Sad powszechny, IV U 395/17

Sygn. akt IV U 395/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Monika Wawro Protokolant: sekr. sądowy Tomasz Miłosz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2018 r. w Olsztynie sprawy J. G. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności na skutek odwołania J. G. od decyzji Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) z dnia 13 czerwca 2017 roku nr (...) .2017 oddala odwołanie Sygn. akt IV U 395/17 UZASADNIENIE Orzeczeniem z dnia 13 czerwca 2017 roku nr (...) .2017 Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. uchylił orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. i w konsekwencji zaliczył J. G. do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim na stałe ze wskazaniem symbolu niepełnosprawności 11-I. Od powyższego orzeczenia, odwołanie złożył J. G. wnosząc o zaliczenie do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W odpowiedzi na odwołanie, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wniósł o jego oddalenie. Wskazał ponadto, że stan zdrowia zainteresowanego w świetle zgromadzonych dowodów i kryteriów zawartych w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych , jak również rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 roku w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności nie dawał podstaw do zaliczenia odwołującego do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności i na dzień wydawania orzeczenia przez Miejski Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. przesłanki te również nie zachodziły. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. G. cierpi na niedoczynność tarczycy i przytarczyc. (d: akta WZON 1486.2017) Orzeczeniem z dnia 07 kwietnia 2017 roku nr (...) .2017 Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. uchylił w całości orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w i w konsekwencji zaliczył J. G. do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim na stałe z przyczyn 11-I bez wskazań szczególnych dotyczących osoby Odwołującego. (d: akta WZON (...) ) W związku z rozbieżnościami w ocenie przez J. G. i organ orzekający o stopniu niepełnosprawności stanu zdrowia Odwołującego, należało odwołać się do wiadomości specjalnych, Sąd dopuścił więc dowód z opinii biegłego lekarza endokrynologa i psychiatry. Biegła lekarz endokrynolog po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną oraz po przeprowadzeniu badania stwierdził u odwołującego stan po strumektomii oraz niedoczynność tarczycy i przytarczyc, określając symbol niepełnosprawności jako 11-I. Biegła zaliczyła Odwołującego do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim na stałe bez wskazań szczególnych dotyczących osoby Odwołującego. (d: opinia biegłego endokrynologa - k. 19- 20) Biegły lekarz psychiatra nie zaliczył Odwołującego do osób niepełnosprawnych z powodu schorzeń psychiatrycznych. (d: opinia biegłego psychiatry- k. 13) Sąd zważył, co następuje: Odwołanie J. G. jako niezasadne, nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Natomiast według § 2 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 roku w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U.2015.1110) powiatowe zespoły i wojewódzkie zespoły wydają odpowiednio orzeczenia o niepełnosprawności osób, które nie ukończyły 16 roku życia; stopniu niepełnosprawności osób, które ukończyły 16 rok życia. Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 5 i 6 przy orzekaniu o stopniu niepełnosprawności osoby, która ukończyła 16 rok życia, zwanej dalej "osobą zainteresowaną", bierze się pod uwagę m. in.: ograniczenia występujące w samodzielnej egzystencji i uczestnictwie w życiu społecznym; możliwość poprawy funkcjonowania osoby zainteresowanej w samodzielnej egzystencji oraz w pełnieniu ról społecznych - poprzez leczenie, rehabilitację, zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze, środki techniczne, usługi opiekuńcze lub inne działania. Rozpoznając odwołanie J. G. , Sąd winien zatem rozważyć, czy według kryteriów stosowanych wobec osoby powyższej 16 roku życia, stan zdrowia Odwołującego uzasadnia zaliczenie wymienionego do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym. W powyższym zakresie Sąd oparł się na wnioskach opinii biegłych, a szczególnie biegłego endokrynologa. Podkreślić bowiem należy, że Sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiadają biegli. Zgodnie zaś z utrwalonym w tej mierze poglądem Sądu Najwyższego - opinie biegłych lekarzy mogą być oceniane przez Sąd - wyłącznie przez pryzmat ich zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego oraz wiedzy powszechnej, wystarczające dla uznania bądź nie uznania opinii biegłego za przekonywającą (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2005 r., II CK 572/04, Lex nr 151656). W ocenie Sądu – wbrew twierdzeniom Odwołującego – stan jego zdrowia nie daje podstawy do zakwalifikowania wymienionego do wyższego, niż lekki stopień niepełnosprawności. Sporządzone w niniejszej sprawie opinie pisemne biegłego endokrynologa i psychiatry potwierdziły ustalenia, zawarte w zaskarżonym orzeczeniu, że Odwołujący jest osobą o lekkim stopniu niepełnosprawności. Nadto, żadna ze stron nie złożyła zastrzeżeń do sporządzonych opinii. Sąd nie znalazł żadnych podstaw do zakwestionowania opinii sporządzonych przez biegłego endokrynologa oraz wniosków w nich zawartych. Nadto należy zauważyć, że dowód w postaci opinii biegłego sądowego koresponduje z ustaleniami poczynionymi przez Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności co do stopnia niepełnosprawności J. G. . Odwołujący jest osobą samodzielną, zdolną do samodzielnego funkcjonowania. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 kpc odwołanie oddalił. SSR Monika Wawro