Sad powszechny, IV U 105/18

Sygn. akt IV U 105/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2018 r. w S. odwołania J. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 5 stycznia 2018 r. Nr (...) w sprawie J. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala J. P. prawo do emerytury od dnia 01 listopada 2017 roku. Sygn.akt IVU 105/18 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 05.01.2018r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu J. P. prawa do wcześniejszej emerytury motywując to brakiem dowodu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przez okres 15 lat. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony J. P. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury, gdyż przez okres ponad 15 lat wykonywał prace w szczególnych warunkach w charakterze mechanika samochodowego w kanałach remontowych. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że ubezpieczony nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat z uwagi na brak świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony J. P. urodzony dnia (...) złożył w dniu 28.11.2017r. wniosek o emeryturę. Organ rentowy uznał za udowodniony staż ubezpieczeniowy J. P. w rozmiarze 26, 2miesiace i 4 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Nie uznał żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie, ubezpieczony w okresie od 01.09.1978r. do 04.05.1997r. był zatrudniony w Wydziale Zaopatrzenia Komendy Wojewódzkiej Policji w S. (poprzednie nazwy – Komenda Wojewódzka Milicji Obywatelskiej, Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych). Od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia 04.05.1997r ubezpieczony otrzymał angaż na stanowisko mechanika samochodowego. Faktycznie wykonywał pracę mechanika samochodowego w kanałach remontowych. Na stanowisku tym pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Dokonywał napraw silników oraz innych podzespołów, w tym gaźników samochodowych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania ubezpieczonego (k.17)), zeznania świadków: T. F. (k. 16v), J. F. (k.16v), A. W. (k.16v-17) dokumentów (k.5-9), akt ZUS, akt osobowych. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. W ocenie Sądu Okręgowego J. P. spełnił powyższe warunki. Udowodnił ponad 25 lat okresów składkowych oraz ponad 15 lat okresów pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów dotychczasowych. Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego, że w okresie od dnia 01.09.1978r. do 04.05.1997r stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w charakterze mechanika samochodowego w kanałach remontowych. Zeznania powoda potwierdzili świadkowie: T. F. (k. 16v), J. F. (k.16v), A. W. (k.16v-17) którzy razem z nim pracowali. Zeznali oni, że ubezpieczony w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę mechanika samochodowego. Pracował w kanałach remontowych. Wymontowywał silniki z samochodów, odłączał wszystkie podzespoły, spuszczał płyny. Następnie po naprawie silnika montował go w samochodzie. Zajmował się również naprawa gaźników. Sąd uznał ich zeznania za wiarygodne, ponieważ są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Zeznania te znajdują potwierdzenie w dokumentach, znajdujących się w aktach osobowych, w szczególności w angażach, zakresie obowiązków. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10.04.2014r. sygn.. akt II UK 395/13 dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy i jej wykonywanie w warunkach określonych w § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43). Wykładnię tę Sąd Okręgowy podziela w całej rozciągłości. Prace, które wykonywał ubezpieczony wymienione są w załączniku A dział XIV pkt.16 i pkt. 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). W sumie okresy pracy w szczególnych warunkach udowodnione w trakcie procesu i uznane przez ZUS wynoszą ponad 15 lat. Ubezpieczony nabył więc prawo do emerytury od miesiąca złożenia wniosku. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art.477 14 par.2 kpc orzekł jak w wyroku.