Sygn. akt IX U 5/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 marca 2018 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 r. w Rybniku sprawy z odwołania A. K. ( K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o prawo do emerytury na skutek odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 10 listopada 2017 r. Znak (...)
- zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu A. K. prawo do emerytury począwszy od dnia (...)
- zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 180,00 zł ( sto osiemdziesiąt złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IX U 5/18 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 10.11.2017r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu A. K. ( K. ) prawa do emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , ponieważ nie spełnił ustawowych warunków do przyznania tego świadczenia, a w szczególności nie udokumentował na dzień 01.01.1999r. co najmniej 15 lat pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w warunkach szczególnych, po uprzednim zaliczeniu do okresów pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 01.10.1979r. do 22.01.1995r. na stanowisku starszego mistrza oddziału kotłowego w elektrociepłowni i sztygara zmianowego oddziału kotłowni w elektrociepłowni KWK (...) . Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) W dniu (...) złożył wniosek o przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy wydał decyzję odmowną z dnia 10.11.2017r. opisaną na wstępie. Organ rentowy uwzględnił ubezpieczonemu na dzień 01.01.1999r. okres zatrudnienia wynoszący 26 lat, 4 miesiące i 2 dni okresów składkowych i nieskładkowych – w tym 6 lata, 7 miesięcy i 2 dni pracy w szczególnych warunkach. W spornym okresie ubezpieczony był zatrudniony w elektrociepłowni KWK (...) w Oddziale Kotłowym na stanowisku starszego mistrza od 01.10.1979r. do 30.11.1985r. oraz sztygara zmianowego od 01.12.1985r. do 22.01.1995r. Pracował na zmiany w pełnym wymiarze czasu pracy. Po rozpoczęciu każdej dniówki musiał odebrać raporty, później musiał obchodzić i skontrolować wszystkie stanowiska pracy, tj. obsługa nawęglania, obsługa kotłów, obsługa odżużlania, obsługa pomp nawadniających. Kontrolował wszystkie urządzenia, tj. taśmociągi, wentylatory podmuchowe i wyciągowe, praca pomp zasilających, praca stacji uzdatniania wody. Występowały tam ciężkie warunki: zapylenie, hałas, podwyższona temperatury, wilgotność szczególnie na odżużlaniu oraz przeciągi. Obsługa urządzeń odpylania była na zewnątrz na dworze. Taką pracę ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Pracownicy nie otrzymywali żadnych dodatków z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Od roku 1980 nazwa zajmowanego przez ubezpieczonego stanowiska starszego mistrza została zmieniona na stanowisko sztygara zmianowego ze względu na nazewnictwo kopalniane. Stanowisko starszy mistrz, zostało przywrócone, ale już w Megawacie. Na terenie kotłowni znajdowało się pomieszczenie biurowe, z którego korzystał kierownik oddziału. W biurze ubezpieczony pisał raport początkowy i końcowy co zajmowało mu kilka minut. Razem z ubezpieczonym pracowali powołani w sprawie świadkowie P. T. , E. Ś. oraz J. N. , którzy potwierdzili rodzaj oraz wymiar wykonywanej przez niego pracy. Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt emerytalnych ubezpieczonego, akt osobowych, zeznań świadków P. T. , E. Ś. i J. N. oraz zeznań ubezpieczonego (k.22-24). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz.U. z 2016r. poz. 1842 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32,33,39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. na dzień 31.12.1998r.) osiągnęli: okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (tj. 25 lat dla mężczyzn). Ust. 2 „Emerytura, o której mowa w ust.1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego. Jak wynika z §4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w warunkach szczególnych, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: 1) osiągnął wiek emerytalny: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie z wykazem A, dział XIV poz. 24 stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r., Nr 8, poz.43) – jako pracę w szczególnych warunkach zalicza się kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. Bezsporne jest, że ubezpieczony w dniu (...) ukończył wiek emerytalny. Spór natomiast sprowadzał się do ustalenia, czy ubezpieczony spełnia warunki konieczne do nabycia prawa do wcześniejszej emerytury, w szczególności czy ma wymagany okres pracy w warunkach szczególnych. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe, ubezpieczony w okresie od 01.10.1979r. do 22.01.1995r. pracując na stanowisku starszego mistrza, a następnie sztygara zmianowego oddziału kotłowni, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w szczególnych warunkach, o których mowa w dziale XIV, poz. 24 wykazu A stanowiącego załącznik do powyższego rozporządzenia tj. wykonywał prace polegające na bezpośrednim dozorze inżynieryjno – techniczny nad pracownikami wykonującymi prace w szczególnych warunkach takimi jak maszyniści kotłów, obsługa nawęglania, obsługa odżużlania, obsługa pomp nawadniających. Ustalając powyższe w zakresie rzeczywiście wykonywanej pracy przez ubezpieczonego w okresach spornych, Sąd oparł się na danych wynikających z powołanej dokumentacji - w szczególności dokumentacji akt osobowych oraz na zeznaniach świadków i ubezpieczonego, które korelują z treścią tej dokumentacji, uznając te zeznania za wiarygodne. Jak wynika z tych dowodów czynności administracyjne stanowiły marginalną część jego pracy, gdyż sprowadzały się do spisania raportu i były bezpośrednio związane ze sprawowanym nadzorem. Należy tu wskazać na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2013r. II UK 69/13, gdzie Sąd ten stwierdził, iż okres wykonywania tego typu pracy (nadzór i kontrola między operacyjna) jest okresem pracy uzasadniającym prawo do świadczeń na zasadach przewidzianych w rozporządzeniu, niezależnie od tego ile czasu pracownik poświęca na bezpośredni dozór pracowników, a ile na inne czynności związane ze sprawowanym dozorem i stanowiące jego integralną część. Z czynności polegających na sprawowaniu dozoru nie można bowiem wyłączyć czynności administracyjno – biurowych i traktować ich odrębnie. Bezsporne w sprawie pozostaje, iż ubezpieczony ukończył emerytalny 60 lat, nie przystąpił do OFE, posiada na dzień 01.01.1999r. wymagany 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym po zaliczeniu uwzględnionego przez Sąd spornego okresu podanego na wstępie rozważań - udowodnił okres pracy w szczególnych warunkach przekraczający 15 lat. Ubezpieczony spełnił zatem wszystkie konieczne warunki do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji. Sędzia