Sad powszechny, II C 151/18

Sygn. akt II C 151/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR A. M. Protokolant: sekr. sąd. W. Ł. po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 roku w Łodzi sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. przeciwko Z. U. , A. U. , G. U. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną

1. oddala powództwo;
2. ustala, iż niniejszy wyrok jest wyrokiem zaocznym w stosunku do pozwanych A. U. i G. U. . Sygn. akt II C 151/18 UZASADNIENIE Pozwem złożonym w dniu 21 sierpnia 2017 roku przez T. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. skierowanym przeciwko Z. U. , A. U. oraz G. U. , powód domagał uznania się za bezskuteczną czynności prawnej – umowy sprzedaży i darowizny nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy (...) , dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) , zawartej między Z. U. , G. U. i A. U. w dniu 30 kwietnia 2014 roku, z pokrzywdzeniem wierzyciela. Na uzasadnienie swego powództwa powód wskazał, iż przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanego Z. U. w wysokości 3.897,41 zł, stwierdzona nakazem zapłaty wydanym przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie, w sprawie o sygnaturze (...) W wyniku zawarcia przez pozwanego Z. U. umowy z dnia 30 kwietnia 2014 roku, z osoba najbliższą, doprowadził on do uszczuplenia swojego majątku, przez co uniemożliwił zaspokojenie roszczenia powoda (pozew k. 3-4). Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania tutejszemu Sądowi ( postanowienie k. 60 – 60v). Pozwany Z. U. złożył odpowiedź na pozew, w której wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, iż nieruchomość położona w Ł. przy ulicy (...) , dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) nie była przedmiotem żadnych czynności prawnych począwszy od kwietnia 1996 roku (odpowiedź na pozew k. 67). Pozwani A. U. i G. U. nie złożyli odpowiedzi na pozew, nie zajęli stanowiska w sprawie, nie stawili się na termin rozprawy (okoliczność bezsporna). Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26 czerwca 2002 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, którym nakazał aby pozwany Z. U. zapłacił na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 3.897,41 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 grudnia 2001 roku do dnia zapłaty (nakaz zapłaty k. 23 – 24). Na podstawie powyższego tytułu wykonawczego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Widzewa w Łodzi prowadził postępowanie egzekucyjne (wezwanie do zapłaty należności k. 29). (...) położona w Ł. przy ulicy (...) , dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) była przedmiotem w dniu 17 kwietnia 1996 roku czynności prawnej – umowy darowizny, na podstawie której właścicielami powyższy nieruchomości zostali T. U. , G. U. (kopia wypisu aktu notarialnego k. 68 – 69 verte). W dniu 30 kwietnia 2014 roku doszło do zawarcia między Z. U. a A. U. i G. U. umowy sprzedaży i umowy darowizny, której to przedmiotem była nieruchomość położona w Ł. przy ulicy (...) , dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadzi księgę wieczysta o numerze (...) (księga wieczysta k. 30 – 44). Stan faktyczny w niniejszej sprawie został ustalony na podstawie powołanych wyżej dowodów. Ustaleń stanu faktycznego na podstawie kserokopii dokumentów dokonano na podstawie przepisu art. 308 k.p.c. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi zważył, co następuje: Powództwo, podlegało oddaleniu jako bezzasadne. Podstawa prawną roszczenia powoda jest przepis art. 527 kc , który w §1 stanowi, że gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć. Z kolei zgodnie z §2 czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. Jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli ( art. 527§3 kc ). Stosownie zaś do art. 528 kc jeżeli wskutek czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową bezpłatnie, wierzyciel może żądać uznania czynności za bezskuteczną, chociażby osoba ta nie wiedziała i nawet przy zachowaniu należytej staranności nie mogła się dowiedzieć, że dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. Art. 529 kc stanowi, że jeżeli w chwili darowizny dłużnik był niewypłacalny, domniemywa się, iż działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. To samo dotyczy wypadku, gdy dłużnik stał się niewypłacalny wskutek dokonania darowizny. Zgodnie z art. 531 §1 kc uznanie za bezskuteczną czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli następuje w drodze powództwa lub zarzutu przeciwko osobie trzeciej, która wskutek tej czynności uzyskała korzyść majątkową. Tym samym w procesie o uznanie za bezskuteczną czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z pokrzywdzeniem wierzyciela legitymowany biernie jest tylko kontrahent dłużnika lub jego następca prawny pod tytułem ogólnym (osoba trzecia), także wówczas, gdy wynikła z tej czynności korzyść majątkowa weszła do majątku dorobkowego kontrahenta i jego małżonka (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2001 roku, sygnatura akt III CZP 1/01, OSNC 2001, Nr 10, poz. 143, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2011 r., sygnatura akt III CZP 132/10). Transponując powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, iż powództwo podlegało oddaleniu w stosunku do pozwanego Z. U. z uwagi na fakt, iż nie posiada on legitymacji biernej. Odnosząc się z kolei do pozostałych pozwanych to jest: A. U. i G. U. , Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie zważył, iż strona powodowa nie wykazała, iż w dniu 30 kwietnia 2014 roku byli oni stroną czynności prawnej (sprzedaży i darowizny), której przedmiotem była nieruchomości położona w Ł. przy ulicy (...) , dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) , o uznania za bezskuteczną której wnosił powód. Pozwani A. U. i G. U. stali się, na podstawie umowy sprzedaży i umowy darowizny, zawartej w dniu 30 kwietnia 2014 roku, właścicielami nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy (...) , dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadzi księgę wieczysta o numerze (...) , a zatem innej nieruchomości, niż zostało to wskazane w pozwie. W pozwie powód odnosił swoje roszczenie do nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy (...) , dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) . Na marginesie wskazać należy, iż ze złożonej do akt sprawy kopii wypisu aktu notarialnego – umowy darowizny, wynika, iż nieruchomość, o którem mowa w pozwie, posiada księgę wieczysta o numerze (...) . Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił powództwo, uznając, iż wydane orzeczenie jest wyrokiem zaocznym w stosunku do A. U. i G. U. , którzy nie złożyli odpowiedzi na pozew, nie zajęli merytorycznego stanowiska w sprawie, nie stawili się na termin rozprawy w dniu 13 września 2018 roku.