Sad powszechny, X GC 521/17

UZASADNIENIE W pozwie złożonym 8 maja 2017 roku (...) Spółka Akcyjna w W. żądał zasądzenia od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w Ł. kwoty 88 863,70 zł, z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu podano, że zgodnie ze stanowiskiem Federalnego Trybu­nału Sprawiedliwości N. (...) , odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną na terenie N. (...) przez zespół pojazdów, tj. pojazd ciągnący i przyczepę, w równych częściach ponoszą ubezpieczyciel, obejmujący ochroną ubezpieczeniową pojazd ciągnący oraz ubezpieczyciel obejmujący ochroną ubezpieczeniową przyczepę. Ponieważ w powoła­nym przez stronę powodową stanie faktycznym doszło do wyrządzenia szkody na terenie N. (...) przez pojazd z przyczepą, co do której ochrona ubezpieczeniowa spoczywała na stronie pozwanej, zaś strona powodowa naprawiła szkodę w całości, w jej ocenie uzasad­nione jest roszczenie obejmujące zapłatę połowy uiszczonej tytułem odszkodowania kwoty (pozew k. 3-4). W dniu 25 maja 2017 r. wydany został przeciwko stronie pozwanej nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (nakaz zapłaty k. 49). W dniu 16 czerwca 2017 r. strona pozwana wniosła sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od strony powodowej kosztów procesu. Strona pozwana, nie zaprzeczając twierdzeniom strony przeciwnej w zakresie zdarzenia wywołującego szkodę, wysokości szkody oraz jej naprawienia, zakwestionowała podstawę żądania powoda opartą na stanowisku Federalnego Trybunału Sprawiedliwości N. (...) , biorąc pod uwagę, że w prawie polskim brak jest przepisu ustanawiającego taką współodpowiedzialność ubezpieczyciela przyczepy za wyrządzoną przez zespół pojazdów szkodę (sprzeciw od nakazu zapłaty k. 55). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pojazd marki (...) o nr rej. (...) , był objęty przez powoda - (...) S.A. w W. , ochroną ubezpieczeniową w zakre­sie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, stwierdzonego polisą numer (...) , w okresie od dnia 04.07.2014 roku do dnia 03.07.2015 roku. Natomiast naczepa marki (...) o nr rej. (...) połączona z ww. pojazdem, była objęta ochroną ubezpieczeniową przez pozwanego - (...) S.A. w Ł. w zakresie obowiązkowego ubezpiecze­nia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych stwierdzonego polisą nr (...) . Podczas prowadzenia pojazdu na trasie D. - K. (Niemcy) w dniu 18.12.2017 roku doszło do wystrzału koła wewnętrznego, element oderwanej gumy uszkodził jadące obok (...)- (...) , R. (...) , M. \/ (...) , V. (...) , M- (...) , GE- (...) V. (...)- (...) , DO- (...) , powodując ich uszkodzenie. W związku ze szkodą powstałą w mieniu poszkodowanego, przedstawiciel zagraniczny powódki, tj. A. (...) przeprowadził postępowanie likwidacyjne pod numerem szkody (...) , w wyniku którego uznał swoją odpo­wiedzialność wobec poszkodowanego do kwoty 42 242,08 EUR, a następnie wezwał powódkę do refundacji wypłaconego świadczenia. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego pod numerem (...) powódka w dniu 30.01.2015 r. dokonała zapłaty na rzecz A. (...) kwoty 42 242,08 euro, tj. kwoty 177 727,41 złotych. Następnie powódka skierowała do pozwanej pismo z dnia 16.06.2016 r., obej­mujące wezwanie do zapłaty kwoty 88 863,70 złotych w terminie 30 dni od daty dorę­czenia pisma. Przedmiotowe wezwanie do zapłaty zostało skutecznie doręczone pozwa­nej w dniu 27.06.2016 r. Powyższy stan faktyczny został wykazany załączonymi do pozwu dokumentami, aczkolwiek nie jest sporny między stronami, co eliminuje potrzebę przeprowadzenia i powołania dowodów na ww. okoliczności. Sąd zważył, co następuje: Sprawa ma aspekt transgraniczny, zatem zastosowanie znajdują przepisy ustawy z 4 lutego 2011 r. - Prawo prywatne międzynarodowe . (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1792). Zgodnie z art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, jeżeli prawo polskie przewiduje obowiązek ubezpieczenia, umowa takiego ubezpieczenia podlega prawu polskiemu. Natomiast w myśl art. 33 tejże ustawy, dla zdarzeń niebędących czynnością prawną, prawo właściwe określa rozporządzenie (WE) nr 864/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczące prawa właściwego dla zobowią­zań pozaumownych ( (...) ) (Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 40). Kwestia prawa właściwego do roszczeń regresowych między ubezpieczycielami, mającego zastosowanie w przypadku, w którym wypadek drogowy spowodowany został przez ciężarówkę z przyczepą, w sytuacji, gdy każdy z pojazdów uczestniczących w wypadku był ubezpieczony u innego ubezpieczyciela, była przedmiotem rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 21 stycznia 2016 roku (w sprawach połączonych C-359/14 i C-475/14) Trybunał ten orzekł, iż: „Wykładni rozpo­rządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych ( R. I) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 864/2007 z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczącego prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych ( R. II) należy dokonywać w ten sposób, że prawo właściwe dla roszczeń regresowych ubezpieczyciela pojazdu ciągną­cego – który wypłacił odszkodowanie osobom poszkodowanym w wypadku spowodowa­nym przez kierującego tym pojazdem – względem ubezpieczyciela przyczepy ciągniętej w chwili tego wypadku przez ten pojazd należy ustalić na podstawie art. 7 rozporządze­nia nr (...) , jeżeli przepisy regulujące odpowiedzialność deliktową, mające zastoso­wanie do tego wypadku na mocy art. 4 i nast. rozporządzenia nr 864/2007, przewidują podział odpowiedzialności za naprawienie wyrządzonej szkody”. W stanie faktycznym niniejszej sprawy, delikt drogowy miał miejsce na terenie N. (...) . Jak stanowi art. 4 ust. 1 rozporządzenia R. II, prawem właściwym dla zobowiązania pozaumownego wynikającego z czynu niedozwolonego jest prawo państwa, w którym powstaje szkoda, niezależnie od tego, w jakim państwie miało miej­sce zdarzenie powodujące szkodę, oraz niezależnie od tego, w jakim państwie lub państwach występują skutki pośrednie tego zdarzenia. Wobec powyższego uznać należy, że szkoda podlegająca naprawieniu przez ubezpieczyciela pojazdu sprawcy, również powstała na terenie N. (...) . Jak podnosi strona powodowa, prawo niemieckie przewiduje podział odpowie­dzialności za naprawienie wyrządzonej szkody między ubezpieczycielami pojazdu ciągnącego oraz przyczepy. W takiej sytuacji, zgodnie z przytoczonym wyrokiem (...) , zastosowanie znaj­duje przepis art. 7 rozporządzenia R. I. Zgodnie z tym przepisem (art. 7 ust. 3), w zakresie, w jakim strony nie dokonały wyboru prawa zgodnie z niniejszym ustępem, umowa ubezpieczenia podlega prawu państwa członkowskiego, w którym umiejscowione jest ryzyko ubezpieczeniowe w chwili zawarcia umowy. Ryzyko to umiejscowione było w Polsce, zatem zastosowanie do ewentualnych roszczeń regresowych znajduje prawo polskie. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiąz­kowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 2060 z późn. zm.), jeżeli szkoda zostaje wyrządzona ruchem zespołu pojazdów mechanicznych, ubezpieczeniem OC posiadacza pojazdu mechanicznego ciągnącego jest objęta szkoda spowodowana przyczepą, która: 1) jest złączona z pojazdem silnikowym albo 2) odłączyła się od pojazdu silnikowego ciągnącego i jeszcze się toczyła. Zatem ubezpieczeniem strony powodowej, jako ubezpieczającej pojazd ciągnący, objęta była także odpowiedzialność za szkodę spowodowaną przyczepą złączoną z pojazdem silnikowym – a w takiej właśnie sytuacji w rozpoznanej sprawie doszło do wyrządzenia szkody. W związku z powyższym brak jest podstaw do obciążania strony pozwanej odpowiedzialnością w części, w tym w części dochodzonej w pozwie – nawet jeśli możliwość taką przewidują przepisy prawa niemieckiego. Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił powództwo jako nieuzasadnione. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. , stosując zasadę odpo­wiedzialności za wynik procesu. Na koszty poniesione przez pozwaną złożyła się opłata za czynności radcy prawnego 5400 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa proceso­wego 17 zł. ZARZĄDZENIE doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi strony powodowej