Sad powszechny, VI Co 1080/16

(1)w dniu 19 października 1965 roku, a obecnie znana jest jako S. K. (k 6-7), odpis skrócony aktu urodzenia P. K.

(1)urodzonego (...) (k 7), odpis uwierzytelnionego aktu urodzenia wydany przy Głównym Urzędzie S. C. w dniu 14 marca 2014 roku (wraz z tłumaczeniem przysięgłym) dotyczący S. K. urodzonej (...) córki P. K.

(2)i R. A. kapusty z domu L. (k 8 i 9), pierwotny odpis uwierzytelniony dot. P. H. (wraz z tłumaczeniem przysięgłym), urodzonego (...) córki P. K.

(2)i R. A. kapusty z domu L. (k 70 i 71), zaświadczenie o prawomocności wraz z tłumaczeniem (k 84-85). Sąd ustalił i zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W dniu 3 marca 2014 r. (...) Komisja (...) (ang. Gender (...) ) wydała świadectwo uznania płci legalnej (ang. gender recognition certificate ) stwierdzając, że od dnia wydania przedmiotowego świadectwa S. K. urodzona (...) posiada płeć żeńską. pierwszej kolejności należy wskazać, iż przez pojęcie „orzeczenia”, o którym mowa w art. 1145-1146 k.p.c. , należy rozumieć nie tylko rozstrzygnięcie sądu obcego, które co do swej formy odpowiada pojęciu orzeczeń przewidzianych w prawie polskim, lecz wszelkiego rodzaju rozstrzygnięcia, które według prawa państwa, w którym zostały wydane, wywołują pozaprocesowe skutki prawne. Odmienność prawa obcego bowiem, nie uzasadnia pozbawienia dokumentu wystawionego przez sąd obcy cech orzeczenia sądowego, jeżeli dokument ten ze względu na zawartą w nim treść pociąga za sobą skutki, jakie według prawa polskiego pociąga za sobą orzeczenie sądowe. Takie stanowisko zajął również Sąd Najwyższy w postanowieniu z 25.XI.1977 r. I CR 9/77 (opubl. OSNCP 1978, z. 9, poz. 162). Przy ocenie pojęcia zagranicznego orzeczenia sądowego w rozumieniu art. 1145 k.p.c. w grę wchodzą dwie fazy kwalifikacji. W pierwszym etapie chodzi o określenie cech aktu prawnego (orzeczenia) zagranicznego i ta wstępna kwalifikacja powinna nastąpić według kryterium obcego prawa procesowego. W drugim etapie rozstrzygnąć należy, czy dany akt prawny (orzeczenie) można zaliczyć do jednej z kategorii aktów (orzeczeń) przewidzianych w prawie własnym (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5.10.2000 r. I ACa 391/00). Tym samym sąd rozpoznając wniosek o uznanie na obszarze Polski orzeczeń sądów zagranicznych, bądź innych dokumentów zastępujących orzeczenia (w tym decyzji administracyjnych delegujących, które delegują do określonych praw) - bada czy mają one znaczenie samodzielne. Zdaniem sądu złożony dokument przedłożony do uznania przez wnioskodawczynię stanowi orzeczenie w rozumieniu powołanego przepisu, wywołuje ono bowiem skutki prawne np. w postaci wydania aktu urodzenia uwzględniającego inna płeć wnioskodawczyni. Rozstrzygnięcie (...) Komisji (...) będące przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie dotyczy stanu cywilnego. Sprawy takie podlegają wyłączeniu z zakresy zastosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 212 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (wersja przekształcona). W związku z powyższym do ustalenia, czy rozstrzygnięcie to podlega uznaniu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej znajdują zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego . Zasady uznawania skuteczności orzeczeń sądów zagranicznych regulują przepisy Tytułu I Księgi Trzeciej Kodeksu postępowania cywilnego , w brzmieniu po nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego , nadanym ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 234 poz. 1571). Uznaniu na podstawie przepisów Kodeksu podlegają rozstrzygnięcia innych niż sądy organów państw obcych (np. organów administracji), które zostały wydane w sprawach cywilnych (art. 1149 1 k.p.c., por. Robert Kulski, Kodeks postępowania cywilnego. Tom IV. Komentarz. Art. 1096-1217, pod red. A. Marciniak). Dla określenia charakteru sprawy cywilnej należy się odwołać do kryteriów wskazanych w art. 1 k.p.c. , to znaczy spraw ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (Tadeusz Ereciński, Jan Ciszewski, Karol Weitz, Kodeks postępowania cywilnego, Komentarz, Warszawa 2009, str. 495, pkt 14 oraz str. 553-554). Przedmiotowa sprawa jest sprawą z zakresu prawa rodzinnego , a więc należy do kategorii spraw cywilnych. Przepis art. 1146 k.p.c. , do którego odsyła art. 1149 1 k.p.c. określa przesłanki uznania rozstrzygnięcia zagranicznego, ujęte od strony negatywnej. W razie zajścia którejkolwiek ze wskazanych w przepisie okoliczności sądu państwa obcego nie podlega w Polsce uznaniu. Oznacza to, że do przyjęcia, iż miało miejsce uznanie z mocy prawa rozstrzygnięcia zagranicznego, wymagane jest, aby nie nastąpiła żadna ze wskazanych przesłanek odmowy uznania. Badanie tych przesłanek w postępowaniu o ustalenie, czy rozstrzygnięcia podlega uznaniu nie jest uzależnione od wniosku czy zarzutu uczestników postępowania, ale jest dokonywanie przez Sąd z urzędu. W niniejszej sprawi nie zaszła żadna z negatywnych przesłanek ujętych w art. 1146 k.p.c. , bowiem rozstrzygnięcia nie zapadło w sprawie należącej do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich, strony postępowania nie były pozbawione możliwości obrony, sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami nie zawisła w Rzeczypospolitej Polskiej wcześniej niż przed sądem państwa obcego, orzeczenie nie jest sprzeczne z wcześniej wydanym prawomocnym orzeczeniem sądu państwa obcego, spełniającym przesłanki jego uznania w Rzeczypospolitej Polskiej, zapadłym w sprawie o to samo roszczenie między tymi samymi stronami, nie jest także sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (klauzula porządku publicznego). W niniejszej sprawie, nie wystąpiła przesłanka odmowy uznania orzeczenia zagranicznego na obszarze Polski wymieniona w art. 1146 k.p.c. W związku z powyższym sąd działając na podstawie art. 1148 1 § 1 k.p.c. w zw. z art. 1149 1 oraz art. 1146 k.p.c. orzekł jak na wstępie. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 167 poz. 1398 ze zm.). ZARZĄDZENIE (...)