.