Sad powszechny, II Cz 42/15

Sygn. akt: II Cz 42/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący : SSO Bogumił Goraj Sędziowie : SO Aurelia Pietrzak SO Wojciech Borodziuk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: (...) w W. przeciwko: Z. B. o: zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt: I C 4526/13 postanawia: oddalić zażalenie. Na oryginale właściwe podpisy Sygn. akt: II Cz 42/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, w sprawie z powództwa (...) w W. przeciwko Z. B. o zapłatę, odrzucił apelację pozwanego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 16 lipca 2014 r. zapadł wyrok w sprawie, od którego pozwany wywiódł apelację w dniu 22 sierpnia 2014 r. Jego wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem został prawomocnie odrzucony jako spóźniony. Na wniosek pozwanego doręczono mu natomiast odpis wyroku. Następnie Sąd przytoczył treść art. 369 k.p.c. , po czym stwierdził, że w okolicznościach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę, że pozwany był obecny przy ogłoszeniu wyroku i został należycie pouczony, termin do wniesienia apelacji winien być liczony jako trzytygodniowy, począwszy od dnia ogłoszenia wyroku. Zatem upłynął on z dniem 6 sierpnia 2014 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. , Sąd odrzucił apelację, jako wniesioną po terminie. Zażalenie na postanowienie złożył pozwany zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 369 §2 i 3 k.p.c. i jednocześnie wnosząc o uchylenie tego orzeczenia. W uzasadnieniu pozwany podał, że nie został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia apelacji od wyroku z dnia 16 lipca 2014 r. S ą d O k r ę g o w y z w a ż y ł, c o n a s t ę p u j e: Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Okręgowy w pełni podziela pogląd Sądu pierwszej instancji, że pozwany złożył apelację w sprawie po upływie terminu przewidzianego w art. 369 §2 k.p.c. , który stanowi, że jeżeli strona nie zażądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia, co skutkować musiało jej odrzuceniem zgodnie z art. 370 k.p.c. Wskazać należy, że termin do wniesienia środka zaskarżenia, przewidziany wyżej przytoczonym przepisem, który wyznacza jego początek, jak i koniec, jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może on być skrócony ani wydłużony na podstawie decyzji organu procesowego lub w drodze czynności strony. Wniesienie apelacji w tym terminie, w sytuacji braku skutecznego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wraz z jego odpisem, stanowi jedno z istotnych wymagań prawnych, które muszą być dochowane, aby apelacja wywołała przewidziany w niej prawny skutek. Jeżeli natomiast apelacja zostanie wniesiona z uchybieniem terminu, zarówno tego przewidzianego w §1 jak i w §2 art. 369 k.p.c. , to wówczas czynność ta nie wywołuje żadnego skutku. Wniosek taki wypływa z treści art. 167 k.p.c. , który stanowi, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Analizując całokształt okoliczności sprawy nie ma podstaw do przyjęcia, że Sąd pierwszej instancji błędnie pouczył pozwanego o sposobie i terminie wniesienia apelacji po wydaniu wyroku w sprawie, na ogłoszeniu którego pozwany był obecny. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jasno zresztą wskazał, że należycie pouczył pozwanego o przysługującym mu środku odwoławczym. Jednakże nawet gdyby istniały w tym zakresie wątpliwości, to wskazać należy, że niepouczenie albo błędne pouczenie strony działającej bez adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia nie ma wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia tego środka (uchwała Sądu Najwyższego – Izby Cywilnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22.11.2011 r., III CZP 38/11, OSNC 2012, nr 5, oz. 56). Sytuacja taka może jedynie uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, nie może jednak skutkować uznaniem, że w razie nieterminowego jej wywiedzenia, czynność ta rodzi skutki prawne. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. oddalił zażalenie jako niezasadne.