Sad powszechny, VIII U 391/15

Sygn. akt VIII U 391/15 UZASADNIENIE Decyzją nr (...) z dnia 10 grudnia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. Inspektorat w Ł. stwierdził, że A. S. jako wspólnik spółki cywilnej (...) z siedzibą w Ł. przy ulicy (...) ponosi solidarną odpowiedzialność wraz z drugim wspólnikiem R. B. całym swoim majątkiem za zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek za zatrudnionych w firmie pracowników, tj. składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za miesiące listopad 2009 r. – październik 2011 r. w łącznej kwocie 155 969,51 zł plus odsetki za zwłokę liczone na dzień 10 grudnia 2014 r. w kwocie 67 749 zł oraz koszty egzekucyjne w kwocie 11 443,30 zł. Organ rentowy podliczył, że suma zadłużenia wynosi łącznie 235 161,81 zł. Składają się na to trzy kwoty 167 628,88 zł (składki na ubezpieczenia społeczne + odsetki + koszty postępowania egzekucyjnego), 51 083,90 zł składki na ubezpieczenia zdrowotne + odsetki + koszty postępowania egzekucyjnego), 16 449,03 zł (składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych + odsetki + koszty postępowania egzekucyjnego). W uzasadnieniu do decyzji stwierdzono także, że A. S. był wspólnikiem spółki cywilnej za miesiące 11.2009 r. – 10.2011 r. a za ten okres nie odprowadzono składek. (decyzja – k. 47 – 49 akta ZUS) Odwołanie od decyzji nr (...) w dniu 26 stycznia 2015 r. wniósł A. S. zaskarżając je w całości. Zarzucił odwołaniu naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art. 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez jego błędną wykładnię i w efekcie naruszenie prawa materialnego – art. 115 Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w postaci przyjęcia, że wspólnik spółki cywilnej odpowiada za niezapłacone składki zdrowotne, składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne a nie przepisy Ordynacji podatkowej; dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie w postaci całkowitego pominięcia okoliczności, iż dnia 25 kwietnia 2013 r. został zgłoszony we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości Agencji (...) s.c. Powołując się na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. (odwołanie – k. 2 – 5 akt VIII U 391/15) W odpowiedzi na to odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wniesiono o łączne rozpoznanie go ze sprawą R. B. . (odpowiedź na odwołanie – k. 8, 9 akt VIII U 391/15) Decyzją nr (...) z dnia 10 grudnia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. Inspektorat w Ł. stwierdził, że R. B. jako wspólnik spółki cywilnej (...) z siedzibą w Ł. przy ulicy (...) ponosi solidarną odpowiedzialność wraz z drugim wspólnikiem A. S. całym swoim majątkiem za zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek za zatrudnionych w firmie pracowników, tj. składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za miesiące listopad 2009 r. – październik 2011 r. w łącznej kwocie 155 969,51 zł plus odsetki za zwłokę liczone na dzień 10 grudnia 2014 r. w kwocie 67 749 zł oraz koszty egzekucyjne w kwocie 11 443,30 zł. Organ rentowy podliczył, że suma zadłużenia wynosi łącznie 235 161,81 zł. Składają się na to trzy kwoty 167 628,88 zł (składki na ubezpieczenia społeczne + odsetki + koszty postępowania egzekucyjnego), 51 083,90 zł składki na ubezpieczenia zdrowotne + odsetki + koszty postępowania egzekucyjnego), 16 449,03 zł (składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych + odsetki + koszty postępowania egzekucyjnego). W uzasadnieniu do decyzji stwierdzono także, że R. B. był wspólnikiem spółki cywilnej za miesiące 11.2009 r. – 10.2011 r. a za ten okres nie odprowadzono składek. (decyzja – k. 50 – 52 akta ZUS) Odwołanie od decyzji nr (...) w dniu 26 stycznia 2015 r. wniósł także R. B. zaskarżając je w całości. Zarzucił odwołaniu naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art. 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez jego błędną wykładnię i w efekcie naruszenie prawa materialnego – art. 115 Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w postaci przyjęcia, że wspólnik spółki cywilnej odpowiada za niezapłacone składki zdrowotne, składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne a nie przepisy Ordynacji podatkowej; dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie w postaci całkowitego pominięcia okoliczności, iż dnia 25 kwietnia 2013 r. został zgłoszony we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości Agencji (...) s.c. Powołując się na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. (odwołanie – k. 2 – 5 akt VIII U 392/15) W odpowiedzi na to odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wniesiono o łączne rozpoznanie go ze sprawą A. S. . (odpowiedź na odwołanie – k. 8, 9 akt VIII U 392/15) Postanowieniem z dnia 25 lutego 2015 r. przewodnicząca zarządziła połączenie sprawy o sygnaturze VIII U 392/15 ze sprawą o sygnaturze VIII U 391/15 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i dalszego prowadzenia pod sygnaturą VIII U 391/15. (postanowienie – k. 11) Wnioskodawcy na rozprawie w dniu 5 marca 2018 r. wnieśli o nieobciążanie ich kosztami zastępstwa procesowego z uwagi na ich wiek i niskie dochody. (stanowisko pełnomocnika wnioskodawców – e-protokół z dnia 5 marca 2018 r. – 00:03:12 – 00:05:39 – płyta CD – k. 230) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Od 17 września 1998 r. A. S. i R. B. prowadzili działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą Agencja (...) Grupa OCHRONA z siedzibą w Ł. przy ulicy (...) jako wspólnicy. Przedmiotem działalności firmy było świadczenie usług w zakresie technicznej ochrony mienia polegające m.in. na instalacji systemów monitorowania, alarmów, prowadzeniu monitoringu alarmów. Firma posiadała także grupy interwencyjne. (okoliczność bezsporna, a ponadto umowa spółki – k. 46–49; zeznania wnioskodawcy A. S. – e-protokół z dnia 5 marca 2018 r. – 00:02:37 – 00:03:12 – płyta CD – k. 230 w zw. z e-protokół z dnia 26 października 2015 r. – 00:02:42 – 00:12:27 – płyta CD – k. 35 ) Spółka nie opłaciła składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 235 161,81 zł za okres listopad 2009 r. – październik 2011 r. z uwagi na złą sytuację finansową firmy w tamtym okresie. (okoliczność przyznania przez wnioskodawcę na rozprawie – zeznania A. S. – e-protokół z dnia 5 marca 2018 r. – 00:02:37 – 00:03:12 – płyta CD – k. 230 w zw. z e-protokół z dnia 26 października 2015 r. – 00:02:42 – 00:12:27 – płyta CD – k. 35 a ponadto zeznania świadka R. M. – e-protokół z dnia 26 października 2015 r. – 00:13:56– 00:23:15 – płyta CD – k. 35 ) W latach 2009 – 2011 r. saldo zobowiązań Spółki z tytułu składek ZUS wyniosło 217 381,58 zł składek na ubezpieczenia społeczne, 84 332,90 zł składek na ubezpieczenia zdrowotne, 18 744,36 zł składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (łącznie 320 458,84 zł). Płatnicy składek zapłacili tylko część z powyższej kwoty – 164 656,90 zł, z czego pokryto należności główne w wysokości 164 476,42 zł wraz z odsetkami wynoszącymi 615, 60 zł. Kwota do zapłaty za ten okres za wszystkie składki wynosiła 155 982, 42 zł. (opinia biegłego sądowego A. G. z zakresu ekonomiki przedsiębiorstw – k. 170 – 187) Zaległości składkowe płatników składek w Spółce z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wraz z należnymi ustawowymi odsetkami naliczonymi na dzień 10 grudnia 2014 r. i kosztami egzekucyjnymi wynoszą łącznie 235 161,81 zł. (opinia biegłego sądowego A. G. z zakresu ekonomiki przedsiębiorstw – k. 170 – 187; dokumentacja ZUS) Decyzją nr (...) z dnia 10 grudnia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. Inspektorat w Ł. stwierdził, że A. S. jako wspólnik spółki cywilnej (...) z siedzibą w Ł. przy ulicy (...) ponosi solidarną odpowiedzialność wraz z drugim wspólnikiem R. B. całym swoim majątkiem za zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek za zatrudnionych w firmie pracowników, tj. składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za miesiące listopad 2009 r. – październik 2011 r. w łącznej kwocie 155 969,51 zł plus odsetki za zwłokę liczone na dzień 10 grudnia 2014 r. w kwocie 67 749 zł oraz koszty egzekucyjne w kwocie 11 443,30 zł. Z kolei decyzją nr (...) z dnia 10 grudnia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. Inspektorat w Ł. stwierdził, że R. B. jako wspólnik spółki cywilnej (...) z siedzibą w Ł. przy ulicy (...) ponosi solidarną odpowiedzialność wraz z drugim wspólnikiem A. S. całym swoim majątkiem za zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek za zatrudnionych w firmie pracowników, tj. składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za miesiące listopad 2009 r. – październik 2011 r. w łącznej kwocie 155 969,51 zł plus odsetki za zwłokę liczone na dzień 10 grudnia 2014 r. w kwocie 67 749 zł oraz koszty egzekucyjne w kwocie 11 443,30 zł. Organ rentowy podliczył, że suma zadłużenia wynosi łącznie 235 161,81 zł. Składają się na to trzy kwoty 167 628,88 zł (składki na ubezpieczenia społeczne + odsetki + koszty postępowania egzekucyjnego), 51 083,90 zł składki na ubezpieczenia zdrowotne + odsetki + koszty postępowania egzekucyjnego), 16 449,03 zł (składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych + odsetki + koszty postępowania egzekucyjnego). W uzasadnieniu do decyzji stwierdzono także, że R. B. był wspólnikiem spółki cywilnej za miesiące 11.2009 r. – 10.2011 r. a za ten okres nie odprowadzono składek. (decyzje – k. 47–49, 50–52 – akta ZUS) Sąd pominął pozostałe środki dowodowe, tj. przede wszystkim wyciągi operacji bankowych, dokumentację z Urzędu Skarbowego oraz orzeczenia sądowe oddalające wnioski o ogłoszenie upadłości z uwagi na ich nieistotność dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W myśl art. 227 k.p.c. , przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie, więc nie jest więc uchybieniem procesowym pominięcie dalszych dowodów, gdy w świetle zebranego materiału okoliczności istotne stały się między stronami niesporne, a dalsze dowody miałyby jedynie służyć naświetleniu okoliczności towarzyszących, nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, albo zmierzały do wykazania okoliczności, które zostały udowodnione zgodnie z twierdzeniami strony (por. wyrok SN z dnia 27 czerwca 2014 r., I CSK 497/13, LEX nr 1521311). Przedmiotem niniejszej sprawy było ustalanie czy A. S. i R. B. odpowiadają za zobowiązania Spółki w takiej kwocie jaką przyjął organ rentowy w skarżonej decyzji. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Odwołania obydwu wnioskodawców nie zasługiwały na uwzględnienie. Kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadzała się do ustalenia, czy A. S. i R. B. odpowiadają za zobowiązania Agencji (...) Grupa OCHRONA s.c. z siedzibą w Ł. za okres listopad 2009 – październik 2011 r. Zgodnie z art. 31 i 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz 1778, ze zm.) do należności z tytułu składek, w tym składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stosuje się odpowiednio m.in. art. 115 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 20017 poz. 201, ze zm.). W myśl art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej wspólnik spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo komandytowo-akcyjnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Z kolei art. 115 § 2 ordynacji stanowi, że § 1 stosuje się również do odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, gdy był on wspólnikiem oraz zaległości wymienione w art. 52 oraz art. 52a powstałe w czasie, gdy był on wspólnikiem. Za zobowiązania podatkowe powstałe na podstawie odrębnych przepisów po rozwiązaniu spółki, za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał po rozwiązaniu spółki, oraz za zaległości wymienione w art. 52 oraz art. 52a powstałe po rozwiązaniu spółki, odpowiadają osoby będące wspólnikami w momencie rozwiązania spółki. Natomiast według art. 115 § 4 ordynacji, orzeczenie o odpowiedzialności, o której mowa w § 1, nie wymaga uprzedniego wydania decyzji w sprawach, o których mowa w art. 108 § 2 pkt 2,a rozstrzygnięcie w tych sprawach następuje w decyzji orzekającej o odpowiedzialności. Pojęcie byłego wspólnika spółki nie zostało w tym przepisie zdefiniowane. W związku z tym, w takiej sytuacji gdy skład wspólników stale się zmieniał, a spółka przestała istnieć, należy je odnosić nie tylko do wspólników ostatnio tworzących skład osobowy spółki, lecz także do wspólników, którzy wcześniej z niej wystąpili. Krąg odpowiedzialnych za zaległości składkowe byłych wspólników jest jednak zawężony tylko do tych zobowiązań składkowych, które wynikły z zobowiązań powstałych w okresie, kiedy byli wspólnikami. Pogląd ten wspiera uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2017 r., I (...) 6/16, (...) , s. 137- 139, w której stwierdzono m.in., że organ podatkowy ma obowiązek na podstawie art. 115 § 1–5 ordynacji prowadzić postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego rozwiązanej spółki cywilnej oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników tej spółki za jej zaległości podatkowe z udziałem wszystkich osób będących w danym okresie wspólnikami spółki cywilnej. Orzeczenie i przywołane przepisy Ordynacji podatkowej mają odpowiednie zastosowanie do zobowiązań składkowych ZUS, wbrew temu co skonstatowali wnioskodawcy w odwołaniach. W świetle przytoczonych regulacji prawnych oraz powołanego orzecznictwa organ rentowy w zaskarżonych decyzjach prawidłowo stwierdził, iż zarówno A. S. i R. B. ponoszą odpowiedzialność solidarną za zaległości całym swoim majątkiem z tytułu nieopłaconych składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego i Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres listopad 2009 – październik 2011 r., tj. za okres, kiedy faktycznie byli wspólnikami spółki, a wskazana spółka niespornie posiada zadłużenia z tytułu należności składkowych za ten okres. Wymaga podkreślania, że fakt niepłacenia składek za sporny okres został przyznany na rozprawie przez A. S. . Mimo powyższego, na etapie późniejszego postępowania wnioskodawcy twierdzili, że wpłacali pewne kwoty na rzecz zaległego zobowiązania z tytułu składek i kwestionowali obliczenia ZUS w decyzji. Jednakże, do zakończenia postępowania, mimo kilkukrotnego przedłużania przez Sąd terminu na złożenie dokumentów potwierdzających ich stanowisko, nie złożono ich. Należy mieć na uwadze, że art. 6 § 1 k.p.c. zobowiązuje sąd do przestrzegania zasady szybkości, zgodnie z którą powinno się przeciwdziałać przewlekaniu postępowania i dążyć do tego, aby rozstrzygnięcie nastąpiło na pierwszym posiedzeniu, jeżeli jest to możliwe bez szkody dla wyjaśnienia sprawy. Co więcej, po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd uznał, że decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miała opinia biegłego sądowego z zakresu ekonomiki przedsiębiorstw sporządzona na okoliczność ustalenia wysokości zaległości z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenia zdrowotne we wskazanych w zaskarżonej decyzji okresach. Biegły po wnikliwym przeanalizowaniu dostępnej dokumentacji poczynił ustalenia w niniejszym przedmiocie, które to okazały się zasadniczo zbieżne z danymi zawartymi w decyzji organu rentowego z dnia 10 grudnia 2014 r. Zarówno organ jak i biegły ustalili, że wnioskodawcy zalegają z płatnością składek w łącznej wysokości 235 161, 81 zł na co składa się należność główna wraz z odsetkami na dzień 10 grudnia 2014 oraz koszty upomnienia i egzekucji. Przy czym biegły przez omyłkę nie wpisał wszystkich kwot wysokości zadłużenia wnioskodawców i ograniczył się do wskazania kwoty postępowania egzekucyjnego za dochodzenie należności Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (zamiast 11 443, 30 zł wpisał 800,20 zł). Obrazu rzeczy nie zmieniają także drobne omyłki w zakresie zobowiązań odsetkowych (tabela 3 – k. 173, gdzie zamiast kwoty 14 633,00 zł wpisano 14 636,00 zł). Uchybienie to nie ma jednak merytorycznego znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie, gdyż w żaden sposób nie zmienia łącznej wysokości zobowiązania wnioskodawców względem organu rentowego z tytułu nieopłaconych składek przez spółkę. Z tych względów, Sąd uznał za zasadne niedokonywanie w tym przedmiocie zmiany w decyzji organu rentowego (podobnie uznał Sąd Okręgowy w Legnicy w wyroku z dnia 15 listopada 2017 r., V U 291/16, LEX nr 2433319). Na zakończenie Sąd Okręgowy stwierdza, że kwestie orzeczenia upadłości względem spółki albo złożenia wniosku o jej ogłoszenie pozostają bezprzedmiotowe dla niniejszej sprawy. Należy zauważyć, że powyższe ustalenia są kluczowe dla odpowiedzialności z tytułu składek na rzecz ZUS, ale tylko w przypadku gdy odpowiedzialność ponosi członek zarządu spółki kapitałowej lub spółki w organizacji, pełnomocnik spółek w organizacji, wspólnik spółki w organizacji (gdy nie posiada zarządu) oraz były członek zarządu, były pełnomocnik lub wspólnik spółki organizacji (art. 116 Ordynacji podatkowej). (...) spółki cywilnej , podobnie jak wspólnik spółki osobowej odpowiada na podstawie art. 115 Ordynacji a regulacja ta nie przewiduje możliwości z ograniczenia jego odpowiedzialności. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd w punkcie 1 sentencji wyroku na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił oba odwołania, gdyż nie było podstaw do ich uwzględnienia z przyczyn wymienionych w niniejszym uzasadnieniu. O kosztach postępowania, Sąd Okręgowy orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku i nie obciążył A. S. i R. B. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu. Zgodnie z treścią art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Artykuł 102 k.p.c. jest przepisem wyjątkowym, wymagającym wystąpienia okoliczności szczególnych, jak np. dotyczących stanu majątkowego czy też sytuacji życiowej strony. Stanowi on swoistą „furtkę”, pozostawiając sądowi pewną swobodę w przyznawaniu zwrotu kosztów procesu, gdyby stosowanie zasady odpowiedzialności za wynik sprawy ( art. 98 k.p.c. ) nie dało się pogodzić z zasadami słuszności. Zastosowanie art. 102 k.p.c. powinno być oceniane w całokształcie okoliczności konkretnego przypadku, które by uzasadniały odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu. Do kręgu tych okoliczności należy zaliczyć zarówno fakty związane z samym przebiegiem procesu, jak i fakty leżące na zewnątrz procesu, zwłaszcza dotyczące stanu majątkowego i sytuacji życiowej zobowiązanego. Okoliczności te powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1974r. II CZ 223/73 ). W ocenie Sądu Okręgowego, w niniejszej sprawie, zachodzą szczególne okoliczności dające podstawę do zastosowania w stosunku do wnioskodawców art. 102 k.p.c. Biorąc pod uwagę całokształt sprawy, zasądzenie od nich tych kosztów byłoby nieuzasadnione i niesłuszne. Odwołujący mimo swojego subiektywnego przekonania o zasadności odwołania przegrali sprawę. Jak wynika z akt sprawy, przeciwko wnioskodawcom wystawiono wiele tytułów wykonawczych i znajdują się w złej sytuacji finansowej. (P. K.) ZARZĄDZENIE odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawców. 11 kwietnia 2018 roku