Sad powszechny, VI Ka 1120/17

Warszawa, dnia 20 czerwca 2018 r. Sygn. akt VI Ka 1120/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz protokolant p.o. protokolant sądowy Eryk Nersisyan przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera po rozpoznaniu dnia 20 czerwca 2018 r. sprawy P. S. s. S. i E. ur. (...) w Ł. oskarżonego z art. 278 § 1 i 5 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt VIII K 235/14 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie na rzecz adw. M. M. oraz adw. M. C. kwoty po 1033,20 zł obejmujące wynagrodzenie za obronę z urzędu w pierwszej oraz drugiej instancji, oskarżonych – odpowiednio – A. Z. i P. S. oraz podatek od towarów i usług. Sygn. akt VI Ka 1120/17 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 20 czerwca 2018r. Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 14 marca 2017r. został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego P. S. . Apelacja ta nie jest zasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone w art. 7 kpk . Zarzuty środka odwoławczego sprowadzają się w sposób oczywisty do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu, wyczerpująco uargumentowanymi w uzasadnieniu orzeczenia. Zarzut błędnego ustalenia, iż to osk. S. dokonał zaboru portfela z torebki A. D. opiera skarżący na treści wyjaśnień osk. Z. , który wziął całą odpowiedzialność na siebie. Przywołuje też depozycje S. , konsekwentnie nie przyznającego się do kradzieży, podnosząc, że spójne wyjaśnienia obu oskarżonych są jedynie sprzeczne z zeznaniami świadków M. G. i P. M. . Rzecz w tym, że owa sprzeczność ma w sprawie charakter fundamentalny. Obaj wskazani funkcjonariusze Policji prowadzili, w ramach obowiązków służbowych, kilkudziesięciominutową (!) obserwację zachowania oskarżonych, których zachowanie najwyraźniej wskazywało na zamiar dokonywania kradzieży kieszonkowych (por. zeznanie M. G. na k. 611 akt sprawy). Nie chodzi tu więc o przypadkowo zaobserwowane zachowanie nie znanych im mężczyzn w zatłoczonym autobusie, kiedy to łatwiej o omyłkę co do tożsamości sprawcy, a o wynik zamierzonej obserwacji konkretnych osób, którzy dokonali kradzieży w odległości ok. 1 m. od P. M. (k. 614). Środek odwoławczy nie wskazuje na jakiekolwiek powody dezawuujące wiarygodność wskazanych świadków; w sytuacji, gdy obserwowane osoby nie były im uprzednio znane, nie dostrzega ich również i sąd odwoławczy. Podnoszona zatem w apelacji rozbieżność zeznań pokrzywdzonej co do koloru kurtki oskarżonego S. nie może rzutować na odmienną od dokonanej przez Sąd I instancji ocenę materiału dowodowego. A. D. nie miała powodu, by obserwować oskarżonego, rozbieżność co do koloru owej kurtki (szara czy czarna), mieści się w granicach zrozumiałego błędu w postrzeganiu, uzasadnionego chociażby tylko nagłością zdarzenia i szybkim oddaleniem się sprawców z miejsca zdarzenia. Stan faktyczny sprawy ustalił Sąd Rejonowy na podstawie konsekwentnej, spójnej i logicznej relacji wskazanych wyżej funkcjonariuszy Policji, a zeznania pokrzywdzonej miały tu jedynie charakter uzupełniający. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zarzutów środka odwoławczego, należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych postępowania odwoławczego uzasadnione jest ustaloną przez Sąd Rejonowy trudną sytuacją materialną oskarżonego.