sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Zgodnie z §1 tego artykułu odwołania od decyzji organów rentowych lub orzeczeń wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności wnosi się na piśmie do organu lub zespołu, który wydał decyzję lub orzeczenie, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ lub zespół, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji lub orzeczenia. Sąd I instancji wyjaśnił, iż aby uznać, że termin do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie upłynął, ustalić należy, z jaką datą została skutecznie doręczona ubezpieczonej decyzja organu rentowego. Kwestię doręczeń decyzji organu rentowego regulują przepisy Rozdziału 8 kpa . Bezspornym jest przy tym, że ubezpieczona ani nikt z jej domowników nie odebrał przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, a przesyłka była awizowana. Ocenić należy zatem skuteczność tak dokonanego doręczenia. Zasady doręczenia zastępczego decyzji regulują przepisy art. 44 kpa ; stosownie do treści tego przepisu: § 1 . W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany wart. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2 . Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1 , umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3 . W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2 , pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że dla uznania skuteczności ręczenia w trybie art. 44 k.p.a. konieczne jest, aby w aktach sprawy znajdował się dowód, z którego jednoznacznie i jasno wynikać będzie, jak działał doręczający. Dla stwierdzenia skuteczności doręczenia pisma w trybie art. 44 k.p.a. konieczne jest udokumentowanie ścisłego dokonania wszystkich ustanowionych w tym artykule czynności doręczyciela. Konieczne jest więc dokonanie przez doręczyciela wszystkich czynności przewidzianych tym przepisem, by można było uznać przesyłkę za skutecznie doręczoną w trybie zastępczym. Jeżeli nie wiadomo jak działał doręczający, a więc w sytuacji, gdy brak jest informacji o miejscu pozostawienia pisma, to doręczenia nie można uważać za dokonane (por. postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 23/07, Lex nr 360227, wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 794/10, Lex nr 1068869, także wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 201/08, Lex nr 518516, wyrok NSA z 31 maja 2012 r. w sprawie I OSK 2105/11). Sąd Okręgowy wyjaśnił, że dla uznania skuteczności doręczenia zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie należało nie tylko ustalić, że nie podjęta przesyłka była dwukrotnie awizowana w określonych terminach, ale że awizo zostało pozostawione w miejscu do tego odpowiednim. Jak ustalono, ubezpieczona mieszka z budynku wielorodzinnym, z klatką schodową, posiadającym skrzynkę 30 korespondencji. Nie ma zatem wątpliwości, że awizo mogło być pozostawione w różnych miejscach. W trakcie postępowania ubezpieczona zaprzeczała, aby w skrzynce w spornym okresie pozostawiano awizo. W tej sytuacji należało wykazać, że doręczyciel rzeczywiście takie awizo pozostawiał w miejscu do tego właściwym. W ocenie Sądu I instancji, dowód w postaci awiza znajdujący się na k. 136 akt rentowych nie jest na to dowodem. Nie zawiera on żadnej adnotacji o tym, gdzie faktycznie pozostawiono przesyłkę, bowiem ten fragment druku pozostał niewypełniony przez doręczyciela. Informacja w tym zakresie zawiera pouczenie, że należy zaznaczyć właściwą odpowiedź, tymczasem nie zaznaczono żadnej z nich (skrzynka pocztowa, drzwi mieszkania, biura, widoczne miejsce przy wejściu na posesję). Uznać zatem należy, że skoro brak jest zamieszczenia na dowodzie doręczenia informacji doręczyciela o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce, to nie było podstaw do zastosowania instytucji doręczenia zastępczego, gdyż przesłanki uzasadniające jego zastosowanie nie zostały spełnione. W tej sytuacji, zdaniem Sądu Okręgowego brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została ubezpieczonej skutecznie doręczona, a tym samym, że na dzień złożenia odwołania upłynął termin do jej zaskarżenia. Wobec powyższego orzeczono o oddaleniu wniosku o odrzucenie odwołania, na mocy art.
a contrario w zw. z art. 222 k.p.c. Zażalenie na powyższe wywiódł pozwany, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art.
Wskazując na powyższe pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości, odrzucenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu w żądanej w odpowiedzi na odwołanie, oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych w postępowaniu zażaleniowym. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Sąd nie wziął pod uwagę, że ta sama decyzja została doręczona pracodawcy A. B.
, odwołania od decyzji organów rentowych lub orzeczeń wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności wnosi się na piśmie do organu lub zespołu, który wydał decyzję lub orzeczenie, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ lub zespół, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji lub orzeczenia. Na mocy zaś art.
, sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Procedurę doręczeń decyzji administracyjnych regulują przepisy rozdziału 8 Kodeksu postępowania administracyjnego . Zasadą jest, iż doręczenie następuje do rąk adresata ( art. 42 § 1, 2 i 3 k.p.a. ). W razie nieobecności adresata doręczenia można dokonać za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi ( art. 43 zdanie pierwsze k.p.a. ). W razie niemożności dokonania doręczenia w powyższy sposób, przepis art. 44 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. przewiduje możliwość zastosowania tzw. doręczenia zastępczego. W przypadku doręczenia przez pocztę, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej ( art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. ). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w placówce pocztowej, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, lub gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata ( art. 44 § 2 k.p.a. ). W przypadku niepodjęcia przesyłki w powyższym siedmiodniowym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia ( art. 44 § 3 k.p.a. ). W takiej sytuacji, zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pozostawiono pismo w placówce pocztowej, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 25 stycznia 2007 r. (I OSK 23/07, Lex nr 360227), instytucja doręczenia zastępczego stwarza domniemanie doręczenia. Dlatego też zasady stosowania tej instytucji winny być przestrzegane ściśle. Uchybienie któremukolwiek z elementów procedury doręczenia zastępczego powoduje, iż strona zeń korzystająca nie będzie mogła skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia. W ocenie Sądu II instancji, Sąd Okręgowy trafnie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zostało dokonane w sposób prawidłowy doręczenie decyzji w trybie zastępczym. Zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się na przesyłce adresowanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych do A. R. (k. 136 akt rentowych) nie zawiera bowiem informacji o tym, gdzie pozostawiono awizo. Zgodnie z pouczeniem na zpo, doręczyciel powinien był zaznaczyć właściwą odpowiedź (skrzynka pocztowa, drzwi mieszkania, biura, widoczne miejsce przy wejściu na posesję). Nie zaznaczył on jednak żadnej z tych odpowiedzi ani też nie wpisał samodzielnie własnej informacji w tym zakresie. Podkreślenia wymaga, iż przewidziany w art. 44 k.p.a. sposób doręczenia oparty jest na konstrukcji fikcji prawnej. Dla uznania skuteczności doręczenia w tym trybie konieczne jest więc przestrzeganie wszystkich wytycznych tego przepisu a nadto precyzyjne ich udokumentowanie. Jeśli więc z przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję nie wynika, w jaki sposób poinformowano wnioskodawczynię o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym, to nie można uznać, iż doręczenie zastępcze dokonane zostało prawidłowo. W świetle powyższego, Sąd Okręgowy trafnie także uznał, iż skoro decyzja z dnia 15 grudnia 2016 r. nie została ubezpieczonej prawidłowo doręczona, to tym samym wbrew twierdzeniom pozwanego, w dniu 5 stycznia 2017 r. nie zaczął wnioskodawczyni biec termin do wniesienia odwołania. Na uwzględnienie nie zasługiwały także podnoszone w zażaleniu zarzuty. Skarżący twierdzi, iż decyzja z dnia 15 grudnia 2016 r. musiała być wnioskodawczyni znana przed 9 lutego 2017 r. Skarżący powołuje się przy tym na pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 9 lutego 2017 r. złożone w innej sprawie. Zaznaczenia jednak wymaga, iż okoliczność ta pozostaje jedynie w sferze twierdzeń pozwanego, bowiem nie udowodnił jej w żaden sposób, jak również nie powoływał się na nią w ogóle w postępowaniu przed Sądem I instancji, wnosząc o odrzucenie odwołania jako złożonego po terminie. Co więcej, z samego faktu poinformowania wnioskodawczyni przez pracodawczynię, iż A. B.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.