Sad powszechny, VIII K 540/17

Sygn. akt VIII K 540/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa w W. VIII Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Ilona Harężlak - Murańska Protokolant: Jakub Miller przy udziale Prokuratora: ----- po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 4 czerwca 2018 roku sprawy A. K. urodzonego (...) w W. , syna S. i A. z domu B. oskarżonego o to, że: w dniu 26 stycznia 2017 r. w W. na trasie ul. (...) - P. 2 na drodze publicznej prowadził samochód marki T. (...) o nr rej. (...) , nie stosując się do decyzji Urzędu Miasta Stołecznego W. dla D. M. nr AO-D-IV-II.540.2.193.

1. (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, tj. o czyn z art. 180 kk
2. uznaje oskarżonego A. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego wyżej wyczerpującego ustawowe znamiona występku z art. 180a k.k. i za to, na mocy art. 180a k.k. w związku z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierza mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
3. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VIII K 540/17 UZASADNIENIE W wyniku przeprowadzonej rozprawy głównej Sąd ustalił, co następuje: Decyzją z dnia 26 stycznia 2015r. Nr AO-D-IV-II.5430.2.193.
4. (...) Prezydent miasta stołecznego W. orzekł o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B prawa jazdy wobec A. K. . Powyższa decyzja została przez oskarżonego odebrana w dniu 29 stycznia 2015 r., a w dniu 13 lutego (...) . stała się ostateczna. W nocy 26 stycznia 2017r. oskarżony A. K. kierował samochodem taxi marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) jadąc ulicą (...) w kierunku Alei (...) , następnie ulicą (...) w kierunku ul. (...) . Funkcjonariusze Komisariatu Policji W. W. post. P. D. i sierż. Ł. B. ok. godz. 1: 05 dokonali zatrzymania A. K. , będącego osobą podejrzaną o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Wobec powyższego poddali go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem AlcoBlow z wynikiem negatywnym. Ustalili także, że kierujący ma cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami. A. K. został zatrzymany i przewieziony do Komisariatu Policji W. W. celem dokonania dalszych czynności. Natomiast samochód przekazano M. K. . A. K. nie był dotąd karany (k. 60). Wyjaśnienia oskarżonego A. K. (k. 52), Zeznania świadka P. D. (k. 8), Pismo z Urzędu Miasta (k.21-22) Protokół zatrzymania (k. 2). Oskarżony A. K. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że jadąc samochodem w dniu zdarzenia miał świadomość, że nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami. Wyraził gotowość dobrowolnego poddania się karze i wymierzeniu mu kary grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych. Sąd zważył, co następuje: Wyjaśnienia oskarżonego nie budziły wątpliwości i mogły być podstawą do ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Oskarżony nie kwestionował faktu, iż w dniu 26 stycznia 2017r. roku prowadził pojazd pomimo świadomości, cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Również zeznania świadka P. D. zostały obdarzone przez Sąd walorem wiarygodności. Świadek złożył zeznania w sposób rzetelny i logiczny umożliwiając tym samym ustalenie przebiegu zdarzeń z nocy 26 stycznia 2017r. Znalazły one potwierdzenie w wyjaśnieniach złożonych przez oskarżonego jak również w dokumencie w postaci pisma Urzędu Miasta Stołecznego W. (k. 21) wraz z potwierdzeniem jego odbioru (k.22). Również autentyczność i rzetelność sporządzenia protokołu zatrzymania oskarżonego oraz pismo dotyczące decyzji o cofnięciu wobec A. K. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B nie były przedmiotem zarzutów stron oraz nie wzbudziły wątpliwości Sądu. Z tych względów Sąd nie odmówił wskazanym dowodom nieosobowemu wiarygodności i mocy dowodowej. Poruszanie się po drodze publicznej pomimo wydania decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi pojazdem mechanicznym stanowi przestępstwo z art. 180 a k.k. Przedmiotem ochrony tego przestępstwa jest bezpieczeństwo w komunikacji i ma ono charakter formalny. Do jego znamion nie należy skutek w postaci na przykład sprowadzenia katastrofy. Jest ono dokonane w momencie uruchomienia pojazdu i podjęcia jazdy. Do jego popełnienia dochodzi nawet wówczas, gdy sprawca prowadził pojazd w sposób prawidłowy i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa. Artykuł 180 a kk obejmuje wszystkie przypadki cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami niezależnie od przyczyny. Pojazd mechaniczny w ruchu lądowym to każdy pojazd drogowy czy szynowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, jak również maszyna samobieżna i motorower oraz pojazdy szynowe (wytyczne wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w sprawach o przestępstwa drogowe; uchwała SN z 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, nr 3-4, poz. 33; także wyrok SN z 25 października 2007 r., III KK 270/07, Orz. Prok. i Pr. 2008, nr 5, poz. 7). Biorąc pod uwagę powyższe, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego okoliczności popełnienie czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Oskarżony poruszał się samochodem ulicami miasta. Co więcej z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że zawodowo zajmuje się on prowadzeniem samochodu, ponieważ prowadzi działalność gospodarczą w postaci taksówki osobowej (k.42, 47), a w chwili zatrzymania również kierował samochodem z logo „taxi”. Jako osoba dorosła, w pełni władz umysłowych, która w ramach obowiązków zawodowych prowadzi pojazd mechaniczny, doskonale zdawał sobie sprawę z bezprawności swojego postępowania. Oskarżony wykazał się daleko posuniętym brakiem poszanowania reguł kodeksu drogowego. Tym samym stopień winy oskarżonego należy ocenić, jako wysoki. Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd rozważył przesłanki z art. 53 § 1 i 2 k.w. Oceniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, a także biorąc pod uwagę cele kary. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, iż karą adekwatną do okoliczności popełnienia czynu będzie kara grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. Wymiar kary w ocenie Sądu jest proporcjonalny zarówno do stopnia zawinienia, jak i szkodliwości społecznej czynu, czyni również zadość wymogowi prewencji ogólnej i szczególnej. Zauważyć należy, iż wyrok został wydany z uwzględnieniem wniosku oskarżonego, w którym dobrowolnie poddał się odpowiedzialności karnej. Kierując się dyspozycją art. 624 § 1 k.p.k. i sytuacją materialną oskarżonego, Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych w tym opłaty, którymi obciążył Skarbu Państwa.