← Polska

Sad powszechny, II K 34/18

Sygn. akt II K 34/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Krzysztof Wildowicz Protokolant: Karolina Szapiel po rozpoznaniu w dniach 21 marca i 4 czerwca 2018 r. sprawy: J. W. syna W. i K. z domu G. , urodzonego (...) w B. , oskarżonego o to, że: 1. w dniu 4 października 2017 roku o godzinie 11.10 w B. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wejściu w posiadanie dokumentu stwierdzającego prawa majątkowe K. W. w postaci karty debetowej V. E. o nr (...) wydanej przez Bank Spółdzielczy w P. oraz kodu PIN zabezpieczającego kartę, posługując się tym dokumentem, dokonał kradzieży z włamaniem pieniędzy w kwocie 1000 zł. na szkodę L. W. , M. W. , M. T. , bez upoważnienia wpływając jednocześnie na automatyczne przetwarzanie danych informatycznych dotyczących środków pieniężnych i zmieniających zapis o ich wartości, w ten sposób, że wprowadził kartę debetową do bankomatu i wpisał jej PIN po czym pobrał z tego urządzenia pieniądze w dniu 04.10.2017 roku o godzinie 11.10 w kwocie 1000 zł, tj. o czyn z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 287 § 1 k.k. 2. w dniu 5 października 2017 roku o godzinie 5.55 w B. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wejściu w posiadanie dokumentu stwierdzającego prawa majątkowe K. W. w postaci karty debetowej V. E. o nr (...) wydanej przez Bank Spółdzielczy w P. oraz kodu PIN zabezpieczającego kartę, posługując się tym dokumentem, dokonał kradzieży z włamaniem pieniędzy w kwocie 1000 zł. na szkodę L. W. , M. W. , M. T. , bez upoważnienia wpływając jednocześnie na automatyczne przetwarzanie danych informatycznych dotyczących środków pieniężnych i zmieniających zapis o ich wartości, w ten sposób, że wprowadził kartę debetową do bankomatu i wpisał jej PIN po czym pobrał z tego urządzenia pieniądze w dniu 05.10.2017 roku o godzinie 05.55 w kwocie 1000 zł, tj. o czyn z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 287 § 1 k.k. 3. w dniu 09 października 2017 roku w B. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wejściu w posiadanie dokumentu stwierdzającego prawa majątkowe K. W. w postaci karty debetowej V. E. o nr (...) wydanej przez Bank Spółdzielczy w P. oraz kodu PIN zabezpieczającego kartę, posługując się tym dokumentem, dokonał kradzieży z włamaniem pieniędzy w kwocie 300 zł. na szkodę L. W. , M. W. , M. T. , bez upoważnienia wpływając jednocześnie na automatyczne przetwarzanie danych informatycznych dotyczących środków pieniężnych i zmieniających zapis o ich wartości, w ten sposób, że wprowadził kartę debetową do bankomatu i wpisał jej PIN po czym pobrał z tego urządzenia pieniądze w dniu 09.10.2017 roku o godzinie 13.44 w kwocie 300 zł, tj. o czyn z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 287 § 1 k.k. I. oskarżonego J. W. w ramach czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia uznaje za winnego tego, że:

  1. a)w dniu 4 października 2017 r. w B. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wejściu w posiadanie dokumentu stwierdzającego prawa majątkowe K. W. w postaci karty debetowej V. E. o nr (...) , wydanej przez Bank Spółdzielczy w P. oraz kodu PIN zabezpieczającego tę kartę, posługując się tym dokumentem, dokonał kradzieży z włamaniem pieniędzy w kwocie 1000 zł. na szkodę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. oraz L. W. , M. W. i M. T. , bez upoważnienia wpływając jednocześnie na automatyczne przetwarzanie danych informatycznych dotyczących środków pieniężnych i zmieniając zapis o ich wartości, w ten sposób, że wprowadził wskazaną kartę debetową do bankomatu i wpisał jej PIN, a następnie pobrał z tego urządzenia pieniądze we wskazanej wyżej kwocie, to jest popełnienia czynu z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 287 § 1 k.k. ,
  2. b)w dniu 5 października 2017 r. w B. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wejściu w posiadanie dokumentu stwierdzającego prawa majątkowe K. W. w postaci karty debetowej V. E. o nr (...) wydanej przez Bank Spółdzielczy w P. oraz kodu PIN zabezpieczającego tę kartę, posługując się tym dokumentem, dokonał kradzieży z włamaniem pieniędzy w kwocie 1000 zł. na szkodę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. oraz L. W. , M. W. i M. T. , bez upoważnienia wpływając jednocześnie na automatyczne przetwarzanie danych informatycznych dotyczących środków pieniężnych i zmieniając zapis o ich wartości, w ten sposób, że wprowadził wskazaną kartę debetową do bankomatu i wpisał jej PIN, a następnie pobrał z tego urządzenia pieniądze we wskazanej wyżej kwocie, to jest popełnienia czynu z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 287 § 1 k.k. ,
  3. c)w dniu 09 października 2017 r. w B. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wejściu w posiadanie dokumentu stwierdzającego prawa majątkowe K. W. w postaci karty debetowej V. E. o nr (...) wydanej przez Bank Spółdzielczy w P. oraz kodu PIN zabezpieczającego tę kartę, posługując się tym dokumentem, dokonał kradzieży z włamaniem pieniędzy w kwocie 300 zł. na szkodę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. oraz L. W. , M. W. i M. T. , bez upoważnienia wpływając jednocześnie na automatyczne przetwarzanie danych informatycznych dotyczących środków pieniężnych i zmieniając zapis o ich wartości, w ten sposób, że wprowadził wskazaną kartę debetową do bankomatu i wpisał jej PIN, a następnie pobrał z tego urządzenia pieniądze we wskazanej wyżej kwocie, to jest popełnienia czynu z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 287 § 1 k.k. , i za każdy z tych czynów na mocy art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 287 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje oskarżonego, przyjmując zaś, ze stanowią one ciąg przestępstw, na mocy art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności ; II. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia w całości wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz:
  4. a)pokrzywdzonego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. kwoty 1406,08 zł. (jeden tysiąc czterysta sześć złotych i osiem groszy),
  5. b)pokrzywdzonych L. W. , M. W. i M. T. solidarnie kwoty 893,92 zł. (osiemset dziewięćdziesiąt trzy złotych i dziewięćdziesiąt wda groszy); III. zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sędzia: Sygnatura akt II K 34/18 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K. W. zamieszkiwała w B. wspólnie z J. W. . Była osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności. Otrzymywała świadczenie rentowe wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z góry za każdy kolejny miesiąc, które wpływało na rachunek oszczędnościowo – rozliczeniowy kobiety prowadzony przez Bank Spółdzielczy w P. . K. W. posiadała dostęp do gromadzonych na tym rachunku środków pieniężnych dzięki wydanej przez wskazany Bank karcie debetowej V. E. o numerze (...) , zabezpieczonej kodem PIN. W związku z tym, że K. W. miała problemy z poruszeniem się, udostępniła, do korzystania, zamieszkującemu wspólnie z nią J. W. wskazaną kartę debetową oraz PIN do tej karty. W nocy z 3 na 4 października 2017 r. K. W. zmarła. J. W. stwierdził to około godziny 8.00 i od razu wezwał odpowiednie służby. W dniu 4 października 2017 r. na rachunek bankowy K. W. przelane zostało przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. świadczenie rentowe w kwocie 1406,08 zł. Tego samego dnia, J. W. udał się do bankomatu zlokalizowanego przy ulicy (...) w B. i o godzinie 11.10, posługując się kartą debetową K. W. wypłacił z jej rachunku bankowego kwotę 1000 zł. Pieniądze te wydał na obiad przyjaciołom K. W. . W dniu 5 października 2017 r. kolejny raz udał się do tego samego bankomatu i o godzinie 05:55, posługując się tym samym dokumentem, pobrał z rachunku bankowego K. W. kwotę 1000 zł. W dniu 9 października 2017 r. ponownie udał się do bankomatu w B. gdzie posługując się wskazaną kartą debetową wypłacił z rachunku bankowego K. W. kwotę 300 zł. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o część wyjaśnień oskarżonego J. W. (k. 64v – 65, 129v – 130), zeznania świadków L. W. (k. 42 – 43, 130v), M. T. (k. 56, 130v), M. W. (k. 49, 131) i A. W. (k. 86), a także kserokopię odpisu skróconego akt zgonu (k. 2), dokumenty przesłane przez Bank Spółdzielczy w P. (k. 3 – 14), nagrania z kamer monitoringu wraz z protokołem ich oględzin (k. 18 – 21), protokół zatrzymania rzeczy (k. 23 – 25), kserokopie orzeczenia stopniu niepełnosprawności (k. 36 – 38) oraz pismo z ZUS Oddział w P. (k. 143). J. W. słuchany w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że z K. W. od około 10 lat pozostawał w konkubinacie. Była ona osobą schorowaną i otrzymywała rentę. W związku z tym, że miała problemy z poruszaniem się udostępniała oskarżonemu swoje karty bankomatowe oraz zabezpieczające je kody pin. J. W. korzystając z tych kart robił zakupy oraz opłacał rachunki. W dniu 3 października 2017 r. jego konkubina zmarła o czym powiadomił jej rodzeństwo. W dniu 4 października 2017 r. oskarżony pobrał za pomocą bankomatu z rachunku bankowego K. W. pieniądze w kwocie 1000 zł., które zamierzał przeznaczyć na opłaty związane z pochówkiem konkubiny. Przyznał, że w dniu 5 października 2017 r. także pobrał z rachunku bankowego pieniądze, jednak dokładnie już tego nie pamiętał. W ogóle za to nie pamiętał, że pobierał pieniądze również w dniu 9 października 2017 r. Podał, że w tym czasie nadużywał alkoholu (k. 64v – 65). Przed Sądem również nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Przyznał się do korzystania z karty bankomatowej należącej do K. W. . Nie przyznał się do kradzieży tej karty gdyż konkubina przekazała mu ją dobrowolnie. Wyjaśnił, że pobranie pierwszej kwoty nastąpiło już po śmierci K. W. . Pobrane pieniądze przeznaczył na obiad dla przyjaciół konkubiny. Nie potrafił przy tym wytłumaczyć dlaczego pieniądze pobrał również w dniach 5 i 9 października 2017 r. Dodał, że koszty związane z pochówkiem K. W. pokryła jego matka (k. 129v – 130). Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina i okoliczności popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów nie budziły jakichkolwiek wątpliwości. Bezspornym w sprawie było, że K. W. posiadała w Banku Spółdzielczym w P. rachunek oszczędnościowo – rozliczeniowy, do którego dostęp posiadała dzięki wydanej przez Bank karcie debetowej V. E. o numerze (...) , zabezpieczonej kodem PIN (k. 11 – 14; k. 86 – zeznania świadka A. W. ). Nie ulega również wątpliwości, że w dniu 4 października 2017 r. na rachunek bankowy K. W. przelane zostało przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. świadczenie rentowe w kwocie 1406,08 zł., z góry za kolejny miesiąc (k. 9, 143). Poza sporem było także to, że w dniach 4, 5 i 9 października 2017 r. z rachunku tego, za pomocą bankomatu zlokalizowanego w B. przy ulicy (...) , przy posłużeniu się w/w karta debetową, wypłacona została łączna kwota 2300 zł., i tak w dniu 4 października o godzinie 11.10 kwota 1000 zł., w dniu 5 października 2017 r. o godzinie 5.55 kwota 1000 zł. i w dniu 9 października 2017 r. o godzinie 13.44 kwota 300 zł. (k. 3 – 9, 18 - 21). Z kserokopii odpisu skróconego aktu zgonu (k. 2) wynika, że K. W. zmarła w dniu 4 października 2017 r. W ocenie Sądu nie mogło również budzić wątpliwości to, że powyższe wypłaty z bankomatu dokonane zostały przez J. W. . Oskarżony przyznał tę okoliczność wskazując, że K. W. , jeszcze zażycia, udostępniła mu do korzystania przedmiotową kartę debetową oraz kod pin. Co istotne, dodał również, że wypłata pieniędzy zrealizowana w dniu 4 października 2017 r. nastąpiła już po śmierci konkubiny. Zdaniem Sądu wyjaśnienia J. W. w tym zakresie należało uznać za wiarygodne. Brak było bowiem podstaw do przyjęcia, iżby J. W. miał siebie bezpodstawnie obciążać. Z zeznań świadka A. W. oraz informacji udzielonej przez Bank Spółdzielczy w P. (k. 1) wynika, że przedmiotowy rachunek bankowy posiadał jednego posiadacza i nie ustanowiono do niego żadnych pełnomocników. Zatem nawet jeżeli K. W. udzieliła oskarżonemu ustnego upoważnienia do korzystania z karty debetowej (należało przyjąć, że tak w rzeczywistości było - wynika to z wyjaśnień J. W. , a brak było dowodów przeciwnych), to wygasło ono z chwilą śmierci mocodawcy. Stąd też oskarżony nie posiadał umocowania do dalszego korzystania z tej karty. Z zeznań świadków L. W. (k. 42 – 43, 130v). M. T. (k. 56, 130v) i M. W. (k. 49, 131) – rodzeństwa K. W. wynika, że ich siostra rzeczywiście od pewnego czasu zamieszkiwała wspólnie z oskarżonym, który się nią opiekował, robił zakupy. Wszyscy zgodnie podali również, że wszelkie koszty związane z pochówkiem K. W. pokryła L. W. . Zdaniem Sądu zeznania świadków jako zbieżne ze sobą i konsekwentne należało uznać za wiarygodne. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim przyznał, iż po śmierci K. W. korzystał trzykrotnie z jej karty debetowej używając jej do wypłaty środków pieniężnych z rachunku bankowego kobiety, są wiarygodne. Niewiarygodne okazały się z kolei twierdzenia, że to on czy też jego matka pokryli koszty pogrzebu K. W. . Reasumując, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do przyjęcia, że J. W. , w dniach 4 października, 2017 r., 5 października 2017 r. i 9 października 2017 r., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, trzykrotnie swoim zachowaniem zrealizował ustawowe znamiona: ⚫ czynu z art. 275 § 1 k.k. – albowiem po wejściu w posiadanie dokumentu stwierdzającego prawa majątkowe K. W. w postaci karty debetowej V. E. o numerze (...) , wydanej przez Bank Spółdzielczy w P. , wraz z kodem PIN, który ją zabezpieczał, a następnie trzykrotnie posłużył się takim dokumentem, trzykrotnie (to jest w dniu 4 października 2017 r. o godzinie 11:10 w B. , w dniu 5 października 2017 r. o godzinie 05:55 w B. oraz w dniu 9 października 2017 r. o godzinie 13:44 w B. ) wprowadzając kartę debetową do bankomatu i wpisując jej kod PIN; ⚫ czynu z art. 279 § 1 k.k. – albowiem trzykrotnie pobierając z bankomatów przy użyciu wskazanej wyżej karty debetowej, zabezpieczonej kodem PIN, pieniądze w łącznej wysokości 2.300 złotych (w kwotach 1.000 zł., 1.000 zł. i 300 zł.), zgromadzone na rachunku bankowym K. W. , każdorazowo dokonywał zaboru cudzego mienia w celu przywłaszczenia, pokonując przy tym elektroniczne zabezpieczenia przed dostępem do niego; ⚫ czynu z art. 287 § 1 k.k. – albowiem posługując się kartą debetową K. W. i za jej pomocą wypłacając pieniądze z rachunku bankowego należącego do niej, wpływał na automatyczne przetwarzanie danych informatycznych dotyczących środków pieniężnych na tym rachunku i zmieniał zapis o ich wartości, nie mając do tego upoważnienia. Mając na uwadze fakt, że czyny, których dopuścił się J. W. popełnione zostały w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem takiej samej sposobności, Sąd kierując się dyspozycją przepisu art. 91 § 1 k.k. , wymierzył za nie jedną karę. W ocenie Sądu wymierzona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności jest odpowiednia biorąc pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jak i łagodzące, a także warunki i właściwości osobiste sprawcy. Nadto jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia oskarżonego. Okolicznością obciążającą jest niewątpliwie to, że oskarżony był w przeszłości karany sądownie (k. 68). Niewątpliwie występek, którego dopuścił się J. W. cechuje wysoki stopień społecznej szkodliwości i wysoki stopień zawinienia. Oskarżony dopuścił się zamachu na tak istotne dobra chronione prawem jakim są prawo własności i wiarygodność dokumentów. Ponadto mając możliwość rozpoznania faktycznego i społecznego znaczenia czynów, mając możliwość zgodnego z prawem zachowania, nie będąc przez nikogo zmuszanym, zdecydował się popełnić przestępstwa. Przy wymierzaniu oskarżonemu kary pozbawienia wolności Sąd wziął także pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, które winna spełniać ta kara. Zdaniem Sądu orzeczona kara zapobiegnie w przyszłości ponownym czynom oskarżonego i będzie oddziaływać na niego wychowawczo, ponadto ukształtuje wyobrażenie społeczeństwa o konieczności przestrzegania norm prawnych i nieuchronności kary. Mając na uwadze to, że J. W. w czasie popełnienia przypisanych mu czynów był skazany na karę pozbawienia wolności, możliwość warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary została wyłączona ( art. 69 §1 k.k. ). Oskarżyciel publiczny przyjął w akcie oskarżenia, że czyny zarzucone oskarżonemu popełnione zostały na szkodę spadkobierców K. W. , tj. L. W. , M. T. i M. W. . W ocenie Sądu pokrzywdzonym w niniejszej sprawie poza wymienionymi osobami jest również Zakład Ubezpieczeń Oddział. Otóż z udzielonej przez tę instytucję informacji (k. 143) oraz historii rachunku bankowego (k. 9) wynika, że w dniu 4 października 2017 r. przelano na rachunek bankowy K. W. świadczenie rentowe w kwocie 1406,08 zł. za miesiąc z góry. Skoro zatem kobieta zmarła w tym samym dniu, świadczenie to, nie należało się jej i podlegało zwrotowi. W związku z tym, że bank nie był w stanie zwrócić tej kwoty z uwagi na brak środków na rachunku bankowym, obowiązek zwrotu obciąża oskarżonego. Mając to na uwadze, Sąd orzekł wobec J. W. , w oparciu o przepis art. 46 § 1 k.k. , obowiązek naprawienia w całości wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kwoty 1406,08 zł. i na rzecz L. W. , M. T. i M. W. solidarnie pozostałej kwoty, tj. 893,92 zł. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. . Mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego, Sąd uznał, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe i dlatego zwolnił go w całości od ich zapłaty na rzecz Skarbu Państwa. Sędzia

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.