← Polska

Sad powszechny, II K 781/16

Sygn. akt II K 781/16 Dnia 11 grudnia 2017r. Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Anna Zawiślak Protokolant stażysta Karolina Matysiak w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kaliszu --- po rozpoznaniu dnia 11.12.2017r. sprawy M. K.

(1), córki J. i M. z domu M. , ur. (...) w K. , oskarżonej o to, że: I. w dniu 24 maja 2016 r. w K. przy ul. (...) wdarła się do zakładu fryzjerskiego i wbrew żądaniu osoby uprawnionej E. K. miejsca tego nie chciała opuścić, tj. z czyn z art. 193 kk , II. dnia 24 maja 2016 r. w K. wypowiadając słowa powszechnie uznane za obelżywe znieważyła E. K. , tj. z czyn z art. 216 § 1 kk , 1. uniewinnia oskarżoną M. K.
(1)od popełnienia zarzucanych jej w punktach I i II oskarżenia czynów, 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz M. K.
(1)kwotę 588 ( pięćset osiemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów obrony, 3. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa. SSR Anna Zawiślak II K 781/16 UZASADNIENIE E. K. prowadziła zakład fryzjerski sąsiadujący z domem oskarżonej i jej rodziców. Pomiędzy rodziną oskarżonej M. K.
(1)a E. K. dochodziło do konfliktów związanych z parkowaniem samochodu. W dniu 24 maja 2016r. matka oskarżonej M. K.
(2)wracała z kościoła, przechodząc obok zakładu fryzjerskiego usłyszała przez otwarte drzwi wyzwiska pod swoim adresem kierowane przez E. K. (jak na k. 75 akt). Po powrocie do domu opowiedziała o całym zajściu córce. Ta zdenerwowana wybiegła z domu i udała się w kierunku zakładu fryzjerskiego. Gdy podeszła do drzwi na zewnątrz budynku wybiegła E. K. , zaczęła ja szarpać, powaliła na ziemię. Oskarżona nie zdążyła się odezwać. W pewnym momencie z zakładu wybiegł D. P. , chwycił E. K. od tyłu i wciągnął ją do zakładu fryzjerskiego. (dowód: wyjaśnienia oskarżonej k. 58, zeznania świadków D. P. k. 74-75, T. K. k.75, M. K.
(2)k. 75, J. K. k. 75, I. S. k. 81). Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 6 kwietnia 2017r. E. K. została uznana za winną tego, że w dniu 24 maja szarpała za włosy, drapała a następnie przewróciła na ziemie M. K.
(1)czym naruszyła jej nietykalność cielesną oraz tego, że w omawianym dniu znieważyła M. K.
(2)zwracając się do niej słowami powszechnie uznanymi za obelżywe. (dowód: odpis wyroku k. 80) M. K.
(1)jest studentką, nie była dotychczas karana. ( dowód: wyjaśnienia oskarżonej k. 58, dane o karalności k.22). Oskarżona tak w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Przedstawiła wersję wydarzeń zbieżną z opisanym powyżej stanem faktycznym. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej albowiem jest ona zbieżna z zeznaniami świadków T. K. , M. K.
(2), J. K. , I. S. a także D. P. złożonymi na rozprawie. Zauważyć przy tym należy, iż T. K. oraz I. S. są osobami postronnymi, nie utrzymują kontaktów towarzyskich z żadną ze stron, nie mają wiec korzyści w przedstawianiu wydarzeń w sposób odmienny od rzeczywistości. Przypadkowo znalazły się na miejscu zdarzenia. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków T. K. , M. K.
(2), J. K. , I. S. a także D. P. złożonymi na rozprawie albowiem są one spójne, logiczne, wzajemnie się uzupełniają. Znajdują także potwierdzenie w zgromadzonych dokumentach. W tym miejscu zauważyć należy, iż wszyscy wskazani świadkowie w sposób wyraźny wskazują, iż zdarzenie rozegrało się bardzo szybko, było dynamiczne, oskarżona w istocie nie zdążyła się odezwać do E. K. bo ta przystąpiła od razu do ataku. Żaden ze świadków nie słyszał by oskarżona wypowiadała wulgaryzmy pod adresem E. K. . Wszyscy kategorycznie zaprzeczają by oskarżona przekroczyła próg zakłady fryzjerskiego. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka J. P. . Zeznania te jednak nie wnoszą istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii. Świadek słyszała jedynie hałasy, nie wie skąd one dokładnie dobiegały, nie jest w stanie określić dokładniejszych szczegółów zdarzenia. Nie dano wiary twierdzeniom D. P. złożonym w toku postepowania przygotowawczego albowiem nie znajdują one potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym a świadek w toku postępowania w sposób wyraźny wskazał, że uprzednio zeznawał nieprawdę bojąc się konsekwencji ze strony E. K. . Wyjaśnił przy tym, że E. K. w omawianym okresie spodziewała się dziecka, którego ojcem mógł być świadek i dawała mu do zrozumienia, iż nie zobaczy potomka jeśli nie będzie zeznawać zgodnie z jej wolą. Z niezgodne z prawdą sąd uznał twierdzenia E. K. – przyjmując , że są one odpowiedzią na prywatny akt oskarżenia skierowany przez M. K.
(1). Zauważyć należy, iż prywatny akt oskarżenia w sprawie II K311/16 wpłynął do Sądu Rejonowego w Kaliszu w dniu 3 czerwca 2016r. a zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa w niniejszej sprawie w dniu 2 listopada 2016r. Za wiarygodne uznano dokumenty dołączone do akt sprawy albowiem nie były one kwestionowane w toku postępowania . Reasumując uznać należy, iż przeprowadzony przewód sądowy nie wykazał winy i sprawstwa oskarżonej. Brak jest podstaw do przyjęcia by w dniu 24 maja 2016r. M. K.
(1)znieważyła E. K. czy tez naruszyła jej mir domowy. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało uniewinnić oskarżoną od popełnienia zarzucanych jej czynów. O kosztach sądowych orzeczono w myśl art. 632 pkt. 2 kpk .

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.