Sad powszechny, IX U 1653/17

Sygn. akt IX U 1653/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2018r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek Protokolant: Monika Holona przy udziale po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2018r. w Rybniku sprawy z odwołania K. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o dodatek pielęgnacyjny na skutek odwołania K. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 2 października 2017r. Znak (...) oddala odwołanie. Sędzia Sygn. akt IX U 1653/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 02.10.2017r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu K. J. ( J. ) prawa do dodatku pielęgnacyjnego z uwagi na brak orzeczenia lekarza orzecznika ZUS stwierdzającego uznanie za osobę niezdolną do samodzielnej egzystencji. Ubezpieczony w odwołaniu od niniejszej decyzji domagał się jej zmiany i przyznania prawa do powyższego świadczenia powołując się na treść art.19 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych . Wniósł o jego zasądzenie począwszy od dnia 01.11.2013r. wraz z odsetkami. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd ustalił, co następuje : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Jest uprawniony do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 12.02.2001r. W dniu (...) wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o ustalenie prawa do dodatku pielęgnacyjnego wywodząc swoje uprawnienia z faktu posiadania uprawnień do renty wypadkowej. Pismem z dnia (...) oraz z dnia (...) . organ rentowy poinformował ubezpieczonego o warunkach przyznawania prawa do dodatku pielęgnacyjnego oraz o możliwość złożenia zaświadczenia o stanie zdrowia celem przeprowadzenia badania przez lekarza orzecznika. Ubezpieczony nie przedłożył powyższego zaświadczenia i w dniu (...) wystąpił o wydanie decyzji w przedmiocie uprawnień do dodatku pielęgnacyjnego. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył , co następuje : Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Ubezpieczony domagał się przyznania dodatku pielęgnacyjnego powołując się na treść art.19 ust.2 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych . Zgodnie z treścią tego przepisu osobie uprawnionej do renty z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje dodatek pielęgnacyjny na zasadach i w wysokości określonej w ustawie emeryturach i rentach z FUS. Inaczej mówiąc zasady przyznania oraz wysokość dodatku pielęgnacyjnego dla osoby, która jest uprawniona do renty z ubezpieczenia wypadkowego zostały uregulowane w przepisach ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu ubezpieczeń Społecznych . Zatem osoby, które są uprawnione do renty z ubezpieczenia wypadkowego mogą uzyskać prawo do dodatku pielęgnacyjnego na tych samych zasadach i w tej samej wysokości, co osoby pobierające rentę z ogólnego stanu zdrowia lub emeryturę. „Zasady i wysokość dodatku pielęgnacyjnego” , o których mowa w art. 19 ustawy wypadkowej reguluje art. 75 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o FUS, który stanowi, iż dodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do renty, lub emerytury jeżeli osoba ta uznana została za całkowicie niezdolną do pracy oraz niezdolną do samodzielnej egzystencji w rozumieniu art.13 ust.5 ustawy, tj. stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych lub ukończyła 75 lat. Nie ulega zatem wątpliwości, iż w przypadku osoby, która nie ukończyła jeszcze wieku 75 lat, w każdym przypadku, bez względu na to czy jest ona uprawniona do renty wypadkowej czy też innego świadczenia z ustawy emerytalnej, w celu ustalenia uprawnień do dodatku pielęgnacyjnego niezbędne jest stwierdzenie niezdolności do samodzielnej egzystencji w rozumieniu powołanego art. 13 ust.5 ustawy emerytalnej. Ubezpieczony nie przedłożył zaświadczenia o stanie zdrowia, zatem organ rentowy nie mógł przeprowadzić badania w celu ustalenia ewentualnej niezdolności do samodzielnej egzystencji. Bezzasadne jest zatem żądanie ubezpieczonego dotyczące wypłaty wnioskowanego świadczenia, tym bardziej za okres wsteczny. W konsekwencji takiego stanowiska Sąd na podstawie art.477 14 §1 kpc oddalił odwołanie nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia. Sędzia