Sad powszechny, I Ns 1420/14

(1), M. K. , z udziałem – Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwo S. , o zasiedzenie postanawia; 1/ stwierdzić, że J. K.

(1)i M. K. nabyli do wspólności majątkowej małżeńskiej przez zasiedzenie z dniem 4 października 2011 roku własność nieruchomości położonej w miejscowości P. , gmina I. , o obszarze 0,1123 ha , oznaczonej w ewidencji gruntów numerem 503 – przedstawionej na mapie sporządzonej w dniu 23 stycznia 2018 roku przez biegłego geodetę U. B. i zaewidencjonowaną w dniu 8 lutego 2018 roku za numerem P. (...) .2018.276, dla której to nieruchomości nie ma założonej księgi wieczystej ani zbioru dokumentów, 2/ ustalić, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. 3/ nakazać ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa /Sądu rejonowego/ od wnioskodawców J. K.

(1), M. K. solidarnie kwotę 2.000,00 zł (dwa tysiące złotych) od uczestnika Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwo S. kwotę 2.000,00 zł (dwa tysiące złotych) tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych w sprawie w postaci poniesionych wydatków. UZASADNIENIE We wniosku z dnia 19 grudnia 2014 r. wnioskodawca J. K.

(1), zastąpiony przez radcę prawnego, domagał się stwierdzenia, że wspólnie z M. K. do wspólności majątkowej małżeńskiej nabył przez zasiedzenie z dniem 4 października 2011 roku własność nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości P. , gmina I. , o powierzchni 0,1123 ha i stanowiącej niewyodrębnioną geodezyjnie część działki oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr (...) , posiadającej założoną księgę wieczystą nr (...) (k- 2 do 3). Skarb Państwa reprezentowany przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo S. , zastąpiona przez adwokata, początkowo nie uznał wniosku i wniósł o jego oddalenie, a ostatecznie pozostawił go do uznania sądu /k-215/. Uczestniczka postępowania M. K. przyłączyła się do wniosku. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Przedmiotowa nieruchomość położona jest w miejscowości P. , gmina I. . Posiada kształt prostokąta dłuższych bokach od wschodu i zachodu, a krótszych od południa i od północy. Jest ogrodzona ze wszystkich stron. Od południa, od drogi polnej wiedzie do niej pas gruntu stanowiący dojazd w części południowo- wschodniej /brama wjazdowa i furtka/. W części zachodniej usytuowany jest budynek gospodarczy oraz dalej w kierunku na północ budynek drewniany mieszkalny. Obok niego w kierunku na wschód znajduje się studnia, a obok niej w kierunku na północny – wschód budynek gospodarczy /stojący prostopadle do budynku mieszkalnego. Pomiędzy tymi budynkami rozciągnięte jest ogrodzenie z siatki z furtką. Dalej na północ za ogrodzeniem znajduje się las. Ogrodzenie współcześnie istniejące, stoi w miejscu poprzedniego ogrodzenia postawionego jeszcze przez poprzednich właścicieli. /dowód; szkic z oględzin k- 160, zdjęcia działki k-44 do k-55, zeznania świadków – M. P. k-162 do k- 162 odwrót, A. P. k-162 odwrót, J. K.

(2)k-162 odwrót do k-163/. Na podstawie umowy sprzedaży z dnia 4 października 1991 roku wnioskodawca J. K.

(1)wspólnie z bratem J. K.

(2)nabyli od J. P. zabudowaną nieruchomość położoną we wsi P. , gmina I. o powierzchni 0,68 ha i składająca się z działek (...) . Zostali ujawnieni w księdze wieczystej nr (...) jako współwłaściciele po ½ części. Następnie na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. z dnia 27 lutego 2014 roku dokonano zniesienia współwłasności pomiędzy J. K.

(1)a J. K.

(2)i wnioskodawcy przyznano na wyłączną własność działki nr (...) o powierzchni 0,1880 ha i nr 254/4 o powierzchni 0,1842 ha. /dowód; odpis aktu notarialnego k-43 do k-43 odwrót, kopia postanowienia I Ns 918)12 k-59/. W roku 1975 właściciel m.in. działek (...) – F. i J. małżonkowie K. zdali na Skarb Państwa za świadczenia emerytalne gospodarstwo rolne położone we wsi P. , gmina I. . Podzielono więc przedmiotowe działki wyznaczając siedlisko znajdujące się na działce nr (...) oraz działkę dożywotniego użytkowania z działki nr (...) . Działkę nr (...) o powierzchni 1,33 ha przekazano Administracji Lasów Państwowych, natomiast działka (...) o powierzchni 0,35 ha pozostała w zasobach (...) . W 1990 roku podczas prac związanych z aktualizacją gruntów Lasów Państwowych Nadleśnictwo S. dokonało rozgraniczenia pomiędzy działkami nr (...) i sąsiednimi – spisując protokół graniczny. Ustalono granicę miedzy działkami (...) na gruncie po istniejącym płocie /ogrodzeniu siedliska/, podczas gdy miary /103.0 i 105.5/ od drogi przez wieś tną budynek mieszkalny, co jest poważnym błędem w określeniu granicy podziałowej wydzielającej siedlisko. Poważnym błędem było również niewprowadzenie zmian w ewidencji gruntów dla wszystkich działek będących przedmiotem rozgraniczenia, gdyż zmieniono powierzchnię działki nr (...) z 1,33 ha na 1,22 ha, natomiast działka nr (...) pozostała niezmieniona, czyli w efekcie powierzchnia 0,11 ha zniknęła z bazy ewidencji gruntów. W 1991 roku dokonano zwrotu nieruchomości – działek (...) /siedlisko o powierzchni 0,35 ha/ oraz nr 254/2 /dożywotniego użytkowania o powierzchni 0,33 ha/, nie uwzględniając zmian wynikających z rozgraniczenia, które w tym czasie zakończono prawomocną decyzją. Powstał problem natury prawnej, bowiem działka nr (...) o powierzchni 1,22 ha ma uregulowany stan prawny w księdze wieczystej nr (...) na podstawie decyzji o rozgraniczeniu, natomiast sąsiednia działka nr (...) ma uregulowany stan prawny w księdze wieczystej nr (...) ale na podstawie wyrysu z ewidencji gruntów po podziale w 1975 roku na powierzchnię 0,35 ha – bez uwzględnienia rozgraniczenia. Pozostała część byłej działki (...) nie jest uwidoczniona w żadnej dokumentacji. /dowód; pisma pracowni geodezyjnej k-60 do k-62, mapa k-63, k-56 do k-58, protokół przyjęcia granic k-127 do k- 131, protokół graniczny k-132 do k- 134/. Biegły geodeta potwierdził istniejące rozbieżności i wyjaśnił, że z operatu- protokół przyjęcia granic nieruchomości z dnia 23 kwietnia 2013 roku wynika, że granica działki nr (...) od strony północnej, tj. z działką nr (...) biegnie; -po punktach 6-330 i 6-331 /rozgraniczenie z decyzją/, - po punktach 6-341 i 6-340 /podział z 1975 roku/ obie tak określone granice oznaczono na szkicu przebiegu granic, przy czym granica 6-341 i 6-340 biegnie w odległości około 103,0 m – 105,5 m od drogi gminnej i przecina budynki na działce nr (...) /budynek mieszkalny drewniany i budynek gospodarczy murowany/, a granica 6-330 i 6-331 przebiega głębiej od drogi / w odległości około 135,8 – 139,7 m). Wnioskiem o zasiedzenie objęta jest część dawnej działki nr (...) zawarta w granicach określonych przez linie 6-330 – 6-331 /od strony północnej- granica wynikająca z rozgraniczenia zatwierdzonego decyzją/ i 6-341 – 6-340 /od południa granica wynikająca z podziału działki nr (...) , wykonana w 1975 roku, która przecina istniejące na gruncie budynki mieszkalny i gospodarczy/. Biegła podkreśliła, iż na gruncie znajdują się stare graniczniki /słupki betonowe z krzyżykiem/ określające położenie punktów granicznych z rozgraniczenia ozn. Nr 6-330 i 6-331, usytuowane tuż przy siatce rozdzielającej tereny leśne od dawnego siedliska. Po analizie wyników pomiaru biegła przedstawiła mapę do celów prawnych- do zasiedzenia z zaznaczoną nową działką o numerze (...) i o powierzchni 0,1123 ha, będąca w posiadaniu wnioskodawcy i jego żony. /dowód; opinia biegłej U. B. k- 181 do k- 184, mapa k-185 oraz k-218/. Sąd zważył, co następuje : Wniosek o stwierdzenie nabycia własności przedmiotowej nieruchomości gruntowej – oznaczonej przez biegłego geodetę nr 503 o powierzchni 0,1123 ha zasługuje na jego uwzględnienie. Stan faktyczny oparty jest o załączone do akt sprawy dokumenty /powołane na wstępie uzasadnienia/ oraz zeznania przesłuchanych świadków. Zeznania świadków zasadniczo są spójne i korespondują z pozostałym materiałem dowodowym. Nie znalazł Sąd podstaw aby odmówić im wiary. Zeznania świadków potwierdzają niezmienność granic na gruncie /niezmienność ogrodzeń oddzielających siedlisko od terenów leśnych i korespondują z dokumentami, które poddane zostały analizie biegłego geodety. Opinia geodety – U. B. jest wyczerpująca, zrozumiała i sporządzono ją w sposób rzetelny. Ocena powołanego materiału dowodowego prowadzić musi do wniosku, że od dnia 4 października 1991 roku /k-43/ następuje władanie nieruchomością określoną w sensie prawnym jako działka (...) , ale też i posiadanie gruntu nieposiadającego bytu prawnego jako działka oznaczona numerem ewidencyjnym, jednakże istniejącego w rzeczywistym stanie faktycznym jako obszar częściowo pod budynkami /drewnianym mieszkalnym oraz gospodarczym/ aż do istniejącego ogrodzenia od strony północnej. Obszar ten po przeprowadzeniu czynności geodezyjnych, to obecnie działka nr (...) o powierzchni 0,1123 ha. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 172 § 1 k.c. posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze /zasiedzenie/. Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze / § 2 art. 172 k.c. /. Przepis art. 172 k.c. w cytowanym brzmieniu wprowadzony został przez ustawę z dnia 28 lipca 1990 roku /Dz. U. nr 55, poz. 321/ zmieniającą m.in. ustawę kodeks cywilny z dniem 1 października 1990 roku. W poprzednim brzmieniu przepis art. 172 k.c. stanowił, że posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dziesięciu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze /zasiedzenie/. Po upływie lat dwudziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze / § 2 art. 172 k.c. /. Oznacza to w praktyce, że jeżeli rozpoczęty bieg zasiedzenia nieruchomości, odpowiedni w dobrej wierze / 10 lat/, w złej wierze / 20 lat/ nie zakończył się przed dniem 1 października 1990 roku, to dotychczasowe terminy zasiedzenia ulegają automatycznemu przedłużeniu o okres potrzebny do zasiedzenia w dobrej wierze / 20 lat/, w złej wierze /30 lat/. W okolicznościach przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że można wnioskodawcy i jego żonie przypisać posiadanie samoistne w dobrej wierze, a to z uwagi na okoliczności towarzyszące nabyciu nieruchomości, która była ogrodzona i znajdowały się na niej budynki opisane w akcie notarialnym, a nie ich część jak wynikałoby to z błędnego oznaczenia granicy. Zatem przyjmując termin początkowy do rozpoczęcia biegu zasiedzenia od daty 4 października 1991 roku /k- 43/, to termin końcowy przypadałby na dzień 4 października 2011 roku- przy przyjęciu dobrej wiary. W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy mówić można o nabyciu własności nieruchomości w dobrej wierze. Czynność prawna, z której wynika posiadanie działki nr (...) , dokonana została w formie aktu notarialnego, a zatem w formie przewidzianej prawem do obrotu prawnego nieruchomością. Z tych wszystkich względów Sąd wniosek o zasiedzenie nieruchomości / działka nr (...) o powierzchni 0,1123 ha/ przez wnioskodawcę i jego żonę uwzględnił. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie przepisu art.113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz. U. nr 167, poz. 1389 z późniejszymi zmianami/ w związku z art. 520 § 2 k.p.c. Na koszty te składają się wydatki związane z wydaniem opinii przez biegłą, a wyłożone tymczasowo z funduszu Skarbu Państwa. Biorąc pod uwagę fakt, iż od początku trwania postępowania jego uczestnicy w różnym stopniu zainteresowani byli jego wynikiem /dopiero w ostatniej fazie pełnomocnik uczestnika pozostawił wniosek do uznania sądu –k-215/,, Sąd kierując się dyspozycją powołanego przepisu art. 520 § 2 k.p.c. - stosunkowo rozdzielił obowiązek zwrotu kosztów sądowych /po połowie/. Miał przy tym na uwadze, że w interesie obu uczestników leży rozwiązanie kwestii losu prawnego obecnej działki nr (...) . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.