Sad powszechny, IV U 6/18

I.Sygn. akt IV U 6/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania F. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o jednorazowe odszkodowanie z tytułu choroby zawodowej po zmarłym I. odwołanie oddala; II. zasądza od powódki F. K. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 180,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Powódka F. K. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 9 listopada 2017 roku, którą to decyzją odmówiono jej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu zgonu męża R. K. wobec nie uznania związku pomiędzy jego zgonem a chorobą zawodową. Powódka domagała się zmiany zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenia od strony pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W uzasadnieniu odwołania powódka podała okoliczności uzasadniające jej zdaniem odwołanie, tj. wskazujące na związek rozpoznanej choroby zawodowej jej męża ze zgonem. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania powódki i zasądzenie od powódki na rzecz strony pozwanej kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 180 zł. Uzasadniając swoje stanowisko strona pozwana zarzuciła, iż zgodnie z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 30 października 2017 roku brak jest związku przyczynowego pomiędzy zgonem R. K. a jego chorobą zawodową. W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 9 listopada 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił powódce wypłaty jednorazowego odszkodowania z tytułu zgonu męża w związku z chorobą zawodową, gdyż komisja lekarska nie ustaliła związku śmierci męża powódki z chorobą zawodową. Od powyższej decyzji powódka wniosła odwołanie. DOWÓD: akta ZUS (załącznik) U R. K. decyzją z 1992 roku stwierdzono chorobę zawodową pylicę płuc. Mąż powódki zmarł w dniu 19 sierpnia 2017 roku. Jako przyczynę wyjściową zgonu uznano uogólnioną miażdżycę naczyń, jako wtórną chorobę naczyń mózgowych, a jako bezpośrednią niewydolność serca. Stwierdzona u mężczyzny pylica płuc nie pozostaje w zawiązku przyczynowym ze zgonem pana R. K. , nie była przyczyna ani współprzyczyną zgonu. Zasadniczym problemem zdrowotnym męża powódki był nasilony proces miażdżycowy, zaś miażdżyca naczyń nie pozostaje w związku przyczynowym z pylica płuc. DOWÓD: opinia biegłego specjalisty chorób płuc k. 17-19, W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył : Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1773 j. t. ) członkom rodziny ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Odszkodowanie to przysługuje również w razie śmierci wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej rencisty, który był uprawniony do renty z ubezpieczenia wypadkowego. Podstawową zatem przesłanką stanowiącą o prawie do przedmiotowego świadczenia jest związek pomiędzy zgonem a chorobą zawodową, zaś w niniejszej sprawie takiego związku nie stwierdzono. Sąd w tym zakresie oparł się na opinii biegłego sądowego specjalisty chorób płuc, która stanowi wnikliwą analizę zarówno stanu zdrowia męża powódki przed śmiercią, jak i przyczyn, z których zgon nastąpił. Z opinii biegłej sądowej Specjalisty Choroby Płuc wynika, że choroba zawodowa pylica płuc – nie pozostaje w związku przyczynowym ze zgonem pylica pana R. K. . Biegłe podkreśliła, że pylica płuc nie była przyczyna ani współprzyczyną zgonu. Zasadniczym problemem zdrowotnym męża powódki był nasilony proces miażdżycowy, zaś miażdżyca naczyń nie pozostaje w związku przyczynowym z pylica płuc. Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania dokonanej przez biegłą sądową oceny, uznając jej opinię za pełną, spójną i wyprowadzającą logiczne wnioski końcowe. Biegły odpowiedział na pytanie Sądu, co uczynił w sposób czytelny i umożliwiający ocenę zasadności racji stron. Opinia sporządzona została przez osobę o stosownej wiedzy i doświadczeniu zawodowym, w kwestii dla sprawy istotnej, a wymagającej wiedzy specjalnej. Dlatego też Sąd w oparciu o powyższe i na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 §1 kpc oddalił odwołanie. Orzeczenie o kosztach opartp na przepisie art. 98 kpc , według którego strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na koszty te składał się koszt wynagrodzenia zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł (§9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie - Dz.U. z dnia 2015 r., poz. 1800 z późn. zm.)