Sad powszechny, IX C 12/16

Sygn. akt IX C 12/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 maja 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie Wydział IX E. w składzie: Przewodniczący: SSR Marek Iwaszkiewicz Protokolant: Paulina Konecka po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. w Szczecinie sprawy z powództwa (...) Bank (...) spółka akcyjna z siedzibą we W. przeciwko G. R. o zapłatę I. zasądza od pozwanej G. R. na rzecz powoda (...) Agricole Bank (...) spółka akcyjna z siedzibą we W. kwotę 4.579,57 ( cztery tysiące pięćset siedemdziesiąt dziewięć ) złotych 57/100, w tym od kwoty 2.790,22 ( dwa tysiące siedemset dziewięćdziesiąt ) złotych 22/100 z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP poczynając od dnia 05 listopada 2011 r.; II. przyznaje kuratorowi pozwanej G. R. A. C. wynagrodzenie w kwocie 600,- ( sześćset ) złotych; III. zasądza od pozwanej G. S. na rzecz powoda (...) Agricole Bank (...) spółka akcyjna z siedzibą we W. kwotę 782,44 ( siedemset osiemdziesiąt dwa ) złote 44/100 tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt IX C 12/16 UZASADNIENIE Powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. wystąpił przeciwko pozwanej G. R. ( uprzednio L. ) z pozwem o zapłatę kwoty 4.579,57 zł wraz z odsetkami ustawowymi od kwoty 2.790,22 zł od dnia 05 listopada 2011 r. do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż pozwana w dniu 15 czerwca 2007 r. zawarł powodem ( ówcześnie (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą we W. ) umowę kredytu – karty kredytowej nr (...) . Ze względu na to, iż pozwana nie spłaciła kredytu skierowano do niej pisemne wezwanie do zapłaty z dnia 10 lutego 2010 r. Zgodnie z wyciągiem z dnia 03 listopada 2011 r. na wymagalne zadłużenie składają się kwoty: 2.790,22 zł – niespłacony kredyt, 1.612,35 zł – umowne odsetki karne, 177,- zł – opłaty, koszty i prowizje. W dniu 02 czerwca 2014 r. zarządzeniem przewodniczącego w Sądzie Rejonowym Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie stwierdzono brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym oraz upominawczym i skierowano sprawę do zwykłego trybu postępowania. Pozwana ( reprezentowana przez ustanowionego kuratora procesowego ) wniosła odpowiedź na pozew żądając oddalenia powództwa. Jednocześnie Sąd ustalił w systemie PESEL – SAD, że pozwana zmieniła nazwisko i obecnie nazywa się R. . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana G. R. w dniu 15 czerwca 2007 r. zawarła z powodem umowę kredytu – kart kredytowej nr (...) . Ze względu na to, iż pozwana nie spłacił kredytu skierowano do niej pisemne wezwanie do zapłaty z dnia 10 lutego 2010 r. Na wymagalne zadłużenie składają się kwoty: 2.790,22 zł – niespłacony kredyt, 1.612,35 zł – umowne odsetki karne, 177,- zł – opłaty, koszty i prowizje. Bezsporne, a nadto dowód: - umowa o przyznanie limitu kredytowego i umowa o wydanie i korzystanie z karty kredytowej k. 10 - regulamin przyznawania i korzystania z limitu kredytowego k. 15 - 18 - wyciąg z ksiąg bankowych k. 19 - zestawienie operacji k. 11 – 14 - wezwanie do zapłaty k. 20 Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazało się zasadne. Stan faktyczny w niniejszej sprawie oparto na przedłożonych przez stronę powodową dokumentach, których prawdziwość, rzetelność i autentyczność nie budzi wątpliwości Sądu, nadto twierdzeń i dowodów przedłożonych przez powoda nie zakwestionowała pozwana, poza ogólnym wnioskiem o oddalenie powództwa. Podstawę żądania pozwu stanowiła dyspozycja wynikająca z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 2002 roku o elektronicznych instrumentach płatniczych (t.j. Dz.U. z 2012 roku, poz. 1232), obowiązującego w chwili zawierania umowy o kartę kredytową, zgodnie z którym przez umowę o kartę płatniczą wydawca karty płatniczej zobowiązuje się wobec posiadacza karty płatniczej do rozliczania operacji dokonanych przy użyciu karty płatniczej, a posiadacz zobowiązuje się do zapłaty kwot operacji wraz z należnymi wydawcy kwotami opłat i prowizji lub do spłaty swoich zobowiązań na rachunek wskazany przez wydawcę. Zgodnie z art. 2 pkt 7 tej ustawy kartą płatniczą jest karta identyfikująca wydawcę i upoważnionego posiadacza, uprawniająca do wypłaty gotówki lub dokonywania zapłaty, a w przypadku karty wydanej przez bank lub instytucję ustawowo upoważnioną do udzielania kredytu - także do dokonywania wypłaty gotówki lub zapłaty z wykorzystaniem kredytu. Sąd, w oparciu o dokument potwierdzenia zawarcia umowy o wydanie i korzystanie z karty kredytowej uznał, iż na skutek zawarcia przedmiotowej umowy doszło do powstania pomiędzy stronami stosunku obligacyjnego w postaci umowy z posiadaczem karty. Strona powodowa dostarczyła również materiał dowodowy umożliwiający ustalenie, że pozwana nie wywiązała się należycie z umowy, w szczególności zaniechała dokonywania systematycznych spłat minimalnych. To zaś stanowiło podstawę do wypowiedzenia umowy i dochodzenia całego zadłużenia jako natychmiast wymagalnego. Przedłożone przez powoda zestawienie transakcji także nie budzi wątpliwości. W tej sytuacji, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego należało stwierdzić, że powód – co do zasady - uczynił zadość obowiązkowi ciążącemu na nim stosownie do treści art. 6 k.c. i 232 k.p.c. , przedkładając zarówno łączącą strony umowę oraz zestawienie dokonanych przez pozwaną transakcji. W świetle całokształtu poczynionych rozważań, Sąd uwzględnił powództwo w całości. Roszczenie o zasądzenie odsetek znajdowało jednak oparcie w treści art. 481§1 i 2 k.c. który stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł szkody. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy . Wobec ustanowienia kuratora procesowego dla strony pozwanej Sąd na podstawie § rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13.11.2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej ( Dz. U. z 2013 r., poz. 1476 ) w zw. z § pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2013 r., poz. 461 z póżn. zm. ) Sad mając na uwadze moment wszczęcia postępowania przyznał ustanowionemu kuratorowi wynagrodzenie w wysokości 600,- zł. O kosztach procesu sąd orzekł w punkcie trzecim, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu Powód wygrał spór w niniejszej sprawie w całości. Na poniesione przez powoda koszty składały się uiszczona tytułem opłaty od pozwu w kwota 100,- zł, kwoty, wynagrodzenie kuratora procesowego ustanowionego dla pozwanej w kwocie 600,- zł, dwie kwoty po 4,92 zł raz kwota 24,60 zł tytułem wynagrodzenia notariusza od dokonanych przez powoda poświadczeń dokumentów przedłożonych w niniejszym postępowaniu, kwota 17,- zł opłaty skarbowej uiszczona od udzielonego pełnomocnictwa oraz opłata w kwocie 31,- zł za udzielenie informacji z MSWiA.